"Ε, όχι και Κυριάκος Μητσοτάκης!". Με αυτή την ατάκα και σε ιδιαίτερα -απ' ό,τι φαίνεται- έντονο ύφος, ο δημοσιογράφος Νίκος Ελευθερόγλου έχασε την ψυχραιμία του on-camera, προδίδοντας τον έντονο εκνευρισμό του.
Νομίζοντας προφανώς ότι η εκπομπή ήταν εκτός αέρα, ο δημοσιογράφος πέταξε έξαλλος τα χαρτιά του στο τραπέζι. Αφορμή για την παρασκηνιακή έκρηξη στάθηκε ο προσκεκλημένος Κώστας Τσουκαλάς, ο οποίος ταύτισε ευθέως τον Πρωθυπουργό με την αύξηση των φόρων, προκαλώντας την άμεση αντίδραση του παρουσιαστή.
Ανεξάρτητη και αδέσμευτη δημοσιογραφία... μέχρι να αγγίξεις το Μαξίμου. Τα «εκτός αέρα» πλάνα, εξάλλου, λένε πάντα την αλήθεια
Οι κατακτήσεις των Χούθι κοντά στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ εγείρουν νέους κινδύνους για τη ναυτιλία και θέτουν τη Σαουδική Αραβία υπό νέα πίεση
Το κίνημα Ansar Allah της Υεμένης, γνωστό και ως Χούθι, το οποίο βρίσκεται σε πόλεμο με την κυβέρνηση της χώρας και έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, σημειώνει στρατιωτικά κέρδη κατά μήκος των δυτικών ακτών της χώρας. Η στρατιωτική γεωγραφία της περιοχής έχει αλλάξει μέσα σε λίγες μέρες.
Οι Χούθι κατέλαβαν τη Μόχα, ένα βασικό λιμάνι βόρεια του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, και στη συνέχεια προχώρησαν προς το Ντουμπάμπ και το στρατηγικό νησί Μαγιούν, γνωστό και ως Πέριμ, το οποίο βρίσκεται ακριβώς μέσα στο στενό. Ταυτόχρονα, το κίνημα ενίσχυσε την παρουσία του γύρω από τα νησιά Χανίς, πράγμα που σημαίνει ότι αυτό που εκτυλίσσεται δεν μπορεί πλέον να περιγραφεί απλώς ως μια ακόμη επέκταση των εδαφών που κατέχουν οι Χούθι εντός της Υεμένης. Η Άνσαρ Αλλάχ κινείται τώρα κατευθείαν προς ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια σημεία συμφόρησης στη Μέση Ανατολή.
Το ίδιο το κίνημα επιμένει ότι η διεθνής ναυτιλία δεν αποτελεί στόχο της προέλασής του, ενώ ο εκπρόσωπος των Χούθι, Μοχάμεντ Αμπντουλσαλάμ, δήλωσε ότι το εμπόριο μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ παραμένει ασφαλές και αδιάλειπτο, ακόμη και όταν παραμένουν σε ισχύ οι περιορισμοί κατά της ναυτιλίας που συνδέεται με τη Σαουδική Αραβία.
Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για το αν οι Χούθι είναι φυσικά ικανοί να κλείσουν το στενό. Αποκτούν ένα εργαλείο με το οποίο μπορούν να αυξήσουν ή να μειώσουν τους κινδύνους για την εμπορική ναυτιλία ανάλογα με την πολιτική και στρατιωτική κατάσταση. Αυτό μετατρέπει το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από έναν τομέα του παρατεταμένου πολέμου της Υεμένης σε έναν δεύτερο μοχλό πίεσης στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης γύρω από το Ιράν.
Δύο στενά, ένα σύστημα πίεσης
Ο κύριος λόγος που η προέλαση των Χούθι έχει γίνει τόσο ευαίσθητη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους έγκειται στο χρονοδιάγραμμά της, καθώς έρχεται εν μέσω άμεσης αντιπαράθεσης με το Ιράν, το οποίο ήδη αντιμετωπίζει έντονη αμερικανική πίεση στις θαλάσσιες επικοινωνίες και τις εξαγωγές πετρελαίου. Ενώ το περιθώριο ελιγμών του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ περιορίζεται από την παρουσία αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων, ένας δεύτερος δυνητικά ασταθής θαλάσσιος διάδρομος στην αντίθετη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου αναγκάζει την Ουάσινγκτον να υπολογίσει ένα εντελώς διαφορετικό θέατρο κλιμάκωσης ταυτόχρονα. Ένα σημαντικό μερίδιο των εξαγωγών πετρελαίου του Κόλπου διέρχεται από το Ορμούζ, ενώ το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ συνδέει τον Ινδικό Ωκεανό με την Ερυθρά Θάλασσα και στη συνέχεια με τη Διώρυγα του Σουέζ. Η ταυτόχρονη αστάθεια και στα δύο στενά θα μπορούσε να διαταράξει όχι μόνο τις περιφερειακές ενεργειακές ροές αλλά και το ευρύτερο σύστημα εμπορίου που συνδέει την Ασία και την Ευρώπη.
Το αποτέλεσμα είναι ένα είδος γεωγραφικής παγίδας, με το Ορμούζ στην ανατολική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου, όπου η Τεχεράνη μπορεί να επηρεάσει άμεσα το επίπεδο κινδύνου που περιβάλλει τη θαλάσσια κυκλοφορία, και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στη δυτική πλευρά, όπου ένα κίνημα που είναι ευθυγραμμισμένο με το Ιράν διαθέτει παρόμοια ικανότητα. Ωστόσο, θα ήταν ανακριβές να ισχυριστεί κανείς ότι η Τεχεράνη ελέγχει πλέον και τα δύο στενά, επειδή η Άνσαρ Αλλάχ δεν αποτελεί προέκταση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, έχει τη δική της πολιτική ατζέντα και λαμβάνει τις αποφάσεις της κυρίως ως απάντηση στις εξελίξεις εντός της Υεμένης. Ωστόσο, αυτός ο βαθμός αυτονομίας των Χούθι καθιστά το μοντέλο συγχώνευσης της διττής πίεσης τόσο χρήσιμο για το Ιράν. Η Τεχεράνη δεν χρειάζεται να επεκτείνει τη σύγκρουση γεωγραφικά με τις δικές της δυνάμεις όταν ένα συμμαχικό κίνημα ενεργεί ήδη με τρόπους που εξυπηρετούν γενικά συμβατά συμφέροντα και επιβάλλουν πρόσθετο κόστος σε έναν κοινό αντίπαλο.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να διατάξει το κλείσιμο του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, επειδή η απλή πιθανότητα μιας ανανεωμένης κρίσης στην Ερυθρά Θάλασσα είναι αρκετή για να αναγκάσει τις ΗΠΑ να προετοιμαστούν για ένα άλλο σενάριο κλιμάκωσης. Η Ουάσιγκτον πρέπει στη συνέχεια να αναδιανείμει τους στρατιωτικούς πόρους, να ενισχύσει τη θαλάσσια ασφάλεια και να λάβει υπόψη τις συνέπειες στους υπολογισμούς της σχετικά με τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Με άλλα λόγια, η αποτελεσματικότητα της πίεσης δεν εξαρτάται από το αν κάποιο από τα δύο στενά είναι εντελώς κλειστό. Εξαρτάται από το αν και τα δύο μπορούν να γίνουν αρκετά ασταθή ώστε να αναγκάσουν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους να δαπανήσουν περισσότερους πόρους για την προστασία τους.
Οι Χούθι διαπραγματεύονται για κάτι περισσότερο από το Ιράν
Ο περιορισμός της τρέχουσας επίθεσης μόνο στα συμφέροντα της Τεχεράνης θα ήταν επίσης παραπλανητικός, επειδή για τους ίδιους τους Χούθι η διευρυνόμενη περιφερειακή κρίση προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να αναδιαμορφώσουν τους όρους της μακράς αντιπαράθεσής τους με τη Σαουδική Αραβία. Για αρκετά χρόνια, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ριάντ και Σαναά περιστρέφονταν γύρω από πολύ συγκεκριμένα ζητήματα, όπως η πλήρης λειτουργία των λιμένων που ελέγχονται από τους Χούθι, η διευρυμένη πρόσβαση μέσω του αεροδρομίου της Σαναά, η καταβολή μισθών στους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα, η ανασυγκρότηση των υποδομών, το εξωτερικό εμπόριο και η σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών που η Ansar Allah περιγράφει ως αποκλεισμό. Αυτά τα αιτήματα βρίσκονται στην καρδιά της πολιτικής ατζέντας των Χούθι και η περιφερειακή αντιπαράθεση παρέχει μεγαλύτερη μόχλευση για την επιδίωξή τους.
Όσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα των Χούθι να επηρεάζουν την εμπορική ναυτιλία, απειλώντας ταυτόχρονα τις σαουδαραβικές υποδομές, τόσο ισχυρότερη γίνεται η διαπραγματευτική τους θέση. Η κατάληψη της Μόχα και η προέλαση προς την περιοχή Μαγιούν αποτελούν επίσης εδαφικά κέρδη, καθώς μέχρι πρόσφατα η ικανότητα των Χούθι να διαμορφώνουν τα γεγονότα στην Ερυθρά Θάλασσα βασιζόταν κυρίως σε πυραύλους, drones και συστήματα κατά πλοίων. Η ίδια η γεωγραφία γίνεται πλέον μέρος του στρατιωτικού τους εξοπλισμού. Ο έλεγχος της ακτογραμμής δίνει στο κίνημα μια ισχυρότερη πλατφόρμα από την οποία μπορεί να απειλήσει τις θαλάσσιες οδούς από τις οποίες εξαρτώνται τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και το διεθνές εμπόριο.
Το Μαγιούν είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή το μικρό νησί βρίσκεται ακριβώς μέσα στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και το χωρίζει σε δύο κανάλια, καθιστώντας οποιαδήποτε διαρκή στρατιωτική παρουσία εκεί έναν ευαίσθητο παράγοντα για τις ναυτικές δυνάμεις που έχουν αναλάβει την προστασία της εμπορικής κυκλοφορίας. Ο έλεγχος του νησιού από μόνος του δεν θα επέτρεπε στους Χούθι να σφραγίσουν τη διεθνή ναυτιλιακή οδό, ειδικά εάν αντιμετώπιζαν έναν μεγάλο ναυτικό συνασπισμό. Ο απόλυτος έλεγχος, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητος για να δημιουργηθεί μια επίμονη ατμόσφαιρα κινδύνου. Τα κινητά πυραυλικά συστήματα, τα αναγνωριστικά μέσα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη κρούσης και τα μη επανδρωμένα επιφανειακά σκάφη θα ήταν αρκετά για να αναγκάσουν τις ασφαλιστικές εταιρείες, τις ναυτιλιακές εταιρείες και τις κυβερνήσεις να λογοδοτούν για την πιθανότητα επίθεσης κάθε φορά που η περιφερειακή κατάσταση επιδεινώνεται.
Η εμπειρία της Ερυθράς Θάλασσας έχει ήδη δείξει πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι μια τέτοια στρατηγική. Μετά τις επιθέσεις των Χούθι σε εμπορικά πλοία που ξεκίνησαν στα τέλη του 2023, πολλές από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες στον κόσμο επέλεξαν να αναδρομολογηθούν γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, στο νότιο άκρο της αφρικανικής ηπείρου, παρόλο που το ίδιο το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ δεν έκλεισε ποτέ εντελώς. Η εμπορική ναυτιλία αντιδρά στον κίνδυνο, την αβεβαιότητα και το αυξανόμενο κόστος ασφάλισης. Το κύριο πλεονέκτημα των Χούθι, επομένως, δεν είναι η ικανότητα να σταματούν κάθε πλοίο που διέρχεται από το στενό, αλλά η ικανότητα να κάνουν την αγορά να συμπεριφέρεται σαν οποιοδήποτε πλοίο να θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει στόχος.
Η Σαουδική Αραβία δέχεται ξανά πιέσεις
Η διαμορφούμενη κατάσταση είναι ιδιαίτερα άβολη για τη Σαουδική Αραβία, επειδή η στρατηγική του Ριάντ τα τελευταία χρόνια έχει δομηθεί γύρω από τη σταδιακή αποστασιοποίηση από τον άμεσο πόλεμο στην Υεμένη, τη μείωση της απειλής για τις πετρελαϊκές υποδομές του και τη δημιουργία συνθηκών υπό τις οποίες οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν θα εμποδίζουν πλέον τον εγχώριο οικονομικό μετασχηματισμό του βασιλείου. Η επιστροφή σε μια μεγάλης κλίμακας εκστρατεία εναντίον των Χούθι θα υπονόμευε ολόκληρη αυτή την προσέγγιση. Η Σαουδική Αραβία θα βρεθεί για άλλη μια φορά μπλεγμένη στο είδος του δαπανηρού πολέμου που έχει περάσει χρόνια προσπαθώντας να αφήσει πίσω της μέσω διαπραγματεύσεων και μεσολάβησης του Ομάν. Το πολιτικό κόστος θα είναι επομένως σχεδόν εξίσου σημαντικό με το στρατιωτικό.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό εάν η αστάθεια γύρω από το Ορμούζ αναγκάσει το Ριάντ να βασιστεί περισσότερο στον αγωγό Ανατολής-Δύσης και στους τερματικούς σταθμούς της Ερυθράς Θάλασσας. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η αυξανόμενη ανασφάλεια γύρω από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ θα απειλούσε τις διαδρομές που προορίζονται να χρησιμεύσουν ως εναλλακτικές λύσεις σε έναν ευάλωτο Περσικό Κόλπο. Οι Χούθι το κατανοούν αυτό, γι' αυτό και η πίεση στη θαλάσσια κυκλοφορία και η πιθανότητα νέων επιθέσεων κατά των ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας τους επιτρέπουν να αυξήσουν το κόστος για το Ριάντ χωρίς να χρειαστεί να εξαπολύσουν μια επίθεση πλήρους κλίμακας απευθείας εναντίον του βασιλείου. Αυτό που σχεδιάστηκε ως στρατηγικός πλεονασμός για τις εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας μπορεί να γίνει ένα δεύτερο σημείο ευπάθειας.
Η αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας είναι πιθανό να παραμείνει περιορισμένη, επικεντρωμένη σε ισχυρότερη αεράμυνα, υποστήριξη πληροφοριών προς τους αντιπάλους της Ansar Allah στην Υεμένη, επιλεκτικά πλήγματα εναντίον στρατιωτικών στόχων και πρόσθετα μέτρα για την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών. Ταυτόχρονα, το Ριάντ πιθανότατα θα επιδιώξει να διατηρήσει ένα κανάλι διαπραγμάτευσης, επειδή όσο ευρύτερη γίνεται η αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, τόσο πιο επικίνδυνο είναι για τη Σαουδική Αραβία να επιτρέψει στον εαυτό της να μετατραπεί για άλλη μια φορά σε ένα από τα κύρια μέτωπα της σύγκρουσης. Μια πλήρης επιστροφή στον πόλεμο θα εξέθετε τις ενεργειακές υποδομές, θα υπονόμευε τον οικονομικό σχεδιασμό και θα διακινδύνευε για άλλη μια φορά να συνδέσει την περιφερειακή πολιτική του βασιλείου με μια αόριστη σύγκρουση στην Υεμένη. Για το Ριάντ, η αυτοσυγκράτηση είναι θέμα στρατηγικής αυτοσυντήρησης.
Η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει ένα παρόμοιο δίλημμα, επειδή η αγνόηση της προέλασης των Χούθι κινδυνεύει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας αποδυναμώνονται, ενώ μια ανανεωμένη επιχείρηση μεγάλης κλίμακας στην Υεμένη θα απαιτούσε πρόσθετους αεροπορικούς, ναυτικούς, μυστικούς και αντιπυραυλικούς πόρους σε μια στιγμή που οι ΗΠΑ προετοιμάζονται ήδη για πιθανή κλιμάκωση γύρω από το Ιράν. Ακόμα κι αν ο άμεσος πόλεμος μπορεί να αποφευχθεί, η απαίτηση να διατηρούνται οι δυνάμεις σε μόνιμη επιφυλακή γίνεται η ίδια μέρος του τιμήματος που η Τεχεράνη επιδιώκει να επιβάλει στην αμερικανική στρατηγική. Οι ΗΠΑ αναγκάζονται να υπερασπιστούν όχι έναν ευάλωτο θαλάσσιο διάδρομο, αλλά ένα ολοένα και πιο διασυνδεδεμένο σύστημα διαδρομών, βάσεων και συμμαχικών υποδομών.
Ένας δεύτερος μοχλός είναι πιο επικίνδυνος από ένα δεύτερο μέτωπο
Ούτε η κατάληψη της Μότσα ούτε η παρουσία των Χούθι στο Μαγιούν θα καθόριζαν από μόνες τους την έκβαση της αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Η στρατηγική που ακολουθούν η Τεχεράνη και οι εταίροι της δεν βασίζεται σε ένα μόνο αποφασιστικό πλήγμα, αλλά στη σταδιακή συσσώρευση κινδύνων. Η Ουάσινγκτον αναγκάζεται ολοένα και περισσότερο να λαμβάνει υπόψη ταυτόχρονα τα Στενά του Ορμούζ, το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, την ασφάλεια των αμερικανικών βάσεων, την προστασία των σαουδαραβικών πετρελαϊκών υποδομών, τη σταθερότητα της εμπορικής ναυτιλίας και την κατάσταση των παγκόσμιων ενεργειακών αγορών. Κάθε νέα πηγή έντασης καταναλώνει πρόσθετους πόρους και μειώνει την ελευθερία δράσης αλλού.
Για την Ansar Allah, αυτό δημιουργεί μια ευκαιρία να μετατρέψει την στρατιωτική επιτυχία κατά μήκος της ακτής σε πολιτική μόχλευση, επειδή όσο πιο ακριβή γίνεται η ασφάλεια της Ερυθράς Θάλασσας για τη Σαουδική Αραβία, τόσο μεγαλύτερο είναι το κόστος για το Ριάντ να αρνηθεί συμβιβασμούς σχετικά με τα λιμάνια, το αεροδρόμιο, τις χρηματοοικονομικές ροές και άλλες μακροχρόνιες απαιτήσεις από τη Σαναά. Για το Ιράν, το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, επειδή η Τεχεράνη αποκτά έναν τρόπο να αυξήσει την πίεση στον αντίπαλό της χωρίς να αναπτύξει τις δικές της δυνάμεις σε ένα νέο θέατρο και χωρίς να αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τη γεωγραφική επέκταση της σύγκρουσης. Οι δύο παράγοντες επωφελούνται για διαφορετικούς λόγους, παρόλο που τα άμεσα συμφέροντά τους επικαλύπτονται όλο και περισσότερο.
Το Χορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ σταδιακά γίνονται μέρη ενός ενιαίου συστήματος πίεσης, στο οποίο μια κρίση σε ένα σημείο στενής διόδου αυξάνει τη σημασία του άλλου, ενώ κάθε προσπάθεια εξασφάλισης μιας διαδρομής εκθέτει την ευπάθεια της εναλλακτικής της. Το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ δεν είναι απλώς ένα δεύτερο θέατρο πολέμου, αλλά ένας δεύτερος πολιτικός μοχλός.
ΚΑΪΡΟ (AP) — Ένας κρίσιμος αγωγός πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας που επλήγη από επίθεση θα τεθεί ως επί το πλείστον εκτός λειτουργίας για εβδομάδες, καθώς οι ζημιές αποκαθίστανται, δήλωσαν δύο περιφερειακοί αξιωματούχοι τη Δευτέρα, καθώς οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης κατέλαβαν περισσότερα νησιά κατά μήκος των θαλάσσιων οδών της Ερυθράς Θάλασσας, σε ένα νέο πλήγμα για τις εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.
Οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν άνοδο άνω του 2% εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου και την επίδραση των νέων εξελίξεων στην ικανότητα του μεγαλύτερου εξαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο να διοχετεύσει το αργό πετρέλαιο στην αγορά. Ο πόλεμος στο Ιράν ανάγκασε το βασίλειο να μετατοπίσει τις εξαγωγές του μακριά από τον Περσικό Κόλπο, καθώς οι ιρανικές επιθέσεις έχουν σταματήσει τη ναυτιλία μέσω της μοναδικής εξόδου του κόλπου, του Πορθμού του Ορμούζ .
Έτσι, το βασίλειο βασίστηκε στον αγωγό Ανατολής-Δύσης, ο οποίος εκτείνεται σε μήκος 1.200 χιλιομέτρων (745 μιλίων) σε όλο το πλάτος της χώρας, για να μεταφέρει την παραγωγή αργού πετρελαίου από τα λιμάνια του Κόλπου στο λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Από εκεί μπορεί να μεταφερθεί σε δεξαμενόπλοια για εξαγωγή. Ωστόσο, οι αρχές αναγκάστηκαν να κλείσουν τον αγωγό μετά από μια επίθεση την Πέμπτη, την οποία η Σαουδική Αραβία απέδωσε σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ.
Η επισκευή των ζημιών, συμπεριλαμβανομένης μιας μεγάλης εγκατάστασης άντλησης, θα μπορούσε να διαρκέσει τρεις έως πέντε εβδομάδες, δήλωσαν στο Associated Press οι αξιωματούχοι, οι οποίοι έχουν ενημερωθεί για το θέμα. Ο αγωγός ενδέχεται να λειτουργήσει εν μέρει κατά τη διάρκεια των επισκευών, δήλωσε ένας από τους αξιωματούχους, αλλά δεν μπόρεσαν να πουν πόσο πετρέλαιο μπορεί να περάσει.
Οι αξιωματούχοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, επειδή δεν είχαν εξουσιοδότηση να ενημερώσουν τα μέσα ενημέρωσης.
Ο αγωγός μεταφέρει κατά μέσο όρο 2,6 εκατομμύρια έως 4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα από τα τέλη Αυγούστου — μια ποσότητα που θα χαθεί για την αγορά εάν η ροή του αγωγού σταματήσει εντελώς, σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα από την Rystad Energy, μια ερευνητική εταιρεία με έδρα τη Νορβηγία. Ανέφερε ότι η αύξηση των τιμών του αργού πετρελαίου Brent, η οποία έφτασε τα 109 δολάρια, «αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η αγορά αποτιμά ολοένα και περισσότερο μια σημαντική απώλεια προσφοράς».
Η σαουδαραβική πετρελαϊκή εταιρεία Aramco , η οποία διαχειρίζεται τον αγωγό, δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό. Το κυβερνητικό Κέντρο Διεθνούς Επικοινωνίας, το οποίο επιβλέπει τα ξένα μέσα ενημέρωσης στο βασίλειο, δήλωσε ότι εξετάζει ερώτημα του AP σχετικά με το πόσο χρόνο θα χρειαστεί για την επισκευή του αγωγού.
Η κατάληψη νησιών από τους Χούθι ενισχύει τον έλεγχο μιας βασικής διόδου από την Ερυθρά Θάλασσα
Εν τω μεταξύ, οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης , που υποστηρίζονται από το Ιράν , συνέχισαν να επεκτείνουν την απειλή τους προς τις σαουδαραβικές ναυτιλιακές οδούς από την Ερυθρά Θάλασσα, καταλαμβάνοντας τα στρατηγικά νησιά Μεγάλο και Μικρό Χανίς, δήλωσαν τη Δευτέρα κυβερνητικοί και Χούθι αξιωματούχοι.
Η προέλαση των Χούθι τους τοποθετεί επίσης μόλις 32 χιλιόμετρα από την αμερικανική στρατιωτική βάση στο μικροσκοπικό Τζιμπουτί , στο Κέρας της Αφρικής , στην άλλη πλευρά του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Για περισσότερο από ένα μήνα, οι Χούθι χτυπούν τις πετρελαϊκές υποδομές και τη ναυτιλία της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, εντείνοντας την πίεση στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου και ενισχύοντας την επιρροή του Ιράν στον πόλεμό του με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η προέλαση των Χούθι φαίνεται να αντιμετωπίζει μικρή αντίσταση από τις κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία. Οι αντάρτες αναπτύχθηκαν στα νησιά Χανίς αφού εκατοντάδες δυνάμεις που συμμάχησαν με την κυβέρνηση αποσύρθηκαν από το αρχιπέλαγος, σύμφωνα με δύο κυβερνητικούς αξιωματούχους και έναν αξιωματούχο των Χούθι. Οι αξιωματούχοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας επειδή δεν είχαν εξουσιοδότηση να μιλήσουν με δημοσιογράφους.
Την περασμένη εβδομάδα, οι αντάρτες κατέλαβαν την πόλη-λιμάνι Μόκα και το νησί Μαγιούν, εντός του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Οι κυβερνητικές δυνάμεις προσπαθούν τώρα να συσπειρωθούν και να αντεπιτεθούν. Την Κυριακή, ο στρατός δήλωσε ότι εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές σε θέσεις των Χούθι στη Μόχα, την παράκτια πόλη Ντουμπάμπ και αλλού στην επαρχία Τάιζ.
Ένας εκπρόσωπος των ανταρτών δήλωσε ότι οι Χούθι εκτόξευσαν δεκάδες πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην αεροπορική βάση King Khalid στην πόλη Khamis Mushait, στα νότια της Σαουδικής Αραβίας, στοχεύοντας υπόστεγα, εγκαταστάσεις ραντάρ και αποθήκες πυρομαχικών. Η δήλωση της Δευτέρας από τον Ταξίαρχο Yahya Saree δεν διευκρίνισε πότε πραγματοποιήθηκαν οι επιθέσεις, αλλά οι Χούθι συχνά χρειάζονται ώρες ή ημέρες για να αναλάβουν την ευθύνη για τις επιθέσεις.
Ο Υποστράτηγος Τούρκι αλ-Μάλκι, εκπρόσωπος του σαουδαραβικού στρατού, δήλωσε ότι οι επιθέσεις έπληξαν περιοχές αμάχων στο Χαμίς Μουσάιτ και σε άλλες κοντινές πόλεις, τραυματίζοντας 13 πολίτες και προκαλώντας ζημιές σε πολλά σπίτια και οχήματα. Δεν διευκρίνισε εάν η αεροπορική βάση είχε πληγεί.
Οι επιθέσεις περιορίζουν τις επιλογές εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας
Ο πόλεμος στο Ιράν μείωσε την παραγωγή πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, η οποία μειώθηκε σε 6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τον Αύγουστο από σχεδόν 10 εκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του προηγούμενου έτους, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, μια διακυβερνητική ομάδα με έδρα το Παρίσι.
Μετά την έναρξη του πολέμου, ο αγωγός Ανατολής-Δύσης μετέφερε τη μεγάλη πλειοψηφία των εξαγωγών πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με την Rystad Energy. Όταν ξεκίνησαν οι επιθέσεις των Χούθι στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στα τέλη Ιουλίου, τα περισσότερα δεξαμενόπλοια από το λιμάνι του Γιανμπού στράφηκαν βόρεια στην Ερυθρά Θάλασσα προς τη Μεσόγειο, στέλνοντας το φορτίο τους μέσω της Διώρυγας του Σουέζ ή ενός αιγυπτιακού αγωγού.
Αυτό, ωστόσο, αύξησε δραματικά τον χρόνο και το κόστος παράδοσης πετρελαίου στους κύριους πελάτες της Σαουδικής Αραβίας στην Ασία. Επίσης, οι Χούθι στράφηκαν και στη στόχευση της σαουδαραβικής ναυτιλίας στη βόρεια Ερυθρά Θάλασσα.
Το κλείσιμο του αγωγού απειλεί να κλείσει τη βρύση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η Rystad Energy δήλωσε ότι ένα κλείσιμο διάρκειας ενός μήνα θα αποτελούσε μια «μεγάλη αναστάτωση» που θα οδηγούσε σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και σε ακριβότερες παραδόσεις αργού πετρελαίου. Ανέφερε ότι «η αγορά θα μπορούσε αρχικά να το διαχειριστεί», αλλά ένα μεγαλύτερο κλείσιμο θα «απαιτούσε μια σημαντική ανακατανομή των παγκόσμιων ροών αργού πετρελαίου».
Χιλιάδες Υεμενίτες εγκαταλείπουν τις μάχες
Τα μεγαλύτερα εδαφικά κέρδη των Χούθι εδώ και χρόνια, κατά μήκος του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη στρατηγική του Ιράν να αυξήσει τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου για να ασκήσει πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι μάχες στην Υεμένη ωθούν το φτωχό έθνος πίσω σε έναν ολοκληρωμένο εμφύλιο πόλεμο , μετά από μια εκεχειρία που σε μεγάλο βαθμό διατηρείται ήσυχη από το 2022. Ακόμα και καθώς προελαύνουν κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας, οι Χούθι έχουν εξαπολύσει μια επίθεση βαθύτερα στην ενδοχώρα, ιδιαίτερα στην επαρχία Ταΐζ, η οποία αποτελεί εδώ και καιρό πεδίο μάχης.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δήλωσε ότι περισσότεροι από 500 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Υεμένη μόνο την τελευταία εβδομάδα, από σχεδόν 200 την προηγούμενη εβδομάδα.
Οι αντάρτες Χούθι έχουν σημειώσει στρατηγικά κέρδη σε αστραπιαίες προελάσεις, καταλαμβάνοντας εδάφη που προηγουμένως κατείχαν οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης. Οι μάχες έχουν επίσης εκτοπίσει σχεδόν 94.000 ανθρώπους.
«Πολλοί από αυτούς δεν έχουν αρκετό φαγητό ή νερό, καθώς αναγκάστηκαν να φύγουν με ό,τι μπορούσαν να κουβαλήσουν. Σε ορισμένες περιοχές, ολόκληρα χωριά φέρεται να έχουν αδειάσει», δήλωσε ο Khanzad Shah, αναπληρωτής επικεφαλής της Islamic Relief, μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που λειτουργεί στην περιοχή.
Περίπου 200 σχολεία έχουν μετατραπεί σε καταφύγια στη νοτιοδυτική Υεμένη για να απορροφήσουν την εισροή οικογενειών, δήλωσε η Μπάσμα Αλούς, αναπληρώτρια διευθύντρια επικοινωνίας στην Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, μια ομάδα βοήθειας.
Οι μάχες απειλούν να αναζωπυρώσουν έναν πόλεμο που για περισσότερο από μια δεκαετία έφερε καταστροφή στην Υεμένη, σκοτώνοντας περισσότερους από 150.000 ανθρώπους και οδηγώντας τη χώρα στο χείλος του λιμού . Από το 2014, οι Χούθι ελέγχουν το βορρά, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Σαναά, και μεγάλο μέρος της δυτικής καρδιάς της χώρας όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση, υποστηριζόμενη από μια σειρά ανόμοιων πολιτοφυλακών, ελέγχει το νότο και την ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του βασικού νότιου λιμανιού του Άντεν.
