Το ροχαλητό και η άπνοια κατά τον ύπνο μπορεί να σχετίζονται με την πρόωρη εκδήλωση άνοιας, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Neurology. 

Συγκεκριμένα, ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ Ρικάρντο Οζόριο του Ιατρικού Κέντρου Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, μελέτησαν 2.470 ανθρώπους, ηλικίας 55 - 90 ετών. Τα άτομα  χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: σε πάσχοντες από νόσο Αλτσχάιμερ, σ' αυτούς με πρώιμα στάδια ήπιας γνωστικής διαταραχής (που αποτελεί πρόδρομο άνοιας και νόσου Αλτσχάιμερ) και όσους δεν εμφάνιζαν κανένα τέτοιο πρόβλημα.

Από την επεξεργασία των δεδομένων προέκυψε ότι, όσοι είχαν προβλήματα αναπνοής κατά τον ύπνο, όπως ροχαλητό και περιόδους άπνοιας, διαγιγνώσκονταν με ήπια γνωστική διαταραχή ή νόσο Αλτσχάιμερ, πολύ νωρίτερα σε σχέση με τους ανθρώπους που δεν είχαν τέτοια αναπνευστικά προβλήματα στον ύπνο.

Συγκεκριμένα, όσοι δεν ανέπνεαν καλά στον ύπνο, ανέπτυσσαν ήπια γνωστική διαταραχή σε μέση ηλικία 77 ετών (έναντι 90 ετών για όσους ανέπνεαν κανονικά), ενώ επίσης εμφάνιζαν νόσο Αλτσχάιμερ σε μέση ηλικία 83 ετών (έναντι 88 όσων δεν είχαν νυχτερινά αναπνευστικά προβλήματα).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ροχαλητό και η άπνοια ύπνου είναι συνηθισμένα στους ηλικιωμένους, καθώς αφορούν πάνω από το μισό των ανδρών (52%) και πάνω από το ένα τέταρτο των γυναικών (26%). 

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι, όσοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ειδική συσκευή αερισμού που τους επέτρεπε να κοιμούνται καλύτερα τα βράδια, εμφάνιζαν δέκα χρόνια αργότερα συμπτώματα ήπιας γνωστικής διαταραχής, σε σχέση με όσους δεν είχαν καμία βοήθεια για το πρόβλημά τους. 

Αλμπέρτα, Καναδάς

Καναδοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο γιατί κάνουν θόρυβο οι αρθρώσεις των δακτύλων, όταν τα τραβάμε. Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One, πίσω από τον θόρυβο αυτό βρίσκεται ένας ολόκληρος βιολογικός μηχανισμός. 

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Γκρεγκ Κάβτσουκ, με τη βοήθεια μαγνητικής τομογραφίας εξέτασαν τα δάκτυλα ενός χειροπράκτη ενώ εκείνος τα τραβούσε για να παραχθεί ο χαρακτηριστικός ήχος. Έτσι, μπόρεσαν σε πραγματικό χρόνο να διαπιστώσουν τι συνέβαινε στις αρθρώσεις.

Διαπίστωσαν λοιπόν ότι, η λύση του μυστηρίου βρίσκεται σε μια κοιλότητα (φυσαλίδα) γεμάτη αέριο, η οποία δημιουργείται πολύ γρήγορα στο εσωτερικό του αρθρικού υγρού που προστατεύει και λιπαίνει τα οστά της άρθρωσης. Ο θόρυβος προκαλείται από την αστραπιαία δημιουργία αυτής της φυσαλίδας μέσα στο υγρό, σε χρόνο λιγότερο από 310 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Όταν κανείς τραβά ένα δάχτυλό του προς τα έξω, τότε δεν υπάρχει αρκετό αρθρικό λιπαντικό υγρό για να γεμίσει όλο το κενό στο εσωτερικό της άρθρωσης, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ξαφνικά μια κοιλότητα αερίου και αυτό παράγει τον χαρακτηριστικό θόρυβο. 

Πιο συγεκριμένα, η φυσαλίδα αερίου προέρχεται από το αρθρικό υγρό, όταν η πίεση του τελευταίου πέφτει μετά το τράβημα της άρθρωσης, για τον ίδιο λόγο που όταν ανοίγει ένα μπουκάλι αναψυκτικού δημιουργούνται αμέσως φυσαλίδες. Αυτή η παραγωγή φυσαλίδων δημιουργεί δονήσεις που ταξιδεύουν στον αέρα και φθάνουν στα αυτιά μας ως ήχοι. 

Είναι αξιοσημείωτο ότι ήδη, από το 1947, γιατροί του Νοσοκομείου του Αγίου Θωμά του Λονδίνου είχαν προτείνει αυτή ακριβώς την εξήγηση. 

Στο ερώτημα κατά πόσο η εν λόγω συνήθεια είναι αβλαβής ή όχι, η απάντηση των επιστημόνων είναι ότι δεν φαίνεται να προκαλείται κάποιο πρόβλημα σε βάθος χρόνου. 

Μια νέα μελέτη θα ερευνήσει περαιτέρω το ζήτημα, όπως επίσης γιατί δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να δημιουργήσουν αυτό τον θόρυβο με τα δάχτυλά τους.