ενημέρωση 7:16, 25 July, 2026

Το Ποτάμι που βαλτώνει

Σε πολιτικό επίπεδο το μετεκλογικό καλοκαίρι του 2014 δεν εξελίσσεται και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την χώρα μας. Από κυβερνητικής πλευράς, ζήσαμε τον χειρότερο πιθανότατα ανασχηματισμό στην σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία ενώ ο φόρος-λοταρία ΕΝΦΙΑ προκαλεί χάος και πανικό στον κόσμο. Σε ό,τι αφορά την Αξιωματική Αντιπολίτευση, βλέπουμε έναν ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει όλο και περισσότερο με τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους, με τον Αλέξη Τσίπρα να κάνει τεμενάδες στους παππούληδες του Αγίου Όρους και τον Μανώλη Γλέζο να υμνεί τον ανασκολοπιστή των ομοφυλοφίλων και δολοφόνο των πολιτικών του αντιπάλων, Βλάντιμιρ Πούτιν.

Παρόλα αυτά, η μεγαλύτερη απογοήτευση των τελευταίων μηνών (μιλάω φυσικά αυστηρά για τον εαυτό μου) προέρχεται από αλλού. Από ένα Ποτάμι που από καιρό έχει ξεφύγει της πορείας του…

Εξηγώ (ή μάλλον, πληροφορώ καθώς το θέμα «θάφτηκε» με συνοπτικές διαδικασίες): Πριν λίγες μέρες, ο υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι, Κωνσταντίνος Πατέστος, έλαβε ένα ασυνήθιστο SMS στο κινητό του. Το μήνυμα προερχόταν από τον αρχηγό του, τον Σταύρο Θεοδωράκη και έλεγε κατά λέξη: «Για κάποιους λόγους που δεν αντιλαμβάνομαι πυροβολείς συνεχώς Το Ποτάμι. Περίμενα κάποια τιμιότερη συμπεριφορά από εσένα. Σε κάθε περίπτωση καλό δρόμο και καλή τύχη».

Όταν το Ποτάμι πρωτοεμφανίστηκε μας υποσχέθηκε πως θα έφερνε την ανανέωση και το νέο στην πολιτική ζωή του τόπου. Μέχρι στιγμής το κάνει αλλά όχι με την καλή έννοια. Δόξα τω Θεώ, έχουμε δει πολλά σε αυτή τη χώρα. Διαγραφή όμως στελέχους με μήνυμα στο κινητό δεν είχαμε ματαζήσει. Και γιατί διεγράφη ο Πατέστος; Μα «για τη δημόσια συμπεριφορά του, και τις συστηματικές επιθέσεις μέσω του facebook σε στελέχη του Ποταμιού και τους καθημερινούς του ειρωνικούς σχολιασμούς προσώπων και γεγονότων». Δεν τα λέω εγώ αυτά, αλλά η επιτροπή δεοντολογίας του Ποταμιού η οποία και κάλεσε τον Πατέστο σε απολογία με σχετικό δελτίο Τύπου, το οποίο ωστόσο δεν κοινοποιήθηκε προσωπικά στον «κατηγορούμενο»-όπως τουλάχιστον υποστηρίζει ο ίδιος.

Διαγραφή και μετά κλήση σε απολογία (με αυτή τη σειρά) για οποίον κράζει το Κόμμα στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram… Και δυστυχώς, η ιστορία δεν σταματάει εκεί. Το εξωφρενικό αυτό γεγονός αποσιωπήθηκε πλήρως από το ΜΜΕ. Μάλιστα, γράφτηκαν και δυο-τρία άρθρα (το ένα από αυτά σε πρωτοκλασάτη mainstream εφημερίδα) τα οποία υιοθετούσαν ουσιαστικά την –όποια- θέση του Ποταμιού, απαξιώνοντας τον Πατέστο. Ένα μάλιστα από τα άρθρα αυτά έφτασε σε σημείο να υποστηρίξει πως το διαβόητο sms δεν υπήρξε ποτέ. Τυχαίνει να έχω γνωρίσει προσωπικά τον Κωνσταντίνο Πατέστο. Ούτε ασόβαρος ούτε ψυχοπαθής μου φάνηκε. Άλλωστε, δεν πρόκειται για το μοναδικό θύμα της ανοργανωσιάς ή της αλαζονείας του φρεσκοδημιούργητου κόμματος.

Λίγα μόλις λεπτά μετά την ίδρυση του Ποταμιού, ο παλιόφιλος Αύγουστος Κορτώ ανακοίνωσε πως με έκπληξη άκουσε το όνομά του στη λίστα με τα βασικά στελέχη του κόμματος. Ακολούθησαν και άλλοι όπως ο Νίκος Μαραντζίδης και ο Νίκος Ξυδάκης. Το Πάσχα που μας πέρασε ο Νίκος Δήμου οδηγήθηκε στην έξοδο επειδή τόλμησε να υποστηρίξει το αυτονόητο και να καταγγείλει το τσίρκο της μεταφοράς του Αγίου Φωτός με εισιτήριο πρώτης θέσης ενώ λίγο καιρό αργότερα ένα άλλο στέλεχος του Ποταμιού, ο Δημήτρης Παπαδημητριάδης, υπέβαλε την παραίτησή του αφήνοντας αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος. Το τραγικό είναι πως τόσο ο Παπαδημητριάδης όσο και ο Πατέστος λιντσαρίστηκαν διαδικτυακά από τους γνωστούς καλοθελητές των σόσιαλ μίντια.

Περα από όλα αυτά, κυκλοφορούν εδώ και καιρό λίστες με δεκάδες ονόματα πολιτικών που αναμένεται να προσχωρήσουν στο Ποτάμι (ανάμεσά τους και πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ- αλήθεια, τι έγινε η «Πολιτική με κομματικό παρελθόν»;) ο ίδιος ο Θεοδωράκης δε υποστηρίζει πως τον Σεπτέμβριο θα αποκαλύψει ποιοι εν ενεργεία βουλευτές παίρνουν μεταγραφή στην ομάδα του. Sorry ρε παιδιά, δηλαδή, αυτή την στιγμή στην βουλή όπου κρίνονται σημαντικότατα νομοσχέδια υπάρχει και κινείται μια άτυπη κοινοβουλευτική ομάδα του Ποταμιού. Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Ποιοι είναι αυτοί οι βουλευτές; Τι ψήφισαν π.χ. για το Πολυνομοσχέδιο ή τον νόμο για τα ΜΜΕ; Τις αποφάσεις τους τις παίρνουν από μόνοι τους ή σε συνεννόηση με τα headquarters του Ποταμιού;

Προσθέτουμε σε όλα αυτά την συνεχιζόμενη λεηλασία κομμάτων όπως η ΔΗΜΑΡ και οι Γέφυρες καθώς και την επιδεικτική απαξίωση του ίδιου του Θεοδωράκη στα υπόλοιπα κόμματα που εκπροσωπούν τον μεσαίο χώρο- συνοδεία φυσικά της παρατεινόμενης απόρριψης κάθε ιδεολογίας καθώς και σαχλούς ακτιβισμούς που περιλαμβάνουν τασάκια στις παραλίες και αλυσοδεμένους (ωσάν νέους Προμηθείς) στα Μετέωρα.

Έχω γράψει πολλές φορές πως θεώρησα την εμφάνιση του Ποταμιού στην πολιτική σκηνή ένα γεγονός πολύ θετικό. Εκτιμώ προσωπικά τόσο τον ίδιο τον Θεοδωράκη όσο και αρκετά στελέχη που βρίσκονται γύρω του. Φοβάμαι όμως πως η μέχρι τώρα πορεία του κόμματος είναι καταστροφική. Και, τολμώ να πω, πως αν κάτι δεν αλλάξει άμεσα θα έχει την τύχη του θρυλικού ΚΕΠ του Μήτσου του Αβραμόπουλου…

Πηγή : Athens voice

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πιτάκια ναπολιτάνικα για κολατσιό

Αυτές τις μέρες φυσούσε αεράκι από τα δυτικά στο σπίτι μας και οι μυρωδιές που έβγαιναν από την κουζίνα παρέπεμπαν στην απέναντι όχθη της Αδριατικής. Φιλοξενούσαμε την Ιταλίδα φίλη Ίντα, που ήρθε εδώ κατ’ ευθείαν από το εξοχικό σε λουτρόπολη του Abruzzo, πατρίδα της μητέρας της, φέρνοντας μαζί της διηγήσεις και γεύσεις από οικογενειακή συγκέντρωση τριών γενεών με αδέλφια, παιδιά και εγγόνια, τραπέζια που στρώνονταν για 25 και τσιμπούσια στο κτήμα όπου η οικογένεια παράγει εκλεκτό λάδι και κρασί.

Από τις γαστρονομικές διηγήσεις, μία μου καρφώθηκε στο νου, η πιο απλή: το κολατσιό των παιδιών μετά το μπάνιο, έτσι όπως γινόταν από τότε που η Ίντα και τα αδέλφια της ήσαν μικρά: πιτάκια που μοσχοβολούσαν μαγιά, τηγανισμένα σε φρέσκο λάδι και στρωμένα με γλυκιά μυρωδάτη σάλτσα ντομάτα, με σκόρδο και βασιλικό. Στο πλάι τριμμένο τυρί και ρίγανη κατά βούληση. Οι γιαγιάδες δεν προλάβαιναν να τηγανίζουν. Μόνο που φανταζόμασταν τη σκηνή μας τρέχανε τα σάλια...

Την επομένη κιόλας κάναμε... αναπαράσταση, με την Ίντα να προεδρεύει, και το σπίτι μοσχοβόλησε. Μόνο που για μας δεν ήταν κολατσιό, ήταν μεσημεριάτικη γουρουνιά ολκής. Σκάσαμε απ' το φαϊ, και το βράδυ την περάσαμε με γιαουρτάκι. Άξιζε όμως τον κόπο.

Η συνταγή δεν είναι από το Abruzzo. Την είχε μάθει η μαμά της Ίντας από μια ναπολιτάνα νταντά. Τα πιττάκια λέγονται Pizzete fritte a la napoletana. Είναι ό,τι πιο απλό υπάρχει και ό,τι πιο ικανοποιητικό... φαγητό θαλπωρής (comfort food) με τα όλα του.

Η σάλτσα που γράφω είναι αυτή που έφτιαξε η Ίντα, αλλά εσείς μπορείτε να την αντικαταστήσετε με τη δικιά σας αγαπημένη συνταγή (εγώ, ας πούμε, βάζω και κρεμμύδι).

Υλικά ζύμης (για 4-5 πεινασμένους ενήλικες)

  • 300 γρ. αλεύρι ψωμιού
  • 1 φακελάκι μαγιά
  • 1 κουταλάκι αλάτι
  • ½ κουταλάκι ζάχαρη
  • νερό όσο απορροφήσει

Υλικά σάλτσας

  • 10-20 ώριμες ντομάτες ξεσποριασμένες, αλεσμένες πρόχειρα και στραγγισμένες λίγη ώρα για να ξεζουμίσουν
  • 1 σκελίδα σκόρδο λιωμένο
  • ½ κουταλάκι ζάχαρη
  • λάδι εξαιρετικής ποιότητας
  • αλάτι
  • 2 μεγάλες κουταλιές βασιλικό φρεσκοψιλοκομμένο

Οδηγίες

Σ’ ένα μεγάλο μπολ βάζουμε 1 φλιτζάνι αλεύρι, τη μαγιά, το αλάτι, τη ζάχαρη και, ανακατεύοντας, αρκετό νερό για πηχτό κουρκούτι, και το αφήνουμε 20 λεπτά να φουσκώσει. Όταν φουσκώσει προσθέτουμε λίγο-λίγο το υπόλοιπο αλεύρι και όσο νερό χρειάζεται να γίνει μια ελαφριά ζύμη που να μην κολλάει.

(Εγώ το κάνω αυτό στο μηχάνημα κουζίνας, έως ότου το ζυμάρι γίνει ένα σώμα και ξεκολλάει από τα πλάγια του κάδου).

Ζυμώνουμε για 10 λεπτά και βάζουμε σε μια λαδωμένη λεκάνη να φουσκώσει τουλάχιστον μισή ώρα. Εν τω μεταξύ βάζουμε σε βαθύ τηγάνι σε μεσαία φωτιά το λάδι με το σκόρδο για 1 λεπτό (μέχρι να αρχίσει να μυρίζει) και προσθέτουμε τις ντομάτες, το αλάτι και τη ζάχαρη.

Όταν βράσει χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοψήνουμε μέχρι να εξατμιστούν τα πολλά υγρά.

Την κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τον βασιλικό. Την ώρα που είναι να φάμε βάζουμε τηγάνι με μπόλικο φρέσκο λάδι σε μεσαία φωτιά και αρχίζουμε να πλάθουμε πιττάκια στρογγυλά, με 5-7 πόντους διάμετρο,  μ’ ένα βαθούλωμα στη μέση.

Μόλις έχει κάψει το λάδι αρχίζουμε να τα προσθέτουμε να τηγανιστούν περίπου ένα -ενάμιση λεπτό από κάθε μεριά, μέχρι να ροδίσουν.

Τα στραγγίζουμε απ' το περίσσιο λάδι σε χαρτί κουζίνας και τα σερβίρουμε αμέσως με τη ζεστή σάλτσα στο πλάι.

 

Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί

Ένα 10χρονο παιδί που επέβαινε σε φουσκωτό παιχνίδι στη Μύκονο σκοτώθηκε όταν το σκάφος -που έσερνε το φουσκωτό- το χτύπησε και το τραυμάτισε θανάσιμα με την προπέλα. Τα ιδιωτικά ΜΜΕ αναφέρονται διαρκώς στη νομιμότητα των διαδικασιών που ακολούθησε η συγκεκριμένη εταιρεία.

Οι δημοσιογράφοι των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί όταν αναφέρονται στη νομιμότητα των άλλων.

Δεν πρέπει να ξεχνούν πως εργάζονται σε τηλεοπτικούς σταθμούς που λειτουργούσαν για περισσότερο από δυο δεκαετίες χωρίς άδειες.

Δηλαδή, η εκπομπή αυτών των τηλεοπτικών σταθμών ήταν παράνομη.

Οι ιδιοκτήτες τους νέμονταν τις συχνότητες -ένα δημόσιο αγαθό- χωρίς να αποδίδουν τα χρήματα που έπρεπε να αποδίδουν

Ακόμα και σήμερα, το καθεστώς λειτουργίας των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών δεν έχει καμία σχέση με τη νομιμότητα.

Οι χρεοκοπημένοι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί συνεχίζουν να εκπέμπουν μόνο και μόνο εξαιτίας της απόλυτης διαπλοκής των ιδιοκτητών τους με τις κυβερνήσεις.

Και η προκήρυξη των νέων ραδιοτηλεοπτικών αδειών μεταφέρεται για το 2015.

Οπότε, οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε αυτούς τους τηλεοπτικούς σταθμούς δεν νομιμοποιούνται να αναζητούν τη νομιμότητα της εταιρείας για θαλάσσια παιχνίδια, τη νομιμότητα του γιατρού που δεν έκοψε απόδειξη ή οποιουδήποτε άλλου.

Αλλά δεν είναι δημοσιογράφοι.

Είναι πουτάνες.

Πηγή : pitsirikos

Ευγένιος Ντελακρουά, η «ιερή μορφή» του ρομαντισμού

Στις 13 Αυγούστου του 1863, αφήνει την τελευταία του πνοή ο γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά, κορυφαία μορφή του ρομαντισμού και ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ζωγράφους όλων των εποχών. Οι εκφραστικές πινελιές του, που σόκαραν τους σύγχρονούς του, και η μελέτη του των οπτικών εφέ των χρωμάτων επηρέασαν βαθύτατα τα έργα των ιμπρεσιονιστών ενώ το πάθος του για τα εξωτικά θέματα ενέπνευσε τους συμβολιστές.

 
Ο Delacroix επηρεάστηκε από το φιλελληνικό ρεύμα της εποχής του και ορισμένα από τα σημαντικότερα έργα του είχαν πηγή έμπνευσης τον αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία και τα δεινά που έπληξαν τον σκλαβωμένο λαό. Ο Ferdinand Victor Eugène Delacroix γεννήθηκε στις 26 Απριλίου του 1798 στο Charenton-Saint-Maurice της Γαλλίας. Ο πατέρας του υπήρξε μέλος της πιο βίαιης φατριάς κατά την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης και μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών του Διευθυντηρίου.

Ο Eugène Delacroix έρχεται στον κόσμο στις 26 Απριλίου του 1797. Το ότι επέζησε των παιδικών του χρόνων είναι ένα θαύμα αφού είχε καταπληκτικό ιστορικό ατυχίας: Ως βρέφος, γλίτωσε από πυρκαγιά η οποία του άφησε σημάδια στο σώμα και το πρόσωπο, γλίτωσε τον πνιγμό όταν βρέθηκε στη θάλασσα από αμέλεια της νταντάς του, ενώ γλίτωσε και από μια δηλητηρίαση. Επιπλέον, επιχείρησε να κρεμαστεί, χωρίς να επιθυμεί να αυτοκτονήσει, μιμούμενος αυτά που είδε σε μια έκθεση που έδειχνε κάποιον στην αγχόνη. Ένας τσαρλατάνος της εποχής πάντως αποφάνθηκε ότι ο πιτσιρίκος ακολουθούσε όσα του προδιέγραφε το ωροσκόπιό του: «θα γίνει ένας άντρας διάσημος, μα η ζωή του θα είναι σκληρή, βασανιστική και πάντα θα χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις». Μετά τις πρώτες σπουδές στο Lycée Napoléon, όταν αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει ζωγράφος, μπήκε στο ατελιέ του βαρόνου Pierre-Narcisse Guérin ως μαθητευόμενος. Συμμαθητής του ήταν ο Ary Scheffer με τον οποίο διατήρησε ανταγωνιστική σχέση για όλη του τη ζωή. Ολοκλήρωσε το πρώτο του σημαντικό έργο, Δάντης και Βιργίλιος, στο δικό του εργαστήριο.

Όταν το είδε ο Guérin, εξαγριώθηκε και του είπε ότι ήταν παράλογο, απεχθές και υπερβολικό. Παρόλα αυτά, το έργο ενθουσίασε όταν παρουσιάστηκε σε έκθεση στο Salon το 1822. Η ελληνική επανάσταση που μαίνονταν ενέπνευσε τον ζωγράφο που δημιούργησε ορισμένα από τα κορυφαία του έργα. Ο πίνακας «Η Ελλάδα θρηνεί στα ερείπια του Μεσολογγίου» και άλλα μικρότερα έργα εμπνευσμένα από τους ελληνικούς αγώνες παρουσιάστηκαν σε μια έκθεση τα έσοδα της οποίας πήγαν στους αγωνιζόμενους Έλληνες. Η έκθεση αυτή είχε τεράστια επιτυχία και πλήθος κόσμου έσπευσε να την επισκεφτεί. Τον επόμενο χρόνο δημιούργησε ένα ακόμα σημαντικό έργο του, τον «Σαρδανάπαλο» από το δράμα του Λόρδου Βύρωνα, τον οποίο θαύμαζε ιδιαίτερα. Μεγάλη γοητεία του ασκούσαν και οι ήρωες του William Shakespeare, του Sir Walter Scott και τουJohann Wolfgang von Goethe.

Το 1831 επανεμφανίστηκε στο Salon με έξι έργα του και μετά αποχώρησε για το Μαρόκο. Αρνήθηκε να επισκεφτεί την Ιταλία, φοβούμενος μήπως οι παλαιοί δάσκαλοι επηρεάσουν την γνησιότητα και την αυτάρκεια του έργου του. Συνέχισε να εργάζεται ακατάπαυστα, συχνά μεγάλα έργα με ιστορικό θέμα που εξίσου συχνά γινόταν δεκτά στο Salon όχι με ιδιαίτερη θέρμη. Το 1845 προσλήφθηκε για να διακοσμήσει τη Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου, το 1847 την αίθουσα των υπουργών, την οροφή της Πινακοθήκης του Απόλλωνα στο Λούβρο το 1849 και αυτήν του Salon de la Paix του ξενοδοχείου Hôtel de Ville το 1853.

Ο Eugène Delacroix έφυγε από τη ζωή στις 13 Αυγούστου του 1863. Τον επόμενο χρόνο εγκαινιάστηκε έκθεση των έργων του στην Boulevard des Italiens, η οποία περιελάμβανε 174 πίνακες (οι περισσότεροι μεγάλων διαστάσεων) και 303 σχέδια και λιθογραφίες, στην οποία έγινε εμφανής στο ευρύτερο κοινό η ακούραστη δημιουργικότητά του καθώς και η εξαίρετη χρήση εκ μέρους του των χρωμάτων. «Ο Delacroix ήταν παθιασμένα ερωτευμένος με το πάθος, αλλά ήταν ψυχρά αποφασισμένος να εκφράσει το πάθος όσο πιο καθαρά γίνεται» είπε γι’ αυτόν ο Charles Baudelaire.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Πηγή : tvxs