ενημέρωση 2:19, 6 September, 2026

Ξενοδοχείο στον αέρα!

Ένα τελεφερίκ επανασχεδιάζεται και μεταμορφώνεται σε ένα και μοναδικό δωμάτιο ξενοδοχείου από την εταιρεία Airbnb. Κρέμεται κυριολεκτικά στον αέρα και σε ύψος 2.700 μέτρα πάνω από το χιονοδρομικό κέντρο Courcheval στις γαλλικές Άλπεις, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία διαμονής. Το πανέμορφο δωμάτιο διαθέτει ένα υπνοδωμάτιο με δύο κρεβάτια που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι τέσσερα άτομα.

perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!

Η Airnb επιβραβεύει τις 24ωρες αποδράσεις και προσφέρει σε τέσσερις τυχερούς τη δυνατότητα να μείνουν εδώ, απολαμβάνοντας πολυτελή διαμονή με όλες τις ανέσεις σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο. Από εκεί και πέρα η εξέλιξη του ξενοδοχείου θα εξαρτηθεί από τη ζήτηση αλλά και από το κατά πόσον θα μπορέσει να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις ανάγκες τόσο των επισκεπτών όσο και των… δύσκολων συνθηκών διαμονής στο κενό!

perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!
perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!
perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!
perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!
perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!
perierga.gr- Ξενοδοχείο στον αέρα!

 

 

Κάν'τα δαχτυλίδια

Αλλόκοτα, περίεργα, ντιζαϊνάτα πράγματα που στολίζουν το χέρι

image
 
Τα δαχτυλίδια όπως δεν τα έχουμε συνηθίσει. Αλλόκοτα και περίεργα, για κάθε τύπο ανθρώπου και για όλες τις ώρες της ημέρας. Ίσως κάποια λιγότερο βολικά. Ίσως κάποια υπερβολικά. Καλοδουλεμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Το design έχει πολλή φαντασία και καθόλου όρια.

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Η συναλλαγή

image

Διεκδικούσε το ακαταλόγιστο. Όμως από ποιον; Έπρεπε κάποιος να βρεθεί να της το αναγνωρίσει και εκείνος που δεν είχε μαζί της καμιά συναλλαγή, μπορούσε να το κάνει χωρίς κόστος, πιστώσεις και τέτοια. Του έστειλε με μήνυμα τις συντεταγμένες της εξόδου της. Το χώρο, το χρόνο, τους φίλους, τη διάθεση και στο τέλος του έγραψε «όμως μην έρθεις».

Εκείνος ήξερε καλά τι έπρεπε να κάνει. Να βρει μια θέση μέσα στο bar για να τη χαζεύει να περνάει ωραία. Να γελάει, να μιλάει, να καταπίνει τις τεκίλες και να ζαλίζεται αλλά να στέκεται όρθια με ώμους χαλαρωμένους. Σαν να την απολάμβανε περισσότερο έτσι... Αυτή ήταν μια παράσταση που η Λίζα έδινε μόνο για εκείνον. Από απόσταση ασφαλείας και όλα καλά.

Έτσι κι αλλιώς εκείνη ήταν κτητική σε πράγματα παράλογα. Στα μη μετρήσιμα. Και αυτός το ήξερε. Δεν τον ήθελε για τον εαυτό της, ήθελε όμως απ’ το μενού του το ένα πιάτο να ψήνεται μόνο για εκείνη. Και φυσικά αυτό δεν ήταν το σεξ αλλά ένας τρόπος στο σεξ, κάτι λίγο, μια στάση, μια αντίσταση. Ένα σημείο αναφοράς σε εκείνη. Κάτι που θα το έκανε μόνο μαζί της. Ένα «ως εκεί». Όριο και όχι σύνορο με κάτι άλλο που θα έδινε συνέχεια.

Έφυγαν σαν ξένοι μα με το ίδιο όχημα. Και ό,τι ακολούθησε ήταν λαχανιασμένο και άβολο. Με λέξη μία: ακαταλόγιστο.

Πηγή:athensvoice

Ζωγραφική: Μιχάλης Αμάραντος

Πώς και πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την ζωγραφική;
Παιδί, στις τάξεις του Δημοτικού σχολείου, γοητευόμουν με τις ζωγραφιές από τα εξώφυλλα των κίτρινων τετραδίων του "Αστέρα" με τα τοπία, τους ήρωες του 1821, τους χάρτες και τους αγγέλους. Στη θέα των αναπαραγωγών έργων ζωγράφων σε βιβλία και περιοδικά, είχα την επιθυμία να γίνω και εγώ ζωγράφος. Με χρώμα και μολύβι αντέγραφα τα έργα τους. Η απόφαση υπήρχε από τότε μέσα μου και πάντοτε φανταζόμουν τη στιγμή που θα κάνω κι εγώ έκθεση με δικά μου έργα. Ανυπόμονος από επιθυμία, είχα φτιαάξει ήδη και την αφίσα της έκθεσής μου: Μιχάλης Αμάραντος, έκθεση ζωγραφικής, από ... έως..., γκαλερί Ώρα. Σύμπτωση, μόλις τελείωσα τη Σχολή, έδειξα για πρώτη φορά έργα μου στη "Συνάντηση νέων δημιουργών" στην γκαλερί Ώρα... Η ζωγραφική ήταν πάντα ένα καταφύγιο, ένας τόπος φυγής, ένας τρόπος να μιλάω χωρίς λόγια.

image
Αναπολήσεις

Θυμάστε το πρώτο σας σχέδιο;
Ένα από τα πρώτα που θυμάμαι, είναι ένα πορτραίτο γυναίκας με έντονα σκούρα μάτια, κόκκινα χείλη και ένα πορτοκαλί λουλούδι στα μαύρα μαλλιά της. Μνήμη από Γκωγκέν.

image
Εκμαγείο

Είχατε δασκάλους τον Δημήτρη Μυταρά, τον Δημοσθένη Κοκκινίδη και τον Βασίλη Βασιλειάδη. Τι σας έχει μείνει από τον καθένα;
Σπουδαίοι δάσκαλοι και οι τρεις, με σημαντικό έργο. Η παρουσία τους στη Σχολή ως καθηγητών, η εικαστική προσφορά τους στον τόπο, υπήρξε έμπνευση και εφαλτήριο, ένα σημείο αναφοράς για μένα. Τους ευχαριστώ.

image
Φυγείν αδύνατο

Με τι ασχολείστε αυτή την περίοδο;
Με μια νέα ανθρωποκεντρική ενότητα έργων, και κάποιων γλυπτών που ελπίζω ότι θα αποτελέσουν το επόμενο βήμα μετά την έκθεσή μου στην γκαλερί Σκουφά.

image
Ηθοποιός

Από πού αντλείτε έμπνευση για όσα σχεδιάζετε;
Από βιώματα καθημερινότητας, από βόλτες στους δρόμους της πόλης, στα μέσα μεταφοράς, στα καφέ, στο τυχαίο, στο εφήμερο, σε όσα συμβαίνουν, σε ό,τι κουβαλώ μέσα μου.

image
Ονειροπόλος

Ποιο από τα έργα σας ξεχωρίζετε και γιατί;
Ξεχωρίζω τα έργα που με βοηθούν να κάνω το επόμενο έργο που ζωγραφίζω καλύτερο.

image
Προσδοκία γιορτής

Σε ποια γειτονιά της Αθήνας ζείτε και ποια είναι τα τρία πράγματα που αγαπάτε σε αυτήν;
Ζω στην περιοχή Αγίου Σώστη της λεωφόρου Συγγρού. Μου αρέσουν οι μονοκατοικίες που έχουν απομείνει, τα δέντρα και τα άχτιστα οικόπεδα -"ανάσες" στην πυκνή δόμιση. Αγαπώ την αίσθηση της παλιάς γειτονιάς, με τους γειτόνους που καλημερίζουν και ρωτούν νέα σου και τους γνωρίζω με τα μικρά τους ονόματα. Μου αρέσει στον αντίποδα και η ευθεία λεωφόρος με την ατέρμονη κίνηση, τις μεγάλες φωτεινές επιγραφές, και τα σύγχρονα ψηλά κτήρια των εταιριών.

image
Χρόνος

Ο Μιχάλης Αμάραντος γεννήθηκε στην Ερμούπολη το 1953. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ της Αθήνας, με δασκάλους τον Δημήτρη Μυταρά, τον Δημοσθένη Κοκκινίδη και σκηνογραφία με τον Βασίλη Βασιλειάδη. Εκθέσεις έχει πραγματοποιήσει μεταξύ άλλων στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, στην Athenaeum Art Gallery, στην αίθουσα Σκουφά κ.ά. Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Φρυσίρα, στη Συλλογή Εθνικής Τραπέζης και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Περισσότερα στο amarantosmihalis.blogspot.gr