Mega «Εκκρεμότητα»

Πενήντα λεπτά μετά την έναρξή του, το δελτίο ειδήσεων του Mega αναφέρθηκε στην υπόθεση φοροδιαφυγής του Λεωνίδα Μπόμπολα ύψους 4 εκατ. ευρώ, κάνοντας λόγο για «φορολογική εκκρεμότητα που ήταν στη φάση της διευθέτησης» και εκφράζοντας «τις ανησυχίες και τον προβληματισμό (σημ: του καναλιού) που γεννά ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης και η εξάντληση κάθε αυστηρότητας στο πρόσωπο ενός επιχειρηματία».

«Η φορολογική εκρεμμότητα βρισκόταν στη φάση τη διευθέτησης και μάλιστα είχε δοθεί από τις αρμόδιες φορολογικές αρχές προθεσμία ένδικων μέσων ή συμβιβασμού μέχρι τις 30 Απριλίου του 2015», ανέφερε η κεντρική παρουσιάστρια στο δελτίο του Mega και πρόσθεσε:

«Ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης πάντως και η εξάντληση κάθε αυστηρότητας στο πρόσωπο ενός επιχειρηματία που είναι σε διαδικασία διευθέτησης των υποχρεώσεών του και η προσπάθεια να σπιλωθεί η επαγγελματική και προσωπική του εικόνα δημιουργεί προβληματισμό. Επίσης τέτοιου είδους χειρισμοί προκαλούν ανησυχία και δυσπιστία στον επιχειρηματικό κόσμο καθώς πλέον αρκεί μια φορολογική εκκρεμότητα ώστε να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να επιβληθεί η ίδια μεταχείριση και σε άλλους επιχειρηματίες και απλούς πολίτες με αυτήν που επιβληθεί στον Λεωνίδα Μπόμπολα».

Είναι σημαντικό να κατανοηθεί το φαινόμενο της μεταπολιτικής. Κάπως έτσι θα μπορέσουν να ερμηνευτούν κυρίαρχες πλαισιώσεις στην πολιτική ζωή στην Ελλάδα αλλά και αλλού. Ο θεσμικός εκφραστής  μιας (παρηκμασμένης) μερίδας των παλαιότερων ελίτ του εκσυγχρονισμού, που ηγεμόνευσαν τις δυο προηγούμενες δεκαετίες είναι πλέον αδιαμφισβήτητα  το Ποτάμι.

Κύριες θεματικές

Τώρα τελευταία μάλιστα η μειλίχια τιποτολογία ή ο μεροληπτικός υπέρ των ελίτ ταξικός λόγος που μεταχειρίζονταν απέκτησε μια άλλη, πιο άγρια  εκδοχή. Με αφορμή τη διαμόρφωση μιας ατζέντας τάξης και ασφάλειας στο δημόσιο λόγο από τα κανάλια αλλά και τα κόμματα του πρώην δικομματισμού, το Ποτάμι ξεδίπλωσε τη ρητορική και τη δράση του.

Στο καυτό θέμα του μεταναστευτικού κινήθηκε ευρύτερα ο κομματικός μηχανισμός. Την Τετάρτη μετέβη στη Μυτιλήνη ο πρόεδρος του κόμματος για να διαπιστώσει επί τόπου το μεταναστευτικό πρόβλημα. Ζήτησε, ανάμεσα σε άλλα, την ενίσχυση της φρόντεξ, ενώ οι μετανάστες αποτέλεσαν το κατάλληλο φόντο ανάδειξης της ευαισθησίας του Σταύρου.  Νωρίτερα με ανακοίνωση του το Ποτάμι είχε επιτεθεί στην Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου. Στην ανακοίνωση του αναφέρει χαρακτηριστικά πως: «Η πολιτική των ανοιχτών συνόρων που ακολουθεί η κυβέρνηση μαζί με τις χαλαρές λογοτεχνικές προσεγγίσεις των υπουργών της δίνουν ένα σήμα στους δουλεμπόρους ότι εδώ υπάρχει έδαφος για τις δουλειές τους».  Στη γραμμή «ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τη λαθρομετανάστευση» επέμεινε ο πολιτικός υπεύθυνος του τομέα Δημόσιας Τάξης και Πολιτικής Προστασίας, κ.Ιάσονας Φωτήλας: «έχει υπάρξει απόφαση του αρμοδίου υπουργού να περνάνε όλοι». Η πιο γραφική εκδοχή του μεταπολιτικού λόγου,  ο βουλευτής β΄Πειραιά Νίκος Ορφανός, σε εκπομπή του ΣΚΑΙ είπε το αμίμητο: «δεν μπορεί να εξαρτάται η εισροή (ενν. μεταναστών) από το πώς πηγαίνουν οι εμπόλεμες ζώνες».

Το ζήτημα της κατάληψης της πρυτανείας απασχόλησε εξίσου το Ποτάμι. Η ρητορική του νόμου και της τάξης που πρέπει να εφαρμόζεται για όλους ήταν το κύριο επιχείρημα.
Το γκρέξιτ, μιας και είναι θεματική παντός καιρού, τίθεται ψηλά στην ατζέντα. Το Ποτάμι πριν λίγες εβδομάδες μας πληροφόρησε για τον «αντιευρωπαϊστή συνεργάτη του πρωθυπουργού» Γιάννη Αλμπάνη, ενώ συχνά πυκνά προσπαθεί να πείσει  την κυβέρνηση να υποταχθεί στα αιτήματα των δανειστών.

Η Γραμμή

Ένα κείμενο των Λυμπεράκη και Κύρκου αποκαλύπτει την γραμμή του κόμματος.  Στο άρθρο με τίτλο «Ούτε αφελείς ούτε ανόητοι: Βγαίνοντας από το αδιέξοδο» γίνεται αναφορά στα νομοσχέδια της νέας κυβέρνησης. Και για το Ποτάμι κανένας νόμος από αυτούς  που  ψηφίστηκαν η από αυτούς  που έρχονται προς ψήφιση δεν είναι καλός. Όλοι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, δημιουργούν προβλήματα και αποκαθιστούν τον παλαιοκομματισμό. Το Ποτάμι στοιχίζεται πίσω από το λόγο των ακραιφνών κύριων άρθρων των free press εντύπων που ελέγχει: ρεαλισμός, ασφάλεια, ευρωπαϊσμός κι ότι γίνει, ιδιωτικοποιήσεις, επιχειρηματικότητα αλά παλαιά. Τρίτος δρόμος με ολίγη από μεταμοντέρνο. Νομιμοποίηση της νεοφιλελεύθερης τάξης και προσπάθεια για αναπαλαίωση του λόγου του Σημίτη.

Το βέβαιο είναι πως το Ποτάμι θα ήθελε πολύ να είναι  στο κυβερνητικό σχήμα. Χωρίς κομματικές δομές και με πολιτική που θυμίζει ΔΗΜΑΡ στα αρχικά της βήματα, κατανοεί πως η αναπαραγωγή του στο κομματικό σύστημα θα είναι προβληματική. Να το βοηθήσουμε σε αυτήν την προοπτική. Το Ακραίο Κέντρο θα είναι επικίνδυνο, όσο δεν το παίρνουμε στα σοβαρά.

Πηγή: Εποχή

Μακάρι να υπήρχαν δέκα... Μπόμπολες. Κι άλλοι τόσοι Παπασταύρου, που θα ΄λεγε κι ο Αντώνης Σαμαράς. Για να αποδείξουν ότι η «υγιής επιχειρηματικότητα» ανθίσταται, υπομένει αγόγγυστα τον... βορειοκορεατικού τύπου κρατικό στραγγαλισμό και, στην κρίσιμη στιγμή, πράττει το πατριωτικό της καθήκον. Αρκεί γι αυτό ένα ένταλμα σύλληψης.

Διότι εάν ένα ένταλμα σύλληψης αρκεί για να βρεις και να καταθέσεις μέσα σε μια ώρα 1,8 εκατομμύρια ευρώ - από το υστέρημα της φοροδιαφυγής σου -, με δέκα εντάλματα ανεβαίνεις απ' ευθείας στα 18 εκατομμύρια. Στα δε 2.062 ονόματα του συνόλου της λίστας Λαγκάρντ, πιάνεις τα 3,7 δις και ρεφάρεις περί τις 7 με 8 δόσεις στο ΔΝΤ.

Απλουστευτική αριθμητική προφανώς, διότι πέραν των άλλων δεν είναι όλοι οι ευπατρίδηδες της λίστας Λαγκάρντ φοροφυγάδες. Ενίοτε όμως, η απλή αριθμητική μπορεί να είναι ενδεικτική της... πατριωτικής ασυλίας της οποίας έτυχαν επί τετραετία οι θαμώνες της λίστας Λαγκάρντ. Εν είδει ευγενούς προσφοράς του πολιτικού «φιλοευρωπαϊκού τόξου» της χώρας.

Οι εν λόγω απλοί αριθμοί, λοιπόν, λένε ότι μόλις τον περασμένο Ιανουάριο μπήκαν στα κρατικά ταμεία τα πρώτα 3 εκατομμύρια από φοροφυγάδες της λίστας Λαγκάρντ. Λένε επίσης ότι έως τον Μάρτιο από τις 2.062 υποθέσεις της λίστας είχαν ανοίξει οι φάκελοι μόνον των 370, είχαν ελεγχθεί οι 37, είχαν πληρώσει 4 και είχαν εισπραχθεί μόλις 30 εκατομμύρια ευρώ.

Κι επειδή δεν είμαστε - περιέργως - η πρώτη χώρα στον πλανήτη που ανακάλυψε τη φοροδιαφυγή, τον Φαλσιανί και τις ελβετικές τράπεζες, οι αριθμοί είναι επίσης συντριπτικοί: Από τις αντίστοιχες λίστες Φαλσιανί ή HSBC, η Ισπανία έχει εισπράξει 6 δις ευρώ, η Γερμανία 2,5 δις, η Γαλλία 1,2 δις και η Ιταλία 570 εκατομμύρια ευρώ. Pas mal - πόσο μάλλον γα ένα κράτος σαν την Ελλάδα, με δύο Μνημόνια στην πλάτη και με ετήσιο λογαριασμό φοροδιαφυγής περί τα 15 δισ. ευρώ.

Με καίρια και ειδοποιό διαφορά, βεβαίως, το γεγονός ότι η Ελλάδα πέρα από κράτος (μεγαλο)φοροφυγάδων είναι και κράτος δικαίου. Όπως είχε επισημάνει ο νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και τότε υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας σε - μνημειώδη ομολογουμένως - προ έτους δήλωσή του:

«Μη βιάζεστε ... θα έχουμε σύντομα εισπρακτικά αποτελέσματα», είχε πει ο κ. Στουρνάρας στις 14 Φεβρουαρίου του 2014 όταν είχε ερωτηθεί γιατί δεν είχε εισπράξει έως τότε ούτε ένα ευρώ από τη λίστα Λαγκάρντ, για να προσθέσει αφοπλιστικά: « Είμαστε κράτος δικαίου και εξαντλούμε όλες τις δυνατότητες που έχουν οι φορολογούμενοι».

Οπερ, και προφανώς, το ένταλμα σύλληψης δεν καθυστέρησε 4 χρόνια λόγω πολιτικής αδράνειας και ασυλίας. Απλώς το κράτος εξαντλούσε τις υπηρεσίες... δικαίου που όφειλε στον κύριο Μπόμπολα και στους λοιπούς εκπροσώπους της «υγιούς επιχειρηματικότητας»