Το καλλιτεχνικό project του Sterling Crispin μας υπενθυμίζει τον τρόπο που μας "βλέπουν" οι μηχανές

To καλλιτεχνικό project 'Data Masks' του Αμερικανού εικαστικού Sterling Crispin, αποτελείται από μια σειρά ζοφερών πορτραίτων που, στην ουσία, δεν απεικονίζουν καποιο συγκεκριμένο πρόσωπο.  

Αντ' αυτού, χρησιμοποιούν πρωτογενή data για να δείξουν τον τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία 'αντιλαμβάνεται' το ανθρώπινο είδος.   Πολυεπίπεδα πρόσωπα - κολλάζ φτιαγμένα από πρωτογενή δεδομένα  

Ο καλλιτέχνης, έχοντας επέμβει προγραμματιστικά σε κάποιον αλγόριθμο αναγνώρισης προσώπων τροφοδοτεί τις εικόνες που παράγει εκεί, στο λογισμικό εντοπισμού προσώπων του Facebook για να υπενθυμίσει στο κοινό του τις έννοιες της παρακολούθησης από μηχανές, επί 24ώρου βάσης.   Χακεύοντας τον αλγόριθμο αναγνώρισης προσώππων, ο Crispin δημιουργεί αυτά τα εξώκοσμα ΄πορτραίτα'  

"Το Facebook δημιουργεί παρόμοιες μάσκες από τα πρόσωπα που εμφανίζονται σε φωτογραφίες που δημοσιεύονται εκεί", εξηγεί ο Crispin, "Το κοινωνικό δίκτυο αναλύει καθε πρόσωπο που εμφανίζεται σε φωτογραφίες που ποστάρουν οι χρήστες του και αποθηκεύονται στους σέρβερ του, και στη συνέχεια τις μετατρέπει σε τρισδιάστατα μοντέλα. Αυτό συμβαίνει με τις φωτογρφίες όλων μας, ανεξάρτητα από το αν γινόμαστε tag, σε αυτές ή όχι".  

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη, φωτογραφίες από διάσπαρτες βάσεις δεδομένων προσώπων χρηστών του internet  

Ο Crispin συλλέγει μοτίβα από πρόσωπα χρηστών του internet από βάσεις δεδομένων, όπως την 'Labeled Faces in the Wild', και στη συνέχεια τα χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη για να συνθέσει μια δισδιάστατη εικόνα την οποία μετατρέπει σε 3D, ακολουθώντας περίπου την ίδια διαδικασία με το Facebook. H διαφορά είναι ότι ο καλλιτέχνης διακόπτει την  διαδικασία πριν ο αλγόριθμος δημιουργήσει ένα τέλειο πρόσωπο, με αποτέλεσμα τις περίεργες μεταλλάξεις των 'πορτραίτων' του που σύμφωνα με τον ίδιο "μπορούν να αποτελούνται από το φρύδι ενός προσώπου και το πηγούνι κάποιου άλλου."   "Δείτε για παράδειγμα, το παρακάτω πρόσωπο. Δεν μοιάζει με φάντασμα; Εϊναι πολύ ενοχλητικό. Ο αλγόριθμος δημιούργησε από μόνος του κάτι που μοιάζει με το χαμόγελο της Σφίγγας".  

Ένα αινιγματικό πρόσωπο που μοιάζει με το "χαμόγελο της Σφίγγας"  

Στο 99% των περιπτώσεων, όταν οι εικόνες μου σκανάρονται από το λογισμικό ανίχνευσης προσώπων του Facebook, εκείνο τις περνάει για κανονικά πρόσωπα. Ένας άνθρωπος όμως δεν θα ξεγελιόταν ποτέ.    Με δεδομένο ότι οι κυβερνήσεις δημιουργούν ολοένα και περισσότερες βιομετρικές βάσεις δεδομένων, όπως για παράδειγμα το Next Generation Identification του FBI, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι ταυτότητές μας γίνονται αντικείμενο ανάλυσης και επεξεργασίας από τις τεχνολογίες που υιοθετούμε, ακόμα κι από το Facebook. Και το έργο του Crispin αποτελεί μια ηχηρή υπενθύμιση.   

Αυτά είναι τα υλικά για το γιγαντιαίο ψητό που σερβιρίστηκε σε παμπ της Καλιφόρνια

Μια ομάδα σεφ συνεργάστηκαν ώστε να φέρουν εις πέρας ένα φαινομενικά ακατόρθωτο μαγειρικό επίτευγμα για την γιορτή των Ευχαριστιών στην Καλιφόρνια.  

Ο γιγαντιαίος όγκος κρέατος που βλέπετε στις φωτογραφίες βαφτίστηκε 'lambpigcow' και σερβιρίστηκε στο εστιατόριο Bourbon Steak and Pub της Σάντα Κλάρα ανήμερα της γιορτής.    

Η πρωτότυπη αυτή συνταγή συνδυάζει 7 διαφορετικά είδη κρέατος. Για την παρασκευή της χρησιμοποιήθηκαν 12 κοτόπουλα, 8 πάπιες, 6 γαλοπούλες, 2 αρνιά, 1 γουρούνι και το κρέας μιας πλευράς ενός μοσχαριού.  

Eκτός από τα επτά διαφορετικά κρέατα το 'lambpigcow' αλείφτηκε με ένα μείγμα μυρωδικών που βοήθησε στο να δέσει η κατασκευή και να γίνει πιο νόστιμη.   Το πελώριο ρολό πρωτεΐνης που προέκυψε τυλίχθηκε με σύρμα που χρησιμοποιείται για περίφραξη και ψήθηκε για αρκετές ώρες σε ένα επίσης μεγάλο γκριλ. Το συνολικό του βάρος παραμένει άγνωστο ενώ εμπνευστής της ιδέας είναι ο σεφ David Varley ενώ το lambpigcow' συνοδεύτηκε από μια σάλτσα gravy βασισμένη στην ουσία του ψητού      

Έμπνευση για αυτή την συνταγή στάθηκαν δύο θρυλικές αναγεννησιακές συνταγές 

Το Gold Hill βρίσκεται στην πόλη Shaftesbury στην αγγλική κομητεία του Dorset και είναι ένας ιδιαίτερα γραφικός, ανηφορικός, πλακόστρωτος δρόμος. Το τμήμα αυτό της πόλης έγινε διάσημο από μια διαφήμιση ψωμιού στην αγγλική τηλεόραση και από τότε φιγουράρει σε εξώφυλλα περιοδικών, σε διάφορες μπροσούρες αλλά και σε editorial μόδας.

Στη μία πλευρά του Gold Hill υπάρχουν πανέμορφες κατοικίες που χρονολογούνται τον 14ο αιώνα όταν κατασκευάστηκαν από τον βασιλιά Alfred. Πλήθος επισκεπτών καταφθάνει εδώ όλες τις εποχές του έτους, καθώς το φυσικό τοπίο αλλάζει και προσφέρει κάθε φορά πανέμορφες εικόνες.

Μια ομάδα αθλητών από τη Γιούτα δεν έχουν προβλήματα με τον ίλιγγο ούτε φοβούνται τα ύψη! Έτσι τοποθέτησαν πρόσφατα ένα τεράστιο δίχτυ πάνω από ένα φαράγγι κοντά στο Moab, χαλαρώνοντας με θέα τον ορίζοντα της περιοχής αλλά και το απέραντο κενό. Θέλοντας να ανεβάσουν την αδρεναλίνη στα ύψη -όχι μόνο της δικής τους αλλά και των θεατών- έβγαλαν διάφορες φωτογραφίες που τους δείχνουν να πηδούν από το ένα σημείο στο άλλο με χάρη, να κάθονται οκλαδόν πάνω στα σχοινιά αλλά και να κάνουν τραμπολίνο! Απολαύστε τους…