ενημέρωση 6:06, 16 September, 2026

Η ατμοσφαιρική ρύπανση «στενεύει» τις καρωτίδες

Μεγάλη μελέτη έδειξε ότι τα άτομα που ζουν σε επιβαρυμένες περιοχές αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο στένωσης των αρτηριών που βρίσκονται στον λαιμό και τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο
 
Η ατμοσφαιρική ρύπανση «στενεύει» τις καρωτίδες
Τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης βλάπτουν σοβαρά την υγεία των καρωτίδων και κατ’ επέκταση του εγκεφάλου, σύμφωνα με νέα μελέτη
 
Οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές επιβαρυμένες από ατμοσφαιρική ρύπανση αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο στένωσης των καρωτίδων, των αρτηριών που βρίσκονται στον λαιμό και τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο, σύμφωνα με νέα μελέτη η οποία παρουσιάστηκε στο Σαν Ντιέγκο κατά τη διάρκεια της 64ης Ετήσιας Συνόδου του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας (14-16 Μαρτίου) ενώ παράλληλα δημοσιεύθηκε και στο επιστημονικό έντυπο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας (Journal of the American College of Cardiology).

Στένωση καρωτίδων «ένοχη» για εγκεφαλικά

Η στένωση των καρωτίδων, η οποία είναι το αποτέλεσμα της εναπόθεσης αθηρωματικής πλάκας εντός τους, θεωρείται «ένοχη» για περισσότερα από τα μισά εγκεφαλικά επεισόδια που καταγράφονται ετησίως μόνο στις ΗΠΑ. Αρκετές πρόσφατες μελέτες έχουν συνδέσει την ατμοσφαιρική ρύπανση με καρδιαγγειακά προβλήματα, ωστόσο στην πλειονότητά τους επικεντρώνονταν στην επίδρασή της στην καρδιά και στις αρτηρίες που την περιβάλλουν. Η νέα μελέτη είναι η πρώτη που εξετάζει την επίδραση στις αρτηρίες στο κεφάλι και στον λαιμό, ρίχνοντας φως στο πώς η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού το οποίο στερεί τον εγκέφαλο από οξυγόνο.

«Η μελέτη μας ενισχύει προηγούμενα στοιχεία που έχουν δείξει πως η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα» ανέφερε οΤζόναθαν Νιούμαν, καρδιολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης και προσέθεσε: «Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο καρδιαγγειακός κίνδυνος ενός ατόμου δεν συνδέεται μόνο με τα γονίδιά του και τις επιλογές ζωής του, αλλά εξαρτάται σε κάποιον βαθμό και από τον αέρα που αναπνέουμε στον κόσμο που ζούμε».

Μεγάλη μελέτη

Η μελέτη βασίστηκε σε ανάλυση των εξετάσεων καρδιάς (υπέρηχοι, εξετάσεις αίματος κ.ά.) περισσότερων από 300.000 ανθρώπων που ζούσαν στη Νέα Υόρκη, στο Νιου Τζέρσι και στο Κονέκτικατ. Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της στένωσης των καρωτίδων και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με βάση τις μετρήσεις ποιότητας του αέρα που είχαν γίνει από την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ μεταξύ του 2003 και του 2008 στην περιοχή στην οποία έμενε ο κάθε εθελοντής (η διασταύρωση έγινε με βάση τον ταχυδρομικό κώδικα της οικίας του).

Από την ανάλυση προέκυψε ότι τα άτομα που ζούσαν σε περιοχές με τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης αντιμετώπιζαν αυξημένο κατά 24% κίνδυνο για στένωση των καρωτίδων σε σύγκριση με όσα ζούσαν σε περιοχές με τα χαμηλότερα επίπεδα ρύπανσης. Η ανάλυση δεν περιελάμβανε άτομα που είχαν γνωστή, διαγνωσμένη καρωτιδική νόσο ενώ έλαβε υπόψη της παράγοντες όπως η ηλικία, τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, το ιατρικό ιστορικό και το μέσο εισόδημα του κάθε νοικοκυριού.
Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στην ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλείται από τα μικροσωματίδια ΡΜ 2,5 (σωματίδια διαμέτρου 2,5 μικρομέτρων τα οποία λόγω του μικροσκοπικού μεγέθους τους μπορούν να εισχωρήσουν βαθιά στους πνεύμονες και να προκαλέσουν πρόβλημα). Αυτού του είδους η ρύπανση «γεννιέται» από πηγές όπως οι εξατμίσεις των αυτοκινήτων, καθώς και η καύση κάρβουνου ή ξύλου.

Σημαντικός παράγοντας καρδιαγγειακών νοσημάτων

«Τα αποτελέσματα εφιστούν την προσοχή σχετικά με τη σημασία ανάπτυξης στρατηγικών για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης» σημείωσε ο δρ Νιούμαν και προσέθεσε: «Αν κάποιος έχει καλή υγεία, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης πιθανώς να μην αποτελούν σημαντικό παράγοντα κινδύνου για εκείνον. Ωστόσο για τα πολύ νεαρά ή τα πολύ ηλικιωμένα άτομα, καθώς και για όσους εμφανίζουν άλλα ιατρικά προβλήματα, η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων».

Τα νέα ευρήματα δείχνουν επίσης την ατμοσφαιρική ρύπανση ως έναν πιθανό παράγοντα που μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένα άτομα, όπως εκείνα με διαβήτη, φαίνεται να είναι πιο ευάλωτα σε καρδιαγγειακά προβλήματα σε σύγκριση με άλλα. «Οσοι έχουν άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά προβλήματα θα ήταν σοφό να περιορίζουν κατά το δυνατόν τον χρόνο που περνούν σε εξωτερικούς χώρους όταν τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι υψηλά» είπε ο δρ Νιούμαν.

Οκτώ εκατομμύρια πρόωροι θάνατοι ετησίως

Η ρύπανση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων συνδέεται με περίπου οκτώ εκατομμύρια πρόωρους θανάτους εξαιτίας αναπνευστικών και άλλων νοσημάτων κάθε χρόνο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Μάλιστα στις αναπτυσσόμενες χώρες η ρύπανση των εσωτερικών χώρων εξαιτίας του ανάμματος φωτιάς για θέρμανση και μαγείρεμα είναι υπαίτια για σοβαρά προβλήματα στην υγεία του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον ειδικό, στο μέλλον η έρευνα θα έπρεπε να «ανοίξει» ώστε να περιλάβει πολύ περισσότερους συμμετέχοντες. Παράλληλα η μελέτη των βιολογικών μηχανισμών μέσω των οποίων η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να αυξήσει τη στένωση των καρωτίδων θα φωτίσει και τον ρόλο της στα εγκεφαλικά και σε άλλες μορφές καρδιαγγειακής νόσου.

 

 

Η Κόστα Ρίκα ζει χωρίς πετρέλαιο

Πράσινη Ενέργεια

Εβδομηνταπέντε ολόκληρες ημέρες χωρίς να χρειαστεί ούτε μία σταγόνα ορυκτού καυσίμου: Η Κόστα Ρίκα σπάει όλα τα ρεκόρ στην εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς εδώ και δυόμισι μήνες δεν έχει χρησιμοποιήσει ούτε μια σταγόνα πετρέλαιο.

Οι ισχυρές βροχοπτώσεις της φετινής χρονιάς ήταν ο βασικός παράγοντας που έδωσε τη δυνατότητα στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια να παράξουν ενέργεια αρκετή για να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της χώρας. Και με την παράλληλη ώθηση από τις γεωθερμικές, ηλιακές και αιολικές πηγές ενέργειας, η χώρα δεν χρειάζεται ούτε δείγμα άνθρακα ή πετρελαίου για να... κρατά τα φώτα της αναμμένα.

Η Κόστα Ρίκα, βεβαίως, είναι ένα μικρό κράτος, με πληθυσμό λιγότερο των 5 εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν έχει μεγάλη μεταποιητική βιομηχανία που είναι εξαιρετικά ενεργοβόρα κι, ακόμη, είναι γεμάτη ηφαίστεια που τροφοδοτούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Παρ' όλα αυτά, παραμένει μεγάλη νίκη για ένα έθνος, οποιουδήποτε μεγέθους, η πλήρης απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

Η Κόστα Ρίκα, άλλωστε, δεν είναι ο μοναδικός τόπος στον πλανήτη που επιχειρεί την πλήρη μεταστροφή στην πράσινη ενέργεια. Στο, ολλανδικής κτήσης, νησιωτικό Banaire, στις ακτές της Βενεζουέλας, η κάλυψη των αναγκών από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αγγίζει το 100% χάρη σε μια - μάλλον ασυνήθιστη - πρώτη ύλη: Τα φύκια.

Η Ισλανδία επίσης αντλεί περίπου το σύνολο της ηλεκτρικής ενέργειας που χρειάζεται από ανανεώσιμες πηγές, ενώ σχεδόν το 85% του συνόλου της ενέργειας που καταναλώνει προέρχεται από γεωθερμικές και υδροηλεκτρικές πηγές. Τρεις ακόμη χώρες (Σουηδία, Βουλγαρία και Εσθονία) έχουν ήδη πετύχει τους ποσοστιαίους στόχους του 2020 για τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Δανία, η οποία αντλεί το 40% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, έχει θέσει ως στόχο να καταργήσει πλήρως τα ορυκτά καύσιμα έως το 2050. Το πρόβλημα της αποκλειστικής χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργιας είναι ότι τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να χρειάζονται σε αρκετές περιπτώσεις ως "απόθεμα ασφαλείας" - για πράδειγμα, για περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάρχει μακρά περίοδος άπνοιας ή χαμηλής ηλιοφάνειας σε μια χώρα.

Στην Κόστα Ρίκα, μια ξηρασία θα μπορούσε να πλήξει καίρια την ικανότητα της χώρας να παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση ενέκρινε πρόσφατα την προώθηση ενός μεγάλου project παραγωγής γεωθερμικής ενέργειας ύψους 958 εκατομμυρίων δολαρίων. Το εν λόγω project χρηματοδοτείται κατά βάση από την Ιαπωνία και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Πέραν αυτού, ωστόσο, η Κόστα Ρίκα έχει εδώ και πολλά χρόνια τη δυνατότητα να διοχετεύει υψηλές δαπάνες στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επειδή έχει μηδενικές αμυντικές δαπάνες. Η Κόστα Ρίκα είναι μια χώρα που δεν έχει καν στρατό από το 1948.

Ως λαός είμαστε πολύ μεγάλες ψωνάρες

Ο Κηφισιώτης καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνος Βερέμης, μιλάει για την ελληνικότητα των Ελλήνων και τους μύθους του ’21.

Υπήρξαν περίοδοι και μέρη όπου οι Οθωμανοί καταδίωκαν την γλωσσική εκπαίδευση για να εξισλαμίσουν τους πληθυσμούς. Επίσης, ταυτίστηκε με τον Κοσμά τον Αιτωλό εκατό χρόνια νωρίτερα, αφού πράγματι υπήρξε μια δίωξη των σχολείων και ήταν κρυφά, αλλά μιλάμε για μια περίοδο 20-30 χρόνια που διήρκησε αυτό. Επίσης, ήταν νυχτερινό σχολείο και όχι κρυφό, γιατί τα παιδιά δούλευαν τότε τα πρωινά στα χωράφια. Είχαν ευκαιρία να μάθουν κάποια γράμματα μόνο το βράδυ και ο παπάς ήταν ο μόνος μορφωμένος, δηλαδή τι μορφωμένος, πέντε κολλυβογράμματα ήξερε και να διαβάζει τις γραφές.  

«Δεν νομίζω ότι κινδυνεύουμε ως Έλληνες, αλλά ως ελληνολάτρεις. Δεν μ” αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Νιώθω Έλληνας, αν αυτό σημαίνει Ευρωπαίος. Κι Ευρωπαίος, αν αυτό συμπεριλαμβάνει την ελληνικότητά μου», είχε πει πριν λίγα χρόνια, ο Μάνος Χατζιδάκις.  

Σήμερα για άλλη μια φορά θα θαυμάσουμε τις ένοπλες δυνάμεις, την περήφανη νεολαία μας και θα ακούσουμε τα αθάνατα εμβατήρια. Έτσι θα καλύψουμε την εθνική μας ανάγκη και θα επιστρέψουμε στις φωλιές του συμβιβασμού και της αδιαφορίας, εκτελώντας το καθήκον που επιβάλλει το εθνικό ιδεώδες. Αναμφισβήτητα, η ιστορία λειτουργεί ως ο συνεκτικός ιστός της ταυτότητας των εθνικών κρατών και δεν είμαστε ο μόνος λαός του οποίου η ιστορία βασίζεται σε εθνικούς μύθους.    

Για πόσα χρόνια ακόμα, όμως, θα πορευόμαστε με εθνικούς μύθους και ξεπερασμένους ηρωισμούς του χθες; Πότε θα αποβάλλουμε από τα ελληνικά σχολεία την στείρα εκμάθηση και θα μεταπηδήσουμε στην ελευθερία της κρίσης και της σκέψης; Για αυτούς τους λόγους και εξ αφορμής της σημερινής εθνικής επετείου, συνομίλησα με τον Ομότιμο Καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνο Βερέμη. Συζητήσαμε για την εθνική ταυτότητα, την ιστορία και τους μύθους με τους οποίους μεγαλώσαμε, την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης, τους ήρωες του σήμερα, καθώς και για αυτά που ακόμα μας ενώνουν ή μας διχάζουν.    

Έχετε πει ότι «η εθνική ιστορία όπως διαμορφώνεται στο σχολείο, εγγράφεται στο πεδίο του «πίστευε και μη ερεύνα». Δεν θα έπρεπε, αλλά δυστυχώς συμβαίνει. Ο περισσότερος κόσμος δεν επισκέπτεται ξανά τα βιβλία του σχολείου, δηλαδή τα μαθαίνει ή όχι, άπαξ, και τα ξεχνάει ή τα θυμάται όπως τα έμαθε. Όταν μάθαμε ιστορία στο σχολείο ήμασταν παιδιά, τώρα είμαστε ώριμοι άνθρωποι, άρα δεν μπορούμε να μείνουμε με την παιδική μας εκπαίδευση. Είναι μια εκπαίδευση που δεν έχει σχέση με την ιστορία, είναι κυρίως μια εισαγωγή στην κοινωνία. Η ιστορία δεν περιλαμβάνει προκαταλήψεις και εμείς μαθαίνουμε ότι ήμασταν οι πρώτοι, οι καλύτεροι, το ‘ηρωικό 1821’, ότι δεν σκοτώναμε αμάχους, ότι ήμασταν ανθρωπιστές και άλλες ‘ιστορίες για αγρίους’ που δεν ισχύουν.