ενημέρωση 7:03, 20 September, 2026
Χρυσός πανταχού παρών

Χρυσός πανταχού παρών

Χιλιάδες χρόνια ο χρυσός αποτελεί αντικείμενο αναζήτησης και τα αποθέματά του δείχνουν να εξαντλούνται. Είναι όμως έτσι;
 
 
Ο χρυσός μόνο σπάνιος δεν είναι, όπως φαίνεται, αφού εντοπίζεται ακόμη και στα πιο απίθανα σημεία
 
Αίσθηση προκάλεσε πριν από λίγες εβδομάδες η ανακοίνωση ερευνητών της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ σύμφωνα με την οποία οι υπόνομοι αποτελούν μια αναξιοποίητη ως σήμερα πηγή μετάλλων όπως ο χρυσός, η πλατίνα, ο άργυρος, ο χαλκός, το παλλάδιο, το βανάδιο και άλλα σπάνια μέταλλα που χρησιμοποιούνται σε υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. Οι ερευνητές επί οκτώ χρόνια πραγματοποίησαν δειγματοληπτικές έρευνες σε μονάδες βιολογικού καθαρισμού και έπειτα έκαναν ανάλυση των δειγμάτων με ηλεκτρονικά μικροσκόπια. Οπως ανέφεραν, τα επίπεδα των πολύτιμων μετάλλων είναι συγκρίσιμα με εκείνα που ανακαλύπτονται σε ορισμένα μεταλλεία.
 
Ενδεικτικά, ένα κιλό αποβλήτων των υπονόμων περιέχει 0,4 μιλιγκράμ χρυσού, 28 μιλιγκράμ αργύρου, 638 μιλιγκράμ χαλκού και 49 μιλιγκράμ βαναδίου. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις άλλων ερευνητών του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, για τις ΗΠΑ τουλάχιστον, σε κάθε ένα εκατομμύριο κατοίκων αντιστοιχούν πολύτιμα μέταλλα αξίας ως 13 εκατομμυρίων δολαρίων που διατρέχουν τους υπονόμους κάθε χρόνο. Υπάρχουν όμως και άλλα... αναπάντεχα σημεία όπου μπορεί κάποιος να αναζητήσει χρυσό και πολύτιμα μέταλλα.

Κάτω από τη θάλασσα

H πρόοδος στη θαλάσσια γεωλογία και στην υποβρύχια τεχνολογία καθιστά πλέον ρεαλιστικά τα σχέδια για εξόρυξη χρυσού και άλλων μετάλλων από βάθη μεγαλύτερα των δύο χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η μεταλλευτική βιομηχανία θα μπορέσει πολύ σύντομα να αρχίσει να δραστηριοποιείται στους ωκεανούς. «Πριν από 20 χρόνια οι περισσότερες μεταλλευτικές εταιρείες δεν ήθελαν καν να ακούσουν για αυτή την πιθανότητα. Πίστευαν ότι είναι υπερβολικά δύσκολο. Τώρα όμως πολλοί διαπιστώνουν ότι είναι πολύ ευκολότερο να κατεβείς δύο χιλιόμετρα νερού από το να κατεβείς δύο χιλιόμετρα βράχου»υποστηρίζει ο δρ Στίβεν Σκοτ, καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Ο μεγάλος πειρασμός για τη βιομηχανία είναι οι αποθέσεις πολυμεταλλικών σουλφιδίων στον ωκεάνιο πυθμένα. Το υλικό αυτό, πλούσιο σε χρυσό, άργυρο, χαλκό, μόλυβδο και ψευδάργυρο, παράγεται σε ηφαιστειακά ενεργές περιοχές από υδροθερμικά φρεάτια, γνωστές ως «καπνιστήρια». 

Τα φρεάτια αυτά δημιουργούνται σε σημεία όπου το θαλασσινό νερό διαπερνά τον πορώδη πυθμένα, θερμαίνεται και αναδύεται ξανά μέσα από σχισμές. Το κατάμαυρο νερό παρασύρει διαλυμένα μεταλλικά άλατα, τα οποία όταν έρθουν σε επαφή με ψυχρό νερό καθιζάνουν και σχηματίζουν δομές σαν καμινάδες. Με τον καιρό, οι πύργοι αυτοί καταρρέουν και το υλικό τους διασπείρεται. Οι δύο πρώτες εταιρείες υποθαλάσσιας εξόρυξης, η Nautilus Minerals και η Neptune Minerals, εξετάζουν το δυναμικό αποθέσεων σουλφιδίων σε διάφορες περιοχές του κόσμου. 

H Nautilus, σε συνεργασία με άλλη εταιρεία εξόρυξης χρυσού, έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα για μια έκταση του βυθού στα εγχώρια ύδατα της Νέας Ζηλανδίας, έξω από το νησί Νορθ Αϊλαντ. Οι δύο εταιρείες έχουν πάρει άδεια για να εξερευνήσουν μια περιοχή 15 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων και ήδη έχουν ξεκινήσει την προετοιμασία ξοδεύοντας 2,7 εκατομμύρια δολάρια, ενώ αναμένεται να ξοδέψουν τους επόμενους μήνες άλλα 4,3 εκατ. δολάρια για την ολοκλήρωση της έρευνας και της προετοιμασίας. 

Αν όλα πάνε καλά, στη Νέα Ζηλανδία θα μπουν σε εφαρμογή τα σχέδια των χρυσοθήρων της θάλασσας που θέλουν να μετατρέψουν τους ωκεανούς σε απέραντο εργοτάξιο. Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί 150 ενεργά υδροθερμικά φρεάτια ενώ έχουν εντοπιστεί άλλα 110 σημεία στους πυθμένες των ωκεανών στα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουν δημιουργηθεί τέτοια φρεάτια. Καθώς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι υποθαλάσσιες εργασίες εξόρυξης υπόσχονται μεγαλύτερη ευκολία και μικρότερο κόστος από την εξόρυξη στην επιφάνεια της Γης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που προβλέπουν ότι οι ωκεανοί θα μετατραπούν σύντομα σε ένα τεράστιο «εργοτάξιο ορυχείων».

 

 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
Η αστείρευτη αξία ενός «Ανδαλουσιανού σκύλου»

Η αστείρευτη αξία ενός «Ανδαλουσιανού σκύλου»

Ογδόντα πέντε χρόνια μετά τη δημιουργία της, η ταινία των Σαλβαδόρ Νταλί και Λουίς Μπουνιουέλ παραμένει το μοναδικό διαμάντι του σουρεαλιστικού κινηματογράφου

Χρησιμοποιώντας με ακριβολογία την έννοια avant-garde, θα λέγαμε ότι πρόκειται για την ομάδα εκείνη της φρουράς που προηγείται των υπολοίπων σε μια πολεμική σύρραξη. Είναι αυτή που ηγείται της επίθεσης, αφού πρώτη εισβάλλει στον εχθρικό χώρο. Βέβαια, η ηρωική παρουσία της συνοδεύεται με την τραγική της κατάρρευση, αφού πάντοτε θυσιάζεται πρώτη! Στον χώρο της τέχνης το βασικό περιεχόμενο της λέξης δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα, αφού avant-garde είναι η ομάδα των καλλιτεχνών-δημιουργών που πρώτη εναντιώνεται, απορρίπτει και επαναπροσδιορίζει την καλλιτεχνική έκφραση. Αρνείται να αποδεχτεί τους κανόνες που λειτουργούν ως πρότυπα, αποποιείται τις δεδομένες φόρμες και οδηγεί την τέχνη σε ανεξερεύνητα μονοπάτια. Μέσα από τα δικά τους οράματα οι καλλιτέχνες της avant-garde «αυτο-ικανοποιούνται» από την ολοκλήρωση των στόχων της προσωπικής τους δημιουργίας, που αποτελεί  ουσιαστική συνεισφορά στην εξελικτική πορεία της ίδιας της τέχνης.
 
Βέβαια, δεν είναι καθόλου παράξενο που η avant-garde του σινεμά εμφανίστηκε στη Γερμανία και στη Γαλλία του 1920, μόλις δύο δεκαετίες αφότου ο κινηματογράφος άρχισε να αντιμετωπίζεται λιγότερο σαν ατραξιόν των τσίρκων και των περιφερόμενων πανηγυριών και περισσότερο ως ένα αυτόνομο μέσο που έλκει το ενδιαφέρον, διασκεδάζει και ενίοτε ψυχαγωγεί. Μέσα σε αυτή την καλλιτεχνική ατμόσφαιρα γεννιέται ο «Ανδαλουσιανός σκύλος». Πρόκειται για μια βωβή κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους, προϊόν συνεργασίας του σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ με τον ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί. Η συνάντηση των δύο δημιουργών υλοποίησε ένα παράλογο, εριστικό, σκανδαλώδες και επαναστατικό δείγμα μιας καθαρής υπερρεαλιστικής έκφρασης στον χώρο της έβδομης τέχνης.
 
Καινοτόμο κινηματογραφικό ποίημα

Η ταινία, διάρκειας 17 λεπτών, γυρίστηκε το 1928. Το σενάριο ολοκληρώθηκε σε διάστημα περίπου έξι ημερών, ενώ τα γυρίσματα είχαν διάρκεια περίπου δεκαπέντε ημέρες. Η φιλοδοξία των δύο συνεργατών ήταν ολοφάνερα να σοκάρουν. Αλλόκοτες, τρομακτικές σκηνές ξεδιπλώνονται χωρίς καμιά λογική συνοχή, μονταρισμένες με τρόπο που να προκαλεί αναστάτωση στον θεατή. Πρόκειται για ένα καινοτόμο κινηματογραφικό ποίημα για το σεξ και τον θάνατο, όπου δύο αντικομφορμιστές καλλιτέχνες προκαλούν το κοινό με μια ταινία που εξερευνά τις δυνατότητες κινηματογραφικής καταγραφής του ασυνειδήτου. Βασισμένο σε δύο όνειρα, ένα του Μπουνιουέλ και ένα του Νταλί, ο « Ανδαλουσιανός σκύλος» αποτελεί πρώτα απ' όλα το προσωπικό ημερολόγιο δύο από τις πλέον αναρχικές μορφές της τέχνης του 20ού αιώνα. Ενθερμοι οπαδοί του Αντρέ Μπρετόν και του κινήματος των σουρεαλιστών, αλλά και υποστηρικτές της φροϋδικής χαρτογράφησης της ανθρώπινης συνείδησης, οι δύο καλλιτέχνες φανερώνουν στο πανί τις προσωπικές τους εμμονές. Ο Μπουνιουέλ ξεκινά με την πρώτη του κιόλας ταινία την ανελέητη επίθεσή του στον καθωσπρεπισμό της μεγαλοαστικής κοινωνίας, τη γραφικότητα της Εκκλησίας και σε κάθε άλλη επιβολή κοινωνικών περιορισμών. Ο Νταλί εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να δώσει ζωή στους πίνακές του. Το ερωτικό γυναικείο κορμί, τα μυρμήγκια που ξετρυπώνουν από μια πληγή, τα μεμονωμένα ανθρώπινα μέλη, βγαίνουν από τους πίνακές του και περιφέρονται ζωντανά στο κάδρο της ταινίας. Και όλα αυτά σε μια ιστορία που διαδραματίζεται «χθες», «μετά από οκτώ χρόνια», «το ίδιο απόγευμα».

Υπερρεαλιστικές σκηνές

Σύμφωνα με το ανατρεπτικό σενάριο, ένας άνδρας ακονίζει το μαχαίρι του πλάι στο ανοιχτό παράθυρο. Η πανσέληνος χωρίζεται στη μέση από μια λωρίδα σύννεφου. Στην αμέσως επόμενη σκηνή, μια γυναίκα κάθεται υποταγμένη, καθώς τα ανδρικά χέρια ανοίγουν διάπλατα το ένα της μάτι και το κόβουν στη μέση με την ακονισμένη λεπίδα. Και ενώ η διαφανής μεμβράνη έχει μόλις χυθεί από το σχισμένο μάτι, η γυναίκα εμφανίζεται ακέραιη στο δωμάτιό της, να παρατηρεί έναν ποδηλάτη, ντυμένο με κοριτσίστικη ποδιά, που διασχίζει τον δρόμο κάτω από το σπίτι της και σωριάζεται στο πεζοδρόμιό της. Ενα μαύρο κουτί με λεπτές άσπρες ρίγες εμφανίζεται στον λαιμό του ποδηλάτη και έπειτα στο κρεβάτι της γυναίκας. Ενας απατημένος σύζυγος πυροβολεί μέχρι θανάτου το είδωλό του, αφού πρώτα σέρνει με τα ίδια του τα χέρια έναν τοίχο, τα έπιπλα ενός δωματίου, ένα πιάνο γεμάτο πτώματα μουλαριών και δύο νεκρούς φοιτητές της θεολογίας. Και η λίστα με τις ακατανόητες σκηνές συνεχίζεται, γιατί στον «Ανδαλουσιανό σκύλο» μπορεί κανείς να δει οτιδήποτε δεν θα περίμενε ποτέ από μια συμβατική ταινία. Δεν θα δει, ωστόσο, κανέναν Ανδαλουσιανό και φυσικά, κανέναν σκύλο. Πρόκειται για τα δεκαεπτά πιο σοκαριστικά λεπτά στην ιστορία του κινηματογράφου. Δεκαεπτά μεθυστικά λεπτά σουρεαλιστικής, ονειρικής απόλαυσης.

Ο ίδιος ο Μπουνιουέλ έλεγε στο περιοδικό «Η Σουρεαλιστική Επανάσταση»: «Ο "Ανδαλουσιανός σκύλος" δεν θα υπήρχε χωρίς τον σουρεαλισμό. Ενα πετυχημένο φιλμ, να τι σκέφτονται οι περισσότεροι από όσους το έχουν δει. Ομως, τι μπορώ να κάνω εναντίον όλων αυτών των ένθερμων οπαδών κάθε ανανέωσης, ακόμα κι αν αυτή η ανανέωση προσβάλλει τις πιο βαθιές τους πεποιθήσεις, εναντίον ενός Τύπου πουλημένου ή ψεύτικου, εναντίον αυτής της ηλίθιας μάζας που βρήκε ωραίο και ποιητικό αυτό που κατά βάθος δεν είναι παρά μια απελπισμένη και παθιασμένη πρόκληση για δολοφονία!». Αφοπλιστική ειλικρίνεια από τον ίδιο τον δημιουργό της ταινίας, ο οποίος δεν διστάζει να καυτηριάσει τις υπερβολικά θερμές αντιδράσεις των θεατών και κριτικών για το ίδιο του το δημιούργημα!

Χιλιάδες «καμουφλαρισμένοι» παγετώνες στον Αρη

Βρίσκονται θαμμένοι κάτω από τη σκονισμένη επιφάνειά του Κόκκινου Πλανήτη σύμφωνα με νέα ευρήματα
 
Χιλιάδες «καμουφλαρισμένοι» παγετώνες στον Αρη
Χιλιάδες παγετώνες ίσως κρύβονται κάτω από την επιφάνεια του Αρη
 
Ο Άρης διαθέτει χιλιάδες παγετώνες που βρίσκονται θαμμένοι κάτω από τη σκονισμένη επιφάνειά του, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις δανών επιστημόνων. Οι παγετώνες αυτοί περιέχουν έναν τεράστιο όγκο παγωμένου νερού, αρκετό για να σκεπάσει όλο τον πλανήτη με ένα παχύ στρώμα πάγου τουλάχιστον ενός μέτρου.

Οι παγωμένες ζώνες

Ερευνητές του Ινστιτούτου Νιλς Μπορ του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, με επικεφαλής τη Νάνα Μπιόρνχολτ Κάρλσον αναφέρουν ότι οι «καμουφλαρισμένοι» παγετώνες καλύπτουν κυρίως δύο εκτεταμένες ζώνες, μία στο βόρειο και μία στο νότιο ημισφαίριο του Κόκκινου Πλανήτη.

Η ανάλυση των στοιχείων που έχουν συλλέξει τα ραντάρ των δορυφόρων σε τροχιά γύρω από τον Άρη, καθώς και οι προσομοιώσεις σε υπολογιστή, δείχνουν ότι ο γειτονικός πλανήτης έχει τουλάχιστον 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού παγιδευμένα στους παγετώνες του. Πρόκειται, όπως τόνισαν οι επιστήμονες, για ένα εντυπωσιακό απόθεμα νερού σε έναν κατά τα άλλα ξερό πλανήτη.

Νέες απορίες

Οι νέες εκτιμήσεις αυξάνουν ακόμα περισσότερο τα ερωτηματικά για το πώς ένας κάποτε υγρός και θερμός πλανήτης μετατράπηκε στη σημερινή παγωμένη έρημο, κάτι που πρέπει να συνέβη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν έχασε το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο του και το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής ατμόσφαιράς του.

Σήμερα πια, η αρειανή ατμόσφαιρα είναι τόσο αραιή και η ατμοσφαιρική πίεση τόσο χαμηλή, που το παγωμένο νερό εξατμίζεται και γίνεται υδρατμοί. Όμως οι παγετώνες έχουν προστατευθεί όλο αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή βρίσκονται κάτω από τα παχιά στρώματα σκόνης.

Κάποτε ο Άρης διέθετε και έναν βαθύ ωκεανό που κάλυπτε σχεδόν το μισό βόρειο ημισφαίριό του. Σήμερα περίπου το 87% αυτού του νερού έχει χαθεί πια στο διάστημα και τα μεγαλύτερα γνωστά αποθέματα νερού βρίσκονται στους δύο πόλους του. Σε αυτά πλέον πρέπει να προστεθούν και τα μεγάλα αποθέματα νερού των θαμμένων παγετώνων. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters».

Δημοσκόπηση: Oι Έλληνες πιστεύουν στο μάτι, τους εξωγήινους το Θεό και το Σατανά

Δημοσκόπηση: Oι Έλληνες πιστεύουν στο μάτι, τους εξωγήινους το Θεό και το Σατανά

Λιγότεροι οι θρησκευόμενοι και μειωμένες οι επισκέψεις στην Εκκλησία

Το έθιμο της Αποκαθήλωσης, στη Μονή Πεντέλης, Μεγάλη Παρασκευή, 10 Απριλίου, 2015

Μειωμένο κατά 34% σε σχέση με το 2006 εμφανίζεται το ποσοστό των θρησκευόμενων Ελλήνων,σύμφωνα με την έρευνα της Kάπα Research για λογαριασμό της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ.  

Από την ίδια έρευνα, μειωμένη εμφανίζεται και η προσέλευση στην Εκκλησία η οποία σημειώνει 16% απώλειες ως προς τις επισκέψεις των πιστών που το 2006 δήλωσαν πως πήγαιναν τουλάχιστον μια φορά κατά τις ημέρες του Πάσχα.  

Ωστόσο οι Έλληνες εξακολουθούν να τηρούν τις βασικότερες θρησκευτικές παραδόσεις μια και το 75,2% δηλώνει πως παρευρίσκεται στην εκκλησία την βραδιά της Ανάστασης και το 45,2% πως νηστεύει όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα.  

Η έρευνα δείχνει ακόμη, ότι το 74,2% των Ελλήνων πιστεύουν στον Θεό και πως το 62,5% πιστεύει στη βασκανία (στο μάτι). Από τους ερωτηθέντες της έρευνας το 41,4% δήλωσε πως πιστεύει στα θαύματα αλλά και στην ύπαρξη εξωγήινων και στη Δευτέρα Παρουσία με ποσοστά 37,8% και 31,8% αντίστοιχα.