ενημέρωση 6:28, 26 September, 2026

«Ετσι κερδίσαμε τον πόλεμο!»

Μικρό φεστιβάλ ρωσικών πολεμικών ταινιών αφιερωμένο στη δράση των Σοβιετικών κατά του Χίτλερ

Φεστιβάλ Ρωσικού Κινηματογράφου αφιερωμένο στον εορτασμό των 70 χρόνων από τη νίκη της Σοβιετικής Ενωσης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο θα διοργανώσει στα τέλη του μηνός η περίφημη «Γκοσφιλμαφόντ», η μεγαλύτερη κινηματογραφική εταιρεία και Ταινιοθήκη της Ρωσίας.
Η εκδήλωση, που συνδιοργανώνεται με την XL - GRoup - Hellas, θα πραγματοποιηθεί από την Τετάρτη 29 Απριλίου ως την Παρασκευή 1η Μαΐου στην Αθήνα, ενώ μία μέρα μετά, στις 2 Μαΐου, θα μεταφερθεί στο Αλεξάνδρειο Συνεδριακό Κέντρο στο Λουτράκι όπου και θα ολοκληρωθεί στις 5 Μαΐου.  
 
Τα επίσημα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 29 Απριλίου στις 19.30 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Ριζάρη 2) με πλούσιο μουσικό πρόγραμμα (πολεμικά τραγούδια και κλασική μουσική) και την προβολή της ταινίας «Διαταγή: μην ανοίγετε πυρ» («Prikaz: ogon ne otkryvat», 1983) σε σκηνοθεσία Βαλέρι Ισαάκοβ καιΓιούρι Ιβαντσουκ.

Στη διάρκειας 93 λεπτών ταινία, όπου πρωταγωνιστεί ο Εβγένι Γκεράσιμοβ,παρακολουθούμε τη δράση ενός τάγματος σοβιετικών στρατιωτών σε ένα από τα σημεία της ανατολικής μεθορίου. Πάνω από τέσσερα χρόνια θα υπηρετήσουν στη γραμμή όπου ενώ δεν υπάρχει «κατάσταση πολέμου» ο κίνδυνος διαρκώς ελλοχεύει. Οι ιάπωνες μιλιταριστές οργανώνουν προβοκάτσιες και αντιπερισπασμούς και οι στρατιώτες οφείλουν να έχουν κουράγιο, αντοχή και αυτοσυγκέντρωση.

Ο Γκεράσιμοβ, που είναι επίσης βουλευτής της Δούμας της Μόσχας, θα είναι παρών στην τελετή ενώ η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.
Την επομένη το φεστιβάλ θα μεταφερθεί στην αίθουσα ΤΡΙΑΝΟΝ (Κοδριγκτώνος 21, πλατεία Βικτωρίας, τηλ. 210 8215.469) και από τις 2 ως και τις 5 Μαΐου στο Αλεξάνδρειο Συνεδριακό Κέντρο στο Λουτράκι.
 
Πρόγραμμα προβολών στο Τριανόν

Πέμπτη 30 Απριλίου

19.15: «Τέλος και αρχή» ή «Το σταυροδρόμι» («Konets i nachalo», 1963) σε σκηνοθεσία του Μάνου Ζαχαρία, ο οποίος έζησε και δούλεψε στη Σοβιετική Ενωση και θα είναι παρών στα εγκαίνια. Η ταινία, της οποίας το σενάριο έγραψε ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, αναφέρεται στις τραγικές μέρες που έζησε η Ελλάδα στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Αλεξάντρ Σαφρόνοφ, Νατάλια Κλίμοβα και Γενάδι Βοροπάγεφ πρωταγωνιστούν.
 
21.00: «Οι τελευταίες ομοβροντίες» ή «Αντιαρματική ταξιαρχία» («Posledniye zalpy», 1960, 90') σε σκηνοθεσία Λέον Σαάκοβ με τον Γιούρι Ναζάροβ, ο οποίος θα δώσει το «παρών» στην Αθήνα. Η ιστορία τοποθετείται το 1945 στα Καρπάθια Ορη κοντά στα σύνορα με την Τσεχοσλοβακία όπου διεξάγονται οι τελευταίες μάχες. Κανείς δεν περιμένει πια μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε εκείνο το τμήμα του μετώπου. Ωστόσο μια γερμανική μονάδα, έχοντας βγει από την περικύκλωση, κατευθύνεται ορμητικά προς την πόλη Μάριτσα όπου μόλις μπήκαν οι σλοβάκοι αντάρτες. Η μικρή πυροβολαρχία του λοχαγού Νόβικοφ λαμβάνει τη διαταγή να κρατήσει πάση θυσία τα γερμανικά άρματα...
22.45 Προβολή των ντοκιμαντέρ για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο «Ο μεγάλος Πατριωτικός» (ή «Αγνωστος πόλεμος»), «Νίκη στο Στάλινγκραντ» και «Η τύχη του κατασκόπου: Επιχείρηση Χόλιγουντ».
 
Παρασκευή 1η Μαΐου
18.15: Προβολή πολεμικών κινουμένων σχεδίων
20.15: «Ηρεμες ήταν εδώ οι αυγές» («A zori zdes tikhie», 1972, 190') του Στανισλάβ Ροστότσκι. Στην παραμεθόρια ζώνη μια ομάδα από κοπέλες-πυροβολήτριες είναι αναγκασμένη να μπει σε άνιση μάχη με τους στρατιώτες του εχθρικού αποβατικού αγήματος. Οι κοπέλες αυτές έκαναν όνειρα για τον μεγάλο έρωτα, την τρυφερότητα και την οικογενειακή θαλπωρή, ωστόσο τους έτυχε ένας σκληρός πόλεμος και εκτέλεσαν ως το τέλος το στρατιωτικό τους καθήκον. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Αντρέι Μαρτίνοφ, Ιρίνα Ντολγκάνοβα και Ελενα Ντραπέκο.
 
 

Λίστα Λαγκάρντ-Μπόμπολας «βρόμικες λέξεις» για τον Αδωνι

Δύσκολα έβαλε ο αντιπεριφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Καραμέρος στον Αδωνι Γεωργιάδη στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Alpha όταν του μίλησε για τη λίστα Λαγκάρντ, τα πρώτα χρήματα που εισέπραξε από αυτή η κυβέρνηση και τα πρόσωπα που αναμένεται να ακολουθήσουν τον Λεωνίδα Μπόμπολα.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο άγνωστος πόλεμος σε βάρος της κυβέρνησης με πρωταγωνιστές ξένες μυστικές υπηρεσίες-μιντιάρχες

Ένας άγνωστος, παράλληλος πόλεμος, εξελίσσεται πίσω από αυτό που φαίνεται στα Μέσα Ενημέρωσης και στις δημόσιες δηλώσεις ως μάχη της Ελλάδος για το μεγάλο θέμα της οικονομίας. Ξένες υπηρεσίες, δείχνουν να είναι ενοχλημένες από την είσοδο της Ελλάδας σε ένα ασυνήθιστο ως σήμερα διπλωματικό παιχνίδι. Η δραστηριότητα αυτή δεν αφορά τους αγωγούς και τις διαπραγματεύσεις μόνο, αλλά την απαίτηση του Αλέξη Τσίπρα από τους υπουργούς αλλά και τις ελληνικές υπηρεσίες, να χαράξουν πολιτική «ανάκτησης και αποκατάστασης της εθνικής κυριαρχίας».

Αυτό το οποίο φαίνεται πως έχει θορυβήσει όσους είχαν συνηθίσει να έχουν εξασφαλίσει συγκεκριμένου τύπου σχέσεις με τις ελληνικές Αρχές, είναι πληροφορίες που έχουν φτάσει στο μέγαρο Μαξίμου, σύμφωνα με τις οποίες, αρχεία εθνικής σημασίας με πληροφορίες που αφορούν δραστηριότητες ξένων υπηρεσιών στη χώρα, έχουν εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ομάδα η οποία λειτουργούσε μέσα ή παράλληλα με την ΕΥΠ, είχε προχωρήσει σε παράνομες ή παράτυπες δραστηριότητες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ακόμη και παρακολουθήσεις πολιτών ή πολιτικών.

Η απόφαση να διεξαχθεί έρευνα   γι αυτές τις πληροφορίες, φαίνεται πως έχει θορυβήσει τους πρωταγωνιστές οι οποίοι ενδέχεται να έχουν αφήσει ηλεκτρονικά ίχνη. Οι ξένες μυστικές υπηρεσίες φαίνεται να έχουν ενημερωθεί από την ελληνική πλευρά πως η χώρα θα διατηρήσει καλές σχέσεις με όσους διώκουν το διεθνές έγκλημα, είτε πρόκειται για τρομοκρατία είτε για οικονομικό έγκλημα, αλλά η κόκκινη γραμμή είναι η διαφύλαξη του εθνικού χώρου.  Τις τελευταίες δέκα ημέρες, δημοσιεύματα εμφανίζουν τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες να προσανατολίζονται στην «εσωτερική παρακολούθηση» πράγμα  το οποίο δεν ισχύει και σύμφωνα με παράγοντες της κυβέρνησης είναι μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως έχει εντοπιστεί σχέδιο να χρησιμοποιηθεί ο ελληνικός Τύπος, ο οποίος ήδη είναι δυσαρεστημένος από τις πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης, ως πολιορκητικός κριός και παράγοντας φθοράς. Με τον ίδιο τρόπο που το ελληνικό μιντιακό σύστημα εμφανίζει συνεχώς αδιέξοδα στη διαπραγμάτευση, θα εμφανίσει φθορά σε θέματα ασφάλειας ,αίσθημα ανασφάλειας και ενοχοποίηση μελών της κυβέρνησης .

Βασικός κορμός αυτής της τακτικής θα είναι, να αξιοποιηθούν καταστάσεις ακόμη και δικογραφίες που αφορούν εγκλήματα, και πάνω σε αυτές να δημιουργηθεί ένα ψευδές οικοδόμημα. Πρώην πρωταγωνιστές της «ομάδας αλήθειας» της ΝΔ αλλά και μιντιάρχες, θεωρούν πως μπορούν να δημιουργήσουν πολλές ιστορίες τύπου «Κατρούγκαλου», για να δημιουργήσουν σύγχυση και την αίσθηση πως «όλοι ίδιοι είναι». Αυτή τη φορά όμως το παιχνίδι θα είναι πολύ πιο σοβαρό και με ξένη βοήθεια.

Ένα σενάριο το οποίο σύμφωνα με ισχυρό παράγοντα της κυβέρνησης έχει δρομολογηθεί, είναι να υπάρξουν δημοσιεύματα τα οποία περιγράφουν αληθινά περιστατικά που αφορούν εγκλήματα αλλά εμπλέκουν και μη σχετιζόμενους. Στη συνέχεια κάποιος εισαγγελέας, θα εμφανιστεί πρόθυμος να διατάξει έρευνα με βάση τα δημοσιεύματα. Έτσι οι μιντιάρχες  θα έχουν το δικαίωμα να παράγουν  δημοσιεύματα που θα περιέχουν ονόματα, που οι ίδιοι ενέπλεξαν, σαν να ήταν πραγματικά εμπλεκόμενοι.

 Το σχέδιο αυτό φαίνεται πως έχει αποκαλύψει σε κυβερνητικό αξιωματούχο ένας από τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης, υποδεικνύοντας μάλιστα και το όνομα του εισαγγελέα ο οποίος θα φροντίσει να συμπεριλάβει τα ονόματα των μη σχετιζόμενων στην έρευνα για να προσδώσει αξιοπιστία. Αναμένουμε να δούμε αν ο πόλεμος αυτός θα καταλήξει σε μία ακόμη «επιχείρηση μονταζιέρα», ή θα αποκαλύψει μια βρώμικη δραστηριότητα υπηρεσιών τα τελευταία χρόνια.

Πηγή:κουτι πανδώρας

 

Γιατί η πεολειξία είναι πολύ πιο διαδεδομένη από την αιδιολειξία;

Για καιρό παραγκωνισμένες από την ποπ κουλτούρα, οι γυναικείες ανάγκες επιτέλους παίρνουν την ειδική προσοχή που τους αξίζει.

Ένα άρθρο της Rachel Kramer Bussel 

Πόσο μακριά έχουμε φτάσει όσον αφορά την ισότητα στον στοματικό έρωτα; Αν και υπάρχει πρόοδος, δεν είναι αρκετή σύμφωνα με τους ειδικούς σεξολόγους...  

Η αιδοιολειξία βρίσκεται στο επίκεντρο της ποπ κουλτούρας για πρώτη φορά. Πρόσφατα σε μια συναυλία των Dead Kennedys μια γυναίκα δέχτηκε στοματικό έρωτα πάνω στην σκηνή και το είδαν όλοι. Πέρσι, πήρε λίγο δημοσιότητα από το ριάλιτι The Real Housewives of Beverly Hills, και υπάρχει ακόμη και ένα κομμάτι αφιερωμένο σε αυτήν με τον τίτλο "Philomena" από τους Decemberists. Ένα τραγούδι που το Rolling Stone χαρακτήρισε σαν ένα κομμάτι «που μπορεί να είναι η πιο κολλητική αναφορά στην αιδοιολειξία από το "Candy" της Foxy Brown.  

Αλλά πόσο μακριά έχουμε φτάσει όσον αφορά την ισότητα στον στοματικό έρωτα; Αν και υπάρχει πρόοδος, δεν είναι αρκετή σύμφωνα με τους ειδικούς σεξολόγους. Η ποπ κουλτούρα χρειάζεται ακόμη περισσότερο αντιπροσώπευση, ισχυρίζεται η Sophie Delancey, αντι-πρόεδρος πορνογραφικών site όπως τα The Art of Cunnilingus και The Art of Blowjob. «Σε σχέση με το παρελθόν και το παρόν υπάρχουν τεράστια κενά σε σχέση με τι μπορεί να απεικονιστεί σχετικά με την γυναικεία και ανδρική σεξουαλικότητα στις ταινίες.  

«Η σκηνή της αιδοιολειξίας στο Gone Girl είναι μια θετική απεικόνιση αλλά διαρκούσε μόνο μερικά καρέ. Θα ήταν ωραία να δούμε την αιδοιολειξία να απεικονίζεται πιο συχνά ακόμη και με πιο υπαινικτικό τρόπο από ότι τολμηρό».  

Η ταινία Blue Is the Warmest Colour θεωρήθηκε ακατάλληλη για άτομα κάτω των 17 ετών ενώ πιο χοντροκομμένες ταινίες για την αντρική σεξουαλικότητα θεωρούνται ακατάλληλες για άτομα κάτω των 13. Πρέπει να φτάσουμε σε ένα σημείο τόσο στα εμπορικά μίντια και στην βιομηχανία του πορνό που η γυναικεία σεξουαλική ικανοποίηση πρέπει να είναι το ίδιο σημαντική αλλά όχι να θεωρηθεί πιο διαφορετική και ακραία από ότι η ανδρική σεξουαλική ικανοποίηση».  

Blue Is the Warmest Colour  

Το 2011, το "Blue Valentine" παραλίγο να χαρακτηριστεί  NC-17 πριν αλλάξει σε κατάλληλο και αυτό λόγω μιας σκηνής αιδοιολειξίας μεταξύ του Ryan Gosling και της Michelle Williams. Η σεξολόγος Shanna Katz ισχυρίζεται ότι τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά «επειδή η κουλτούρα μας κυριαρχείται από την σεξουαλική ικανοποίηση των στρέιτ ανδρών, οτιδήποτε δεν συμπεριλαμβάνει ένα πέος να ικανοποιείται,  θεωρείται ριζοσπαστικό και αντικομφορμιστικό.  

Ο κινηματογραφικός κόσμος βελτιώνεται αλλά όχι τόσο γρήγορα για την σεξολόγο Chris Maxwell Rose, ιδρυτή του PleasureMechanics.com. «Η σκηνή της αιδοιολειξίας στο Gone Girl είναι μια θετική απεικόνιση αλλά διαρκούσε μόνο μερικά καρέ. Θα ήταν ωραία να δούμε την αιδοιολειξία να απεικονίζεται πιο συχνά ακόμη και με πιο υπαινικτικό τρόπο από ότι τολμηρό. Είναι πολύ σύνηθες να βλέπουμε ένα γυναικείο χαρακτήρα να πέφτει στα γόνατα αλλά πόσο συχνά βλέπουμε άνδρες να χαμηλώνουν στο κορμί της ερωμένης τους σε μια ενθουσιώδης κίνηση αγάπης;».  

Η εμπορική πορνογραφία συχνά δέχεται τα πυρά επειδή δεν δείχνει την αιδοιολειξία με έναν αυθεντικό τρόπο, κάτι που η Delancey προσπαθεί να αλλάξει, λανσάροντας αυτό το μήνα το ΧΧΧ site The Art of Cunnilingus που πατάει στα χνάρια του πολύ πετυχημένου The Art of Blowjob.  

Εξηγεί ότι η βιομηχανία του πορνό αποτυγχάνει να παρουσιάσει το στοματικό σεξ με τον ρεαλιστικό τρόπο που θα ήθελαν οι θεατές επειδή «είναι πολύ δύσκολο να το κινηματογραφήσεις με ένα τρόπο που να είναι αληθινά ερωτικός και ενθυμητικός. Έγιναν πολλά λάθη και δοκιμές μέχρι να βρούμε βίντεο με το σωστό μείγμα εκφραστικών αντιδράσεων και κοντινών ή πιο μακρινών πλάνων της ίδιας της πράξης».  

Κάνουν όμως ότι μπορούν για να το αλλάξουν αυτό. Όπως λέει η Delancey. «Δίνουμε περισσότερο σημασία και στα δύο πρόσωπα δηλαδή αυτού που κάνει την πράξη και του αποδέκτη σε αυτά τα βίντεο, με ένα πιο ξεκάθαρο και ενδιαφέρον τρόπο ώστε να φανεί η ερωτική ικανοποίηση».     

«Νομίζω ότι οι γυναίκες που κοιμούνται με άντρες, συχνά νιώθουν πίεση ώστε να μην θέλουν την αιδοιολειξία επειδή θεωρούν ότι είναι κάτι εγωιστικό ή το θέλουν μόνο για μερικά λεπτά και μετά με μαγικό τρόπο να είναι έτοιμες για σεξ, έτσι πιστεύω ότι πολλές γυναίκες λένε ότι τελείωσαν πριν να συμβαίνει αυτό όντως ή να προσποιούνται ότι δεν το θέλουν ακόμη και αν αυτό δεν ισχύει».  

Αν και η αιδοιολειξία έχει γίνει η πρωταγωνίστρια σε ορισμένους τομείς της πορνογραφικής και ποπ κουλτούρας, παραμένει ένα δύσκολο θέμα για πολλούς όταν βρίσκονται πίσω από τις πόρτες. Όταν ρώτησα την  Jacq Jones – που είναι ιδιοκτήτρια του Sugar ενός φεμινιστικού sex shop – αν αρέσει περισσότερο στις λεσβίες να κάνουν στοματικό έρωτα σε άλλες γυναίκες από ότι στους άνδρες, μου είπε πως αυτό δεν ισχύει. «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των στρέιτ γυναικών με τις λεσβίες έχει να κάνει περισσότερο με την ενοχή με το να δέχονται αιδοιολειξία», μου εξηγεί «Κάθε φορά που διδάσκω στην τάξη μου για την αιδοιολειξία, μιλάω για το πόσο υπέροχο είναι να δίνεις και  συχνά συμφωνούν απόλυτα μαζί μου αυτοί που το κάνουν – και οι περισσότεροι είναι στρέιτ άντρες.  Η ανακούφιση στα πρόσωπα των γυναικών είναι τεράστια».   

Η Katz καταλήγει ότι οι στρέιτ άντρες είναι πρόθυμοι αλλά η ερώτηση που κάνουν συνέχεια είναι «Πόσο χρόνο υποτίθεται ότι πρέπει να το κάνω;» Η Katz λέει ότι αυτό γίνεται επειδή προσεγγίζουν το σεξ όπως κάνουν με τα αθλήματα. «Αυτή την συμπεριφορά την βλέπουμε κυρίως στους στρέιτ άντρες. Κάνουμε παρέα με άντρες θέλοντας να μπορούν να έχουν μια απάντηση και ένα εγχειρίδιο για τα πάντα και δυστυχώς δεν υπάρχει κάποια μαγική φόρμουλα για το καλό σεξ, συμπεριλαμβανομένου και του καλού στοματικού έρωτα».  

H Rose επισημαίνει την σεξουαλική κατεύθυνση σαν ένα βασικό παράγοντα του να καθορίσεις πώς οι αποδέκτες της αιδοιολειξίας αισθάνονται σχετικά με την πράξη. «Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να πιστεύουν ότι θα αρέσει στις άλλες γυναίκες να κάνουν στοματικό σεξ. Οι γυναίκες που ντρέπονται για τον τρόπο που φαίνεται, μυρίζει το αιδοίο τους πιστεύουν ότι και οι άντρες αισθάνονται το ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι λίγοι άντρες έχουν παραπονεθεί για το σχήμα του αιδοίου των ερωμένων τους ή τη γεύση του. Θέλουν απλά να βυθιστούν με το πιγούνι και να νοιώσουν τις γυναίκες τους να σπαρταράνε από την ευχαρίστηση».  

Οι στρέιτ άντρες είναι πρόθυμοι αλλά η ερώτηση που κάνουν συνέχεια είναι «Πόσο χρόνο υποτίθεται ότι πρέπει να το κάνω;» Η Katz λέει ότι αυτό γίνεται επειδή προσεγγίζουν το σεξ όπως κάνουν με τα αθλήματα...  

Αντίθετα, οι γυναίκες μπορεί να μην δέχονται να τους γίνει αιδοιολειξία για λόγους που έχουν να κάνουν περισσότερο με το τι νομίζουν ότι πρέπει να θέλουν από το τι πραγματικά θέλουν. Σύμφωνα με την Katz «Νομίζω ότι οι γυναίκες που κοιμούνται με άντρες, συγκεκριμένα όσες είναι στρέιτ, συχνά νιώθουν πίεση ώστε να μην θέλουν την αιδοιολειξία επειδή θεωρούν ότι είναι κάτι εγωιστικό ή το θέλουν μόνο για μερικά λεπτά και μετά με μαγικό τρόπο να είναι έτοιμες για σεξ, έτσι πιστεύω ότι πολλές γυναίκες λένε ότι τελείωσαν πριν να συμβαίνει αυτό όντως ή να προσποιούνται ότι δεν το θέλουν ακόμη και αν αυτό δεν ισχύει».  

Η Rose βλέπει την ένταση στο πρόσωπο των γυναικών σε σχέση με την αποδοχή του στοματικού έρωτα σαν κάτι που επεκτείνεται και εκτός της κρεβατοκάμαρας. «Οι γυναίκες αγωνίζονται να πιστέψουν ότι αξίζουν οποιαδήποτε ικανοποίηση που μπορούν να τους δίνουν οι εραστές τους με την στοματική διέγερση και αγωνίζονται να χαλαρώσουν αρκετά έτσι ώστε να μπορέσουν να νοιώσουν την εξαιρετική ερωτική ικανοποίηση που προσφέρει η αιδοιολειξία», λέει η Rose.  

«Αυτό το σετ συμπεριφορών γύρω από την αποδοχή της ερωτικής ικανοποίησης, αντικατοπτρίζεται σε διάφορες άλλες πλευρές της ζωής των γυναικών. Πιστεύει ότι αξίζει να αγαπηθεί; Είναι διατεθειμένη να  δώσει προτεραιότητα στις δικές της ανάγκες για μια στιγμή; Καταλαβαίνει ότι το σώμα της και τα γεννητικά της όργανα είναι κάτι όμορφο, αξιαγάπητο και που αξίζει την προσοχή; Έτσι η αιδοιολειξία γίνεται ο μικρόκοσμος των μεγαλύτερων απόψεων που έχει μια γυναίκα για τον εαυτό της, το σώμα της και την θέση της στον κόσμο».  

Αυτό δεν σημαίνει ότι η αιδοιολειξία πρέπει να αρέσει σε όλους. Το θέμα είναι σίγουρα όχι το ότι περισσότερες πρέπει να απαιτούν αιδοιολειξία αλλά το ότι δεν πρέπει να την απορρίπτουν σαν αυτονόητη ή να βγάζουν συμπεράσματα για το τι μπορεί να πιστεύει ο σύντροφος τους (όπως και με τα πάντα σε σχέση με το σεξ, η επικοινωνία είναι το κλειδί). Όπως καταλήγει η Jones «Πολλές γυναίκες, ειδικά οι γυναίκες που δεν έχουν κανένα λόγο να αλληλεπιδρούν με τα γεννητικά όργανα άλλων γυναικών, κουβαλούν μια βαριά και ταπεινωτική εικόνα με το πώς είναι να έρθουν σε κοντινή επαφή με τα αιδοία τους. Η αιδοιολειξία είναι ένα προνόμιο. Αυτό είναι ένα μήνυμα που όλες οι γυναίκες ανεξάρτητου σεξουαλικής ταυτότητας πρέπει να το ακούσουν».  

Πηγή: Salon.com.