ενημέρωση 3:13, 6 September, 2026

Misia: Η ποίηση των fados

Ερχεται ξανά στην Αθήνα για να εκφράσει τον βαθύ συναισθηματικό της κόσμο και να κάνει την υπέρβαση
 
Misia: Η ποίηση των fados
 
«Την τελευταία φορά που ήµουν στο Gazarte αφιέρωσα ένα τραγούδι στον Λουκάνικο και το κοινό ξαφνιάστηκε. Πολλοί θα σκέφτηκαν "είναι τρελή αυτή η γυναίκα". Αλλά τελικά το χάρηκαν νοµίζω». Πιστεύω πως η Mísia, φηµισµένη τραγουδίστρια από την Πορτογαλία, δεν έχει πληροφορηθεί τον θάνατο του θρυλικού σκύλου και δεν µου έκανε καρδιά να την ενηµερώσω σχετικά. Φαντάζοµαι πως θα το µάθει όταν έρθει στην Αθήνα και ίσως να του αφιερώσει κι άλλο τραγούδι στην επόµενη συναυλία της εδώ, το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, όταν θα µας παρουσιάσει παραδοσιακές fado µελωδίες µε στίχους από ποιήµατα µεγάλων λογοτεχνών όπως οι Ζοζέ Σαραµάγκου και ο Φερνάντο Πεσσόα.  
 
Τη χώρα µας την αγαπάει πολύ. «Θεωρώ ότι οι έλληνες ανήκουν στους λαούς που µπορούν να καταλάβουν την ουσία των fados. Το ελληνικό κοινό είναι πολύ δεκτικό στον δραµατικό τρόπο µε τον οποίο τραγουδάω και, παρότι δεν θα µπορούσα να πω ότι γνωρίζω την Ελλάδα πολύ καλά, την τελευταία φορά που κατάφερα να κάνω διακοπές είχα έρθει στη Σύρο µόνη µου. Πέρασα δέκα ηµέρες εκεί, δεν ήταν καλοκαίρι, και µου άρεσαν οι άνθρωποι επειδή ήταν ευγενικοί, ζεστοί αλλά και δυνατοί» εξηγεί.

Τον βαθύ συναισθηµατισµό που απαιτούν από έναν ερµηνευτή αυτά τα τραγούδια δεν δυσκολεύεται να τον εκφράσει. Δεν της αρέσει βέβαια ο όρος drama queen, προτιµά να την αποκαλούν drama anarchist: «Ο ψυχοθεραπευτής µού έχει πει ότι δεν έχει γνωρίσει κανέναν που να έχει επιλέξει το επάγγελµά του τόσο σοφά όσο εγώ. Είναι αλήθεια πως έχω µια ροπή προς τη δραµατικότητα, προς την τραγική όψη της ζωής. Πρέπει να συγκρατώ τον εαυτό µου - γι' αυτό µου αρέσει το γέλιο, το χιούµορ, γιατί µέσα µου νιώθω θλίψη.
 
Πάνω στη σκηνή µπορώ να βγάζω τον αληθινό εαυτό µου. Στην πραγµατική ζωή δεν γίνεται να εκφράζω τα ακραία συναισθήµατά µου, θα ήταν υπερβολή. Πάντως, δεν ανεβαίνω στη σκηνή για να "κλάψω" για τον δικό µου πόνο. Αυτό το κάνω στην κουζίνα µου. Οταν υπάρχουν ακροατές, οφείλω να προσπαθήσω να ζήσουµε µια στιγµή υπέρβασης, να γίνουµε µαζί, αν είµαστε φυσικά τυχεροί, λίγο καλύτεροι άνθρωποι». 

  • Gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι, στις 28/02.

65ο φεστιβάλ Βερολίνου: Η «ανάσταση» του Τζέιμς Ντιν

Η ταινία «Life» αποτυπώνει το χρονικό μιας φωτογράφησης του θρυλικού ηθοποιού η οποία μετατράπηκε σε ταξίδι αυτογνωσίας
 
65ο φεστιβάλ Βερολίνου: Η «ανάσταση» του Τζέιμς Ντιν
Ο Ντέιν Ντιχάαν (αριστερά) και ο Ρόμπερτ Πάτινσον σε σκηνή από το «Life».
 
Η αληθινή ιστορία του παρασκηνίου της περίφημης φωτογράφησης του Τζέιμς Ντιν για το περιοδικό LIFE είναι το θέμα της ταινίας «LIFE» που σκηνοθέτησε ο Ολλανδός φωτογράφος και σκηνοθέτης Αντον Κόρμπιν. Η ταινία προβλήθηκε στις ειδικές προβολές της Μπερλινάλε προκαλώντας θετικά, ως επί το πλείστον σχόλια, τόσο λόγω της πολύ ενδιαφέρουσας ιστορίας της, όσο και της αισθητικής ενός σκηνοθέτη που έχει αποδείξει τις ικανότητές του σε ταινίες όπως το «Control», ο «Αμερικάνος» και πρσφάτως ο «Ν. 1 καταζητούμενος».

Η αποστολή που το 1955 ανέλαβε ο ήδη καταξιωμένος φωτογράφος της Magnum Ντένις Στοκ δεν ήταν καθόλου εύκολη αν λάβει κανείς υπόψη του τις δυσκολίες που είχε ο Tζέιμς Ντιν ως χαρακτήρας. Και όμως, αυτή η φωτογραφική αποστολή έμελλε να εξελιχθεί σε ταξίδι αυτογνωσίας και των δυο καλλιτεχνών, με στάσεις στο Χόλιγουντ, στη Νέα Υόρκη αλλά και στην Ιντιάνα, την πολιτεία όπου ο Ντιν γεννήθηκε.

Για την ακρίβεια, ο Στοκ μπόρεσε να «κτίσει» το τελευταίο ντοκουμέντο της απλότητας και της αμεσότητας που ήταν στην πραγματικότητα ένας ηθοποιός ο οποίος έμελλε να γίνει το απόλυτο ίνδαλμα της επαναστατημένης νεολαίας της εποχής του και που σήμερα, 60 χρόνια χρόνια μετά τον θάνατό του, εξακολουθεί να εμπνέει και να εντυπωσιάζει. Λίγους μήνες μετά την φωτογράφηση, που περιλαμβάνει και την περίφημη πόζα του Ντιν στην Times Square της Νέας Υόρκης, ο ηθοποιός σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα οδηγώντας την Πόρσε Σπάιντερ του.

Στην ταινία ο Ρόμπερτ Πάτινσον υποδύεται τον φωτογράφο Ντένις Στοκ και ο Ντέιν Ντιχάαν τον Τζέιμς Ντιν με τον οποίο, ομολογουμένως μοιάζει πολύ, κάτι που σε ξαφνιάζει γνωρίζοντας το πρόσωπό του από ταινίες όπως το «Kill your daughters» και το «Amazing Spiderman 2».

65ο Φεστιβάλ Βερολίνου: Ο θρίαμβος της τρίτης ηλικίας

H Σαρλότ Ράμπλινγκ και ο Τομ Κόρτνεϊ υποδύονται ένα ηλικιωμένο ζευγάρι σε μια κάθε άλλο παρά ηλικιωμένη ταινία
 
65ο Φεστιβάλ Βερολίνου: Ο θρίαμβος της τρίτης ηλικίας
Η Σαρλότ Ράμπλινγκ και ο Τομ Κόρτνεϊ σε σκηνή από τα «45 χρόνια»
 
Τα «45 χρόνια» (45 years) είναι μέχρι σήμερα η αγαπημένη ταινία του υπογράφοντος (και όχι μόνον) από το 65ο Φεστιβάλ Βερολίνου. Και αν μέχρι τον ερχόμενο Νοέμβριο δεν έχει ξεχαστεί, είναι επίσης μια ταινία που μπορεί να κτυπήσει την πόρτα των Οσκαρ 2016, όπως πέτυχε εφέτος το «Ξενοδοχείο Grand Budapest» του Γουές Αντερσον. Η επισήμανση έγινε από έγκυρο περιοδικό κινηματογραφικού προσανατολισμού στο φεστιβάλ.
Ταινία δωματίου και θεατρικών βάσεων σε ό,τι αφορά τις εξαιρετικές ερμηνείες των δύο κεντρικών ηθοποιών της, της Σαρλότ Ράμπλινγκ και του Τομ Κόρτνεϊ, η ταινία αναφέρεται στους Μέρσερ, ένα ηλικιωμένο αλλά καλοστεκούμενο ζευγάρι στο Νόρφολκ της Αγγλίας, το οποίο ετοιμάζεται να γιορτάσει την 45η επέτειό του.
 
Διαφορετικοί χαρακτήρες μεν - εκείνος ήσυχος, λιγάκι στον κόσμο του, εκείνη δραστήρια και με τον τρόπο της κάπως πιεστική - αλλά «δεμένοι» μεταξύ τους, ο Τζεφ και η Κέιτ δείχνουν οι ιδανικοί σύζυγοι. Και όμως, ένα μυστικό του Τζεφ από το μακρινό  παρελθόν έρχεται να ταράξει τη σχέση τους κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πριν από την ημέρα της επετείου, που είναι και ο κανονικός χρόνος της ταινίας.
Βασισμένη σε ένα διήγημα του Ντέιβιντ Κόνσταντιν ονόματι «Σε μια άλλη χώρα» (In another country), η ταινία είναι η τρίτη μεγάλου μήκους μυθοπλασίας του βρετανού σκηνοθέτη Αντριου Χέιγκ, μετά τα ομοφυλοφιλικού περιεχομένου «Greek Pete» και «Weekend».
 
Τα μυστικά και τα ψέματα στη ζωή των Μέρσερ που εν μέρει εξηγούν τον λόγο για τον οποίο δεν απέκτησαν ποτέ παιδιά, βάζουν σκιές στη μέχρι σήμερα σχέση τους αλλά τίποτε στην ταινία δεν παρουσιάζεται με υπερβολικούς συναισθηματισμούς. Αντιθέτως, οι λέξεις οικονομία και αξιοπρέπεια ανήκουν στα χαρακτηριστικά των δύο ηρώων αλλά και της ίδιας της ταινίας.
 
Φυσικά, τίποτε απ' όλ' αυτά δεν θα είχε σημασία αν δεν υπήρχαν οι δύο ηθοποιοί για να δώσουν σάρκα και οστά στους ήρωές τους. Η Σαρλότ Ράμπλινγκ, που δεν έπαψε ποτέ να εμφανίζεται στον κινηματογράφο, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Το ταλαιπωρημένο κορίτσι της ταινίας «Ο θυρωρός της νύχτας» που στα τέλη της δεκαετίας του 1970 την έκανε διάσημη, έχει πια μεγαλώσει αλλά η υποκριτική της είναι ισάξια με τη λυγερή κορμοστασιά της.

Εκείνος όμως που ίσως να χρειάζεται κάποιες παραπάνω συστάσεις είναι ο Τομ Κόρτνεϊ, ένας θαυμάσιος ηθοποιός που παρότι δύο φορές υποψήφιος για Οσκαρ (Β' ρόλου για τον ρόλο του νεαρού, παθιασμένου μπολσεβίκου στην ταινία «Δρ Ζιβάγκο» το 1965 και Α' ρόλου για εκείνον του ήρωα του τίτλου στον «Αμπιγέρ» το 1983) δεν υπήρξε ποτέ σταρ διότι, όπως μας είπε, ποτέ δεν το επιδίωξε.
 
«Πολύς θόρυβος, μεγάλο το τίμημα, προτιμούσα την ησυχία μου και το θέατρο» μας είπε χαρακτηριστικά ο Κόρτνεϊ, που νιώθει ότι τώρα, ενώ βρίσκεται κοντά στα 80 (γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1937), ανακαλύπτει σιγά-σιγά τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Θα ήταν λοιπόν πολύ όμορφο αυτός ο ηθοποιός που στα νιάτα του ταυτίστηκε με ταινίες του αγγλικού Free Cinema («Μπίλι ο ψεύτης», «Η μοναξιά του δρομέα μακρινών αποστάσεων») επιτέλους να δικαιωθεί με ένα σημαντικό βραβείο. 

 

Η νέα Lamborghini Huracan σπινάρει με ασφάλεια χάρη στη νέα τετρακίνηση

Η νέα Lamborghini Huracan σπινάρει με ασφάλεια χάρη στη νέα τετρακίνηση

Οι καινοτομίες της τετρακίνησης που θα φέρει η  νέα Lamborghini Huracan, αποτυπώνονται σε ένα βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα η φίρμα.

Το νέο μοντέλο, αποκτά εξαιρετική ενεργητική ασφάλεια χάρη στο νέο σύστημα τετρακίνησης, που όπως φαίνεται και στο βίντεο, κρατά το αυτοκίνητο στο δρόμο και τον οδηγό σε …ενδιαφέρον.

Θα εφοδιάζεται με V10 κινητήρα, χωρητικότητας 5,2 λίτρων και 610 ίππους. Τελική 325χλμ/ώρα και επιτάχυνση 0-100 σε 3.2’’.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0