Στην κατάθεση φακέλου με έξι προτεινόμενες από την Ελλάδα μεταρρυθμίσεις θα προχωρήσει την προσεχή Δευτέρα στο Eurogroup, ο υπ. Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης. Στη βάση αυτών των προτάσεων, θα υπάρξει συζήτηση στο Συμβούλιο για το ποιες μεταρρυθμίσεις θα προηγηθούν και η χώρα θα κριθεί από τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες θα υλοποιήσει.

Μιλώντας στην εκπομπή «Στον Ενικό» στην τηλεόραση του Star, ο υπ. Οικονομικών ανέφερε ότι η Ελλάδα θα είναι συνεπής στην αποπληρωμή των χρεών της προς το ΔΝΤ αλλά και των διαφόρων μικρών ομολόγων της προ του PSI εποχής. «Έχουμε εξασφαλίσει τους πόρους» σημείωσε.
 
Για την ΕΚΤ ωστόσο, τόνισε πως οι οφειλές «είναι για μετά το τέλος του τετραμήνου, είναι ένα μεγάλο ποσό και είναι κομμάτι της διαπραγμάτευσης» και σημείωσε πως τα συγκεκριμένα «δεν είναι χρήματα που δανειστήκαμε». «Πρέπει να εξασφαλίσουμε αυτό που πετύχαμε με την συμφωνία γέφυρα, που δεν είναι άλλο από την σταθεροποίηση. Ο στόχος είναι να έχουμε τέσσερις μήνες να πάρουμε ανάσα», δήλωσε.

Αναφορικά με τη συμφωνία στο Eurogroup σημείωσε ως κέρδος από τη διαπραγμάτευση το γεγονός ότι εξασφαλίστηκε πως δεν θα επιβληθούν υφεσιακά μέτρα τους επόμενους τέσσερις μήνες και ως «ζημία» ότι δεν υπήρξε συμφωνία για αναπτυξιακά μέτρα, τα οποία θα είναι το αντικείμενο της επόμενης διαπραγμάτευσης.
 
«Το μόνο δεσμευτικό κείμενο για την δική μας κυβέρνηση είναι η επιστολή που στείλαμε μετά το δεύτερο Eurogroup στον κ. Ντάισελμπλουμ και κρίθηκε από τον ίδιο ικανοποιητική, ώστε να συγκαλέσει το τρίτο Eurogroup. Σε αυτό το κείμενο δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά σε οποιοδήποτε πρόγραμμα», είπε και συμπλήρωσε πως στο τρίτο Eurogroup υπήρξε η κοινή απόφαση στην οποία αναφέρεται ένας κατάλογος από μεταρρυθμίσεις που θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση και που οι θεσμοί είτε θα αποδεχτούν είτε όχι. «Εμάς μας ενδιαφέρει ο κατάλογος των μεταρρυθμίσεων που έχουμε καταθέσει» δήλωσε χαρακτηριστικά.
 
«Είμαι πάρα πολύ περήφανος για τη δημιουργική ασάφεια», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών. «Το γεγονός ότι συμφωνήσαμε ότι αυτή την χρονιά το πρωτογενές πλεόνασμα θα αποφασιστεί ανάλογα με τις οικονομικές εξελίξεις της χρονιάς, είναι μία τεράστια επιτυχία και δίνει ανάσα στην ελληνική οικονομία» πρόσθεσε.
 
Ξεκαθάρισε επίσης ότι δεν υπάρχει θέμα στη συνεργασία με τους τρεις θεσμούς, δηλαδή την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και την Κομισιόν. «Η τρόικα ήταν αυτό το επιτελείο των τεχνοκρατών, των μεγαλοϋπαλλήλων αυτών των τριών θεσμών, που έρχονταν στην Ελλάδα με μία αποικιακή λογική, έμπαινε στα υπουργεία και επέβαλλε ένα τοξικό πρόγραμμα».
 
Διέψευσε επίσης τη φημολογία ότι έρχονται στην Αθήνα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών και επισήμανε ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να μην εξαντλήσει το τετράμηνο της παράτασης τής δανειακής σύμβασης και να έχει πιο γρήγορα μια συμφωνία με τους εταίρους.
 
Ερωτηθείς αναφορικά με τον προκάτοχό του, ο Γιάνης Βαρουφάκης τόνισε: «Ο κ. Χαρδούβελης δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ». Τόνισε ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών συμμετείχε στην διαδικασία της αυτοματοποιημένης λιτότητας και εφαρμογής του μνημονίου και σημείωσε πως στην διαπραγμάτευση, όταν δεν διανοείσαι να πεις όχι, «δεν διαπραγματεύεσαι, αιτείσαι». Σημείωσε, ωστόσο, ότι «το χειρότερο που θα μπορούσε να μας συμβεί είναι η έξοδος από την ευρωζώνη. Το απευχόμαστε και δουλεύουμε για να μην γίνει».
 
Για τις διαφωνίες εντός ΣΥΡΙΖΑ
 
Για τις διαφωνίες που υπήρξαν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για την συμφωνία που επετεύχθη στις Βρυξέλλες, ο Γιάνης Βαρουφάκης ανέφερε: «Χαίρομαι πάρα πολύ τις έντονες διαφωνίες. Απαιτώ έντονη κριτική σε αυτά που κάνω από τους συντρόφους μου στον ΣΥΡΙΖΑ, ως υπεύθυνος της διαπραγμάτευσης. Χαίρομαι που είμαι σε ένα κόμμα όπου έχουμε έντονες διαφωνίες, έντονη κριτική και βγαίνουμε από εκεί απολύτως ενωμένοι».

Ερωτηθείς αναφορικά με τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης σημείωσε ότι αυτές είναι να μην υπάρξουν υφεσιακά μέτρα και να επιλυθεί ένα σύστημα εξισώσεων με τρεις αγνώστους: πρωτογενές πλεόνασμα σε σχέση με το ποια θα είναι η αναδιάρθρωση του χρέους και επενδύσεις μεγαλύτερες από τις αποταμιεύσεις.
 
Τόνισε ακόμη ότι μοναδική λύση είναι η αναδιάρθρωση του χρέους εντός της ευρωζώνης και πως σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι λύση η επιστροφή στη δραχμή. Μάλιστα, ερωτηθείς για τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Λαπαβίτσα, είπε ότι «ο Λαπαβίτσας έχει κτίσει ολόκληρη καριέρα πάνω στην επιστροφή στη δραχμή».
 
Ο υπουργός Οικονομικών έθεσε δύο βασικές προϋποθέσεις για την αναπτυξιακή διαδικασία στη χώρα:
 
Να απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου από τον βραχνά του Δημοσίου, μέσω και της πάταξης της γραφειοκρατίας (π.χ. άμεση λειτουργία νέας επιχείρησης μόνο με την ταυτότητα τού υποψήφιου επενδυτή, περίοδος χάριτος 1- 2 ετών για τις εισφορές στα ταμεία, το Δημόσιο να μη ζητά πιστοποιητικά από τους πολίτες για πληροφορίες που έχει το ίδιο το Δημόσιο)
 
Να υπάρξει σημαντικό ευρωπαϊκό επενδυτικό πρόγραμμα, μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Στην Ελλάδα να υπάρξει δημόσια - ανεξάρτητη από το κράτος - επενδυτική τράπεζα, στην οποία να περάσει και δημόσια περιουσία ως εχέγγυο.
 
Ιδιωτικοποιήσεις
 
Για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων υποστήριξε ότι η κυβέρνηση πρέπει να σεβαστεί τους νόμους και τους επενδυτές που έχουν ήδη βάλει χρήματα. Μπαίνοντας σε λεπτομέρειες επισήμανε ότι η είσοδος επενδύτων στον ΟΣΕ είναι απαραιτήτη αλλά «στη ΔΕΗ σε καμία περίπτωση». Χαρακτήρισε πολύ σημαντική και καινοτόμο επένδυση, αυτή της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά και ιδιαίτερα χαμηλό το τίμημα για το Ελληνικό, ενώ πρόσθεσε ότι «πρέπει να ξανακοιτάξουμε το θέμα με τα αεροδρόμια». Για το ΤΑΙΠΕΔ σημείωσε ότι είναι απαράδεκτος ο τρόπος που δημιουργήθηκε. «Ήταν για να σκοτώσουμε τα ασημικά της οικογένειας».
 
Αυξήσεις στη ΔΕΗ
 
Σχετικά με τις αυξήσεις των μισθών των υπαλλήλων της ΔΕΗ, ο Γιάνης Βαρουφάκης τόνισε ότι δεν γνωρίζει την συγκεκριμένη εξέλιξη και δήλωσε ότι «αν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, έχω πρόβλημα».
 
Φορολογία 
 
Μιλώντας για τα φορολογικά, ο υπ. Οικονομικών τόνισε ότι «δεν θα βάλουμε έκτακτο φόρο». Χαρακτήρισε «απαράδεκτο» το ύψος 23% του ΦΠΑ, προσθέτοντας ότι «θέλω να το δω σταδιακά να πέφτει στο 15%». Ερωτηθείς εάν θα υπάρξουν αλλαγές στους συντελεστές του ΦΠΑ, είπε ότι «θα είναι τόσο ανεπαίσθητη αλλαγή και τόσο ήσσονος σημασίας, που θα είναι μια κίνηση καλής θέλησης προς τους εταίρους». Πρόσθεσε δε, ότι δεν θα υπάρξουν αλλαγές στον ΦΠΑ στα νησιά, στην παραμεθόριο, στα ξενοδοχεία, στα φάρμακα και στα τρόφιμα.
 
Ο Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε ότι δεν πιστεύει στη φορολόγηση της περιουσίας, λέγοντας ότι «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας απαράδεκτος φόρος. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αλλάξουμε τον ΕΝΦΙΑ επί το προοδευτικότερο, αλλά μπορεί να πάρει 2- 3 μήνες. Και έως ότου αλλάξει ένας νόμος, ισχύει ο προηγούμενος». Επίσης, είπε ότι πρέπει να αλλάξει και το σύστημα με τις αντικειμενικές αξίες.
 
Για το αφορολόγητο όριο στις 12.000 ευρώ, ανέφερε ότι εάν χρειαστεί να εισαχθεί βήμα - βήμα θα γίνει έτσι, ενώ η ρύθμιση για τις 100 δόσεις είναι υπό συζήτηση και με τους εταίρους. Το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης κατατίθεται σήμερα στη Βουλή και το αρχικό κόστος είναι 200 εκατ. ευρώ, που θα καλυφθεί από ευρωπαϊκά προγράμματα και ισοδύναμα.
 
Για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ο υπ. Οικονομικών επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι ενοποιήθηκαν ήδη όλες οι λίστες (και εκείνες με τα εμβάσματα στο εξωτερικό) και το υπουργείο είναι έτοιμο να κινηθεί εναντίον εκείνων που έβγαλαν κεφάλαια στο εξωτερικό χωρίς να έχουν φορολογηθεί. Παράλληλα, είπε ότι πρέπει να εξεταστεί και η περίπτωση «εθελοντικής νομιμοποίησης», ήτοι της πληρωμής φόρων εν γνώσει ότι δεν θα υπάρξουν διώξεις.

Γνωρίζω την απελπισία σε γενικές γραμμές. Η απελπισία δε διαθέτει φτερά, δεν κάθεται απαραιτήτως σε ένα ξεστρωμένο τραπέζι, σε μια βεράντα, στην ακροθαλασσιά. Είναι η απελπισία και όχι η επιστροφή μιας ποσότητας ασήμαντων γεγονότων όπως οι σπόροι που αφήνουν κατά το σούρουπο ένα σκαμμένο αυλάκι για ένα άλλο. Δεν είναι τα βρύα κάτω από μια πέτρα ή το ποτήρι από το οποίο πίνουμε. Είναι ένα πλοίο διάτρητο από χιόνι, εάν θέλετε, σαν τα πουλιά που πέφτουν και το αίμα τους δεν έχει την παραμικρή πυκνότητα. Γνωρίζω την απελπισία σε γενικές γραμμές. Ένα πολύ μικρό σχήμα οριοθετημένο από κοσμήματα στα μαλλιά. Αυτό είναι η απελπισία. Ένα μαργαριταρένιο περιδέραιο για το οποίο δε μπορούμε να βρούμε κάποιο κούμπωμα και η ύπαρξη του οποίου δεν κρέμεται ούτε από μια κλωστή, να τι είναι η απελπισία. Για τα υπόλοιπα ούτε που θέλουμε να γίνεται λόγος. Έτσι και αρχίσουμε δε μπορούμε να πάψουμε να απελπιζόμαστε. Εγώ απελπίζομαι από το αμπαζούρ γύρω στις 4 ή ώρα, απελπίζομαι από τη βεντάλια γύρω στα μεσάνυχτα, απελπίζομαι από το τσιγάρο που καπνίζουν οι καταδικασμένοι σε θάνατο. Γνωρίζω την απελπισία σε γενικές γραμμές. Η απελπισία δεν έχει καρδιά, το χέρι μου όμως μένει πάντα πάνω στη λαχανιασμένη απελπισία, στην απελπισία οι καθρέφτες της οποίας δε μας λένε ποτέ εάν είναι πεθαμένη. Βιώνω αυτή την απελπισία που με γοητεύει. Μου αρέσει αυτή η γαλάζια μύγα που πετά στον ουρανό την ώρα που τα αστέρια σιγοτραγουδούν. Γνωρίζω σε γενικές γραμμές την απελπισία με μακριές λεπτές εκπλήξεις, την απελπισία της υπερηφάνειας, την απελπισία της οργής. Σηκώνομαι κάθε μέρα όπως όλος ο κόσμος και απλώνω τα χέρια μου πάνω σε μια ταπετσαρία με λουλούδια, δε θυμάμαι τίποτα και ανακαλύπτω, πάντοτε με απελπισία, τα ωραία ξεριζωμένα δέντρα της νύχτας. Ο αέρας της νύχτας είναι ωραίος σαν τυμπανόξυλα. Κάνει έναν καιρικό καιρό. Γνωρίζω την απελπισία σε γενικές γραμμές. Είναι σαν τον άνεμο της κουρτίνας που μου δίνει την ευκαιρία να επανορθώσω. Μπορείς να σκεφθείς κάποια παρόμοια απελπισία! Φωτιά! Α πάλι ξαναέρχονται... Βοήθεια! Νάτοι που πέφτουν από τη σκάλα.. Και η αγγελίες της εφημερίδας και οι φωτεινές διαφημίσεις κατά μήκος του καναλιού. Σωρός από άμμο, άντε από κει, παλιοσωρέ από την άμμο! Σε γενικές γραμμές η απελπισία δεν έχει καμία σημασία. Είναι μια αγγαρεία από δέντρα που πάνε πάλι να σχηματίσουν ένα δάσος, είναι μια αγγαρεία από αστέρια που πάνε πάλι να δημιουργήσουν μια μέρα λιγότερη, είναι μια αγγαρεία από όλο και λιγότερες μέρες που πάνε πάλι να αποτελέσουν τη ζωή μου.

Περιέχεται στον τόμο "Αντρέ Μπρετόν, Γαιόφως και άλλα ποιήματα (1916-1936)", μτφρ. Σωτήρης Λιόντος, εκδ. Ύψιλον. Εξαντλημένο.

Ή τουλάχιστον απαγορεύεται να χορέψουν, να πέσουν και να ξανασηκωθούν

1831 Arvelle and Shirley/ Vera Saltzman  

Η ηλικία στον τίτλο είναι εντελώς ενδεικτική και επιλέχθηκε γιατί τόσο είναι η Μadonna. To ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στα 60, 70 ή ακόμη και στα 40 - ανάλογα με τις περιστάσεις και το πώς βολεύει. Εδώ η αφορμή είναι απλά το συγκεκριμένο πέσιμο και τα σχόλια που ακολούθησαν.  

Η αλήθεια είναι πως η Μadonna δεν έπεσε. Δηλαδή δεν στραβοπάτησε και δεν έχασε την ισορροπία της με αποτέλεσμα να βρεθεί φαρδιά πλατιά στα πατώματα. Στην πραγματικότητα παρασύρθηκε από τον μανδύα της ο οποίος δεν είχε λυθεί. Οποιοσδήποτε θα πάθαινε το ίδιο. Όποια και αν ήταν η ηλικία του. Το διαδίκτυο είχε όμως αποφασίσει πως η Μαντόνα έπεσε. Και έπεσε επειδή είναι γριά και πρέπει να σταματήσει να χορεύει και να κάνει show που ούτε 20άρα δεν μπορεί να κάνει.  

Αυτό που συνέβη θα είχε τα ίδια αποτελέσματα ακόμη και αν ήταν 30 χρόνια νεότερη, αλλά εδώ το θέμα ήταν για ακόμη μια φορά η ηλικία της. Πράγμα που είναι πολύ ενοχλητικό και γίνεται ακόμη πιο άσχημο όταν οι περισσότερες που την κανιβάλισαν ήταν γυναίκες. Ωστόσο η γριά σηκώθηκε και χωρίς να έχει πάθει καρδιά, να έχει σπάσει τα κόκαλά της ή να της έχει φύγει η μασέλα, συνέχισε, δίνοντας μαθήματα που θα ήταν χρήσιμα σε 20χρονους ποδοσφαιριστές.  

Είναι σαν να μετράμε και να καταγράφουμε χρόνο με τον χρόνο την ηλικία μιας γυναίκας, λες και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή (της πτώσης) θα της το χτυπήσουμε.

Την επόμενη μέρα μίλησε για αυτό που της συνέβη και η διαπίστωσή της αποτυπώνει πλήρως το πνεύμα της εποχής: "Kανείς δεν θα μπορούσε να πει κάτι τόσο υποτιμητικό για έναν μαύρο ή έναν ομοφυλόφιλο. Αλλά, η ηλικία μου φαίνεται πως είναι κάτι που πάντα θα γίνεται στόχος χλευασμού. Και κάθε φορά που συμβαίνει αυτό αναρωτιέμαι γιατί κάτι τέτοιο είναι αποδεκτό και γιατί δεν θεωρείται ρατσιστικό. Γιατί οι γυναίκες έχουν αποδεχτεί πως από κάποια ηλικία και έπειτα δεν μπορούν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα και δεν θα πρέπει να συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Απλά δεν το καταλαβαίνω και εγώ ποτέ δεν ακολουθούσα τέτοιους κανόνες και δεν σκοπεύω να το κάνω τώρα."  

Σ' αρέσουν δεν σ'αρέσουν τα τραγούδια της και τα χορευτικά της, αυτή η γυναίκα μάλλον έχει δίκιο. Συμπτωματικά, δύο μέρες μετά την δήλωσή της Μadonna, εμφανίζεται στην Τelegraph ένα υπέροχο κομμάτι με τίτλο που αναφέρει πως η 69χρονη Debbie Harrie αρνείται να συνταξιοδοτηθεί και κάνει σεξ. Το άρθρο είναι πραγματικά μεγάλο και η συνέντευξη έχει ένα σκασμό πράγματα πολύ πιο αξιόλογα για τίτλο από το πώς μια 69χρονη μιλά για punk και σεξ. Την ίδια ώρα η Κριστίν Σκοτ Τόμας αναφέρει στoν Ιndependent την καταστροφή των γυναικών που πενηνταρίζουν στο Χόλιγουντ και το πώς όσο οι ηθοποιοί μεγαλώνουν οι ρόλοι λιγοστεύουν.   

Beth and Dollie/ Vera Saltzman  

Κάπου εδώ συνειδητοποιώ και εγώ πως κάθε φορά που γράφουμε κάτι για την Μαντόνα θα αναφερθεί η ηλικία της. Για εμάς τους δημοσιογράφους δεν είναι ποτέ σκέτο "η Μαντόνα", αλλά η "56χρονη Μαντόνα". Το ίδιο συμβαίνει μυστηριωδώς με όσες ειδήσεις έχουν να κάνουν με γυναίκες άνω των σαράντα. Καμιά φορά μάλιστα η κατάσταση ξεφεύγει και γράφεται η ηλικία ακόμη και μιας 23χρονης. Ανατρέχω πίσω σε άλλα άρθρα και ειδήσεις και βλέπω πως σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουμε την ηλικία του Στινγκ, του Μικ Τζάγκερ και του Ιγκι Ποπ. Είναι σαν να μετράμε και να καταγράφουμε χρόνο με τον χρόνο την ηλικία μιας γυναίκας, λες και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή (της πτώσης) θα της το χτυπήσουμε.  

Τα πράγματα αλλάζουν ακόμη πιο πολύ όταν η κουβέντα αφορά το σεξ. Και αυτό ισχύει για άντρες και γυναίκες. Ο ηλικιωμένος άντρας με την πιτσιρίκα θα είναι ή μάγκας ή διεστραμμένος γεροβρωμιάρης. Η δε συντροφός του είναι μάλλον τσούλα που θέλει να του φάει τα λεφτά - έχει δεν έχει. Αν μια γυναίκα όμως έχει έναν μικρότερο εραστή είναι το λιγότερο πόρνη. Γενικά η γυναίκα μετά τα πενήντα θα πρέπει σταδιακά να εγκαταλείπει όλες τις χαρές της ζωής για να μην την πουν γεροντομπεμπέκα. Δεν μπορεί να χορεύει, δεν μπορεί να τραγουδά, δεν μπορεί να φορά ρούχα που δεν είναι στολή, δεν μπορεί να γυρνά σπίτι της στις 5 το πρωί και φυσικά δεν μπορεί να ευχαριστιέται το σεξ, ή τουλάχιστον να το παραδέχεται. Ακόμη και αν η επιστήμη έχει εδώ και χρόνια αντίθετη άποψη, όταν η γυναίκα σπάσει πρέπει να μαζευτεί. Kάπου εκεί αρχίζουν και τα αστεία με την ηλικία...  

Το διαδίκτυο αποφάσισε πως η Μαντόνα έπεσε. Και έπεσε επειδή είναι γριά και πρέπει να σταματήσει να χορεύει και να κάνει show που ούτε 20άρα δεν μπορεί θεωρητικά να κάνει.  

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που επιχειρεί να καταρρίψει τους μύθους των ηλικιωμένων ανθρώπων.

To βιβλίο "Great Myths of Aging" δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ ανδρών και γυναικών και είναι ιδανικό για το φινάλε αυτού των κάπως ατάκτως ερριμμένων σκέψεων που έκανα παραπάνω.     

Ιδού 7 μύθοι για τους ηλικιωμένους ανθρώπους:  

1. Οι ηλικιωμένοι χάνουν το ενδιαφέρον τους για το σεξ. Πολλές έρευνες αποδεικνύουν ότι αυτό είναι λάθος. Σε μια μελέτη, το 74% των γυναικών και 72% των ανδρών ηλικίας μεταξύ 75 και 85 αναφέρουν ότι το καλό σεξ είναι απαραίτητο για τη διατήρηση μιας σχέσης. Όταν υπάρχει διαθέσιμος σύντροφος είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι οι άνθρωποι κάνουν σεξ. Όταν θεωρούμε πως οι ηλικιωμένοι είναι απλά χαριτωμένοι και τους θεωρούμε σεξουαλικά αδρανείς τότε απλά πέφτουμε έξω.  

2. Εάν οι μεγάλες σε ηλικία χήρες βγουν με κάποιον τότε ψάχνονται για γάμο. Μερικές χήρες θα ήθελαν όντως να βρουν νέο σύζυγο, αλλά πολλές θέλουν απλά να ντυθούν, να βγουν έξω ένα βράδυ και να δείχνουν όμορφες απέναντι σε κάποιον που θα τους κάνει λίγη συντροφιά. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι δεν θέλουν στην πραγματικότητα να ξαναπαντρευτούν. Το έχουν κάνει, δεν έχουν καμιά διάθεση να το ξαναζήσουν και οι δεσμεύσεις και οι υποχρεώσεις του γάμου τους είναι μάλλον αδιάφορες.  

3. Οι ηλικιωμένοι είναι τσιγκούνηδες. Αυτό το αρνητικό στερεότυπο έχει τις ρίζες του στο μπέρδεμα μεταξύ τσιγκούνιάς και λιτότητας. Μία από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι μετά τη συνταξιοδότηση είναι το πώς θα ξοδέψουν τα χρήματά τους με φειδώ ώστε να παραμένουν ανεξάρτητοι. Σημειώνεται επίσης πως τις περισσότερες φορές υπάρχει εκροή χρημάτων από τους μεγαλύτερους προς τους μικρότερους.  

4. Οι ηλικιωμένοι προκαλούν περισσότερα τροχαία ατυχήματα από τους νεότερους ανθρώπους. Μάλλον δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι ηλικιωμένοι που τρέχουν, δεν φορούν ζώνη, γράφουν μηνύματα στο κινητό τους και οδηγούν μεθυσμένοι είναι τελικά πολύ λιγότεροι από τους ενήλικες μικρότερης ηλικίας και λιγότερο επικίνδυνοι γιατί συνήθως είναι διπλά προσεκτικοί.  

5. Οι ηλικιωμένοι φοβούνται πολύ περισσότερο τον θάνατο από κάθε άλλη ηλικιακή ομάδα. Η έρευνα έχει δείξει ότι εκείνο που φοβούνται περισσότερο τον θάνατο είναι οι μεσήλικες.  Σε γενικές γραμμές, οι ηλικιωμένοι ανησυχούν περισσότερο με τις συνθήκες του θανάτου σε σχέση με το αναπόφευκτο του. Οι περισσότεροι επιθυμούν να ελέγξουν τον τόπο και την διαδικασία του θανάτου, και να πεθάνουν με αξιοπρέπεια.  

6. Οι ηλικιωμένοι είναι πιο καταθλιπτικοί. Η αλήθεια είναι πως μεταξύ των ενηλίκων η έρευνα δείχνει πως τα ποσοστά της κατάθλιψης είναι τα ίδια ή και χαμηλότερα. Ωστόσο το γεγονός πως πολλοί ηλικιωμένοι ζουν σε γηροκομεία και κλινικές γίνεται συχνά ένας σημαντικός λόγος να εμφανιστούν συμπτώματα.  

7. Οι ηλικιωμένοι ανησυχούν πολύ να μην πέσουν. Είναι γεγονός πως κάθε χρόνο ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 65 θα βιώσει μια πτώση. Αυτή η πτώση συχνά είναι πολύ σοβαρή και δημιουργεί μόνιμα προβλήματα στο 30% όσων πέφτουν. Ωστόσο οι περισσότεροι πιστεύουν πως κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ σε αυτούς και δεν παίρνουν κανένα μέτρο πρόληψης, ούτε καν στα σπίτια τους όπου συμβαίνουν τα περισσότερα ατυχήματα.