Εθισμένοι πλέον officially στις μαρμελάδες, και με διάθεση τζογαδόρικη -όσες κι αν φτιάξουμε πάντα θα θέλουμε κι άλλες- σήμερα θα δοκιμάσουμε μαρμελάδα με βανίλιες -εκείνα τα φρούτα ναι, αγνώστου πατρός… Μαρμελάδα με γεύση, άρωμα και χρώμα στο έπακρο.
Από μικρή αναρωτιόμουν γιατί η βανίλια –το φρούτο- λέγεται έτσι. Τι σχέση έχει με το φυτό και την υπέροχη γεύση και μυρωδιά που προσδίδει στα γλυκά μας σαν συστατικό. Μήπως είναι εξωτικό φρούτο από την μακρινή Μαδαγασκάρη κι αυτό? Όχι, καμία σχέση δεν έχουν, ούτε μακρινή συγγένεια. Η ονομασία βανίλια μάλλον είναι τυχαία γιατί όσες ώρες κι αν έψαξα απάντηση δεν βρήκα- αν κάποιος γνωρίζει πολύ θα θέλαμε τα φώτα του. Η βανίλια λοιπόν, ή μπουρνέλα πιο παραδοσιακή ονομασία, κοκκινομώβ και στρογγυλούτσικη είναι ποικιλία του γένους Προύμνη(Prunus domestica), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Στην ίδια οικογένεια συναντάμε ταδαμάσκηνα -damson από το λατινικό prunum damascenum, «plum of Damascus» (plums-φρέσκακαι prunes-αποξηραμένα για τους Άγγλους), τα κίτρινα ξαδερφάκια ή πράσινα ή κόκκινα κορόμηλαή πράουστα σαμοθρακιώτικα (mirabelle), τα δαμάσκηνα D’agen (γαλλική ποικιλία, η καλύτερη θεωρητικά για αποξήρανση), τα “προεδρικά” αγγλικά δαμάσκηνα (president) που είναι μπαμπάτσικα στο μεγέθος- εξ’ου και το όνομα υποθέτω- και πολλές μα πολλές άλλες ονομασίες, ποικιλίες και συγγένειες ανά τον κόσμο.
Εικόνα από wikipedia με διάφορες ποικιλίες δαμάσκηνου
Καταγωγή του ευρωπαϊκού δαμάσκηνου θεωρείται η περιοχή γύρω από την Κασπία Θάλασσα και τα Καυκάσια Όρη ενώ λέγεται πως παραγωγή και καλλιέργεια από ανθρώπινο χέρι ξεκίνησαν στην Δαμασκό της Συρίας απ” όπου πήρε και το όνομά του. Το ασιατικό πάλι (Prunus salicina) έχει τις ρίζες του στην Κίνα, παρ’ότι διαδόθηκε από την Ιαπωνία και την Καλιφόρνια, όπου κι εκεί συναντάμε πλέον αρκετές ποικιλίες, μεγέθη και χρώματα. Η Προύμνη που σήμερα μας φέρει από τους πιο νόστιμους καρπούς, τοποθετείται στα αρχαιότερα χρόνια με ηλικία 2000 ετών τουλάχιστον και είναι ένα από εκείνα τα δέντρα και φυτά τα καλόβολα, που ευδοκιμούν σε διάφορα χώματα και κλίματα κάνοντας την ζωή μας εύκολη.
Εμείς θα σταθούμε στην βανίλια –κρατάω αυτό το όνομα γιατί αυτό μ’αρέσει και με αυτό μου συστήθηκε άλλωστε- με την οποία φτιάξαμε την κατακόκκινη μαρμελάδα μας, χρησιμοποιώντας μάλιστα δυο είδη: ένα ανοιχτό κιτρινωπό και ένα βαθύ σκούρο. Θεωρητικά μπορούμε να συναντήσουμε τις βανίλιες σε μανάβικα και λαϊκές από τέλη άνοιξης μέχρι αρχές φθινοπώρου. Πρακτικά μπορούμε να τις βρούμε ακόμα και τώρα. Το πλεονέκτημα αυτών των φρούτων είναι πώς υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες τους, οι οποίες καλλιεργούνται εύκολα σε διάφορα εδάφη, κάτι που τα καθιστά διαθέσιμα για τον μισό χρόνο περίπου. Ας μην ξεχνάμε όμως και την αλλαγή κλίματος που έχει μπερδέψει όχι μόνον εμάς, αλλά και τη φύση την ίδια, πόσο μάλλον και τους αγαπημένους μου 12 μήνες.
Προετοιμασία: 10-15 λεπτά και 25 το μαγείρεμα. Μπορείτε να αυξήσετε λίγο τη ζάχαρη, αν σας αρέσει η μαρμελάδα να είναι πιο γλυκιά. Θα χρειαστείτε για ασφάλεια ένα θερμόμετρο μαρμελάδας -υπάρχει ακόμη και στα σουπερμάρκετ και κάνει ως 5 ευρώ. Αν δεν έχετε, ακολουθείστε τους χρόνους που αναγράφονται και προσέξτε τις θερμοκρασίες. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.
Υλικά (για 3 βαζάκια των 300 γραμ.)
1 κιλό βανίλιες καθαρισμένες από τα κουκούτσια
400-450 γραμ. ζάχαρη
60 ml νερό
—————–
80 γραμ. ζάχαρη (χωριστά) και 20 γραμ. πηκτίνη
χυμός από 1 μέτριο λεμόνι (60 ml)
μερικές σταγόνες βανίλια
Ετοιμάζετε τα φρούτα: Τα καθαρίζετε και τα κόβετε σε ίδιου μεγέθους κομμάτια κατά το δυνατόν. Αφήνετε τη φλούδα -είναι αυτή που υπογραμμίζει την υφή και δίνει καταπληκτικό έντονο κόκκινο χρώμα στο αποτέλεσμα. Βάλτε επίσης στην κατάψυξη ένα μικρό πιατάκι να κρυώσει όσο κάνετε την μαρμελάδα για να ελέγξετε το “δέσιμό” της στο τέλος.
Κάνετε την μαρμελάδα με βανίλιες: Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο και μέτρια φωτιά βάζετε τις καθαρισμένες βανίλιες με τη ζάχαρη και το νερό. Αφήνετε να ζεσταθούν ανακατεύοντας μερικές φορές με ξύλινη κουτάλα και η ζάχαρη να λιώσει δημιουργώντας ένα ελαφρύ σιρόπι.
Σκεπάζετε την κατσαρόλα, κατεβάζετε τη φωτιά σε χαμηλότερη από την μέτρα και μαγειρεύετε για 15 λεπτά, ανακατεύοντας δυο φορές ανά 5λεπτο.
Βγάζετε το καπάκι, ανεβάζετε τη φωτιά σε μέτρια και ξαφρίζετε, αν χρειάζεται. Όταν αρχίζει να βράζει κανονικά (σε 1-3 λεπτά περίπου) και η μαρμελάδα έχει πιάσει την θερμοκρασία των 100 βαθμών C, προσθέτετε το μείγμα ζάχαρης – πηκτίνης που έχετε ανακατέψει προηγουμένως, τον χυμό λεμονιού και την βανίλια. Βράζετε άλλα 3 λεπτά ανακατεύοντας συνεχώς (όχι παραπάνω).
Αποσύρετε και ελέγχετε το “δέσιμο” της μάρμελάδας, βάζοντας μια μικρή ποσότητα στο παγωμένο πιατάκι. Θα πρέπει το κουτάλι να ανοίγει μια ευκρινή γραμμή, περνώντας την, που να μένει. Επιτρέψτε λίγο να κρυώσει και μεταφέρετε την μαρμελάδα σε αποστειρωμένα βάζα.
Σημείωση: Ο απλός τρόπος για να αποστειρωθούν τα καθαρά βάζα είναι να τα βάλετε μέχρι το λαιμό σχεδόν σε κατσαρόλα με νερό, το οποίο θα φέρετε σε σημείο βρασμού για μερικά λεπτά ή στο φούρνο, στους 100 βαθμούς για ένα 20λεπτο. Δείτε σχετικά και τις άλλες συνταγές μας με μαρμελάδες.
Σερβίρισμα: Για πρωινό πάνω σε ψωμί ή φρυγανιά, με λίγο βούτυρο αλλά και με αλμυρά τυριά για το contrast, ή για επιδόρπιο πάνω σε ζουμερή τάρτα. Η μαρμελάδα με βανίλιες θα σας εκπλήξει ευχάριστα.
Πηγή: pandespani
