Σε μικρή απόσταση από τα πτώματα, σχεδόν σε όλες τις φάρμες, υπάρχουν λίμνες με ακαθαρσίες που περνάνε στον υδροφόρο ορίζοντα και μολύνουν το περιβάλλον, συχνά κοντά σε οικισμούς, φυσικούς βιότοπους και, σε μία περίπτωση, κοντά σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Στο εσωτερικό των μονάδων, γουρούνια βρίσκονται στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, χωρίς σπιθαμή γης για την παραμικρή κίνηση. Κάποια άρρωστα, να τρέμουν τα πόδια τους. Νεκρά έμβρυα είναι παρατημένα ακριβώς δίπλα στη χοιρομητέρα που τα έχει αποβάλει.
Υποσιτισμένες χοιρομητέρες σε κακή κατάσταση δαγκώνουν τις μεταλλικές ράβδους και φωνάζουν. Κατσαρίδες, ποντίκια κι αράχνες τριγυρνούν μέσα σε γεμάτες από ακαθαρσίες μονάδες και στις ταΐστρες των γουρουνιών.
Αυτές είναι μόνο μερικές μόνο από τις παρατυπίες που θα έπρεπε να σημάνουν συναγερμό για δεκάδες χοιροτροφικές μονάδες στη χώρα μας. Όχι κάπου μακριά, σε κάποια άλλη ήπειρο, αλλά στις φάρμες όπου «εκτρέφεται» ο διάσημος χοιρινός γύρος και τα ξακουστά σουβλάκια που γίνονται ανάρπαστα στα σουβλατζίδικα της γειτονιάς μας.
Αποκλειστικά ντοκουμέντα από 27 χοιροτροφικές φάρμες
«ΤΟ ΒΗΜΑ» φέρνει στο φως της δημοσιότητας, για πρώτη φορά στα χρονικά, αποκλειστικά ντοκουμέντα από 27 χοιροτροφικές φάρμες σε Δυτική Ελλάδα, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα και Κεντρική Μακεδονία. Πιο συγκεκριμένα, στις περιοχές Αιτωλοακαρνανίας, Τρικάλων, Λάρισας, Βοιωτίας, Εύβοιας και Πιερίας, αποκαλύπτονται οι ανατριχιαστικές συνθήκες που επικρατούν και οι σοβαροί κίνδυνοι που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία, καθώς και για το περιβάλλον.
Μέσα από πάνω από 100 φωτογραφίες και βιντεοληπτικό υλικό, διάρκειας άνω των τριών ωρών, που συνέλεξαν οι οργανώσεις REthink ANIMALS και την UNLOCKED και εμπιστεύτηκαν στο «ΒΗΜΑ», βλέπουμε τις σοκαριστικές εικόνες που μαρτυρούν μια –όπως φαίνεται– συστηματική πρακτική για δεκάδες χοιροτροφικές φάρμες στην Ελλάδα. Κι είναι σαν να βλέπουμε σκηνές δυστοπίας βγαλμένες μέσα από ταινία τρόμου που ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία.
Το υλικό καταγράφηκε μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου του 2026 και στοιχεία της κάθε μονάδας που φαίνεται στις φωτογραφίες βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας και θα διατεθούν στις αρμόδιες Αρχές. Οι συγκεκριμένες μονάδες αποτελούν μέρος της ευρύτερης εφοδιαστικής αλυσίδας που τροφοδοτεί τη βιομηχανία του γύρου, ενός από τα πιο δημοφιλή προϊόντα χοιρινού κρέατος στη χώρα.
Αποτροπιασμό προκαλούν οι εικόνες με νεκρά γουρούνια πεταμένα σε λάκκους δίπλα ακριβώς από τις φάρμες όπου εκτρέφονται ζώα και κοντά σε οικισμούς. Έτσι φτιάχνεται ο γύρος τελικά;
«Η πρώτη μεγάλη έρευνά μας, «This Is Gyros», στρέφει το βλέμμα στην εκτροφή γουρουνιών στην Ελλάδα», λέει στο ΒΗΜΑ η Γεωργία Αγγελοπούλου, εκπρόσωπος της νέας οργάνωσης για τα δικαιώματα των ζώων, REthink ANIMALS. «Αυτή η εκτενής έρευνα κατέγραψε νεκρά γουρούνια σε αποσύνθεση, εκτεθειμένα και προσβάσιμα σε άλλα ζώα, καθώς και περιπτώσεις όπου σκύλοι, γάτες και πτηνά τρέφονταν από τα σώματά τους. Πρόκειται για εικόνες που εγείρουν σοβαρά ζητήματα διαχείρισης των νεκρών ζώων και βιοασφάλειας, καθώς δημιουργείται κίνδυνος διασποράς ασθενειών πέρα από τα όρια της μονάδας».
Ποιο είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο; «Η επανάληψη παρόμοιων εικόνων σε διαφορετικές μονάδες και διαφορετικές περιοχές της χώρας. Δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είδαμε ζώα με τραυματισμούς και σοβαρά προβλήματα υγείας, γουρούνια με κομμένες ουρές, χοιρομητέρες περιορισμένες σε ατομικούς κλωβούς να εμφανίζουν στερεοτυπικές συμπεριφορές και χώρους χωρίς τα κατάλληλα υλικά που θα επέτρεπαν στα ζώα να εκφράσουν βασικές φυσικές συμπεριφορές. Πίσω από κάθε τέτοια εικόνα υπάρχει ένα ζώο που μπορεί να βιώνει πόνο, φόβο, στρες και ματαίωση», πρόσθεσε.
Οι λάκκοι του θανάτου με δεκάδες νεκρά γουρούνια
Οι ανοιχτοί λάκκοι με πτώματα ζώων, για τα οποία δεν φαίνεται να προκύπτει επίσημη καταγραφή ή διερεύνηση σχετικά με τα αίτια θανάτου τους, συνιστούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, αναφέρει η REthink ANIMALS.
Ο Γιώργος Διδάγγελος, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας και χοιροτρόφος, τονίζει στο ΒΗΜΑ: «Είναι εγκληματικό να παραμένει ανοιχτός ένας λάκκος με νεκρά ζώα μέσα επί μακρά σειρά ημερών. Όλα τα πτώματα, ανεξάρτητα από την αιτία θανάτου, είναι επιβλαβή για την υγεία του περιβάλλοντος και των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με τον συγκεκριμένο τόπο απόθεσης νεκρών ζώων. Υπάρχει η δυνατότητα υγειονομικής ταφής των νεκρών ζώων, όπως προβλέπουν οι κτηνιατρικές διευθύνσεις κάθε Περιφέρειας».
Ποια είναι η διαδικασία που προβλέπεται από το νόμο όταν πεθαίνει ένα ζώο μέσα σε μια φάρμα; «Όταν πεθαίνει ένα ζώο, καλούμε την ΚΑΥΣΙΣ (σσ.: εταιρεία που έχει σύμβαση με τη συγκεκριμένη Περιφέρεια για τη διαχείριση νεκρών ζώων) για να παραλάβει το ζώο και να το οδηγήσει σε κρεματόρια. Αν δεν υπάρχει αυτή η τακτική σε κάποια Περιφέρεια, μπορεί και η κτηνιατρική υπηρεσία να κάνει υγειονομική ταφή του ζώου, ακολουθώντας το πρωτόκολλο που προβλέπει απολυμάνσεις και νάιλον υποστρώματα που αποκλείουν τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα. Και με ανθρακικό ασβέστιο που προστατεύει το περιβάλλον, ώστε να μη δημιουργείται πρόβλημα στην ταφή» υπογραμμίζει ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΣΕΚ.
Από τον Νοέμβριο του 2021 υπάρχει το επιδοτούμενο «Πρόγραμμα περισυλλογής, διαχείρισης, αποτέφρωσης νεκρών ζώων και λήψης δειγμάτων εγκεφαλικού ιστού από νεκρά βοοειδή και αιγοπρόβατα». Ανάδοχος του προγράμματος σε πολλές περιφέρειες της Ελλάδας είναι η εταιρεία KAFSIS. Η υπεύθυνη του Τμήματος νεκρών ζώων της εταιρείας, Αργυρώ Συρίγου, δηλώνει: «Δεν χρεώνεται καθόλου ο κτηνοτρόφος για αυτό, η περισυλλογή και η διαχείριση των νεκρών ζώων γίνεται δωρεάν. Το τηλεφωνικό μας κέντρο λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, ώστε ο κάθε κτηνοτρόφος να μας δηλώνει το ζωάκι που έχει πεθάνει κι εμείς την ίδια κιόλας ημέρα θα πάμε να παραλάβουμε το ζώο και θα το διαχειριστούμε».
Στη Θεσσαλία συγκεκριμένα, όπου υπάρχει σύμβαση με την Περιφέρεια, γίνεται διαχείριση νεκρών ζώων κάθε μέρα. «Αν δεν γίνει την ίδια μέρα σε κάποια άλλη περίπτωση, το πολύ να διαρκέσει έως 72 ώρες η εκφόρτωση των νεκρών ζώων. Συνήθως παίρνει το πολύ 48 ώρες η διαδικασία. Είναι τόσο μεγάλος ο όγκος που δεν χωράνε μέσα στα φορτηγά-ψυγεία. Μετά, ο κτηνοτρόφος έχει την υποχρέωση να πάει ένα χαρτί στο κτηνιατρείο που να πιστοποιεί το θάνατο του εκάστοτε ζώου, να γίνει η διαγραφή του και να ταυτοποιηθεί με αυτό που έχουμε στείλει εμείς στην Περιφέρεια. Κάθε μήνα στέλνουμε έγγραφα στην Περιφέρεια, ώστε να ελεγχθεί τι δήλωσε ο κάθε κτηνοτρόφος» συνεχίζει η Αργυρώ Συρίγου. «Υπάρχουν κτηνοτρόφοι που δεν μας δηλώνουν ζώα. Έχει γίνει ενημέρωση σε όλους ότι κάνουμε διαχείριση των νεκρών ζώων εδώ και χρόνια, αυτό δεν σημαίνει ότι μας παίρνουν όλοι τηλέφωνο. Δεν ξέρουμε το λόγο. Μπορεί να έμαθαν αλλιώς».
Σε «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης»
«Ειδικά το τελευταίο διάστημα που είναι έντονο το θέμα των ζωονόσων, υπάρχει μεγάλη επιφύλαξη και προβληματισμός για όλη τη διαχείριση. Καταλαβαίνετε ότι το να έρχονται (σ.σ.: οχήματα από) εταιρείες που κουβαλάνε πάνω νεκρά ζώα από διάφορες περιοχές, τρέμει η ψυχή μας να τα βάλουμε στις επιχειρήσεις μας. Γιατί οι ζωονόσοι τα τελευταία χρόνια είναι σε έξαρση. Η επιφύλαξη αυτή οδηγεί καμιά φορά σε άρνηση να δώσουμε τα ζώα μας σε εταιρείες. Οι περισσότεροι τα δίνουμε, αλλά καμιά φορά δικαιολογημένα μπορεί κανείς να πει ότι δεν βάζει φορτηγό που είναι φορτωμένο με νεκρά ζώα μέσα στην εγκατάστασή του και δεν ξέρει τα αίτια θανάτου. Είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όλοι εμείς που εκτρέφουμε ζώα», δηλώνει στο ΒΗΜΑ ο Γιάννης Μπούρας, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χοιροτροφικών Συλλόγων Ελλάδος.
«Φυσικά υπάρχει η νομοθεσία, αλλά κατανοήστε και την ευαισθησία που υπάρχει από την πλευρά μας για αποφυγή εισόδου κάποιας ασθένειας στο χοιροστάσιό μας. Τα τελευταία χρόνια καταστράφηκαν πάρα πολλά νοικοκυριά. Εκτελέσαμε κι ένα πρόγραμμα για ενίσχυση της βιοασφάλειας των επιχειρήσεων και η πλειοψηφία του κλάδου προσπαθεί να κρατά ένα πολύ καλό επίπεδο προδιαγραφών» συμπληρώνει.
Στο ερώτημα για ποιο λόγο υπάρχουν τόσα νεκρά γουρούνια ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χοιροτροφικών Συλλόγων αναφέρει ότι «είναι σύνηθες να υπάρχει απώλεια 3-5% λόγω φυσιολογικών θανάτων το έτος σε μια υγιή μονάδα». Υπάρχει όμως ακόμη η απορία αν κάποια ζωονόσος μπορεί να έχει οδηγήσει σε τόσους θανάτους.
Η ταφή χωρίς έγκριση είναι παράτυπη, καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα και εξάπλωσης ασθενειών. Η μοναδική περίπτωση που προβλέπεται η υγειονομική ταφή, εντός της εκτροφής ή σε ειδικό χώρο κατάλληλα καθορισμένο χώρο, που ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο για την υγεία των ζώων, τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, είναι σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως οι επιδημίες ή η αντικειμενική αδυναμία πρόσβασης και μεταφοράς των νεκρών ζώων. Συνιστά λύση ανάγκης και πρέπει να εγκρίνεται αποκλειστικά από τις αρμόδιες αρχές.
Σύμφωνα με το άρθρο 8 της Οδηγίας 2008/120/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε να πραγματοποιούνται επιθεωρήσεις από την αρμόδια αρχή σε στατιστικά αντιπροσωπευτικό δείγμα των διαφόρων συστημάτων εκτροφής κάθε χρόνο.
Τι ορίζει ο νόμος για τη διαχείριση νεκρών ζώων και οι αντιδράσεις των Κτηνιατρικών υπηρεσιών
Τα νεκρά ζώα πρέπει να συλλέγονται και να αποθηκεύονται κατάλληλα, μεταξύ άλλων σε ψυχόμενο χώρο, και να παραδίδονται σε αδειοδοτημένη μονάδα διαχείρισης ζωικών υποπροϊόντων με τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα και αρχεία. Οι υποχρεώσεις αυτές προβλέπονται από την ΚΥΑ 612/118658/2020 (ΦΕΚ Β΄1983), σε εφαρμογή των Κανονισμών (ΕΚ) 1069/2009 και (ΕΕ) 142/2011. «Η εγκατάλειψη, ταφή ή καύση νεκρών ζώων εντός των μονάδων δεν αποτελεί νόμιμο τρόπο διαχείρισης», προειδοποιεί η REthink ANIMALS.
H Διεύθυνση της Κτηνιατρικής Περιφέρειας Θεσσαλίας ενημέρωσε το ΒΗΜΑ: «Το τελευταίο εξάμηνο έχουμε ελέγξει σχεδόν το σύνολο των χοιροτροφικών μονάδων της Περιφέρειας Θεσσαλίας και δεν διαπιστώσαμε τέτοιου είδους πρακτικές διαχείρισης νεκρών ζώων» και ο Δρ Αθανάσιος Κωνσταντινίδης, Κτηνίατρος και Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Περιφέρειας Θεσσαλίας χαρακτήρισε ως «εξαιρετικά επείγουσατην κατάσταση», προσθέτοντας ότι πρέπει να κάνει άμεσα έλεγχο τοπικό κλιμάκιο της υπηρεσίας.
Παράλληλα, η Βασιλική Αγά, Κτηνίατρος και αναπληρώτρια Προϊσταμένη Διεύθυνσης Κτηνιατρική στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δηλώνει ότι η εικόνα είναι «άκρως ανησυχητική» και πως «εγείρονται πολλαπλά ζητήματα πέραν της ορθής διαχείρισης των νεκρών ζώων».
Καλούμενος να σχολιάσει τα παραπάνω ευρήματα, ο Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, δικηγόρος και διδάσκων στο ΔΠΜΣ Ζώα, Ηθική, Δίκαιο και Ευζωία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, που αποτελεί έναν από τους πλέον καταρτισμένους νομικούς στο δίκαιο της προστασίας των ζώων στην Ελλάδα, ανέφερε στο ΒΗΜΑ: «Είναι ένα θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος και εγείρονται ζητήματα που αφορούν την ευζωία των ζώων, για τα οποία μεριμνά η φιλοζωική νομοθεσία. Το υλικό αυτό μπορεί να αποτελέσει αφορμή για αυτεπάγγελτη προκαταρκτική εξέταση για ενδεχόμενη τέλεση εγκλημάτων εις βάρος της ευζωίας των χοίρων».
Αρρώστιες, κάκιστη υγιεινή και παρατημένα νεκρά χοιρίδια
Η Δρ. Míriam Martínez Macipe εξέτασε τα τεκμήρια που προέρχονται από το εσωτερικό τριών χοιροτροφικών μονάδων και σημειώνει στην τεχνική ανάλυση του οπτικού υλικού, η οποία πραγματοποιήθηκε με σκοπό την αξιολόγηση της ευζωίας των ζώων: «Ως Ευρωπαϊκή Κτηνιατρική Σύμβουλος της Pigs Protection, ανέλαβα την ανάλυση, συνδυάζοντας την διαθέσιμη επιστημονική βιβλιογραφία με την ισχύουσα νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Τα ευρήματα που σχετίζονται με την ευζωία των γουρουνιών κυμαίνονται από τη συστηματική κοπή της ουράς των γουρουνιών, η οποία αντιβαίνει ευρωπαϊκή οδηγία, μέχρι ζώα με κήλες και ενδείξεις εντερικής νόσου, πρόπτωση του ορθού και αποστήματα. Για παράδειγμα, στο εσωτερικό μονάδας στα Τρίκαλα, καταγράφηκαν γουρούνια με πρόπτωση ορθού χωρίς θεραπεία, σε χώρους με έντονη παρουσία μυγών, καθώς και χρήση φαρμακευτικών ουσιών, όπως ισχυρά αντιβιοτικά, ορμόνες και διεγερτικά. Είναι εμφανείς οι εξαιρετικά άσχημες συνθήκες υγιεινής, με νεκρά χοιρίδια παρατημένα δίπλα σε ζωντανά (πιθανότατα λόγω αποβολής της χοιρομητέρας), ρυπασμένους χώρους και ζώα με λοιμώξεις και παθολογικές καταστάσεις χωρίς θεραπεία.
Η Δρ. Míriam Martínez Macipe συστήνει να διασφαλιστεί η ύπαρξη λειτουργικών χώρων νοσηλείας ή απομόνωσης των άρρωστων ζώων με κατάλληλη, στεγνή και άνετη επιφάνεια ανάπαυσης και να εφαρμοστεί τεκμηριωμένο πρόγραμμα καταπολέμησης επιβλαβών οργανισμών και παρασίτων. Σημειώνει επίσης ότι «Η επιλογή για υπερπαραγωγικότητα συνδέεται με ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, χαμηλότερη ζωτικότητα των χοιριδίων, αυξημένη θνησιγένεια και περιγεννητική θνησιμότητα».
Την ώρα που ευρωπαϊκές οργανώσεις για την προστασία των ζώων πιέζουν σταδιακά για την πλήρη κατάργηση των κλουβιών με την πρωτοβουλία “End the Cage Age”, στοχεύοντας μακροπρόθεσμα στην εξάλειψη των ατομικών κλωβών ακόμη και στους θαλάμους τοκετού, αντικαθιστώντας τους με συστήματα ελεύθερου τοκετού, στις ελληνικές φάρμες βλέπουμε χοιρομητέρες με έλκος που στεγάζονται σε ατομικά κλουβιά και εμφανίζουν έντονη συμπεριφορά που συνδέεται με άγχος, όπως φωνές και δάγκωμα των μεταλλικών ράβδων.
«Οι χοιρομητέρες είναι φυσικό να φωνάζουν αν πεινάνε ή να δαγκώνουν τις μεταλλικές ράβδους. Αυτές οι χοιρομητέρες, αν είχαν φωνή να μιλήσουν, θα μας έλεγαν: “Μας ταΐζουν ανεπαρκώς ή με τροφές που δεν είναι ισορροπημένες και δεν περιέχουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, ώστε να είμαστε υγιείς και να μπορούμε παράλληλα να θηλάζουμε”» σχολίασε ο κτηνοτρόφος Γιώργος Διδάγγελος.
Η υγιεινή συνδέεται στενά με τις υποχρεώσεις βιοασφάλειας και υγείας που προβλέπονται στην Οδηγία 98/58/ΕΚ του Συμβουλίου.
«Όσον αφορά και στον χώρο που αντιστοιχεί σε κάθε ζώο, θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά οι προϋποθέσεις. Έρχονται ντιρεκτίβες από την ΕΕ. Έχει αυστηροποιηθεί ο κανονισμός και εμείς ως κτηνοτρόφοι θέλουμε τα ζώα να έχουν χώρο, ώστε να μη νιώθει ασφυξία και να μπορεί να αναπτυχθεί. Αν είναι στριμωγμένο το ζώο και υποφέρει, θα χρειαστεί να περάσουν περισσότερες μέρες για να αναπτυχθεί. Άρα συμφέρει και βολεύει και επιβάλλεται να δίνουμε στο ζώο όλες εκείνες τις παροχές, όπως εξαερισμό και τον χειμώνα θέρμανση, ώστε να έχουν συνθήκες προσιδιάζουσες με το φυσικό περιβάλλον», υπογραμμίζει ο κ. Διδάγγελος.
28,5 εκατ. ευρώ για την «καλή μεταχείριση των χοίρων» και ο… ΟΠΕΚΕΠΕ
Κάποιες από τις μονάδες που καταγράφηκαν έχουν λάβει χρηματοδότηση μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 200.000 ευρώ για έργα εκσυγχρονισμού, σύμφωνα με την REthink ANIMALS και την UNLOCKED. «Και εδώ προκύπτει ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας πολιτικής. Στην Ελλάδα έχει προβλεφθεί δημόσια δαπάνη περίπου 28,5 εκατομμυρίων ευρώ για την “Καλή μεταχείριση των χοίρων ενσταβλισμένης εκτροφής” και ο αρμόδιος οργανισμός πληρωμής αυτών των οικονομικών ενισχύσεων είναι ο ΟΠΕΚΕΠΕ» σημειώνει η κα. Αγγελοπούλου. Οι ενισχύσεις αυτές δίνονται για την ανάληψη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για την καλή μεταχείριση των χοίρων, που ακολουθούν τα σύγχρονα Ευρωπαϊκά πρωτόκολλα. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά.
Ακολουθούνται τα αναβαθμισμένα πρότυπα μεθόδων παραγωγής σε θέματα διατροφής, συνθηκών σταβλισμού και προστασίας της υγείας των χοίρων; Από το υλικό που έχει στη διάθεσή του το ΒΗΜΑ η απάντηση είναι ότι όχι μόνο δεν τηρείται η κείμενη ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, αλλά εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για το που καταλήγουν τελικά τα ευρωπαϊκά κονδύλια; Έφτασαν οι οικονομικές ενισχύσεις ύψους 28,5 εκατομμυρίων ευρώ στα ζώα; Ελέγχει κανείς τις πραγματικές συνθήκες στις οποίες ζουν;
Μπορεί στους διαδρόμους των σούπερ μάρκετ να βλέπουμε ετικέτες με δήθεν χαρούμενα γουρούνια, αλλά οι παραπλανητικές ετικέτες, οι εικόνες και διαφημίσεις χαμογελαστών ζώων απλά δημιουργούν την ψευδή εντύπωση ότι τηρούνται υψηλά πρότυπα ευζωίας των ζώων. Πρόκειται για το φαινόμενο «humane-washing», δηλαδή για μια παραπλανητική στρατηγική μάρκετινγκ.
«Η συζήτηση δεν αφορά μόνο όσα υφίστανται τα γουρούνια μέσα στις εγκαταστάσεις. Αφορά και όσα μπορούν να περάσουν έξω από αυτές: στα άλλα ζώα, στο περιβάλλον και, τελικά, στη δημόσια υγεία. Πρέπει να αλλάξουμε το σύστημα διατροφής, αφαιρώντας τα ζώα από την εξίσωση», τονίζει η Γεωργία Αγγελοπούλου, εκπρόσωπος της REthink ANIMALS. «Η έρευνα This Is Gyros θέτει κι ένα ευρύτερο ερώτημα για το σύστημα εποπτείας και δημόσιας χρηματοδότησης της εκτροφής ζώων στην Ελλάδα».
Η REthink ANIMALS ζητά μεγαλύτερη διαφάνεια όσον αφορά στις συνθήκες διαβίωσης των ζώων αλλά και ως προς το πώς συνδέονται οι επίσημοι έλεγχοι με τα προγράμματα δημόσιας οικονομικής ενίσχυσης. Ο Paul McCartney των Beatles είχε πει κάποτε ότι «Αν τα σφαγεία είχαν γυάλινους τοίχους, όλοι θα ήταν χορτοφάγοι». Ίσως θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος το ίδιο και για τις κτηνοτροφικές φάρμες.
Πηγή: Το Βήμα
