Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για την ακρίβεια, την αγοραστική δύναμη και το διαθέσιμο εισόδημα άσκησε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια «επώδυνη απόκλιση» σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη

Την έντονη ανησυχία της για την οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών και την πορεία της ακρίβειας εξέφρασε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ Θεώνη Κουφονικολάκου.

Η κ. Κουφονικολάκου, μιλώντας στον ΣΚΑΙ υποστήριξε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, τόσο ως προς τον πληθωρισμό όσο και ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Σύμφωνα με την ίδια, ο μέσος ετήσιος ακαθάριστος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται περίπου στις 18.000 ευρώ, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος φτάνει τις 40.000 ευρώ. «Μιλάμε για μία επώδυνη απόκλιση αυτή τη στιγμή», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.Α.Σ. αναφέρθηκε ακόμη στην ενεργειακή φτώχεια, τη στεγαστική επιβάρυνση και το διαθέσιμο εισόδημα, υποστηρίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις και σε αυτούς τους δείκτες.

Παράλληλα, επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 70% των πολιτών εμφανίζεται δυσαρεστημένο από την κυβέρνηση, συνδέοντας τη δυσαρέσκεια αυτή με τις οικονομικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά.

«Χωρίς σχέδιο για την ακρίβεια»

Αναφερόμενη στην παρουσία του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, η κ. Κουφονικολάκου άσκησε κριτική στις κυβερνητικές εξαγγελίες, υποστηρίζοντας ότι δεν παρουσιάστηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

«Ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη μοίρασε κινδυνολογία», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι παρουσιάστηκε ένα πρόγραμμα «χωρίς κανένα πολιτικό όραμα» και χωρίς σαφές σχέδιο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία.

Όπως σημείωσε, ιδιαίτερα στο ζήτημα της ακρίβειας, η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει, κατά την ίδια, το μέγεθος του προβλήματος «εν τοις πράγμασι».

«Στόχος μας η στήριξη της ελληνικής κοινωνίας»

Αναφερόμενη στους στόχους της ΕΛ.Α.Σ. για το επόμενο διάστημα, η κ. Κουφονικολάκου έθεσε ως βασική προτεραιότητα τη στήριξη των πολιτών και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

«Απόλυτος στόχος σε αυτό το στάδιο στο οποίο βρισκόμαστε είναι να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις. Ο στόχος είναι να υποστηρίξουμε την ελληνική κοινωνία σε αυτή τη συνθήκη πολλαπλών προκλήσεων στην οποία βρισκόμαστε», ανέφερε.

Παράλληλα, έθεσε ως τελικό πολιτικό στόχο την ανάληψη της ευθύνης διακυβέρνησης της χώρας, με διαφορετική, όπως είπε, πολιτική κουλτούρα.

«Προϋπόθεση είναι να αναλάβουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας με μια κουλτούρα υπηρεσίας απέναντι στους πολίτες», κατέληξε.

Η απίστευτη συμμαχία ενός ναζί εγκληματία πολέμου με τον «βασιλιά της κοκαΐνης» που συνέδεσε καρτέλ, στρατό και πολιτική εξουσία στη Βολιβία

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στη Βολιβία συναντήθηκαν δύο κόσμοι που φαινομενικά δεν είχαν τίποτα κοινό. Από τη μία βρισκόταν ο Ρομπέρτο Σουάρες, ένας εύπορος κτηνοτρόφος που είχε εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους ανθρώπους του διεθνούς εμπορίου κοκαΐνης. Από την άλλη, ο Κλάους Μπάρμπι, ο διαβόητος πρώην επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λυών, ο οποίος είχε διαφύγει στη Νότια Αμερική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε καταφέρει όχι μόνο να ζει ελεύθερος στη Βολιβία, αλλά και να αποκτήσει ισχυρές σχέσεις με τον στρατό και την πολιτική εξουσία.

Η συνεργασία τους δεν περιορίστηκε στην προστασία ενός εμπόρου ναρκωτικών από έναν άνθρωπο με στρατιωτικές διασυνδέσεις. Σύμφωνα με μια νέα δημοσιογραφική έρευνα, γύρω τους δημιουργήθηκε ένα σύστημα στο οποίο η διακίνηση κοκαΐνης συνδέθηκε με τις Ένοπλες Δυνάμεις, τη δικτατορία και παραστρατιωτικές ομάδες. Οι συγγραφείς της έρευνας θεωρούν ότι εκεί βρίσκονται οι απαρχές αυτού που σήμερα θα ονομάζαμε «ναρκοκράτος».

Κλάους Μπάρμπι

Και κάπου σε αυτή την πραγματική ιστορία εμφανίζεται… το «Scarface».

Στην ταινία του 1983, ο Τόνι Μοντάνα του Αλ Πατσίνο ταξιδεύει στη Βολιβία για να κλείσει συμφωνία με τον βαρόνο των ναρκωτικών Αλεχάντρο Σόσα. Στη συνάντησή τους βρίσκονται ένας υπουργός Εσωτερικών και ένας συνταγματάρχης, ενώ στην τηλεόραση γίνεται λόγος για σχέσεις ανάμεσα στη στρατιωτική κυβέρνηση της χώρας και τα καρτέλ.

«Ο παραλληλισμός είναι τόσο προφανής όσο και σοκαριστικός», γράφουν οι Μπέργκμαν και Λόπες, οι οποίοι χαρακτηρίζουν την ταινία «προφητεία». Την εποχή που κυκλοφόρησε, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζούσαν μια «έκρηξη» της κοκαΐνης και η Βολιβία είχε εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές της.

Όταν είδε την ταινία μαζί με τον άνθρωπο με τον οποίο έχτισε το παγκόσμιο εμπόριο κοκαΐνης, τον Πάμπλο Εσκομπάρ, φέρεται να σχολίασε σκωπτικά: «Ποιος σας είπε ότι ο Τόνι Μοντάνα είναι Κουβανός και ζει στο Μαϊάμι; Εδώ όλοι ξέρουμε ότι είναι από την επαρχία και κάθεται δίπλα μου».

Εκείνη την εποχή οι δουλειές τους γνώριζαν τεράστια άνθηση. Η Βολιβία είχε, για πρώτη φορά, ξεπεράσει το Περού στην παραγωγή κοκαΐνης.

Τη χρονιά, όμως, που το «Scarface» έκανε πρεμιέρα, ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους του Σουάρες έχανε την προστασία που απολάμβανε επί χρόνια στη Βολιβία. Ο Κλάους Μπάρμπι απελάθηκε στη Γαλλία για να αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη για εγκλήματα που είχε διαπράξει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η συμμαχία του «βασιλιά της κοκαΐνης» με τον Μπάρμπι

Η έρευνα των Μπέργκμαν και Λόπες περιγράφει πώς, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο πρώην επικεφαλής της Γκεστάπο, που στο μεταξύ είχε γίνει συνταγματάρχης του βολιβιανού στρατού, προστάτευε και συνόδευε τον Σουάρες, ενώ είχε αναπτύξει μαζί του και επιχειρηματικές σχέσεις.

Ο Λόπες θεωρεί ότι αυτή η συμμαχία βρίσκεται στη γέννηση του πρώτου «ναρκοκράτους».

«Η ιδέα μιας σύγχρονης κρατικής δομής που λειτουργεί με σκοπό να αποκομίζει οικονομικό κέρδος από τη διακίνηση ναρκωτικών δεν είχε υπάρξει ποτέ», λέει στην EL PAÍS.

Η αρχή της σχέσης τους εντοπίζεται σε ένα δείπνο στρατιωτικών το 1979. Εκεί, ο Μπάρμπι ζήτησε από τον Σουάρες πέντε εκατομμύρια δολάρια για να χρηματοδοτηθεί το πραξικόπημα που θα πραγματοποιούνταν έναν χρόνο αργότερα υπό τον Λουίς Γκαρσία Μέσα.

Το επιχείρημα ήταν η ανάγκη να ανακοπεί η υποτιθέμενη εξάπλωση του κομμουνισμού – ενός κοινού εχθρού για τους δύο άνδρες.

Αργότερα, ο Μπάρμπι ανταπέδωσε τη βοήθεια, εξασφαλίζοντας στον Σουάρες μια ειδική δύναμη ασφαλείας: τους «Los Novios de la Muerte» («Οι Μνηστήρες του Θανάτου»), μια παραστρατιωτική ομάδα αποτελούμενη από ξένους νεοναζί.

Το εμπόριο κοκαΐνης διείσδυσε βαθιά στη δικτατορία του Γκαρσία Μέσα, στις Ένοπλες Δυνάμεις και στον πολιτικό μηχανισμό. Σύμφωνα με έγγραφο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, η αξία του εμπορίου κοκαΐνης ξεπέρασε το 1,5 δισ. δολάρια το 1980.

Μέσα σε λίγα χρόνια άλλαξε δραματικά και η παραγωγή κόκας στη χώρα. Από λίγο περισσότερους από 17.000 τόνους φύλλων κόκας το 1979, η Βολιβία έφτασε να παράγει περισσότερους από 141.000 τόνους το 1985.

Μεγάλο μέρος αυτής της εκρηκτικής ανάπτυξης οφείλεται, σύμφωνα με τον Μπέργκμαν, στον Σουάρες.

Πριν γίνει ο «βασιλιάς της κοκαΐνης», ο Ρομπέρτο Σουάρες ήταν ένας επιτυχημένος κτηνοτρόφος. Είχε ήδη μάθει να πραγματοποιεί μεγάλες εμπορικές συμφωνίες, να συνεργάζεται με άλλες κτηνοτροφικές επιχειρήσεις και να εξάγει ζώα στη Βραζιλία.

Όταν πέρασε στο εμπόριο ναρκωτικών, εφάρμοσε την ίδια επιχειρηματική λογική.

«Όταν μπήκε στο εμπόριο ναρκωτικών, ήταν ήδη συνηθισμένος να διαπραγματεύεται μεγάλες ποσότητες, να συνεργάζεται με άλλες κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις και να εξάγει βοοειδή στη Βραζιλία […] αντιμετώπισε μια παράνομη επιχείρηση όπως οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση διαχειριζόταν ήδη».

Μέχρι την εμφάνισή του, στη Βολιβία δραστηριοποιούνταν κυρίως μικροί παραγωγοί φύλλων κόκας και πάστας βάσης, οι οποίοι πουλούσαν στους Κολομβιανούς διακινητές «σε εξευτελιστικές τιμές, σχεδόν για το τίποτα», όπως εξηγεί ο Λόπες.

«Με τον Σουάρες απέκτησαν τον έλεγχο και ανέβασαν τις τιμές, γεγονός που άλλαξε την αγορά στη Βολιβία».

Η οικογένεια του Σουάρες αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες πηγές των δύο δημοσιογράφων, οι οποίοι κατάφεραν έτσι να συγκεντρώσουν πληροφορίες από πρώτο χέρι τόσο για την άνοδο της επιχείρησής του όσο και για την προσωπικότητά του.

Το βιβλίο τον περιγράφει ως έναν ικανό κτηνοτρόφο που είχε διαμορφωθεί από το σκληρό περιβάλλον της ζούγκλας όπου μεγάλωσε, στο Μπένι, στην περιοχή του Αμαζονίου της Βολιβίας.

«Μεγάλωσε βλέποντας τον θάνατο ως κάτι φυσικό και αναπόφευκτο. Από εκείνα τα ζώα έμαθε ότι αυτό που είχε σημασία ήταν η επιβίωση», αναφέρεται στο βιβλίο.

Η σχέση με τον Πάμπλο Εσκομπάρ

Σημαντικό κομμάτι της ιστορίας είναι και η σχέση του Σουάρες με τον Πάμπλο Εσκομπάρ. Η φιλία τους αποτυπωνόταν ακόμη και στα πάρτι γενεθλίων του Βολιβιανού, στα οποία έδινε το «παρών» ο επικεφαλής του καρτέλ του Μεντεγίν.

Για τον Εσκομπάρ, ο Σουάρες ήταν κυρίως ένας αξιόπιστος προμηθευτής.

«Στον Σουάρες, ο Εσκομπάρ βρήκε έναν σοβαρό επιχειρηματία που μπορούσε να εγγυηθεί σταθερή προμήθεια πάστας βάσης, ώστε στη συνέχεια να παρασκευάζεται η κοκαΐνη», εξηγεί ο Λόπες.

Η επιχειρηματική οργάνωση και η πειθαρχία του Σουάρες είχαν την άλλη όψη τους στον Μπάρμπι, ο οποίος μπορούσε να προσφέρει επιμελητεία και προστασία, αλλά και να συμβάλει στην εξόντωση αντιπάλων.

Ο πρώην ναζί είχε άλλωστε αναπτύξει σχέσεις με το στρατιωτικό κατεστημένο της Βολιβίας πολύ πριν συναντήσει τον «βασιλιά της κοκαΐνης».

Από τη Γκεστάπο στη Βολιβία

Ο Κλάους Μπάρμπι είχε διοριστεί το 1942 επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λυών, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της γαλλικής Αντίστασης απέναντι στη ναζιστική κατοχή.

Έγινε διαβόητος για τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες που διέπραττε. Μία από τις πιο σκοτεινές πράξεις του σημειώθηκε το 1944, όταν διέταξε την απέλαση στο Άουσβιτς 44 Εβραίων παιδιών και επτά εκπαιδευτικών που κρύβονταν στο καθολικό οικοτροφείο του Ιζιέ. Αργότερα δολοφονήθηκαν στους θαλάμους αερίων.

Ο ιστορικός Σερζ Κλάρσφελντ τον έχει χαρακτηρίσει «έναν από τους χειρότερους εγκληματίες του ναζιστικού καθεστώτος».

Μετά τον πόλεμο, ο Μπάρμπι κατάφερε να διαφύγει από την Ευρώπη μέσω των δικτύων διαφυγής που χρησιμοποιούσαν πρώην ναζί και κατέληξε στη Βολιβία.

Εκεί μπορούσε να ζει και να κινείται δημόσια, αποκτώντας παράλληλα στενές σχέσεις με τον στρατό. Η περίπτωσή του είναι χαρακτηριστική του καταφυγίου που βρήκαν στελέχη του καθεστώτος του Αδόλφου Χίτλερ σε ορισμένες στρατιωτικές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής.

Για τους συγγραφείς, όμως, η παρουσία ανθρώπων όπως ο Μπάρμπι στη Βολιβία δεν μπορεί να αποκοπεί από μια παλαιότερη έλξη τμημάτων του στρατιωτικού κατεστημένου προς τον φασισμό.

«Αυτή η γοητεία από τον φασισμό και τις βίαιες στρατηγικές ενσωματώθηκε από νωρίς στη στρατιωτική ιστορία της Βολιβίας. Για παράδειγμα, ο ιδρυτής των SA [της παραστρατιωτικής πτέρυγας του Ναζιστικού Κόμματος], Ερνστ Ρεμ, είχε προσκληθεί ως σύμβουλος του βολιβιανού στρατού», θυμίζει ο Μπέργκμαν.

Τι γνώριζαν οι ΗΠΑ;

Οι Μπέργκμαν και Λόπες δεν υποστηρίζουν ότι είναι οι πρώτοι που αποκάλυψαν πως στρατιωτικές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής προστάτευσαν ναζί εγκληματίες πολέμου.

Αυτό που επιχειρούν μέσα από την έρευνά τους είναι να ενώσουν τις διαφορετικές πλευρές της ιστορίας και να δείξουν τη σχέση ενός από τους πιο διαβόητους ναζί με τη δημιουργία αυτού που χαρακτηρίζουν ως το πρώτο «ναρκοκράτος».

Ένα κρίσιμο ερώτημα, πάντως, παραμένει ανοιχτό: ποιος ήταν ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών;

«Οι ΗΠΑ γνώριζαν τι συνέβαινε στη Βολιβία, αλλά αυτό που δεν είναι σαφές και δεν μπορέσαμε να αποδείξουμε με στοιχεία είναι σε ποιον βαθμό ήταν συνένοχες στο εμπόριο ναρκωτικών της Βολιβίας», εξηγεί ο Λόπες.

Η οικογένεια του Σουάρες υποστηρίζει ότι ο ίδιος είχε στενές σχέσεις με τον Όλιβερ Νορθ, πρώην αξιωματικό των Πεζοναυτών των ΗΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, ο οποίος συνδέθηκε με τη χρηματοδότηση των αντικομμουνιστικών Κόντρας στη Νικαράγουα στο πλαίσιο του σκανδάλου Ιράν-Κόντρα.

Οι δύο δημοσιογράφοι δεν κατάφεραν να βρουν στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτή τη σύνδεση. Η υπόθεση, ωστόσο, που αφήνουν ανοιχτή δίνει μια ακόμη διάσταση σε όσα συνέβησαν στη Βολιβία στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

«Πιστεύουμε ότι η Βολιβία αποτέλεσε την πρόβα τζενεράλε για εκείνο το σκάνδαλο».

Μετωπική σύγκρουση μεταξύ του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του τομεάρχη Οικονομικών της ΕΛΑΣ, Φραγκίσκου Κουτεντάκη, με αφορμή το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ. Ο Μαρινάκης έσπευσε να μιλήσει για «άδειασμα του Τσίπρα», με τον Κουτεντάκη να τον επικρίνει για την «προσωπική θέση» του για το επίδομα ανεργίας, αλλά και γιατί «μετράει το 2030 τέσσερις φορές».

Σε σχετική ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη για δηλώσεις του αναφέρεται ο Τομεάρχης Οικονομικών της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), Φραγκίσκος Κουτεντάκης.

Ο τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ κάνει λόγο για: «Νέο επεισόδιο στο σίριαλ των κυβερνητικών ‘κοστολογήσεων’: μετά την ‘προσωπική θέση’ για δραστική μείωση στα επιδόματα ανεργίας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακάλυψε ένα δήθεν ‘άδειασμα’ ανάμεσα σε όσα είπα σε τηλεοπτική συνέντευξη και σε όσα παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας.

Κουτεντάκης: Ο κ. Μαρινάκης μετράει το 2030 τέσσερις φορές

«Όμως οι μαθητευόμενοι κοστολόγοι της ΝΔ αποφάσισαν να επινοήσουν μια νέα μονάδα μέτρησης: το σωρευτικό άθροισμα της τετραετίας. Έτσι ανακάλυψαν ότι αν προσθέσεις τις δαπάνες τεσσάρων ετών προκύπτει μεγαλύτερος αριθμός από τη δαπάνη ενός έτους. Ο κ. Μαρινάκης, δηλαδή, μετράει το 2030 τέσσερις φορές, και καταλήγει στα 30 δισ. Πρέπει, βεβαίως, να του αναγνωριστεί εγκράτεια: όταν ο κ. Κοντογεώργης εκτίμησε τα μέτρα στα 18 δις αυτός τα μείωσε στα 13 δισ. Και τώρα που ο κ. Πιερρακάκης τα εκτίμησε σε 40 δισ., αυτός τα κατεβάζει στα 30 δισ.

Σε κάθε περίπτωση, για όσους κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, επαναλαμβάνουμε: το συνολικό ύψος του προγράμματός μας είναι 7,5 δις με σταδιακή εφαρμογή σε βάθος τετραετίας. Που σημαίνει ότι το 2030 ο προϋπολογισμός θα έχει διευρυνθεί κατά 7,5 δις σε σχέση με τον σημερινό. Δεν είναι ούτε 13 ούτε 18 ούτε 30 ούτε 40 δις. Είναι 7,5 δις», επισημαίνει ο κ. Κουτεντάκης.

Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη

«Χθες το βράδυ, ο κ. Φραγκίσκος Κουτεντάκης, Τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ, σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Action24, άδειασε πανηγυρικά αυτό το οποίο εμφάνιζε, τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και το κόμμα του, ως «κοστολογημένο» πρόγραμμα.

Συγκεκριμένα, ο κ. Κουτεντάκης ανέφερε, τουλάχιστον τέσσερις φορές, ότι τα περιβόητα 7,5 δισεκατομμύρια είναι ετήσιες δαπάνες και όχι η κοστολόγηση του προγράμματος τετραετίας, όπως ψευδώς είχε ισχυριστεί ο κ. Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη.

Και, παρά το γεγονός ότι ακόμα και τα 7,5 δισεκατομμύρια ετησίως, άρα τα 30 δισεκατομμύρια στην τετραετία, του κ. Κουτεντάκη απέχουν κατά πολύ από την πραγματική κοστολόγηση, η χθεσινή παραδοχή του Τομεάρχη Οικονομικών της ΕΛΑΣ ήταν αρκετή για να αντιληφθούμε για μια ακόμα φορά το μέγεθος της πολιτικής εξαπάτησης, την οποία επιχείρησε ο κ. Τσίπρας».

Το βίντεο με τις δηλώσεις του τομεάρχη Οικονομικών της ΕΛΑΣ:

Δεν έχει καταφέρει η κυβέρνηση έως τώρα να κεφαλαιοποιήσει τις εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και να διαμορφώσει ένα πειστικό μήνυμα για μια νέα θητεία. Ποντάρει στην εφαρμογή των μέτρων, παραμένει ερώτημα αν θα κλιμακώσει απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.

Η παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΕΘ δεν έδωσε μέχρι στιγμής στην κυβέρνηση την πολιτική επανεκκίνηση ή και τη δημοσκοπική ανάταση που επιδίωκε το Μέγαρο Μαξίμου.

Παρά την καλλιέργεια υψηλών προσδοκιών για το εύρος των οικονομικών εξαγγελιών, η Νέα Δημοκρατία παραμένει αισθητά κάτω από το 30%, ενώ οι πρώτες μετρήσεις δείχνουν ότι το βασικό πρόβλημα για την κυβέρνηση παραμένει η αρνητική κριτική των πολιτών στα μέτρα και το αίτημα για πολιτική αλλαγή που κερδίζει έδαφος.

Από την κυβέρνηση εκτιμούν ότι η έναρξη της εφαρμογής των μέτρων που έχουν εξαγγελθεί για το 2026-2027 θα αρχίσει να αλλάζει προς το θετικό την εικόνα της κυβέρνησης. Ο Νοέμβριος αποτελεί έναν σημαντικό μήνα, όπως επίσης και ο Δεκέμβριος, με την καταβολή των πρώτων ποσών προς συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.

Αυτό το οποίο βρίσκεται υπό επεξεργασία είναι η στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛΑΣ. Ειδικότερα, απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, η στάση της κυβέρνησης δείχνει ότι έχει κλιμακώσει την επίθεση απέναντι στο οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ, κάτι το οποίο ενδεχομένως να γυρίζει μπούμερανγκ, καθότι η δριμεία κριτική έχει επισκιάσει το πρόγραμμα της ΝΔ.

Η εικόνα δεν μπορεί να ικανοποιεί την κυβέρνηση δεδομένων των ποιοτικών ευρημάτων. Η πρώτη δημοσκόπηση της Prorata (Εφσυν) μετά τη ΔΕΘ καταγράφει τη ΝΔ στο 25,5%, αλλά κυρίως αποτυπώνει ένα σαφές αίτημα πολιτικής αλλαγής: περίπου δύο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι επιθυμούν αλλαγή, ενώ η έρευνα περιγράφει περιβάλλον έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας που αφορά περίπου τα δύο τρίτα της κοινωνίας. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η GPO (Star): το 61,4% κρίνει αρνητικά την παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Τα παραπάνω δεν μπορούν παρά να αποτελούν red flags και ειδικότερα ως προς το οικονομικό πακέτο το οποίο δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε πολιτικό όφελος ούτε έχει ανακόψει το αίτημα αλλαγής που καταγράφεται στις μετρήσεις.

Διορθωτικές μεταξύ κυβερνητικών στελεχών σε 48 ώρες και τα πυρά για το επίδομα ανεργίας

Στην προσπάθεια να αλλάξει το κλίμα η κυβέρνηση, μόνο βοηθητική δεν είναι η εικόνα που διαμορφώθηκε μέσα σε ένα 48ωρο, με τις διαδοχικές δημόσιες διορθώσεις μεταξύ κυβερνητικών στελεχών. Τη στιγμή που επιχειρείται η διαμόρφωση ενός ενιαίου και διαφανούς μηνύματος μετά τη ΔΕΘ, η κυβέρνηση βρέθηκε μέσα σε λίγες ώρες να εξηγεί ποια τοποθέτηση αποτελεί επίσημη γραμμή και εάν έχει κρυφή ατζέντα.

Αρχικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης πήρε αποστάσεις από τη διατύπωση του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη που ανέφερε εμμέσως πλην σαφώς πως σε περίπτωση ακυβερνησίας μπορεί να υπάρξει κλιμάκωση με την Τουρκία, ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος αυτή τη στιγμή» και ότι απαιτείται προσοχή στις διατυπώσεις.

Μία ημέρα αργότερα οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως χρειάστηκε να αποσαφηνίσει ότι η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου για περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες αποτελεί «αυστηρά προσωπική» άποψη και όχι θέση του υπουργείου ή της κυβέρνησης, υπενθυμίζοντας ότι πρόκειται για ασφαλιστικό και ανταποδοτικό δικαίωμα.

Η αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα: η ΕΛΑΣ έκανε λόγο για «κυνική» και «κοινωνικά ανάλγητη» δήλωση, το ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για αποκάλυψη «κρυφής ατζέντας» και σχεδιασμό περιορισμού του επιδόματος, ενώ το ΚΚΕ κατηγόρησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ότι λειτούργησε ως «λαγός» μιας ευρύτερης αντεργατικής πολιτικής.

Το στοίχημα μεταφέρεται στην εφαρμογή των μέτρων – Υπό παρακολούθηση η δυναμική Τσίπρα

Στην κυβέρνηση παρακολουθούν τις μετρήσεις και αυτό που αποτελεί βασικό στόχο είναι η εφαρμογή των μέτρων. Υπάρχει η προσδοκία ότι το σημερινό δημοσκοπικό αποτύπωμα μπορεί να αλλάξει όταν οι εξαγγελίες μετατραπούν σε πραγματικό όφελος και όταν οι πολίτες αρχίσουν να βλέπουν τις παρεμβάσεις στην τσέπη τους.

Το χρονοδιάγραμμα δείχνει ότι η εφαρμογή ξεκινά από τα τέλη Σεπτεμβρίου με την καταβολή διπλού ενοικίου, ενώ ο Νοέμβριος είναι ο πρώτος σταθμός καταβολών (επιστροφή του ΕΦΚ αγροτικού πετρελαίου, επιστροφή ενοικίου και η ετήσια ενίσχυση των 400 ευρώ σε συνταξιούχους κλπ).

Εν ολίγοις, στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναμένουν ότι το πρώτο ουσιαστικό τεστ για το κατά πόσο το πακέτο της ΔΕΘ θα μεταφραστεί σε αύξηση ποσοστών θα γίνει τους προσεχείς μήνες. Οι μετρήσεις θα αποτελέσουν επίσης δείκτη για τις αλλαγές στη στρατηγική απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη, δεδομένου ότι τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά ευρήματα ανεβάζουν την ΕΛΑΣ και προφανώς αποτελεί κύριο στόχο της ΝΔ να μην μειωθεί η ψαλίδα με το δεύτερο κόμμα.