Υπάρχει κάποιο σημείο της τακτικής της νέας κυβέρνησης που να φαίνεται ότι λειτούργησε σε σχέση με την σταθερή θέση της Γερμανίας, η οποία συνοψίζεται στο «αλλαγές έναντι χρημάτων»; Δεν είναι περίεργο ότι το μόνο στοιχείο στις σαράντα μέρες που κυβερνάει ο Τσίπρας, είναι το λεγόμενο «γεωπολιτικό επιχείρημα».

Όταν η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ο τότε Γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ εξέφραζε τις επιφυλάξεις του για το κατά πόσον η χώρα μας ήταν έτοιμη για το «ευρωπαϊκό κοστούμι». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος είχε ενοχληθεί τόσο πολύ από τη στάση του Σμιτ που τον απείλησε ότι αν η Ελλάδα δεν γινόταν πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ο Ανδρέας Παπανδρέου ίσως την οδηγούσε στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Δεν ξέρω αν ο Καραμανλής το πίστευε, αλλά ο Σμιτ τον πίστεψε και με τη βοήθεια του Ζισκάρ ντ' Εστέν, η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της ΕΚ.

Έκτοτε, καμιά ελληνική ηγεσία δεν παρέλειπε να τονίζει τη γεωπολιτική αξία του οικοπέδου Ελλάδα. Με τον Ερντογάν να έχει την δική του αντζέντα, τη Συρία σε εμφύλιο, την Ουκρανία διχοτομημένη και τη Ρωσία να στέλνει τα στρατεύματά της -για δεύτερη φορά μετά τη Γεωργία- πέρα από τα σύνορά της, η νέα ελληνική κυβέρνηση θα ήταν κουτή αν δεν αξιοποιούσε το «γεωπολιτικό επιχείρημα». Δεν θα σας το περιγραψω με δικά μου λόγια, αλλά με τα λόγια ενός συντηρητικού  Πολωνού, του νέου προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, που μίλησε την περασμένη εβδομάδα σε Ευρωπαίους δημοσιογράφους:

Ντόναλντ Τουσκ: «Τις τελευταίες εβδομάδες ξόδεψα περισσότερο χρόνο για την Ελλάδα και την ευρωζώνη παρά για την Ουκρανία. Η εμμονή μου -αυτή είναι η αγαπημένη μου λέξη, που δεν επιτρέπεται να τη χρησιμοποιώ- είναι να κρατήσω την Ευρώπη ενωμένη. Πάντα έχει σημασία να είμαστε μαζί. Η ενότητα των ΗΠΑ με την ΕΕ είναι θεμελιώδους σημασίας...»

- Αποκλείετε δηλαδή την εγκατάλειψη της κοινότητας από την Ελλάδα;

Τουσκ: «Φυσικά. Πρέπει να εμποδίσουμε μια έξοδο της Ελλάδας. Θα ήταν με σιγουριά μια καταστροφή. Δεν μπορώ να βρω το παραμικρό θετικό σε ένα τέτοιο σενάριο».

- Τελευταία εκφράζεται η ανησυχία ότι η Αθήνα θα μπορούσε να «σκοντάψει» και να βγει απο την κοινότητα αν χρεοκοπήσει...

Τουσκ: «Τώρα δεν έχει σημασία να προβλέψουμε κάτι, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε για να εμποδίσουμε ένα τέτοιο σενάριο; Στην ευρωπαϊκή ιστορία συνέβησαν πολλά κατά λάθος. Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, λένε ιστορικοί, είναι ένα αποτέλεσμα παρεξηγήσεων, ατυχημάτων και χαζών τηλεφωνημάτων».

- Κι όμως η Αθήνα μοιάζει σαν τον υπνοβάτη να κατευθύνεται προς την έξοδο...

Τουσκ: «Πρέπει τώρα να συγκεντρωθούμε και να αντιληφθούμε ότι δεν πρόκειται μόνο για χρήματα, αλλά και για γεωπολιτικούς συσχετισμούς. Μπορείτε να φανταστείτε την Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα; Με την κρίση στην Λιβύη, την εύθραυστη κατάσταση στα Βαλκάνια, την Μολδαβία, την Υπερδνειστερία (σ.σ. και εκεί υπάρχουν Ρώσοι). Θα έπρεπε να προστεθεί ένα δραματικό γεγονός, όπως η έξοδος της Ελλάδας; Οι συνέπειες για την Ευρώπη δεν θα ήταν μόνο οικονομικές. Η έξοδος της Ελλάδας θα ήταν η πιο δραματική εξέλιξη στην ιστορία της Ε.Ε. συνολικά. Πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα, αυτό είναι αναμφισβήτητο...» (υπογραμμίσεις δικές μου)

Ο Τουσκ, αφού χαρακτηρίζει την σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «δύσκολη περίπτωση», μιλάει για τη συναισθηματική πλευρά της σημερινής σύγκρουσης ανάμεσα στην Αθήνα και το Βερολίνο. «Οι Έλληνες είναι πλήρως εξαρτημένοι από τους δανειστές τους», αναφέρει. Ο Πολωνός είναι ένας απο τους Ευρωπαίους πολιτικούς που μιλάει πολύ συχνά με τη Γερμανίδα καγκελάριο. Γνωρίζω ότι έχει ακούσει τον Έλληνα υπουργό των Εξωτερικών, όπως και τον Γερμανό ΥΠΕΞ, Σταϊνμάγιερ, ο οποίος αναγνώρισε χθες τη γεωπολιτική σημασία της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ.

Ο Σταϊνμάγιερ ήταν την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ, όπου οι Αμερικάνοι του έκαναν μια κανονική «πλύση εγκεφάλου» με το γεωπολιτικό επιχείρημα, παρά το γεγονός ότι ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών έχει αποδεχθεί την πρωτοκαθεδρία του υπουργείου Οικονομικών στις ευρωπαϊκές υποθέσεις.

Η Γερμανίδα καγκελάριος δαπανά μεγάλο μέρος του χρόνου της στην ουκρανική κρίση. Την άνοιξη πίεσε την Αθήνα να βρει μια λύση με τα Σκόπια και η κινητικότητα που παρουσιάζεται τώρα δεν είναι άσχετη από αυτή τη σπουδή. Η λογική της είναι να προλάβει η Ε.Ε. να κάνει στα δυτικά Βαλκάνια εκείνο που δεν πρόλαβε να κάνει στο Κίεβο. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών φαίνεται ότι έχει δεσμευθεί ότι θα δουλέψει για αυτό. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας έχει δώσει διαβεβαιώσεις στο Βερολίνο ότι η βόρεια Ελλάδα θα μείνει κλειστή στη ρώσικη επιρροή. Υπό αυτές τις συνθήκες, το πλαίσιο μιας συμφωνίας μοιάζει διαμορφωμένο. Αλλά μια συμφωνία για να δουλέψει, χρειάζεται και χρήματα. Τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου τα έχει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών. Και με αυτόν θα πρέπει να συνεννοηθεί ο κ. Τσίπρας.

Πηγή:protagon

Μέσα σε εορταστικό κλίμα, που, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί τον μέχρι τώρα αγώνα που κάνει με τη διακεκομμένη νηστείας , ο Αντιδήμαρχος της Διοίκησης Θωμάκου παρουσίασε στο κοινό τον εορταστικό στολισμό του

Ο Β. Αυλίτης κατά τη διάρκεια της τελετής αυτοφωταγώγησής του

Σε μια προσπάθεια να εκφράσει τη συμπαράστασή του και στους ψηφοφόρους που αγωνίζονται να μπουν στο εορταστικό κλίμα, ο Βαγγέλης Αυλίτης τυλίχτηκε με Εθνικά -λόγω της Εθνικής Γιορτής- λαμπάκια και τα άναψε κατά τη διάρκεια μιας σεμνής τελετής στην πλατεία Πλατάνου.

Στην ομιλία του, που προηγήθηκε της αυτοφωταγώγησης, ο Βαγγέλης Αυλίτης είπε ότι η ιδέα του στολισμού του ήρθε από την γνωστή εφημερίδα της Κηφισιάς –τα παίρνω από παντού-, ο οποία διαμαρτυρόταν για την καθαρή  εικόνα της Κηφισιάς και το άξιο προσωπικό του Δήμου. Δεν παράλειψε να κάνει ειδική μνεία στον πολεμιστή της ακαθαρσίας, της βρωμιάς Χρ. Καλό, που του χαλάνε το κλίμα και θέλησε να συμπαρασταθεί και σε αυτόν.

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της τελετής, ο Β. Αυλίτης, φόρεσε στον καρπό του το ειδικό βραχιόλι τύπου κρατούμενου, προκειμένου να δείξει με τον τρόπο αυτό, ότι συνεχίζει τον αγώνα συμπαράστασής του και στον Γ. Θωμάκο.

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

To παραμύθι των αδελφών Γκριμ είναι παλιό κι αγαπήθηκε πολύ. Η ιστορία είναι πλέον κλασική αλλά πάντοτε γοητευτική, τόσο γοητευτική που κυκλοφόρησε σε πολλές εκδοχές. Η ωραία κοπέλα, πριγκίπισσα κατά προτίμηση, φιλά τον βάτραχο και της προκύπτει πρίγκιπας, ο οποίος μετά γίνεται και βασιλιάς.

Ο Νίκος Χιωτάκης, πριν γίνει βασιλιάς, χρειάστηκε φιλί, γιατί ήταν πάντα κοινός θνητός, από πρίγκιπας και δεν έγινε ποτέ βάτραχος.

Μεγαλωμένος στα σαλόνια μιας οικογένειας, που ταυτίστηκε με την κεντροδξά στην Ελλάδα, ο Νίκος δε χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ.

Για να αναλάβει μία μέρα τη δουλειά του μπαμπά, μπήκε νωρίς στην πολιτική για να τη μάθει. Η είσοδός του στο σπορ δεν ήταν ούτε δύσκολη, ούτε προκλητική. Απλώς προστατευμένη, σε πολιτικές θέσεις χωρίς πολιτικές αντιπαραθέσεις. Με πολύ «γλειώδεις συμπεριφορές»

Εκλέχτηκε και μετά από 4 χρόνια ως Δημοτικός Σύμβουλος, και ως πρόεδρος της Αναπτυξιακής –τότε- ήλθε η μεγάλη για τον ίδιο στιγμή. Στη συνέχεια, διευκρίνισε ότι τον ενδιέφερε να κρατήσει από τον μπαμπά του το όνομα και τις αναμνήσεις ως διαρκή συγκινησιακά αγαθά κι όχι τις εφήμερες πολιτικές δράσεις, που με «γαλαντομία» άφησε να διαχειριστούν, αυτοί που θα έχαναν τη μάχη της διαδοχής. Κι αν δεν το ήξερε ο πατέρας του, το έμαθε.

Στο θρόνο

Κι έτσι πόλυ πιο σύντομα από ότι και ο ίδιος θα επεδίωκε ανάλαβε τον χρίσμα λόγω αδιεξόδου του πρώην Δημάρχου Β. Βάρσου, έγινε Δήμαρχος, ανατρέποντας τον προκάτοχο του για να καταγράψει στη συλλογική συνείδηση των υπηκόων, ότι ο πρίγκιπας αν χρειαστεί, ξέρει και να μαλώνει. Είναι «καλός κι αγαθός», αλλά όχι μαλακός.

Η συνέχεια ήταν προδιαγεγραμμένη: Δήμαρχος από το τίποτα για να γίνει ο πρίγκιπας πλέον βασιλιάς.

Στα παραμύθια ο βασιλιάς διαθέτει την προνομία της θεσμικής ευελιξίας. Σ' εκείνα μάλιστα της Ανατολής, κάνει και δημοσκοπήσεις εποχής. Ντύνεται φτωχός και χωρίς καμία συνοδεία τριγυρνά στους δρόμους, για να μάθει τι λένε οι υπήκοοι του γι' αυτόν κι επιλέγει τους άξιους για συνεργάτες.

Ο Νίκος Χιωτάκης μάθαινε τι λένε γι' αυτόν στα εστιατόρια και διάλεγε συνεργάτες στις διακοπές του και στα σουβλατζίδικα. Αλλά τον κακό βεζίρη δε μπορούσε να τον διώξει.

Δυστυχώς, για τον ίδιο κι όσους τον αγαπούσαν, έμεινε βασιλιάς για 12 χρόνια κι έγινε ο πρώτος Δήμαρχος με αυτή την θητεία που αντικαταστάθηκε, κακείν κακώς.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ο Νίκος δέχτηκε το φιλί του Ιούδα. Δεν ήταν όμως έτσι. Για την ακρίβεια, ήταν απλώς η αντιστροφή του παραμυθιού των Γκριμ. Ο βασιλιάς δέχτηκε το φιλί που τον έκανε βάτραχο.

Τώρα αποφάσισε ν' αποδείξει ότι μπορεί να κάνει αυτά που είχε μάθει να κάνει στη ζωή του και ως βάτραχος. Διότι δυνατότητα αναστροφής της κατάστασης και επαναφοράς του status του πρίγκιπα δε μπορεί να γίνει, ούτε με φιλί, ούτε με άλλο τρόπο.

Στην «πριγκίπισσα και το βάτραχο» των αδελφών Γκριμ, ο βάτραχος μόλις ξανάγινε πρίγκιπας και μπήκε στην πριγκιπική άμαξα, άκουσε φοβερούς θορύβους σαν να είχε σπάσει κάτι. Αμέσως ανήσυχος ρώτησε τον πιστό του Ερρίκο, κι εκείνος του εξήγησε:

«Μια ταινία απ’ τη καρδιά μου

έχει σπάσει άρχοντά μου

που την έβαλα από πόνο,

όταν ήσουν στο νερό

και έκανες το βάτραχο!»

Πόσοι Ερρίκοι ν’ απέμειναν πλέον πιστοί στο βάτραχο Νίκο;-

Οι δημιουργοί αυτού του βίντεο πέρασαν πάνω από 2 χρόνια φωτογραφίζοντας τα υπέροχα φυσικά και αστικά τοπία της Αυστρίας μέχρι να συμπληρώσουν τον αριθμό των εικόνων που ήθελαν προκειμένου να προχωρήσουν στη σύνθεση του βίντεο. Ο Thomas Pöcksteiner και ο Peter Jablonowski πέρασαν πολύ από το χρόνο τους τόσο στην προετοιμασία όσο και στη δημιουργία του τελικού αποτελέσματος, το οποίο βέβαια τους δικαιώνει απόλυτα…