Για καθυστέρηση ειδοποίησής του σχετικά με αιτήμα παράδοσης στοιχείων από την αμερικανική κυβέρνηση

Με μια οργισμένη επιστολή προς την Google από τους δικηγόρους του Wikileaks, του σάιτ του Julian Assange που ξεσκέπασε πολυάριθμα απόρρητα κυβερνητικά έγγραφα κρατών και είχε ως αποτέλεσμα την καταδίωξή του, κατακεραυνώνεται η ολιγωρία του ιντερνετικού γίγαντα που καθυστέρησε δυόμισι χρόνια να τους ειδοποιήσει ότι είχε απαραδώσει προσωπικά στοιχεία στελεχών του στις αμερικανικές αρχές.    

Δημοσιεύματα του Guardian και του Reuters, αναφέρουν ότι στην επιστολή τους,  οι εκπρόσωποι της αποκαλυπτικής ιστοσελίδας, κριτικάρουν την Google, υποστηρίζοντας ότι ηθελημένα καθυστέρησε να ειδοποιήσει τους ιθύνοντες του σάιτ ότι παρέδωσε στοιχεία όπως περιεχόμενα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, κι άλλα προσωπικά δεδομένα στις αμερικανικές αρχές.  

Η επιστολή μέσω της οποίας οι εκπρόσωποι του Wikileaks δηλώνουν "αποσβολωμένοι κι ενοχλημένοι" από την στάση της εταιρείας, έρχεται λίγες μέρες μετά τις νέες αποκαλύψεις του πρώην υπαλλήλου της NSA, Edward Snowden, σχετικά με τις αμφιλεγόμενες πρακτικές παρακολούθησης και της συνεργασίας με εταιρείες τεχνολογίας, της Αμερικανικής κυβέρνησης, για την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων.  

Η Google από την πλευρά της, εις απάντηση των παραπάνω δήλωσε ότι καθυστέρησε εξαιτίας δεσμεύσεων που της επέβαλλε το ένταλμα της αμερικανικής κυβέρνησης κι ότι αποτελεί πάγια τακτική της να ειδοποιεί έγκαιρα τους άμεσα εμπλεκόμενους στα εκάστοτε αιτήματα κυβερνήσεων, όταν δεν δεσμεύονται από τον νόμο, αλλά και να δημοσιοποιεί τα αιτήματα αυτά, μέσω της αναφοράς διαφάνειάς της.   

Μια ιστορική ανασκόπηση της ζωής σας παράλληλα με ημερομηνίες σταθμούς της σύγχρονης ιστορίας

Ένα εντυπωσιακό εργαλείο με την ονομασία Your Story, λάνασαρε μόλις εχθές ο βρετανικός ειδησεογραφικός κολοσσός, στα πλαίσια μιας νέας πλατφόρμας πειραματικών ψηφιακών εργαλείων ονόματι Taster.  

Μέσω του εργαλείου Your Story, που χρησιμοποιεί στοιχεία από το προσωπικό προφίλ του εκάστοτε χρήστη στο Facebook -αφού πρώτα δηλώσει την συγκατάθεσή του- το BBC κάνει μια εντυπωσιακή παρουσίαση της ζωής του χρήστη, παραλληλίζοντάς την με ημερομηνίες - σταθμούς της σύγχρονης ιστορίας διανθίζοντάς την με βίντεο, και φωτογραφίες για κάθε είδηση που συνοδεύει την ιστορία.  

Δοκιμάστε την εντυπωσιακή και καλοσχεδιασμένη interactive εφαρμογή του BBC, και δείτε τη ζωή σας σε ένα πιο ιστορικό πλαίσιο, στον ακόλουθο σύνδεσμο: BBC Your Story. 

Τι συμβαίνει όταν η φλογερή τσιγγάνα Κάρμεν, από την ομώνυμη όπερα του Μπιζέ, κάνει ένα μεγάλο χρονικό άλμα και από το 1875 βρίσκεται στη σύγχρονη εποχή; Την απάντηση δίνει η Γαλλίδα κωμική ηθοποιός Αν Ρουμανόφ παρέα με μια ομάδα συναδέλφων της, που τραγουδούν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

Η παρωδία, σε σκηνοθεσία Κριστόφ Φρανκ, δεν έχει την παραμικρή σχέση με το πρωτότυπο λιμπρέτο. Μιλά, αντίθετα, για τα δεινά της εποχής μας με όλα τα συμπαρομαρτούντα: τα δυσβάστακτα χρέη, την καλπάζουσα ακρίβεια, τους αδίστακτους τραπεζίτες κ.λπ. Οι μεταποιημένοι στίχοι βασίζονται στην εισαγωγική άρια της όπερας, τη χαμπανέρα «Η αγάπη είναι ένα ελεύθερο πουλί», και -σε ελεύθερη απόδοση- έχουν ως εξής:

(Η Κάρμεν μπαίνει στην σκηνή τραγουδώντας) Η ζωή γίνεται όλο και πιο ακριβή. Στις 15 του μηνός είμαστε ήδη ακάλυπτοι. Το νοίκι, το σούπερ μάρκετ, τα τσιγάρα, όλα αυξήθηκαν.

(Ανδρική φωνή) Η ΔΕΗ, τα εισιτήρια, το ΦΠΑ, οι φόροι, το ΙΚΑ που δεν μας αποζημιώνει πια. Την έχουμε φάει, πραγματικά, στον κώλο.
(Τρεις τραπεζίτες) Κόψε το σβέρκο σου.
(Κάρμεν) Κάνε μου πίστωση. Σε ικετεύω.
(Τρεις τραπεζίτες) Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σένα.
(Κάρμεν) Αν δεν με δανείσεις, τα σκάτωσα.
(Όλος ο θίασος) Δεν γίνεται τίποτα με απειλή ή προσευχή. Ο τραπεζίτης δεν θέλει πια να μας δανείσει. Είμαστε πάντα στο κόκκινο και προστίθενται τα έξοδα τραπέζης. Η ζωή γίνεται όλο και πιο ακριβή. Είμαστε αναγκασμένοι να ζητάμε πίστωση ή τραπεζικά δάνεια, που μια μέρα θα χρειαστεί να τα ξεπληρώσουμε.
(Τρεις τραπεζίτες) Πάρε δάνειο
(Κάρμεν) Αν πάρω δάνειο, δεν θα τα βγάλω πέρα.
(Τρεις τραπεζίτες) Πάρε δάνειο.
(Κάρμεν) Αν πάρω δάνειο… Ω, λαλά, λαλά… Καταστροφή. (Καταρρέει)
(Τρεις τραπεζίτες) Έχετε τραπεζικές εγγυήσεις; Και ειδικά ένα πολύ, πολύ μεγάλο μισθό; Ακόμα και με μια καλή σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, μην ονειρεύεστε, δεν θα σας κάνουμε πίστωση. Μην επιμένετε, δεν υπάρχουν φράγκα, πέταξαν. (Ανοίγουν τους κενούς χαρτοφύλακές τους) Τα ταμεία είναι αδειανά, δεν μπορούμε πια να σας δανείσουμε. Τα ’φαγαν όλα οι χρηματιστές.
(Όλος ο θίασος) Είναι καταστροφή! Όχι, δεν τα βγάζουμε πέρα!

(Η Κάρμεν σωριάζεται ανήμπορη καταγής).

Εκλογές 1993. Ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δακρυσμένος παραιτείται από πρόεδρος της ΝΔ, έχοντας συγκεντρώσει το 40%. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση με 36%...!

Βραδιά εκλογών 2015: Ο Αντώνης Σαμαράς πάει στο Ζάππειο, δηλώνει ευχαριστημένος με το 27,5%. Έχει επίσης, την αλαζονεία να προτείνει τον εαυτό του, ως εγγυητή της ενότητας του κόμματος, από δω και πέρα.

Χθες, στο Μέγαρο Μαξίμου, δεν υποδέχεται τον νέο πρωθυπουργό, προκαλώντας αίσθηση μικρότητας στην κοινή γνώμη (ακόμα κι αν δεν είχε γίνει καλή συνεννόηση, όφειλε να έχει άγχος για το πρωτόκολλο).

Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, αναδείχθηκε μέσα από ένα σαθρό πολιτικό σύστημα και κατέλαβε αξιώματα ευθύνης. Τον μεγάλωσαν και τον προετοίμασαν για να το κάνει. Τον σπούδασε η πλούσια οικογένειά του, τα δίκτυα του εξασφάλισαν προτεραιότητα στον πολιτικό «διορισμό» και, μολονότι απέτυχε παταγωδώς, τον επανέφεραν, για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο, στην εξουσία. Ήταν πάντα το αουτσάιντερ, που τελευταία στιγμή έβγαινε σώος στην επιφάνεια.

Είναι ο άνθρωπος που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Που έθαψε και την τελευταία προσπάθεια να ευθυγραμμιστεί η ελληνική κοινωνία με τον φιλελεύθερο δυτικό κόσμο.  Είναι αυτός που άναψε τη φλόγα του εθνολαϊκισμού με το Μακεδονικό και με θράσος δεν μετανόησε ποτέ για τα τεράστια λάθη του. Και πάλι, όταν ο Καραμανλής του έδωσε κρυφά το δαχτυλίδι (ο ατσαλάκωτος Αβραμόπουλος απλά ενέδωσε, αδειάζοντας τη Ντόρα) ποιος ξέρει από πού ορμώμενος..., απέδειξε την αδιέξοδη τακτική του. Μη έχοντας άλλον τρόπο, επένδυσε και πάλι, στον γνωστό δεξιό λαϊκισμό (έθνος, θρησκεία και Γιακουμάτος…) αναζητώντας μαζική στήριξη από τα πιο ανενεργά και αντιπαραγωγικά στρώματα της κοινωνίας (αρκεί να σκεφτεί κανείς πως «ξεπούλησε» με τον Αρβανιτόπουλο τον νόμο-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου, ψηφισμένο από τα 2/3 της Βουλής).

Και αυτός και ο ΓΑΠ, ανήκουν στην κατηγορία του “loser”. Kαι οι δύο, πέρα από τις πολιτισμικές διαφορές, έχουν δύο κοινά πράγματα: Τη δυστροπία σε συνδυασμό με την αίσθηση «τα γνωρίζω όλα» και κυρίως την έλλειψη εμπιστοσύνης σε οτιδήποτε. Από κει πηγάζει η αδυναμία προσέγγισης του σωστού timing για να ολοκληρώσουν τη δράση. Είναι και οι δύο μοιραίοι (λες και κάποιος τους έβαλε επίτηδες στο ίδιο δωμάτιο στη Βοστώνη), βγαλμένοι από μια εκφυλισμένη δημοκρατία που λειτουργεί με τακτικισμούς και πλήρη αδιαφορία για τα συμφέροντα των πολιτών της.

Ο Σαμαράς με τη διαχρονική του «αγένεια», έφερε στην εξουσία την αριστερά και απαξίωσε την κεντροδεξιά. Το μόνο καλό που μπορεί να μείνει από την άδοξη πολιτική του καριέρα, είναι η συμβολή του στην απομυθοποίηση του «θρύλου» της αριστεράς. Του «παραμυθιού» που στοίχειωσε την πολιτική ζωή της χώρας, πάνω από έξι δεκαετίες.

Όπως και να 'χει, όμως, μεταξύ κιτς και «παραλογισμού», προτιμώ τον «παραλογισμό». Ίσως αποδειχτεί μια κάποια «ανατρεπτική» λύση…

Πηγή:protagon