Ένα τατουάζ ικανό να παράγει πολύτιμη ηλεκτρική ενέργεια από… ιδρώτα παρουσίασαν αμερικανοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Ντιέγκο, στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας.

Η πολλά υποσχόμενη βιο-μπαταρία θα μπορούσε μελλοντικά να φορτίζει «έξυπνα» κινητά και ρολόγια ή συσκευές παρακολούθησης των καρδιακών παλμών και άλλων ζωτικών δεικτών των ασθενών.

Η ιδέα ενός «ενεργειακού ανθρώπου» δεν είναι καινούργια. Υπάρχουσες τεχνολογίες βασίζονται στην πιεζοηλεκτρική παραγωγή ενέργειας, στην εκμετάλλευση δηλαδή της φυσικής κίνησης του σώματος, ενώ άλλες χρησιμοποιούν εμφυτεύσιμες μικροκυψέλες βιοκαυσίμων για την παραγωγή ενέργειας π.χ. από τη ροή του αίματος.

«Πρόκειται για την πρώτη συσκευή που εκμεταλλεύεται τον ιδρώτα» εξηγεί η δρΓουενζάο Ζιά. «Για την ώρα η παραχθείσα ενέργεια είναι λίγη και αγγίζει μόλις λίγα μικροβάτ. Εργαζόμαστε όμως πυρετωδώς ώστε να την αυξήσουμε σε σημείο που να είναι αρκετή για την φόρτιση μικρών ηλεκτρονικών συσκευών».

Οι λεπτομέρειες γύρω από την ενδιαφέρουσα νέα βιο-μπαταρία δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο «Angewandte Chemie».

Γεμάτη μπαταρία και κορμί λαμπάδα

Στόχος των αμερικανών επιστημόνων ήταν αρχικά η δημιουργία μιας φορετής συσκευής μέτρησης των επιπέδων του γαλακτικού οξέος, το οποίο παράγεται από τους μυς και διαχέεται στο αίμα και στον ιδρώτα του ασκούμενου. Ως γνωστόν, κατά την προπόνησή τους, οι αθλητές παρακολουθούν τα επίπεδα γαλακτικού οξέος στον οργανισμό τους ώστε να αξιολογούν τα επίπεδα της φυσικής τους κατάστασης. Ωστόσο, κάτι τέτοιο πραγματοποιείται συνήθως μέσω της δειγματοληψίας αίματος.

Έχοντας αυτό υπόψη, οι ερευνητές αποφάσισαν να εκτυπώσουν έναν αισθητήρα ανίχνευσης γαλακτικού οξέος επάνω σε χαρτί προσωρινού τατουάζ.

«Εχω κάνει κι εγώ το συγκεκριμένο τατουάζ και για την ακρίβεια δεν το αισθάνεσαι καν. Είναι πραγματικά σαν τατουάζ» λέει η δρ Ζιά.

«Το τατουάζ που ανιχνεύει το γαλακτικό οξύ δεν απευθύνεται μόνο σε αθλητές. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ασκούνται επιθυμούν να γνωρίζουν πώς μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της προπόνησής τους. Μπορούμε να μετρήσουμε τους παλμούς της καρδιάς μας, ωστόσο αν συνδυάσουμε τη συγκεκριμένη μέτρηση με τα χημικά στοιχεία του οργανισμού μας, μπορούμε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα γύρω από την φυσική μας κατάσταση» προσθέτει η ειδικός.

Φορτίστε ιδρώνοντας…

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές μετέτρεψαν τον αισθητήρα γαλακτικού οξέος σε μια «ιδρωμένη» βιο-μπαταρία. Συγκεκριμένα, προσέθεσαν ένα ένζυμο το οποίο αφαιρεί τα ηλεκτρόνια από το γαλακτικό οξύ δημιουργώντας έτσι ένα αδύναμο ηλεκτρικό ρεύμα.

Δοκιμές έδειξαν ότι οι εθελοντές που είχαν το high-tech τατουάζ την ώρα που έκαναν ποδήλατο, ήταν σε θέση να παράγουν μέχρι και 70 μικροβάτ ηλεκτρικής ενέργειας ανά τετραγωνικό εκατοστό δέρματος. Μάλιστα, τα άτομα που ήταν λιγότερο σε «φόρμα» φάνηκε να παράγουν περισσότερη ενέργεια.

«Πιστεύουμε ότι αυτό συνέβη ακριβώς επειδή τα άτομα που δεν γυμνάζονταν συχνά, κουράζονταν πιο εύκολα με αποτέλεσμα να παράγουν περισσότερο γαλακτικό οξύ» εξηγεί η δρ Ζιά. «Αντίθετα, ένα γυμνασμένο άτομο θα πρέπει να ασκηθεί πολύ πιο σκληρά προκειμένου να “γεμίσει” τη μπαταρία».

Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι βιο-μπαταρίες, συνοδεύονται από αρκετά προνόμια. Ανάμεσα σε αυτά είναι το γεγονός ότι γεμίζουν πολύ ταχύτερα από μια συμβατική επαναφορτιζόμενη μπαταρία, ενώ δεν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της έκρηξης ή της διαρροής τοξικών χημικών ουσιών.

«Και φυσικά βασίζονται σε μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας: εμάς» καταλήγει η δρ Ζιά.

 

Το καλοκαιρινό δείπνο προσφέρεται για κρύο μπουφέ. Λέω «μπουφέ» όχι με την επίσημη έννοια που σημαίνει δεξίωση, με άσπρο τραπεζομάντηλο που σέρνεται στο πάτωμα και αναμμένα κεριά. Η δική μου έννοια είναι το βραδινό τραπέζι της βεράντας στρωμένο με διάφορα κρύα εδέσματα και με τον καθένα να γεμίζει το πιάτο του. Ο πιο πρακτικός «θησαυρός» για τον μπουφέ αυτό είναι το κρύο κρέας, μοσχαράκι ή ψαρονέφρι συνήθως. Είναι κάτι που, σωστά τυλιγμένο και σφραγισμένο, δεν χάνει καθόλου τη γεύση του στην κατάψυξη και επειδή τρώγεται σε θερμοκρασία δωματίου δεν παίρνει την πατίνα του «ξαναζεσταμένου».

Τρώγεται με μουστάρδα ή και τις σάλτσες που θα σας πω παρακάτω. Μαζί με μια κρύα σούπα, όπως γκασπάτσο, σαλμορέχο ή άχο μπλάνκο, είναι το τέλειο καλοκαιριάτικο βραδινό. Να σημειώσω μια προτίμηση δική μου: την κρύα σούπα δεν την τρώω πριν αλλά μαζί με το φαγητό. Βάζω το μπολ δίπλα στο πιάτο μου και ανάμεσα στις μπουκιές τρώω και μια δροσερή κουταλιά. Μια πράσινη σαλάτα - ψιλοκομμένο αγγούρι (χωρίς σπόρους), τρυφερή ρόκα και γλυστρίδα - είναι καλός συνδυασμός, ιδίως όταν η συνοδευτική σούπα έχει βάση την ντομάτα.

Το κρέας λοιπόν. Εγώ παίρνω νουά μοσχαρίσιο και παρακαλώ τον χασάπη να μου το δέσει για ψήσιμο. Μη σας φανεί μεγάλο το κομμάτι, θα «μπει» αρκετά με το μαγείρεμα. Εγώ τα φτιάχνω δύο - δύο για ευκολία. Παλιά το έψηνα στο φούρνο αλλά τα τελευταία χρόνια έχω καταλήξει ότι είναι πολύ καλύτερο για την περίπτωση αυτή στην κατσαρόλα. Ο λόγος είναι απλός. Στον φούρνο απορροφά το λίπος που κάθε τόσο το ποτίζουμε για να μη στεγνώσει ενώ στην κατσαρόλα απορροφά τα ίδια του τα ζουμιά. Όταν τρώγεται κρύο, του φούρνου έχει μια λιπαρή υφή που μου το χαλάει. Ένα πρόσθετο μεγάλο προτέρημα της μεθόδου αυτής είναι ότι μου μένουν τα ζουμιά, που καταψύχω σε μια σακούλα για άλλο αγαπημένο απλό φαγητό: μακαρόνια με σάλτσα ψητού και μπόλικο τυρί!

Λοιπόν, θα τσιγαρίσετε το κρέας με λάδι καλό σε ρηχή κατσαρόλα και θα το σβήσετε με άσπρο κρασί (ή χυμό λεμονιού αραιωμένο με λίγο νερό). Όταν έχει εξατμιστεί το οινόπνευμα, θα αλατοπιπερώσετε, θα σκεπάσετε την κατσαρόλα και θα σιγοψήσετε το κρέας γυρίζοντάς το (με λαβίδα όχι πιρούνα) κάθε 20-25 λεπτά. Θέλει έως δύο ώρες. Θα το αφήσετε να κρυώσει τελείως και μετά θα το στραγγίξετε καλά, θα το τυλίξετε με μεμβράνη και μετά θα το βάλετε στον καταψύκτη σε σακούλα που κλείνει αεροστεγώς. Όταν είναι να φαγωθεί, θα το βάλετε στη συντήρηση από την προηγουμένη. Λίγο πριν την ώρα του φαγητού θα το κόψετε λοξά σε πολύ λεπτές φέτες.

Αν θέλετε κάτι πιο «επίσημο», μπορείτε να το σερβίρετε και ως ένα απλό βιτέλλο τοννάτο (δικό μου αυτοσχεδιασμό πάλι, όχι το αυθεντικό ιταλικό που είναι πιο μπελαλίδικο και στο ψήσιμο και στη σάλτσα). Από το πρωί θα φτιάξετε τη σάλτσα μ’ ένα κουτί τόνο καλό με λίγη από την άρμη του, ένα γλυκό (ή ψιλοκομμένο και πλυμένο) κρεμμύδι, δύο κρόκους αυγού σφιχτού και λάδι εξαιρετικής ποιότητας. Θα τα αλέσετε όλα μαζί στο μηχάνημα κουζίνας ώσπου η υφή να είναι κρεμώδης. Εγώ προσθέτω και 1-2 κουταλιές απ’ τα ζουμιά του κρέατος, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Αν είναι πολύ πηχτό το μίγμα, αραιώστε το με λίγο παγωμένο νερό. Στην έτοιμη σάλτσα προσθέτετε ψιλοκομμένη κάπαρη ή ελιές.

Βάζετε τις φέτες του κρέατος σε πιατέλα που στολίζετε με κάπαρη ή ελιές και τις περιχύνετε με τη σάλτσα. Σκεπάστε με μεμβράνη και βάλτε στο ψυγείο για μερικές ώρες αλλά σερβίρετε σε θερμοκρασία δωματίου.

Την ίδια συνταγή εγώ κάνω και ως βιττέλο «ταραμάτο». Απλώς στην σάλτσα αντί για τόνο βάζω έτοιμη ταραμοσαλάτα χωρίς ψωμί [λινκ: Ταραμοσαλάτα δίχως ίχνος ψωμιού] ή, αν βιάζομαι, απλώς ταραμοσαλάτα αραιωμένη με παγωμένο νερό. Στην περίπτωση αυτή προσθέτω ελιές και όχι κάπαρη που, κατά τη γνώμη μου, δεν ταιριάζει στον ταραμά.
Μπορείτε βέβαια (για να αποφύγετε όλη αυτή την ενδιάμεση προετοιμασία) τη σάλτσα τόνου ή ταραμά να την σερβίρετε στο πλάι μαζί με το σκέτο κρέας. Επίσης ταιριάζει στο πλάι ως σάλτσα και η μελιτζανοσαλάτα ή και η καπονάτα που επίσης διατηρείται τέλεια στην κατάψυξη.

Εκτός από το μοσχαρίσιο νουά, άλλο κρέας που προσφέρεται για κατάψυξη είναι το χοιρινό φιλέτο ή ψαρονέφρι. Είναι πιο νόστιμο αν το μαρινάρετε δυο ώρες σε σάλτσα σόγια και χυμό λεμονιού. Σβήνετε με τη μαρινάδα μετά το τσιγάρισμα και σιγοψήνετε, γυρίζοντας, για μια ώρα το πολύ. Ταιριάζει ωραία σερβιρισμένο με σκορδαλιά.