" Ο πιο θαυμαστός τρόπος για να περάσει κανείς στην Αιωνιότητα είναι να Δημιουργεί "

“ To ελπίζει ο Θεός πως τουλάχιστον μες τους λυγμούς των ποιητών δε θα πάψει να υπάρχει ο παράδεισος “, 

είχε πει ο ποιητής, Nικηφόρος Bρεττάκος.

Εκπνοές ψιθύρων

 

Στη διάθλαση του πυρετού

καραδοκούν οι εκπνοές 

των κρυσταλλωμένων ψιθύρων …

 

 μια συνέντευξη και κριτική απο την Χαριτίνη Μαλισσόβα

 

H ποιητική μου συλλογή, “ Εκπνοές Ψιθύρων “, η 4^η κατά σειρά έκδοσης, κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Άνεμος Εκδοτική και παρουσιάστηκε την 1^η Απριλίου του 2015.

Είναι μια συλλογή από αγαπημένα μου ποιήματα συναισθηματικών – ονειρικών διαστάσεων, που Υμνούν τον Έρωτα και την Ποίηση !
Το γράψιμο είναι ξέσπασμα, φυγή, εντολή που δίνεις στο μυαλό να εκτελεί, αποτυπώνοντας το λυγμό, την απογοήτευση, την ελπίδα, το άνοιγμα της ψυχής. Είναι ένα πέταγμά με τα φτερά του λόγου.

Ποιητικά αποστάγματα

Σε νεφελοδρόμια έμπνευσης …

 

Οι ποιητές

αιώνια ανοχύρωτοι

σε αφύλακτες διαβάσεις …

 

Εκφράζουν

ποιητικά αποστάγματα

ως χρησμούς

που αντικατοπτρίζουν

σπαραγμούς και οράματα

 

Καταιγιστικές μαρτυρίες σε ψυχογραφικές καταθέσεις !

 

Οι βιωματικές εμπειρίες, καθώς και τα αποστάγματα της μνήμης αγγίζουν χορδές ευαισθησίας μέσα μας, που παλλόμενες αναπαράγουν το αρχικό συναίσθημα…

Οι συνειρμοί που ανασύρονται από τη συνειρμική μνήμη-ανάμνηση και κατά συνέπεια, τα συναισθήματα που αναδύονται και πάλι στην επιφάνεια, μετατρέπονται σε ερεθίσματα που προκαλούν τη διαδικασία της έμπνευσης.
Η έμπνευση, ως αποτέλεσμα συνειρμών αναπαράγεται εκ του μηδενός με στοχασμούς, εικόνες, συναισθήματα …

Μια μουσική μελωδία, ένας πίνακας ζωγραφικής, μια θύμηση … ενεργοποιούν ερεθίσματα προκαλώντας απροσδόκητα δημιουργίες ασύλληπτης συγκινησιακής, εκφραστικής και καλλιτεχνικής αξίας.

Έτσι απλά, επιτελείται η ενεργοποίηση του ταλέντου του δημιουργού.
Ο καλλιτέχνης απεικονίζει – είτε με τη γραφή, είτε με τη ζωγραφική, είτε με τη σύνθεση μουσικής ό,τι του προκαλεί συγκινησιακή φόρτιση.
Η Τέχνη είναι απόρροια ενδόμυχων αναγκών που πηγάζουν από το υποσυνείδητο, αφυπνίζοντας τα έμφυτα ταλέντα του δημιουργού.
Είναι μια κατ’ εξοχήν πνευματική λειτουργία. Ο καλλιτέχνης εξουσιάζει τη φυσική και ιστορική πραγματικότητα και τη διαμορφώνει μέσα στη φαντασία του. Γιατί, ο καλλιτέχνης ποιεί, δεν ανακαλύπτει. Κάθε έργο είναι και μια δημιουργία. Η ιδέα είναι το θέμα για τον γνήσιο καλλιτέχνη. Ο κόσμος είναι σαν μια παράσταση και τον βλέπει μέσα από τα δικά του μάτια, επιβάλλοντας στους άλλους τους οπτασιασμούς του. Είναι ένας οπτασιαστής, που έχει τη δύναμη να επιβάλλει τις δικές του αισθήσεις στους άλλους.

Η πιο αδυσώπητη μάχη που δίνει ο κάθε δημιουργός είναι αυτή η αναμέτρηση του ασυνείδητου με ό,τι αποκαλούμε λογική και συνείδηση. Η … εκλογικευμένη ενατένιση του κόσμου.

Ο δημιουργός ωριμάζει και κατά συνέπεια εξελίσσεται, επιλέγοντας την ακανθώδη οδό της αναζήτησης, στον ανατέλλοντα ορίζοντα της σκέψης του. Διότι πιστεύω, ότι η συνεχής δημιουργία είναι ένας αδιάκοπος πειραματισμός, μια συνεχής άσκηση, ένας αδιάπαυστος μόχθος.

Φωτοφόρες απεικονίσεις

Όπου κι αν σταθείς την Τέχνη αντικρίζεις ...

 

Ριγηλές καταγραφές καλλιτεχνών 

 

ζωγράφων - ποιητών - εικαστικών 

που φιλοτεχνούν 

με την εκφραστική τους δεινότητα

 χαράσσουν τα δημιουργήματά τους 

σε καμβά – λέξεις - παραστάσεις 

 

Φωτοφόρες απεικονίσεις  αντηχούν εκκωφαντικά  την έμπνευση !

 

Η Ποίηση είναι ένα είδος μαγείας, που μας μεταμορφώνει εσωτερικά !
Με την ποίηση, το συναίσθημα μεταμορφώνεται σε ιδέα και η ιδέα σε συναίσθημα.
Ο στοχασμός χρωματίζεται συναισθηματικά από την ποιητική σκέψη. Ο λυρικός ποιητής φτιάχνει με λόγια μια ψυχική κατάσταση. Πλάθει τον κόσμο του και ζει μέσα σ’ αυτόν. Τριγυρίζει συχνά σε λυπηρές στιγμές της ζωής, μηρυκάζοντας τα πάθη της, αναμασώντας το φαρμάκι της.

 

Ο ποιητής αναδημιουργεί τον κόσμο και τη ζωή του με τη φαντασία και την τέχνη του λόγου. Είναι – κατά κάποιον τρόπο – ένας κατακτητής …, σε μια κατάσταση όπου βρίσκει η τέχνη του λόγου την πνευματική της δικαίωση.
 Η ύπαρξή του φωτίζεται από εσωτερικό φως με την εξαγνιστική ενέργεια της ποιητικής εμπνοής, σαν εκδήλωση της επιθυμίας. Με τον τρόπο που εκφράζεται, μεταδίδεται μια αισθητική εμπειρία. 

 

 

Πλέκω ιστούς έμπνευσης 

 

Πλέκω ιστούς έμπνευσης 

σε νοερούς ορίζοντες

 

Στην ανατολή των στοχασμών

Αδιάρρηκτων - Αδιατίμητων

 

Θάλασσες οραμάτων

αιματηρών επιλογών

σε πλεγμένους ιστούς έμπνευσης      

 

Ο Paul Valery είχε πει ότι, “ ο στοχασμός πρέπει να είναι κρυμμένος μέσα στους στίχους, όπως η θρεπτική ιδιότητα σε έναν καρπό. “

 

To σπέρμα του ποιήματος, ο Dilthey θεωρεί ότι είναι η προσωπική εμπειρία του ποιητή, το βίωμα που το γεννάει και που υψώνεται με τη σημαντικότητά του, για να ελαφρώσει την ψυχή του ποιητή, από το “βάρος” του. Το βίωμα γίνεται πηγή ποιητικής δημιουργίας, όταν ενταχθεί μέσα σε μια αισθητική εμπειρία και όταν εκφραστεί με τρόπο που να κάνει και την ψυχή των αναγνωστών του να λειτουργήσει αισθητικά. Όταν, δηλαδή, το βίωμα αφομοιωθεί από την καλλιτεχνική συνείδηση και εξωτερικευτεί με τέτοια μορφή, που να μπορούν να το δεχτούν αισθητικά και όσοι το διαβάσουν. 

 

Ο γνήσιος ποιητής ζει τις ψυχικές καταστάσεις και τις συγκινήσεις με το βάθος του είναι του και δημιουργεί τις λέξεις του, το μέτρο και το ρυθμό του. Έτσι, γεννιέται η ποίηση. Η γλώσσα δεν είναι απλά το εκφραστικό μέσο, αλλά ουσιαστικό στοιχείο της. 

Ποίηση και γλώσσα δεν μπορούν να νοηθούν η μια χωριστά από την άλλη. Η μια καταξιώνει την άλλη. Αν η ποίηση αναδείχνει όλο τον πλούτο και βγάζει στην επιφάνεια όλο το βάθος της γλώσσας και η γλώσσα αναδείχνει τον πλούτο, αποκαλύπτοντας όλο το βάθος της ποίησης !

Σονάτες λυρισμού

 

Η απαράμιλλη γοητεία της ποίησης

σε σονάτες λυρισμού

 

με επίκεντρο την αισθαντικότητα

 

σαγηνεύει τη σκέψη

ενεργοποιώντας ευαισθησίες !

 

 

Ο πιο θαυμαστός τρόπος για να περάσει κανείς στην Αιωνιότητα είναι να Δημιουργεί …!!! 

 

Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε πει ότι : “ η ποίηση στηρίζεται στη μαγεία της γλώσσας, στη γοητεία του συνδυασμού των λέξεων, που φέρνουν τον σπινθήρα … “

 

Προσωπικά, θεωρώ ότι η Ποίηση, αυτή η μορφή του λόγου είναι μια διανοητική ικανότητα στην επεξεργασία των ψυχικών κοιτασμάτων με αλχημιστική εκφραστική δεινότητα, με ιδιοφυή ευχέρεια, δαμάζοντας τη γλώσσα με θαυματουργικό τρόπο, έτσι ώστε να επιτελείται η ανάκυψη – ανάδυση αποχρώσεων ψυχικών διαστάσεων!

 

Έχω αναπτύξει μια σχέση αφοσίωσης με τον γραπτό λόγο, αφού διατηρεί μια … εκδοχή – μορφή αθανασίας!
Η Ποίηση, ως υπέρτατη αξία επιτελεί το σκοπό της, μεταμορφώνοντας το λεκτικό υλικό σε πομπό μαγνητικής έλξης και μεταδίδοντας μια αίσθηση πληρότητας, που οδηγεί στην Αθανασία !

 

Στο νυν και στο αιέν 

 

Στην τρικυμία του ονείρου

στη μαγεία της πανσελήνου

στη σταγόνα του χρόνου

στα ψήγματα του πόνου

 

σε θραυσματικές καταγραφές μνήμης

σε ανίχνευση συναισθημάτων …

 

Στο νυν και στο αιέν !

 

Πρόσφατα, διάβασα το βιβλίο , “ Γεννημένοι να αγαπάμε,” με στοχασμούς του Λέο Μπουσκάλια, που με άγγιξαν βαθιά.

 Εδώ, η αγάπη καταγράφει άλλη μια νίκη ! Υπάρχει κάτι με το οποίο συμφωνούν όλοι οι άνθρωποι της γης : ποτέ δεν είμαστε τόσο χαρούμενοι, δημιουργικοί και παραγωγικοί όσο όταν έχουμε αγάπη στη ζωή μας. Χωρίς αυτή, η ζωή μας είναι άδεια, δίχως νόημα.
Αν και είμαστε γεννημένοι για αγάπη, πολλοί από εμάς δεν το συνειδητοποιούμε παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Το να έχουμε τη δυνατότητα για αγάπη είναι πολύ διαφορετικό από το να έχουμε την ικανότητα να αγαπάμε. Η αγάπη μαθαίνεται και πρέπει να σπουδάζεται και να ασκείται διαρκώς.

 

“Η αγάπη προσφέρεται πάντα σαν δώρο – ελεύθερα, πρόθυμα και χωρίς προσδοκίες. Προσφέρεται ακόμα κι όταν δεν αναγνωρίζεται ή εκτιμάται.
Δεν αγαπάμε για να αγαπηθούμε, αγαπάμε για να αγαπάμε.”

Η δική μου προσέγγιση είναι ότι γνήσια αγάπη είναι ανεκτίμητη !

 

Η ιεροποίησή της διακρίνεται σε πολλά από τα δημιουργήματά μου, τονίζοντας την ιερότητα των συναισθημάτων, τα οποία στο βάθος του χρόνου αποκτούν μια πνευματικότητα.
Η Αγάπη είναι τελικό συναίσθημα και έτσι, αναβλύζει σε στιγμές, που περνάνε στη Αθανασία !

 

Αγάπης θυμίαμα

 

Σε χροιά

θαλερής μνήμης

αναβλύζει η αγάπη

ως θυμίαμα

 

Αδιατίμητες οι στιγμές της

αλησμόνητες παραμένουν

σε αδιάρρηκτους κόσμους

 

 

Είναι ευχής έργο αν η τέχνη ασχολείται με θέματα όμοια με εκείνα που προάγουν το πνεύμα του ανθρώπου, προσφέροντάς του διαχρονικά διδάγματα ζωής και απαντήσεις σε διαχρονικά προβλήματα.

 

Ο δημιουργός έχει ανάγκη από σιωπή, περισυλλογή και νηφαλιότητα για να υποκινηθεί η εκκολαπτόμενη έμπνευσή του.
Είναι μέγιστη η ικανοποίηση του λογοτέχνη, όταν οι αναγνώστες του κάνουν την προσωπική και πνευματική τους αναζήτηση μέσω της γραφής του.

 

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο απόηχος που έχουν τα δημιουργήματα του νου και της ψυχής του, στους αναγνώστες.
Θα επιθυμούσα, οι αναγνώστες μου να αγκαλιάσουν τα δημιουργήματα της ψυχής μου,  αφού πρώτα οι στίχοι τους ... θα έχουν μιλήσει στην ψυχή τους και θα την έχουν αγγίξει !!!

 

Αορτή επιθυμίας

 

Αναδύομαι

από την αορτή της επιθυμίας

 

Αναβλύζω

από την πλημμυρίδα της σκέψης

 

Πάλλομαι

στους ρυθμούς του γέλιου

 

Εξαγνίζομαι

στο φως της ματιάς

 

Για να ανατιναχτώ

 στου ήλιου το λυγμό …

 

«Έφυγα φοβούμενος ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη μπορεί να υποφέρουν από ένα φοβερό ατύχημα, μια μη απαραίτητη ρήξη που θα αποτελέσει βαριά σκιά για το μέλλον», γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν σε άρθρο του στους New York Times, όπου παραθέτει τα συμπεράσματα του από το ταξίδι στην Ελλάδα.

Αφήνοντας αιχμές για την προ των εκλογών διακυβέρνηση της χώρας ο Πολ Κρούγκμαν γράφει: «Ίσως είναι αλήθεια αυτό που λένε οι πιστωτές ότι είναι δύσκολο να υπάρξει συνεργασία με τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Τι να περιμένει όμως κανείς όταν κόμματα που δεν έχουν προηγούμενη εμπειρία από διακυβέρνηση αναλαμβάνουν την εξουσία από ένα καθεστώς που έχει χάσει την αξιοπιστία του.

Σημειώνει επίσης ότι οι εταίροι της Ελλάδας απαιτούν μέτρα – όπως περικοπές συντάξεων και απασχόληση στο Δημόσιο – τα οποία μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να δεχτεί. «Δεν χρειάζεται να γίνουν έτσι τα πράγματα. Είναι αλήθεια ότι για να αποφευχθούν τα χειρότερα οι πιστωτές θα πρέπει να δώσουν ένα σημαντικό ποσό χρημάτων, το οποίο θα ανακυκλωθεί άμεσα σε αποπληρωμές χρέους. Ας αναλογιστούμε όμως την εναλλακτική. Το τελευταίο που θέλει η Ευρώπη είναι να χαθεί η ψυχραιμία και να επέλθει ακόμη μία καταστροφή, μια που θα είναι εντελώς αδικαιολόγητη», τονίζει.

Σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο πάντως, υπάρχει περισσότερη καλή θέληση από την πλευρά των δανειστών από ό,τι πιστεύουν πολλοί Έλληνες.

Ξημερώματα της 21ης Απριλίου 1967 ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός και οι συνταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος και Νικόλαος Μακαρέζος καταλύουν το δημοκρατικό πολίτευμα και επιβάλλουν στρατιωτική δικτατορία.

«Θα αφήναμε τον Ανδρέα να κάνει επανάσταση;»θα πει αργότερα ο Στυλιανός Παττακός ο οποίος προετοίμαζε το πραξικόπημα καιρό. Οι συνταγματάρχες ουσιαστικά περίμεναν την έγκριση του βασιλιά, ο οποίος, όπως αποκαλύπτουν Αμερικανοί διπλωμάτες, περιμένει το «πράσινο φως» από την Ουάσιγκτον προκειμένου να πραγματοποιηθεί το πραξικόπημα. Οι δύο πλευρές τελικώς συμφωνούν αρχικά να μη προχωρήσουν σε καμία κίνηση τουλάχιστον μέχρι το αποτέλεσμα των εκλογών της 28ης Μαΐου.

O Παπαδόπουλος και οι συνταγματάρχες σχεδιάζουν από καιρό την κατάληψη της εξουσίας με ή χωρίς την έγκριση του βασιλιά. Όπως αποκαλύπτει ο πρώην βουλευτής Νίκος Φαρμάκης, ο Παπαδόπουλος του αναθέτει ήδη από τον Ιούνιο του 1966 να επιβλέψει ένα σχέδιο για την κατάληψη της Αθήνας. Την ίδια στιγμή η συμφωνία βασιλιά-Αμερικάνων έχει διαρρεύσει. Η Ένωση Κέντρου αποφεύγει τις συνεχείς αναφορές στον κίνδυνο της δικτατορίας καθώς φοβάται πως μπροστά σε μία τέτοια απειλή οι ψηφοφόροι μπορεί να κινηθούν προς την ΕΡΕ, ωστόσο, δεν εφησυχάζει εντελώς.

Ο Νίκος Οικονομάκος με εντολή του Χαρίλαου Φλωράκη έχει στήσει ένα μηχανισμό συλλογής πληροφοριών, που θα τους προειδοποιούσε για το πραξικόπημα. Ο πληροφοριοδότης ζητά 50.000 δρχ για δώσει στον Οικονομάκο μία σημαντική πληροφορία. Τα ταμεία της ΕΔΑ είναι άδεια καθώς τα χρήματα έχουν επενδυθεί στα γραφεία της οργάνωσης. Η πληροφορία εδόθη κατόπιν εορτής και απεδείχθη ιστορική. Σε μυστική σύσκεψη οι συνταγματάρχες παίρνουν την απόφαση. Ο κύβος ερρίφθη. Θα προχωρούσαν σε πραξικόπημα.

Μία εβδομάδα πριν το πραξικόπημα ο Παττακόςεπισκέπτεται τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, Γρηγόρη Σπαντιδάκη, τονίζοντάς του ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου στις 22 του μηνός ξεκινά την προεκλογική του εκστρατεία. «Θα αφήσουμε να γίνουν εκλογές και να παραλάβει ο Ανδρέας;» ρώτησε ο Στυλιανός Παττακός για να λάβει την απάντηση «μετά τις εκλογές βλέπουμε».

Τρεις μέρες μετά ακολούθησε η συνάντηση των συνωμοτών και αποφάσισαν ότι αν σε λίγες ημέρες δεν αποφασίσουν οι στρατηγοί να επέμβουν θα το κάνουν οι ίδιοι. Την ίδια ώρα οι στρατηγοί τους πιέζουν να περιμένουν μέχρι να πάρουν το «πράσινο φως» από το παλάτι. Ο Παττακός όμως ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει.

Tα πρώτα τανκς θα εμφανιστούν στους δρόμους στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε δυνάμεις υπό τις εντολές του για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πραξικοπηματίες έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο «Προμηθεύς», για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής.

Ο διοικητής της Σχολής Ευελπίδων, Δημήτρης Ιωαννίδης, κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και την ΕΣΑ, ενώ ο Σπαντιδάκης συνελήφθη και αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγέλη. Παρά τις προσπάθειες του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γεώργιου Ράλλη, να κινητοποιήσει στρατεύματα στη Βόρεια Ελλάδα. Δεν πρόλαβε, όμως, καθώς το σχέδιο «Προμηθεύς» είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή.

Στις 3:30 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει χωρίς καμία δυσκολία. Το ραδιόφωνο άρχιζε να παίζει τα πρώτα εμβατήρια ενώ κατά τη διάρκεια τις ημέρας με συντακτική πράξη ματαιώθηκαν οι εκλογές της 28ης Μαΐου και ανεστάλησαν οι διατάξεις του Συντάγματος. Η ηγεσία των πραξικοπηματιών επισκέφτηκε τα Ανάκτορα και ζήτησε από το Βασιλιά Κωνσταντίνο να ορκίσει την κυβέρνηση τους.

Αργά το απόγευμα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Κόλλιας, ορκίστηκε πρωθυπουργός της κυβέρνησης των συνταγματαρχών. Την ίδια μέρα ξεκινούν οι συλλήψεις αλλά και δολοφονίες πολιτών στην συντριπτική τους πλειονότητα αριστερών πεποιθήσεων.«Η Ελλάδα μπαίνει «στο γύψο» του Γεώργιου Παπαδόπουλου.... Μία επταετία θα περάσει μέχρι «να κάνει ξαστεριά».