ενημέρωση 4:10, 19 September, 2026

Μήνυμα Πούτιν – Τσίπρα στην Ευρώπη με το σχέδιο Greek Stream

Κρεμλίνο καλεί Βρυξέλλες μέσω Αθήνας και το αντίστροφο. Ή άλλως, οι διπλωματικές ισορροπίες τηρήθηκαν, το γεωπολιτικό μήνυμα εστάλη με απόλυτη ακρίβεια και οι ελληνορωσικές σχέσεις, μετά τη συνάντηση Πούτιν – Τσίπρα μπαίνουν σε μια νέα, ιδιαίτερη μεστή και ουσιαστική φάση. Την οποία παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή – και όχι αντίστοιχη ψυχραιμία – Βρυξέλλες, Βερολίνο και Ουάσιγκτον.

Στην ουσία, πρόκειται για ένα σχέδιο που, εάν και εφόσον υλοποιηθεί, δημιουργεί έναν νέο αγωγό με ρωσικό αέριο και την Ελλάδα διανομέα – έναν αγωγό, που θα μπορούσε να μετατρέψει τη χώρα μας σε ενεργειακό κόμβο των δυτικών Βαλκανίων και της κεντρικής Ευρώπης.

Το μείζον ζήτημα, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά, ήταν πώς θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή αυτού του ελληνικού αγωγού. Κι αυτό ακριβώς αποτέλεσε και το κύριο θέμα που συζητήθηκε στο χθεσινό ραντεβού του Κρεμλίνο, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Αλέξη Τσίπρα να στέλνουν ένα, πολλαπλής ανάγνωσης, μήνυμα στις Βρυξέλλες: Ο ρώσος πρόεδρος, σύμφωνα με το Μέγαρο Μαξίμου,  είπε ότι διερευνάται η «δυνατότητα άμεσης προκαταβολής μελλοντικών κερδών και αποπληρωμής από την έναρξη της λειτουργίας του αγωγού». Ότι, δηλαδή, η Ρωσία μπορεί να προκαταβάλλει άμεσα τα μελλοντικά κέρδη από τον αγωγό προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το έργο και η Ελλάδα να αρχίσει να ξεπληρώνει από το 2019, οπότε και αναμένεται να λειτουργήσει ο αγωγός.

Εν ολίγοις, ο Βλαντιμίρ Πούτιν άφησε ανοιχτή την έμμεση χρηματοδότηση της Ελλάδας με αντίκρυσμα τα μελλοντικά κέρδη του αγωγού. Με την κίνηση αυτή έκανε by pass στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η οποία απαγορεύει χρηματοδότηση από τρίτους σε ενεργειακά project επί ευρωπαϊκού εδάφους. Ο μόνος τρόπος για να παρακαμφθεί αυτή η απαγόρευση είναι να χρηματοδοτηθεί το έργο από την ίδια την Ελλάδα και ο μόνος τρόπος που έχει η Αθήνα για να χρηματοδοτήσει ένα τέτοιο project είναι η «προκαταβολή» ή το έμμεσο δάνειο από τη Ρωσία.

«Είμαστε έτοιμοι όχι μόνο να δανειοδοτήσουμε κάποια σχέδια που σήμερα συζητήσαμε από κοινού, αλλά και να λύσουμε τα ζητήματα των χρηματοπιστωτικών σχέσεων», είπε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, σύμφωνα με ελληνικές κυβερνητικές πηγές, οι οποίες εκτιμούν ότι με αυτόν τον τρόπο απάντησε και σε όσους διερωτώνται ποιος θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή του αγωγού.

Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν να κλείσει, μέσα από σύνθετες γεωπολιτικές και διπλωματικές ισορροπίες, το τελικό deal το ύψος του οποίου σύμφωνα με ειδικούς της ενεργειακής αγοράς αποτιμάται από τα 2 έως τα 4 δις ευρώ. Ανεξαρτήτως κατάληξης όμως, και μόνον η οριοθέτηση του σχεδίου διαμορφώνει νέα δεδομένα και στέλνει στις Βρυξέλλες το μήνυμα της νέας «πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, στην φάση κορύφωσης της πιστωτικής ασφυξίας από τους ευρωπαίους εταίρους.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Αλέξης Τσίπρας με την επίσκεψή του στο Κρεμλίνο καταγράφει ήδη μια πρώτη νίκη στο πεδίο της υπαινικτικής διπλωματίας. Μέσα από το στίγμα που ο ίδιος έδωσε τονίζοντας ότι «η Ελλάδα αξιοποιεί τον γεωπολιτικό της ρόλο».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ

Αντον Τσέχοφ: Ενας συγγραφέας γεμάτος αμφιβολίες

Ο κορυφαίος διηγηματογράφος μας δείχνει πώς να παρατηρείς τη ζωή από το περιθώριο προκειμένου να δεις την άλλη της πλευρά
 
Αντον Τσέχοφ: Ενας συγγραφέας γεμάτος αμφιβολίες
Ο Αντον Τσέχοφ σε ηλικία 32 ετών
 
Αντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ
Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ
Εισαγωγή - ανθολόγηση - μετάφραση
Σταυρούλα Αργυροπούλου, 
Εκδόσεις Μεταίχμιο 2015, 

«Υπάρχουν δύο ειδών συγγραφείς: εκείνοι που φέρνουν κάτι το καινούργιο. Το καινούργιο παλιώνει. Και υπάρχουν εκείνοι που φέρνουν κάτι το ανεπανάληπτο. Απ' αυτούς είναι ο Τσέχοφ». Θα μπορούσε να είναι κι ένας ορισμός του κλασικού συγγραφέα που δεν αναφέρεται μόνο στην εποχή του αλλά και δημιουργεί μια εποχή. Οσον αφορά το διήγημα δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα αντίστοιχο του Τσέχοφ.


Ακόμη και η επίδραση του άλλου μείζονος διηγηματογράφου του 19ου αιώνα, του Γκι ντε Μοπασάν, δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δική του. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, όπου εμφανίστηκαν μεταπολεμικά οι σημαντικότεροι σύγχρονοι διηγηματογράφοι, είθισται να τους συγκρίνουν με τον Τσέχοφ.

«Τσέχοφ της Αμερικής» αποκάλεσαν κάποτε τον Τζον Τσίβερ. Το ίδιο και τον μεταγενέστερο Ρέιμοντ Κάρβερ, ο οποίος θεωρούσε τον σπουδαίο Ρώσο ως τον σημαντικότερο διηγηματογράφο όλων των εποχών. Και ένας άλλος διηγηματογράφος πρώτης γραμμής (άγνωστος δυστυχώς στη χώρα μας), ο Βίκτορ Πρίτσετ, έφτασε να υποστηρίζει πως τα θεατρικά έργα του Τσέχοφ είναι επεκτάσεις των διηγημάτων του, που τα θεωρεί μάλιστα δραστικότερα των θεατρικών.

Η επίδραση ενός συγγραφέα στους μεταγενέστερους ομοτέχνους του δεν συνεπάγεται ότι και οι σύγχρονοι αναγνώστες θα γοητευτούν το ίδιο διαβάζοντάς τον. Αλλά οποιοδήποτε από τα 600 περίπου διηγήματα του Τσέχοφ και αν διαβάσουμε μένουμε με την αίσθηση του ανεπανάληπτου, δηλαδή της μοναδικότητας της ζωής σε κάθε της έκφανση. Και να σκεφθεί κανείς πως όταν πέθανε ο Τσέχοφ από φυματίωση στο Μπαντενβάιλερ της Γερμανίας το 1904 ήταν μόνο 44 ετών.

Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ τιτλοφορείται η συλλογή των 41 διηγημάτων που εξέδωσαν πρόσφατα οι εκδόσεις Μεταίχμιο. «Απρόβλεπτος», εικάζω, επειδή απρόβλεπτη είναι η ίδια η ζωή, όχι μόνον σε ό,τι αφορά τα μεγάλα γεγονότα αλλά και τα απλά, τα καθημερινά, τα «άνευ σημασίας». Καθώς ο τόμος αυτός περιλαμβάνει διηγήματα που καλύπτουν μια περίοδο 18 ετών (από το 1880 ως το 1898) μπορεί κανείς να διακρίνει τη συγγραφική πορεία του Τσέχοφ. Δεν θα έλεγα τη διαδικασία της «ωρίμανσής» του - γιατί ο Τσέχοφ ήταν ώριμος από τα είκοσι ακόμη χρόνια του. Η ειρωνεία, η λοξή ματιά, ακόμη και η τεχνική του σε γενικές γραμμές μοιάζει σαν να έχουν οριστεί εξαρχής. Απλώς εκείνο το μοναδικό - δικό του και απερίγραπτο - πικρό αίσθημα παρουσιάζεται πολύ εντονότερο στα διηγήματά του της τελευταίας δεκαετίας. Και το αίσθημα αυτό καθιστά οξύτερη την ειρωνεία που τα διατρέχει.
 
Το θαυμάσιο και αινιγματικό «τι»
Μονοτονία; Μελαγχολία; Χαμόγελο που καταλήγει σε μορφασμό; Αίσθηση του λυκόφωτος; Αίσθηση που υπερβαίνει ακόμη και τα όρια της συνείδησης, ότι σε τελική ανάλυση η ελπίδα είναι μάταιη και η ζωή μάς προσπερνά; Ο Τσέχοφ ξεκίνησε σαν χιουμορίστας γράφοντας ευθυμογραφήματα για τα περιοδικά προκειμένου να συμπληρώνει το εισόδημά του όταν σπούδαζε γιατρός. Το χιούμορ έγινε αργότερα πικρό και σε κάποια διηγήματά του καταγγελτικό της αγριότητας του καθεστώτος του τσάρου Αλέξανδρου Γ' ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του  Αλέξανδρο Β' που δολοφονήθηκε από τους ναρόντνικους το 1881.

Στα διηγήματά του παρατηρείς τη ζωή από το περιθώριο προκειμένου να δεις την άλλη της πλευρά. Και εδώ στα διηγήματα αυτά που δεν είναι γνωστά όσο λ.χ. Η κυρία με το σκυλάκι ήΟ θάλαμος αριθμός 6 αυτό είναι φανερό. Επομένως συμπεράσματα δεν υπάρχουν και το τέλος δεν συνοψίζει τα όσα προηγήθηκαν. Πρόκειται για κείμενα ανοιχτά και ωστόσο πουθενά δεν έχεις την αίσθηση ότι κάτι λείπει. (Απλούστατα γιατί τέτοια είναι η ζωή: ανολοκλήρωτη.) Ποιητικά από την αρχή ως το τέλος χωρίς ποιητικές αναφορές, εξαίσιες στιγμές πικρής ρέμβης, όπου, καθώς λέει ο Βίκτορ Πρίτσετ, «η ζωή περνάει ανάμεσά τους σαν αναστεναγμός».

Ο Τσέχοφ είναι συγγραφέας γεμάτος αμφιβολίες. Δεν θα έλεγα σκεπτικιστής. Ο Φρανκ Ο' Κόνορ, μάστορας του διηγήματος, έγραψε στις 17 Ιανουαρίου 1960 στους New York Timesπως το ζήτημα για έναν ρεαλιστή δεν είναι αν «βλέπει» αλλά «τι» βλέπει. Αυτό το θαυμάσιο και αινιγματικό «τι» είναι τα διηγήματα του Τσέχοφ.   Η Σταυρούλα Αργυροπούλου ανήκει στις καλύτερες μεταφράστριες που έχουμε. Και σε τούτα τα λιγότερο γνωστά διηγήματα του Τσέχοφ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.  

Η ζωή όπως είναι

Οι ήρωες των άλλων δύο κορυφαίων του ρωσικού ρεαλισμού, του Τολστόι και του Ντοστογέφσκι, υπερβαίνουν τον εαυτό τους. Αυτό δεν συμβαίνει στον Τσέχοφ. Τα πρόσωπά του είναι αυτά που είναι γιατί ανήκουν στη ζωή - και τη ζωή δεν τη μεταποιείς. Για τούτο ίσως ο Τολστόι χαρακτήρισε τα διηγήματά του φωτογραφικές αποτυπώσεις. Η ανεπανάληπτη γοητεία του Τσέχοφ εντούτοις οφείλεται στο ότι μας δείχνει όχι μόνο το πώς παρουσιάζεται η ζωή αλλά και γιατί δεν είναι κάτι άλλο.    

Οπως και στα θεατρικά του έργα, έχεις την αίσθηση ότι και εδώ συμβαίνουν ελάχιστα. Δεν ανακάλυψαν σχεδόν τίποτε νέο οι λεγόμενοι μινιμαλιστές μεταπολεμικοί πεζογράφοι που να μην υπάρχει στον Τσέχοφ.

Από τα διηγήματα της παρούσας συλλογής ξεχωρίζουν ασφαλώς οι Κλέφτες, Ο φοιτητής, Ενας άνθρωπος μέσα σε θήκη, Η Φραγκοσταφυλιά και Για τον Ερωτα. Από τα χαρακτηριστικότερα της απαράμιλλης τεχνικής του να αρχίζει την κάθε ιστορία του in medias res, δηλαδή από το κρίσιμο σημείο της ιστορίας ώστε στη συνέχεια να ενσωματώσει και τα όσα προηγήθηκαν. Αλλά στον Τσέχοφ είναι δύσκολο να πεις ποιο ακριβώς είναι το κρίσιμο σημείο.

Το τι προηγείται και το τι έπεται, το βασικό ερώτημα για έναν πεζογράφο, εδώ υπηρετεί τη μοναδικότητα της ατμόσφαιρας και της αξεπέραστης δύναμης του συγγραφέα να συνδυάζει αρμονικά την ατμόσφαιρα αυτή με την αδρότητα των χαρακτήρων του. Οπως συμβαίνει στον αριστουργηματικό Φοιτητή, πέντε μόνο σελίδων, όπου μέσα σε τρεις-τέσσερις αράδες περιγράφονται αδρότατα ο φοιτητής Ιβάν Βελικοπόλσκι, η χήρα Βασιλίσα και η κόρη της Λουκερία. 'Η στο εξίσου εντυπωσιακό Με το κάρο, όπου στη διάρκεια μιας διαδρομής με άμαξα τα συμβάντα του σύντομου ταξιδιού τα διαπερνά και η προηγούμενη ζωή των επιβατών της.
 
Πηγή:Το Βήμα
 

Με V6 κινητήρα χωρητικότητας 3,0 λίτρων η «μικρή» και προσιτή Ferrari

Την πρόθεση της Ferrari να περάσει στην παραγωγή ένα νέο μοντέλο, οι γήινες προδιαγραφές του οποίου πρόκειται να το τοποθετήσουν απέναντι στις Porsche 911, την Mercedes-AMG GT και McLaren 570S, επιβεβαιώνουν πληροφορίες που έρχονται από το εσωτερικό του ομίλου αυτοκινητοβιομηχανιών FCA.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η «μικρή» Ferrari θα εφοδιάζεται με έναν διπλά υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα βενζίνης χωρητικότητας 3,0 λίτρων, ο οποίος αυτή τη στιγμή εξοπλίζει προτάσεις της Maserati, αποδίδοντας 410 ίππους και 550 Nm ροπής.

Η παραγωγή της προσιτής, τηρουμένων των αναλογιών, Ferrari πρόκειται να ξεκινήσει το 2019 με την τιμή της να διατηρείται αρκετά κάτω από το ψυχολογικό όριο των 200.000 ευρώ.

Η αλλαγή στρατηγικής της Ferrari και ειδικότερα η επιστροφή της σε πιο εμπορικές προτάσεις, σχετίζεται και με την παρουσιά του πραγματιστή S. Marchione στο τιμόνι της.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Madeleine Peyroux

H γνωστή τραγουδίστρια της τζαζ περιγράφει τη ζωή της με 24 λέξεις

image

 
Από την Αθήνα της Georgia βρέθηκε στο Μπρούκλιν κι ύστερα στο Παρίσι. Όταν έγινε 15 χρονών η μητέρα της την έστειλε εσώκλειστη σε ένα ιδιωτικό σχολείο του Λονδίνου. Θυμάται τον εαυτό της να πηδάει τον τοίχο του σχολείου και να κάνει οτοστόπ μέχρι το Παρίσι. Φτάνοντας εκεί, για να βγάλει χρήματα, άρχισε να παίζει μουσική στους δρόμους του Παρισιού. Στο χώρο της δισκογραφίας βρέθηκε τυχαία. Το πρώτο της άλμπουμ δεν έγινε ιδιαίτερα γνωστό. Ο κόσμος την ανακάλυψε μέσω του «Careless Love», το 1984. Εκείνη το μόνο που ήθελε ήταν να τραγουδά, «γιατί αυτό μόνο έχει σημασία». Εύθραυστη, ντροπαλή, με μια χρωματιστή φωνή που μπορεί να ξεσηκώσει παλιρροϊκά κύματα, αυτή είναι η μικρή πριγκίπισσα της jazz, η Madelein Peyroux. Από την άλλη μεριά του Ατλαντικού μάς γράφει για τη δική μας Αθήνα, για τον ποιητή πατέρας της και για τα τραγούδια που πρέπει να γράφονται για τις γυναίκες.

Αθήνα Στην Αθήνα βρίσκεται το πρώτο αμφιθέατρο του κόσμου. Τα σκαλιά που οδηγούν στην Ακρόπολη είναι στρωτά και λεία. Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα την Ελλάδα γίνονταν διαδηλώσεις έξω από το κτίριο της Βουλής. Η Αθήνα είναι γεμάτη από σκεπτόμενους, πολιτικά ενεργούς και δυνατούς ανθρώπους. Όταν σταματούν οι μάχες στους δρόμους οργανώνονται ολονύκτια πάρτι, εκεί οι άνθρωποι τραγουδούν και χορεύουν αργούς χορούς. Τραγούδησα ένα τραγούδι στα ελληνικά, «Μην τον ρωτάς τον ουρανό», και άκουσα τις φωνές των Ελλήνων να ζητωκραυγάζουν. Θα ήθελα να επισκεφθώ ξανά την Ελλάδα και να δω περισσότερα πράγματα. Η μητέρα μου σπούδασε αρχαία ελληνικά. Μου έμαθε να λέω την έκφραση: Χαλεπά τα καλά.

Haiku Αν ένας άντρας στέκεται στη μέση ενός δάσους και μιλάει, και δεν υπάρχει καμιά γυναίκα τριγύρω να τον ακούει, πάλι θα έχει άδικο; Ναι!

Διαζύγιο Τα πάντα στη ζωή είναι παροδικά, ακόμα και η ίδια μας η ύπαρξη. Για αυτό είναι καλύτερα να πολεμάς μόνος, παρά να υποφέρεις μαζί.

Παίζοντας μουσική στους δρόμους του Παρισιού Η άνθηση μιας τέχνης που αποτελεί και μέτρο πολιτισμού. Όπου υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν και χορεύουν υπάρχει πάντα μια τεράστια κοινότητα που τους υποστηρίζει. Το Παρίσι τη δεκαετία του ’80 ήταν γεμάτο από τέτοιους καλλιτέχνες, ήμουν πολύ τυχερή που βρισκόμουν εκεί. Λένε ότι υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων που είναι πραγματικά ελεύθεροι, οι μουσικοί του δρόμου και οι εκατομμυριούχοι. Δεν είμαι τόσο σίγουρη για τους δεύτερους…

Αλήθεια «Η ομορφιά είναι αλήθεια, η αλήθεια ομορφιά, να ποια είναι η γνώση κι ό,τι αξίζει να γνωρίσεις». (John Keats: Άγγλος φιλέλληνας ποιητής)

Ψέματα Μη μου κάνεις ερωτήσεις, ψέματα να μη σου πω.

Ντετέκτιβ Η ιστορία γράφεται πάντα από τους νικητές. Τουλάχιστον αυτό συνέβαινε πριν εμφανιστεί το ίντερνετ στις ζωές μας. Τώρα πια είμαστε όλοι ντεντέκτιβ και γράφουμε τη δική μας ιστορία.

Απρόσεκτος Αγάπη, ω αγάπη, ω απρόσεκτη αγάπη… (Love, oh love, oh careless love… στίχος από το τραγούδι «Careless Love»). Έχω ακούσει την Odetta Holmes να το τραγουδάει ζωντανά. Μας είχε εξηγήσει ότι αυτό το τραγούδι γράφτηκε ως προειδοποίηση προς όλες τις νέες γυναίκες, οι οποίες τότε έπρεπε να προσέχουν. Αυτό ήταν πριν τη γυναικεία απελευθέρωση και το δικαίωμα στην αντισύλληψη. Ωστόσο οι γυναίκες εξακολουθούν να βρίσκουν τους εαυτούς τους νέους, εγκύους και να μεταφέρουν όλα τα βάρη του κόσμου στους ώμους τους. Ίσως θα έπρεπε να γράψουμε περισσότερα τραγούδια και να τα τραγουδήσουμε σε περισσότερες νέες γυναίκες.

Αγάπη Νομίζω ότι η αγάπη είναι ο λόγος που παίζω μουσική, ο λόγος που εμπιστεύομαι τη μουσική, αυτό το κάτι που δεν έχει όνομα, που δεν εκφράζεται με λέξεις, που αξίζει αφοσίωση χωρίς αφοσίωση.

Σώματα Σώματα νερού χωρίζουν τις ηπείρους. Τα μυρμήγκια έχουν βολβοειδή σώματα. Οι γαλαξίες αποτελούνται από σφαιρικά σώματα που ονομάζονται πλανήτες. Αν συμφωνούμε σε κάτι είναι ότι είμαστε ένα σώμα. Ένα σμήνος από έντομα λειτουργεί σαν ένα σώμα. Τι είναι το σώμα μου; Λόφοι, βουνά, βράχια, ρυτίδες, ποτάμια και σμήνη.

Οστά Αν τα οστά είναι δυνατά τότε και το σώμα είναι δυνατό. Πάντα να ξεκινάτε από τα οστά.

image

Ποίηση Ο πατέρας μου δεν ήταν καλός άνθρωπος, ούτε καλός σύζυγος, ούτε καλός πατέρας. Σε κάποια γενέθλιά η μητέρα μου μού είχε δωρίσει ένα μικρό ημερολόγιο. Το ημερολόγιο ήταν δεμένο με μπεζ ύφασμα ενώ το περιθώριό του ήταν χρυσό. Θυμάμαι ότι είχα ζητήσει από τον πατέρα μου να μου γράψει κάτι. Στην αριστερή γωνία της αριστερής σελίδας έγραψε «Ι», στο κέντρο της ίδιας σελίδας προς τα δεξιά έγραψε «LO». Στο κέντρο της δεξιάς σελίδας έγραψε «VE» και στο κάτω μέρος της ίδιας σελίδας έγραψε «ΥΟU». Ίσως ο πατέρας μου ήταν καλός ποιητής.

Blue Το μπλε δεν είναι χρώμα. Είναι η σκέψη που σκεφτόμαστε και δεν μπορούμε να πούμε.

Οφηλία Η Οφηλία δεν είχε αρκετές ατάκες στον Άμλετ. Η δική της όμως τραγωδία ήταν μεγαλύτερη κι από ό,τι λένε, είναι ακόμα.

Μίσος Πολλοί άνθρωποι μισούν τη λέξη μίσος, το οποίο είναι κατανοητό καθώς δεν έχει πολλές συλλαβές. Προτιμώ να χαμογελάω όταν είμαι θυμωμένη. Το χαμόγελο είναι «μεγαλύτερη» λέξη από το μίσος.

Κουτί με σοκολάτες Τα πράγματα που τρώγονται είναι τα πιο ωραία δώρα, γιατί μέσω της απτικής ανάμνησης ότι τα φάγαμε διαρκούν για πάντα.

Δικαιώματα Κανείς δεν έχει δικαίωμα σε τίποτα. Τα πάντα είναι δώρο. Για αυτό όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι.

Ελευθερία Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη συνέντευξη! Μακάρι να είχα το χρόνο να εκφράσω καλύτερα αυτό που θέλω να πω, τουλάχιστον έχω την ελευθερία να πω ό,τι θέλω.

Φίλοι Αγαπώ τους φίλους μου, αγαπώ και την οικογένειά μου. Μπορεί οι φίλοι μου να είναι λίγοι μα δεν μπορώ να επιβιώσω χωρίς αυτούς.

Μητρότητα Θα πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε ότι οι μητέρες μας πρέπει να παίρνουν δώρα την ημέρα των γενεθλίων μας. 

Πόνος Δεν θέλω να αναλύω τον πόνο. Θέλω να απελευθερωθώ από αυτόν. Δεν θέλω να τον σκέφτομαι. Θέλω να επιβιώνω από αυτόν. Μερικές όμως φορές είναι καλό να κλαις.

Σπίτι Το σπίτι είναι σαν μια ανάμνηση, σαν τη μουσική, σαν την αγάπη, είναι εκεί που συμβαίνουν όλα.

Κράτησέ με στην καρδιά σου για λίγο «Κράτησέ με στην καρδιά σου για λίγο», ένα τραγούδι του Warren Zevon. Ο Zevon το έγραψε για τον τελευταίο του δίσκο, ενώ ήξερε ήδη ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο του καρκίνου. Είμαι τόσο ευγνώμων που γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο μέσα από τη μουσική του. Είναι ένας πραγματικός ήρωας.