ενημέρωση 6:06, 16 September, 2026

Έφυγαν τα λεφτά από την Ελβετία;

Με μία αριστοτεχνική κωλυσιεργεία τεσσάρων ετών στη διαδικασία επίτευξης συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας για τη φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων στις τράπεζες της Ζυρίχης, ορατός είναι πλέον ο κίνδυνος μεγάλο μέρος αυτών των κεφαλαίων να έχει "πετάξει" προς άλλους -πιο ασφαλείς πλέον- προορισμούς.
Αυτό ακριβώς μάλιστα σε άρθρο του στο protagon έγραψε ο Τάσος Τέλογλου 

Ιδού πώς έχει η ιστορία. 

Σε αντίθεση με τη λίστα Λαγκάρντ που παρέμεινε στα συρτάρια των κ.κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου, οι καταθέσεις Ελλήνων στην Ελβετία και στο φως ήρθαν και "φορολογήθηκαν". Σε επίπεδο επικοινωνίας πάντα, γιατί στην πράξη τζίφος... Στις αρχές του 2011, όμως, που ο "Γολγοθάς" του ελληνικού λαού είχε ξεκινήσει για τα καλά με φοροεισπρακτικά μέτρα, μειώσεις μισθών και συντάξεων και άλλα πολλά, οι κυβερνώντες και οι υπουργοί Οικονομικών ήθελαν ένα επικοινωνιακό "καρότο" για να ταϊσουν τα μικρομεσαία εισοδηματικά στρώματα που θα την πλήρωναν ακριβά λόγω Μνημονίου. Και το "παραμύθι" -όπως αποδείχτηκε- της φορολόγησης των ελληνικών καταθέσεων στην Ελβετία άρχισε να δίνει και να παίρνει σε εφημερίδες και τηλεοράσεις, προκειμένου ο φτωχός λαός να πιστέψει ότι την κρίση θα την πληρώσουν και οι πλούσιοι.  
 
Το θέμα για την φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων στην Ελβετία είχε ανοίξει τον Ιανουάριο του 2011: τότε, στο περιθώριο της συνόδου στο Νταβός ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου το είχε θέσει στην πρόεδρο της Ελβετίας Μεσελίν Καλμί-Ρέι και συζητήθηκε διεξοδικά σε συνάντηση που είχε ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου με την ομόλογό του Εβελιν Σλουμφ. «Η σύναψη της συμφωνίας είναι θέμα ημερών» έλεγαν πηγές του υπουργείου Οικονομικών.
 
Τον Φεβρουάριο η μόνη σοβαρή εξέλιξη στο θέμα ήταν κάποια δημοσιεύματα στον τύπο που έκαναν λόγο για εκτιμήσεις τραπεζιτών, υπουργείου Οικονομικών αλλά και του περιοδικού Spiegel σχετικά με το πόσα "κρύβουν" οι Έλληνες στην Ελβετία και πόσα και πώς μπορεί να εισπράξει ως φόρο το ελληνικό κράτος. Εκείνη την περίοδο μάλιστα σχετικές συμφωνίες με την Ελβετία είχαν υπογράψει Μεγ. Βρετανία και Γερμανία. Έτσι, αν έπαιρνε σειρά η Ελλάδα θα μπορούσε να μαζέψει εφάπαξ φόρους ύψους 5 έως 30 δισ. ευρώ, καθώς οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για ελληνικές καταθέσεις της τάξης των 50-150 δισ. ευρώ στην Ελβετία.  
 
Πέρασαν οι μέρες, πέρασαν οι μήνες και έφτασε ο Ιούνιος του ιδίου έτους, όταν και ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Οικονομικών ο Ε. Βενιζέλος, ο οποίος στις 28/6/2011 είχε μάλιστα και "τηλεφωνική επικοινωνία με την Ελβετίδα ομόλογό του, με την οποία έθεσε το πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας και Ελβετίας κατά τα πρότυπα αυτής που συνάπτουν η Βρετανία και η Γερμανία" όπως έγραφε η Ελευθεροτυπία στις 29/6/2011. 
 
Και ενώ προς τα έξω φαινόταν ότι η ελληνική πλευρά "κόπτεται" για το θέμα και κάνει κινήσεις προκειμένου να εισπράξει χρήμα από την Ελβετία, στις 25 Σεπτεμβρίου του 2011 η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία αποκαλύπτει δύο έγγραφα, τα οποία έδειχναν ότι από τα... κάτω, δηλαδή από τις ελληνικές υπηρεσίες η κωλυσιεργεία πήγαινε σύννεφο. 
 
Το ένα έγγραφο προερχόταν από την ελληνική πρεσβεία στη Βέρνη, είχε ημερομηνία 25 Αυγούστου 2011 και θέμα το περιεχόμενο των συμφωνιών που είχαν υπογράψει Γερμανία και Μεγ. Βρεταννία με την Ελβετία για την φορολόγηση των καταθέσεων που τηρούσαν πολίτες των δύο πρώτων σε ελβετικές τράπεζες. Το έγγραφο αυτό είχε παραλήπτη το υπουργείο Εξωτερικών με κοινοποίηση φυσικά στο αρμόδιο υπουργείο Οικονομικών.
 
Το άλλο έγγραφο ήταν από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και είχε αποσταλλεί αρχές Σεπτέμβρη ως συνοδευτικό του εγγράφου της πρεσβείας προς τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας και τη Διεύθυνση Οικονομικών Σχέσεων με θέμα «διαβίβαση εγγράφου λόγω αρμοδιότητας»: «Σας διαβιβάζουμε συνημμένο το ανωτέρω σχετικό, με το οποίο μας γνωστοποιήθηκε από την πρεσβεία μας στη Βέρνη ότι ολοκληρώθηκε η μονογραφή διμερούς συμφωνίας μεταξύ της Ελβετίας και της Βρετανίας, περί φορολόγησης των αδήλωτων κεφαλαίων που έχουν κατατεθεί από βρετανούς πολίτες σε ελβετικές τράπεζες, λόγω αρμοδιότητας. Παρακαλούμε για τις ενέργειές σας, προκειμένου να εξετάσετε τη δυνατότητα υπογραφής όμοιας συμφωνίας μεταξύ της Ελβετίας και της χώρας μας, ώστε να ενισχυθούν τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού από τη φορολόγηση αδήλωτων κεφαλαίων» ανέφερει το ΓΛΚ στην επιστολή του.  
 
Με απλά λόγια, ενώ οι υπουργοί έλεγαν ότι "είναι θέμα ημερών η συμφωνία με την Ελβετία" και έδειχναν στον κόσμο ότι διαχειρίζονταν οι ίδιοι το θέμα, στην πραγματικότητα άφηναν τις υπηρεσίες στις οποίες οι ίδιοι ήταν πολιτικοί προίστάμενοι να κωλυσιεργούν.
 
Αντίστοιχα, την ίδια και περισσότερη... πλάκα είχαν οι δικαιολογίες του έτερου υπουργού Οικονομικών, του Γ. Στουρνάρα, ο οποίος το Νοέμβριο του 2012 σε απάντησή του μετά από σχετικό ερώτημα στη Βουλή ανέφερε οι συμφωνίες που υπέγραψαν Γερμανία και Ελβετία είναι προβληματικές, επειδή δεν αποκαλύπτονται τα στοιχεία των καταθετών... Κοινώς, το να ελέγχονταν -και- φορολογικά οι καταθέτες ήταν πιο σημαντικό από το να εισπράξει 5 - 30 δισ. ευρώ και να ανακουφιστεί ο λαός...

Προ ημερών, μάλιστα, το ελβετικό κανάλι RTS Info πραγματοποίησε ειδικό ρεπορτάζ για το θέμα λέγοντας πως ενώ οι ελβετικές αρχές πρότειναν λύση στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση είχε επιδείξει -αξιοπερίεργη λέμε εμείς- αδράνεια. Το τελευταίο ραντεβού Στουρνάρα με την ελβετίδα ομόλογό του Ε. Σλούμφ ήταν στις 4 Φεβρουαρίου 2014.  Τότε, η Σλούμφ του είχε προτείνει συγκεκριμένη λύση, αλλά απάντηση επί της πρότασής της δεν έλαβε ποτέ.

Στο μεταξύ, το άλλο ανησυχητικό είναι ότι το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα σε Γερμανία και Ελβετία υπολογίζουν τις ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία πολύ πιο χαμηλά από τις εκτιμήσεις προ τετραετίας, κάνοντας λόγο για 800 εκατ. έως 1,5 δισ. ευρώ. 

Σε αυτό το πλαίσιο, και με δεδομένο ότι άλλες χώρες υπέγραψαν συμφωνίες με την Ελβετία και εισέπραξαν χρήμα, είναι εξόχως ύποπτο αν η ελληνική κωλυσιεργεία είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν τα λεφτά τους οι Έλληνες από εκεί και να τα πάνε αλλού.
 
Η νέα ελληνική κυβέρνηση που επανεκιννεί τις διαπραγματεύσεις με την Ελβετία οφείλει να εξετάσει και αυτό το ενδεχόμενο. 

Πηγή:thepressproject

αγκιναρόσουπα : βελούδινη άνοιξη

Η άνοιξη έχει φτάσει, το ημερολόγιο και τ’ ανθισμένα μπουμπούκια στα δέντρα το φωνάζουν, το θερμόμετρο όμως, δεν συμφωνεί και η δροσιά καλά κρατεί. Ψυχή και σώμα αναζητούν ακόμη κάτι ζεστό, παρηγορητικό. Η άνοιξη με ένα γευστικό πιάτο σούπας είναι ό,τι καλύτερο για την εποχή! Απ’ τα λαχανικά του Μαρτίου διαλέξαμε τις αγκινάρες και κάναμε την πιο χορταστική βελούδινη αγκιναρόσουπα.

«Τι καλό έχετε σήμερα;», ρωτάω, αφού καλησπερίζω την πάντα χαμογελαστή κοπέλα στο ταμείο. Όταν μου απαριθμεί τον γνωστό κατάλογο, κατεβάζω τα μούτρα. «Δεν έμειναν αγκινάρες αλά πολίτα; Ούτε μια μερίδα;»
Μου νεύει αρνητικά και συμπληρώνει με έμφαση: «Αλλά μένει μία μερίδα αγκιναρόσουπα!» Τα μούτρα μου επανέρχονται στη θέση τους, παίρνω την μερίδα, τη δοκιμάζω και τη λατρεύω.
Όταν γυρίζω αργά, εξουθενωμένη απ’ την κούραση και πεινασμένη σαν λύκος, καμιά φορά το ταβερνάκι της γειτονιάς, μια γωνία απόσταση απ’ τη λεωφόρο προς το σπίτι, γίνεται σοβαρή εναλλακτική. Καθαρό, καλομαγειρεμένο, απλό και έντιμο φαγητό, οι γνώριμες παραδοσιακές συνταγές και ενίοτε κάποιες εκπλήξεις. Σε μια από αυτές, ένα ανοιξιάτικο δειλινό, έγινε και ο παραπάνω διάλογος.
Την επόμενη φορά που πήγα, είχα το θράσος να ζητήσω τη συνταγή.
«Συνταγές δεν δίνουμε, αλλά αν σας άρεσε τόσο πολύ, δεν έχετε παρά να σκεφτείτε μόνη σας τι μπορεί να περιέχει».
Αυτό με πείσμωσε. Στο επόμενο Κυριακάτικο τραπέζι της ίδιας εβδομάδας όλη η οικογένεια αποθέωνε την καταπληκτική ιδέα «μου». Η αγκιναρόσουπα είχε πετύχει! Και το κυριότερο, είχε γίνει στο πιτς φιτίλι.

αγκιναρόσουπα βελουτέ

Η συνταγή ξανάγινε, φωτογραφήθηκε και ενθουσίασε εκ νέου, αυτή τη φορά την ομάδα του  που την δοκίμασε. Η σούπα έχει πλούσια την γεύση και το άρωμα της αγκινάρας και μια απολαυστική κρεμώδη υφή στα όρια ρευστού πουρέ που σε χορταίνει. Η σελινόριζα της προσθέτει υπόξινους τόνους απ’ την αρχή συμπλέοντας άριστα με τον ξεκάθαρο χαρακτήρα του ανοιξιάτικου λαχανικού. Μπόλικος ψιλοκομμένος άνηθος και λίγο λεμόνι είναι οι τελευταίες πινελιές για να συγκλίνουν αρμονικά όλες τις συνιστώσες γεύσεις στο πιάτο.

Διαιτολογικά, είναι επίσης ελαφριά σούπα -μια και δεν περιέχει ούτε γάλα ούτε κρέμα- και απολύτως vegan. Aν το καθάρισμα της φρέσκιας αγκινάρας σας τρομάζει, δεν έχετε παρά να χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένες –το πιάτο δεν θα αδικηθεί στο παραμικρό. Αξίζει να την δοκιμάσετε ως ιδιαίτερο πρώτο ό,τι κι αν σερβίρετε στην συνέχεια ή ως πιάτο-γεύμα με ωραίο ζεστό ψωμί κάποιο από τα δροσερά ακόμη μεσημέρια ή βράδια.

Βελούδινη αγκιναρόσουπα

Προετοιμασία: 10 λεπτά με κατεψυγμένες αγκινάρες ή 30 λεπτά περίπου με φρέσκες και 30-45 λεπτά το μαγείρεμα (ανάλογα με το πόσο τρυφερές είναι οι αγκινάρες). Στη δεύτερη περίπτωση φορέστε γάντια και δείτε τα σχετικά με το καθάρισμα. Καβουρδίστε τα αμύγδαλα όσο βράζετε τη σούπα. Μπορείτε να κάνετε την αγκιναρόσουπα νωρίτερα και να την ζεστάνετε σε χαμηλή φωτιά. Σ’ αυτή την περίπτωση, αν χρειάζεται (το πιο πιθανόν) προσθέστε λίγο ζεστό ζωμό ή νερό. Εύκολη συνταγή.

Υλικά (για 6-8 άτομα)
1 κιλό αγκινάρες, καθαρισμένες ή καρδιές αγκινάρας κατεψυγμένες
450 γρ. σελινόριζα
2 μεγάλα κόκκινα κρεμμύδια
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1,7 λίτρα νερό ή ζωμό λαχανικών
τον χυμό από ½-1 λεμόνι
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
4-5 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο, συν επιπλέον για γαρνίρισμα
6-8 κ.σ. αμυγδαλόψιχα φιλέ, καβουρδισμένο (προαιρετικά)

αγκιναρόσουπα - παρασκευή

Ετοιμάζετε την αγκιναρόσουπα: Καθαρίζετε και κόβετε τα κρεμμύδια σε μεγάλα κομμάτια. Καθαρίζετε τη σελινόριζα και την κόβετε σε μεγάλους κύβους (3-4 εκατ.). Ζεσταίνετε σε μεγάλη κατσαρόλα το λάδι (μέτρια φωτιά) και σοτάρετε το κρεμμύδι, ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, ώσπου να μαραθεί και να αρχίσει να γίνεται διάφανο (2-3 λεπτά).
Προσθέτετε τη σελινόριζα ανακατεύεται για ½ λεπτό και βάζετε τις αγκινάρες και το νερό ή τον ζωμό λαχανικών. Αλατοπιπερώνετε, φέρνετε σε σημείο βρασμού, χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια προς χαμηλή και αφήνετε τα υλικά να βράσουν με μισοσκεπασμένη την κατσαρόλα για 30-40 λεπτά.
Σημείωση: Αν οι αγκινάρες είναι μεγάλες κόψτε τις σε μικρότερα κομμάτια, πχ. στα 2 ή στα 4. Ανάλογα κόψτε και την σελινόριζα. Το μικρότερο μέγεθος των υλικών μειώνει επίσης τον χρόνο βρασμού.
Ετοιμάζετε τα αμύγδαλα (αν τα χρησιμοποιήσετε): Τα βάζετε σε τηγάνι και μέτρια προς χαμηλή φωτιά μόνα τους για 2-3 λεπτά. Ανακατεύετε με σπάτουλα, γυρίζοντάς τα και μόλις πάρουν χρυσοκαφετί χρώμα αναδίδοντας την μυρωδιά τους, τα βγάζετε.
Ολοκλήρωση: Όταν βράσουν σελινόριζα και αγκινάρες αρκετά ώστε να τρυπιούνται εύκολα με πιρούνι, κατεβάζετε από τη φωτιά και πολτοποιείτε τη σούπα με τον πολτοποιητή χειρός (ή το μπλέντερ, αν την θέλετε πιο φίνα, αφήνοντας όμως εδώ προηγουμένως λίγο να κρυώσει). Για επίσης φίνο αποτέλεσμα μπορείτε να την περάσετε από μεγάλο σουρωτήρι, το οποίο θα κρατήσει τις ίνες των λαχανικών, πιέζοντας τον πολτό στα τοιχώματα με μεγάλο κουτάλι.
Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού και τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και ανακατεύετε. καλά. Δοκιμάζετε και αν χρειάζεται διορθώνετε σε αλάτι – πιπέρι.

Σερβίρισμα: Σερβίρετε την αγκιναρόσουπα ζεστή σε ζεστά πιάτα (ανάλογα και με την εποχή), γαρνίροντας με λίγο ψιλοκομμένο άνιθο, μαϊντανό και -αν θέλετε-με μια κουταλιά καβουρδισμένο αμύγδαλο φιλέ.

Ο Βαρουφάκης δεύτερος στη λίστα με τους κορυφαίους στοχαστές

Τον υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, ανέδειξαν φέτος στη δεύτερη θέση οι αναγνώστες του βρετανικού περιοδικού «Prospects», στη λίστα με τους μεγαλύτερους στοχαστές στον κόσμο για το 2015.

Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Γάλλος οικονομολόγος Τόμας Πικετί, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα» και έχει πουλήσει 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Οι αναγνώστες του Prospects ανέδειξαν στη δεύτερη θέση τον υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη λέγοντας πως «ο κ. Βαρουφάκης, που έχει διδακτορικό στη θεωρία παιγνίων και αποκαλεί τον εαυτό του “οικονομολόγο από ατύχημα” είχε θέσει μια εναλλακτική πρόταση για την λιτότητα που επιβάλλεται από τη Γερμανία το 2010. Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που προσπαθεί να “πουλήσει” ο υπουργός Οικονομικών στους εταίρους της Ελλάδας έχει τις ρίζες του σε αυτές τις εναλλακτικές προτάσεις. Το αν θα πετύχει ο Βαρουφάκης να πείσει την Άνγκελα Μέρκελ μένει να αποδειχθεί. Οι οιωνοί, πάντως, δεν είναι και οι καλύτεροι. Μερικοί από τους Ευρωπαίους δανειστές λένε ότι έχουν αρχίσει να κουράζονται από τη συνήθεια του Βαρουφάκη να λέει άλλα στις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες και άλλα στο εσωτερικό του ακροατήριο».

Αναφερόμενος στην ανάδειξή του από το περιοδικό Prospects στους κορυφαίους στοχαστές παγκοσμίως για το 2015 ο κ. Βαρουφάκης χρησιμοποίησε την αγγλική λέξη «Humbled» που σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως «υποχρεωμένος».
 

Τη λίστα των 10 μεγαλύτερων στοχαστών για το 2015 συμπληρώνουν οι:

Ναόμι Κλάιν (συγγραφέας, πολιτικός αναλυτής και ακτιβίστρια)

Ράσελ Μπραντ (ηθοποιός και ακτιβιστής)

Πολ Κρούγκμαν (οικονομολόγος)

Αρουντιχάτι Ρόι (Ινδή συγγραφέας και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον)

Γιούργκεν Χάμπερμας (κοινωνιολόγος και φιλόσοφος)

Ντάνιελ Κάνεμαν (ψυχολόγος)

Τζον Γκρέι (πολιτικός αναλυτής και φιλόσοφος)

Ατούλ Γκαουάντε (χειρουργός και συγγραφέας)

 

Σαμαράς: κατηγορώ την κυβέρνηση φοβάται να φέρει τη σύμβαση στη Βουλή

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι φοβάται να φέρει τη δανειακή συμμβαση προς ψήφιση στη Βουλή. Δίνοντας στη δημοσιότητα το κέιμενο της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος της ΝΔ υποστήριξε ότι είναι πανομοιότυπο με αυτό που ως πρωθυπουργός είχε υπογράψει και καταλόγισε στο κυβερνητικό επιτελείο «επικοινωνιακά παιχνίδια» και «δήθεν διαπραγμάτευση».

«Εμείς δίνουμε στη δημοσιότητα το κείμενο, για να δει και να καταλάβει ο κάθε έλληνας πολίτης. Η σύμβαση είναι τροποποίηση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, για να πάρει παράταση τέσσερις μήνες, όπως είχε κάνει και η δική μας κυβέρνηση τον Δεκέμβριο, για να πάρει παράταση δύο μήνες. Και οι δύο συνδέονται άρρηκτα με το μνημόνιο. Άρα, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έσκισε το μνημόνιο, αλλά το συνυπέγραψε», υποστήριξε ο πρόεδρος της ΝΔ. Έκανε επίσης λόγο για συνέχιση του μνημονίου, που όπως είπε με τη ΝΔ στα ηνία θα τελείωνε.

«Τα δύο κείμενα είναι πανομοιότυπα, εκτός από ένα σημείο, εκείνο που περιλαμβάνει την επιστροφή των 10,2 δισεκατομμυρίων. Είναι από αυτά τα χρήματα που ζητά πίσω το 1,2 δισ. ευρώ, που κακώς επέστρεψε η κυβέρνηση, για να καλύψει ταμειακές ανάγκες», είναι η διαφορά σύμφωνα με τον Αντώνη Σαμαρά.

Καταλήγοντας, ο κ. Σαμαράς, τόνισε ότι «όλα αυτά είναι μέρος της δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης που έκανε η κυβέρνηση» και την κάλεσε να αφήσει τα επικοινωνιακά παιχνίδια. «
Δημιουργική ασάφεια σημαίνει ψέματα μέσα στη χώρα. Ας σταματήσει τις παλινωδίες και τις καθυστερήσεις και ας εφαρμόσει αυτά που υπέγραψε στις 20 Φεβρουαρίου, γιατί κάθε μέρα που περνά η οικονομία καταρρέει και ο λογαριασμός για την κοινωνία αυξάνεται» κατέληξε.

Νωρίτερα ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, τόνισε ότι  δεν υπάρχει καμία διεθνής απαίτηση από τη χώρα μας για περαιτέρω διαδικασία κύρωσης της συμφωνίας και ούτε το ελληνικό δίκαιο την επιβάλλει.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0