Αν ο Σεργκέι Άιζενστάιν είναι ο άνθρωπος που ουσιαστικά δημιουργεί το ρωσικό κινηματογράφο, οΑντρέι Ταρκόφσκι είναι αυτός που τον καθιερώνει. Ο σπουδαίος Ρώσος δημιουργός ήρθε στη ζωή στις 4 Απριλίου του 1932, στην Ζαβράγιε της Ρωσίας για να «φύγει» στις 29 Δεκεμβρίου του 1986.

Το 1956, ο 24χρονος Αντρέι αποφασίζει να εισέλθει στο κόσμο του κινηματογράφου και εγγράφεται στη κινηματογραφική σχολή της Μόσχας VGIK. Δίπλα στο σκηνοθέτη Μιχαήλ Ρομμ («Αληθινός φασισμός», «Παχουλή») θα μάθει τα μυστικά της 7ης τέχνης, με συμφοιτήτρια και στενή του φίλη την Ελληνίδα αντιστασιακή μαχήτρια Μαρία Μπέικου.

Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Αντρέι Ταρκόφσκι, θα αποφοιτήσει έχοντας γυρίσει και την πρώτη του ταινία, την 46λεπτη «Ο βιολιστής και ο οδοστρωτήρας», η οποία αποτελεί ουσιαστικά και την πρώτη του ταινία. Η αναγνώριση έρχεται πολύ γρήγορα. Συγκεκριμένα, το 1962 ο Αντρέι Ταρκόφσκι ολοκληρώνει το αριστουργηματικό «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» και βραβεύεται με τον «Χρυσό Λέοντα» στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

Ακολουθεί το «Αντρέι Ρουμπλιόφ» (το θρησκευτικό περιεχόμενο της ταινίας προκάλεσε την αντίδραση του Σοβιετικού καθεστώτος), τα επιστημονικής φαντασίας «Σολάρις» και «Στάλκερ», «Ο Καθρέπτης», «Ταξίδι στο χρόνο», «Νοσταλγία» και το κύκνειο άσμα «Θυσία», το οποίο κέρδισε δύο βραβεία στο Φεστιβάλ των Καννών.

Τα έργα του ισορροπούσαν ανάμεσα στο μεταφυσικό και το ρεαλιστικό. Μνήμες και όνειρα πηγάζουν μέσα από το έργο του, το οποίο βασίζεται σε αυτό που ο ίδιος βάπτισε «γλυπτική του χρόνου». Αυτή η κινηματογραφική θεωρία αναγνωρίζει ως βασικό γνώρισμα της 7ης τέχνης, την καταγραφή της αληθινής ανθρώπινης εμπειρίας του χρόνου.

Τα μεγάλης διάρκειας και μακρινά πλάνα καθώς και ο αργός ρυθμός εξυπηρετούν ακριβώς αυτό τον σκοπό. Ο ίδιος απαρνήθηκε τον «συμβολισμό» και τον χαρακτηρισμό «ποιητικός κινηματογράφος».

Το έργο του αντιμετωπίστηκε από τις Σοβιετικές αρχές, τηρουμένων των αναλογιών της εποχής, με επιείκεια. Ο ίδιος μέσα στις σελίδες του ημερολογίου του (* «Μαρτυρολόγιο»), το οποίο διατηρούσε από τη στιγμή που εγκαταστάθηκε σε Ιταλία και Γαλλία, αναφέρει:«Είμαι χαμένος. Δεν μπορώ να ζήσω στη Ρωσία, αλλά ούτε μακριά από αυτήν» και εκφράζει το παράπονό του ότι δεν του επέτρεψαν να υλοποιήσει όλες του τις ιδέες.

Αν και επιθυμία του ήταν να γυρίζει «δύο ταινίες κάθε χρόνο», όπως εξομολογείται στα κείμενα του, ο Αντρέι Ταρκόφσκι μέσα σε 23 χρόνια ολοκλήρωσε μόλις 7 ταινίες. Επτά ταινίες που σημάδεψαν για πάντα τον παγκόσμιο κινηματογράφο και αδιαμφισβήτητα κατατάσσουν τον δημιουργό τους στους κορυφαίους κινηματογραφιστές όλων των εποχών.

Στις 29 Δεκεμβρίου 1986, ο «ποιητής» του κινηματογράφου – ο ίδιος δεν αποδέχτηκε ποτέ τον χαρακτηρισμό «ποιητικός κινηματογράφος» - Αντρέι Ταρκόφσκι, αφήνει την τελευταία του πνοή χτυπημένος από την επάρατη νόσο και το όνομα του γράφεται με χρυσά γράμματα στην παγκόσμια ιστορία της 7ης τέχνης.

* Το προσωπικό ημερολόγιο του Andrei Tarkovsky, το οποίο διατηρούσε από το 1970 έως το 1986 και το οποίο έχει εκδοθεί με τον τίτλο «Μαρτυρολόγιο».

* Πρόσφατα βρέθηκε μια ακόμη ταινία του Tarkovsky, από τα φοιτητικά του χρόνια με τίτλο «Φονιάδες», την σκηνοθεσία της οποίας υπογράφει με την Μαρία Μπέικου.

Η διαδικασία κατά την οποία ένας ταπεινός σπόρος μεταμορφώνεται σε ένα υπέροχο λουλούδι είναι το βασικό θέμα του timelapse βίντεο που θα δείτε στη συνέχεια, δημιουργία του Daniel Csobot. Με δυσκολία και επιμονή το σποράκι βγάζει το κεφάλι του από το χώμα, δημιουργεί βλαστό και φύλλα και δειλά δειλά μεγαλώνει και γίνεται ένα πανέμορφο λουλούδι που κερδίζει τις εντυπώσεις. Το μεγαλείο της ζωής βγαίνει μέσα από το χώμα και μεταμορφώνεται σε ένα εξαιρετικό δημιούργημα που καταδεικνύει πως αυτά τα απλά της φύσης είναι τις περισσότερες φορές τόσο σπουδαία… Αρκεί να τα προσέξουμε…

Η Ιταλία είναι μια πόλη που τις αρέσουν οι προκλήσεις! Ειδικότερα όταν πρόκειται για εστίαση ή ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, οι γείτονές μας παρουσιάζουν κάθε φορά καινοτόμα concepts που προσφέρουν υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.

Αν προσθέσουμε τώρα και το μεσογειακό ταμπεραμέντο της χώρας αλλά και τη φυσική ομορφιά του ιταλικού νότου, τότε ένα όνομα συγκεντρώνει την προσοχή μας: «Grotta Palazzese», το οποίο καλούμαστε να ξεχωρίσουμε χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο εστιατόριο που εδρεύει μέσα σε σπηλιά, στην πόλη Polignano a Mare της νότιας Ιταλίας. Για την ακρίβεια είναι το πρωτότυπο restaurant του ομώνυμου ξενοδοχείου το οποίο δημιουργήθηκε στην εσοχή των βράχων.

Τα τραπέζια βρίσκονται ακριβώς πάνω στο γκρεμό, ενώ η θέα από τις καμάρες και τα ανοίγματα προς τη θάλασσα είναι μαγευτική. Οι επισκέπτες χρειάζεται να κάνουν κράτηση αρκετούς μήνες νωρίτερα αλλά το αποτέλεσμα αξίζει της μικρής αναμονής!

«Η ιδέα να γευματίζεις μέσα σε μια σπηλιά, ακούγοντας τους παφλασμούς αλλά και τα κύματα να σπάνε στα βράχια ήταν εξ αρχής εντυπωσιακή. Η δυσκολία ήταν στην υλοποίηση. Όμως καταφέραμε εν τέλει να δώσουμε στον κόσμο αυτή τη μοναδική ευκαιρία…», λέει ο υπεύθυνος του εστιατορίου.

O Αμερικανός αρχιτέκτονας Thom Mayne προετοιμάζει την κατασκευή ενός εντυπωσιακού ξενοδοχείου στο Vals των ελβετικών Άλπεων. Ο λόγος για το «Minimalist» που θα καλύπτεται από καθρέφτες, οι οποίοι θα αντανακλούν την ομορφιά του χιονισμένου τοπίου! Σε ύψος περίπου 380 μέτρα το ξενοδοχείο-καθρέφτης θα ανοίξει τις πύλες του στο κοινό το 2019 και θα προσφέρει μια μοναδική εμπειρία πολυτελούς διαμονής σε ένα από τα ωραιότερα τοπία αλλά και απρόσκοπτη θέα στους εντυπωσιακούς ορεινούς όγκους.

Τα δωμάτια θα φέρουν μεγάλα γυάλινα ανοίγματα, ενώ μπαλκόνια που θα προεξέχουν της δομής θα δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη θα αναπνεύσει καθαρό αέρα αλλά και να θαυμάσει τον περιβάλλοντα χώρο. Μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο καλυμμένο με χιόνια η διαμονή θα μένει αξέχαστη ενώ η εικόνα του ξενοδοχείου από μακριά μοιάζει με έναν γυάλινο πύργο «καρφωμένο» στο χιόνι!