Πηγές: Al Jazeera, Telegraph, MEMo

Η Γερμανία και η Ιταλία μπλοκάρουν εκ νέου το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για περιορισμό του εμπορίου με παράνομους ισραηλινούς οικισμούς σε κατεχόμενο παλαιστινιακό έδαφος. Η Γερμανία επανέλαβε την αντίθεσή της σε ενδεχόμενη απαγόρευση του εμπορίου της ΕΕ με παράνομους ισραηλινούς οικισμούς, υποστηρίζοντας ότι τέτοια μέτρα θα περιέπλεκαν τις σχέσεις με το Ισραήλ χωρίς να επιφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Την ίδια ώρα το Ισραήλ σχεδιάζει την κατασκευή 34 νέων οικισμών στη Δυτική Όχθη.

Οι δυο χώρες επιμένουν ότι οποιοδήποτε τέτοιο μέτρο απαιτεί ομοφωνία και των 27 κρατών μελών, μπλοκάροντας στην πράξη κάθε ουσιαστική εξέλιξη. Αντίθετα, η Γαλλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Ολλανδία και η Σουηδία υποστηρίζουν ότι πρόκειται για τυπικό εμπορικό ζήτημα, το οποίο μπορεί να αποφασιστεί με ειδική πλειοψηφία. Το 2025, προηγούμενη απόπειρα αναστολής τμημάτων της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ κατέρρευσε εξαιτίας της αντίθεσης των δύο χωρών.

Το επίμαχο πεδίο είναι η Ευρωμεσογειακή Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, που ισχύει από το 2000. Το Άρθρο 2 της συμφωνίας ορίζει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως ουσιώδες στοιχείο της εταιρικής σχέσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνώρισε με καθυστέρηση, τον Ιούνιο του 2025, ότι το Ισραήλ παραβιάζει συστηματικά αυτή τη διάταξη. Ωστόσο, η αναγνώριση αυτή δεν έχει συνοδευτεί από πρακτικές συνέπειες. Τον Σεπτέμβριο του 2025, η Πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πρότεινε τη μερική αναστολή των εμπορικών διατάξεων της συμφωνίας, συνοδευόμενη από στοχευμένες κυρώσεις. Η πρόταση, ωστόσο, παραμένει δεσμευμένη από το βέτο των δύο κρατών.

Η Γερμανία, μέσω του Υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεπουλ, υπερασπίζεται τη θέση της επικαλούμενη την «ανάγκη διατήρησης ανοικτών διαύλων επικοινωνίας» με την ισραηλινή κυβέρνηση. Ο Βάντεπουλ δήλωσε ότι η προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι η δημιουργία συνθηκών για εκεχειρία στον Λίβανο και η βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη Γάζα. Ωστόσο, η επιχειρηματολογία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα στοιχεία που καταγράφει η ίδια η Επιτροπή: οι προτεινόμενοι περιορισμοί θα επηρέαζαν μόλις το 0,5% του εμπορίου Ισραήλ-ΕΕ, δηλαδή λιγότερο από 100 εκατομμύρια ευρώ – στην πραγματικότητα ένα ελάχιστο τίμημα σε σχέση με τα εγκλήματα που διαπράττονται.

Αλλά και η Ιταλία εμφανίζεται αντιφατική. Ενώ έχει αναστείλει τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ, εξακολουθεί να μπλοκάρει την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης. Πρόσφατα, η Ρώμη εξέφρασε στήριξη σε περιορισμούς των εισαγωγών από τους παράνομους οικισμούς, αλλά το μέτρο αυτό κρίνεται ανεπαρκές από μη κυβερνητικές οργανώσεις, καθώς δεν αντιμετωπίζει το ευρύτερο πλαίσιο της συμφωνίας και της συνεχιζόμενης παράνομης κατοχής.

Οι πολίτες διαφωνούν με την ευρωπαϊκη αδράνεια όσον αφορά τις κυρώσεις. Η σχετική Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφές σε μόλις τρεις μήνες, με την Ιταλία να σημειώνει μία από τις υψηλότερες συμμετοχές. Ταυτόχρονα, περισσότερες από 75 ΜΚΟ, σχεδόν 400 πρώην διπλωμάτες και αξιωματούχοι της ΕΕ, καθώς και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, ζητούν την αναστολή της συμφωνίας, αλλά και στη Γερμανία οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των πολιτών διαφωνεί με την επίσημη κυβερνητική στάση και τάσσεται υπέρ μιας εξωτερικής πολιτικής που θα συνάδει με το διεθνές δίκαιο.

Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς χαρακτήρισε την απόφαση «ιστορική», χρησιμοποιώντας τους βιβλικούς όρους «Ιουδαία και Σαμάρεια» για να προσδώσει θρησκευτική και ιστορική νομιμοποίηση – ορολογία που η Παλαιστινιακή Αρχή καταδίκασε ως προσπάθεια συγκάλυψης της κατοχής.

Η Χαμάς καταδίκασε και τις δύο κινήσεις, καλώντας τις παλαιστινιακές παρατάξεις σε ενιαία στάση και ενίσχυση της αντίστασης, ενώ απηύθυνε έκκληση στον ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα να υπερβούν τις λεκτικές καταδίκες και να λάβουν πρακτικά μέτρα.

Υπενθυμίζεται ότι στη Δυτική Όχθη υπάρχουν ήδη 279 οικισμοί (14 στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, την οποία το Ισραήλ κατέλαβε το 1967), στους οποίους ζουν σχεδόν 737.000 έποικοι ανάμεσα σε 3,43 εκατομμύρια Παλαιστίνιους.

Πηγή: infowar

Πηγές: Financial Times, Politico

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι προσφέρει χρηματοδότηση έως και τρία εκατομμύρια δολάρια σε ευρωπαϊκές ομάδες που ευθυγραμμίζονται με το κίνημα MAGA, με σκοπό την καταπολέμηση της «λογοκρισίας» και την καλλιέργεια «δεσμών πολιτισμού» μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Όπως αποκαλύπτουν οι Financial Times, η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ να μετατρέψει την έντονη ρητορική της κατά των ευρωπαϊκών θεσμών σε συγκεκριμένες πολιτικές, την ώρα που οι διατλαντικές σχέσεις δοκιμάζονται.

Η ανακοίνωση της Δευτέρας 13 Ιουλίου προβλέπει επιχορηγήσεις από ένα έως τρία εκατομμύρια δολάρια σε ευρωπαϊκές ΜΚΟ, εκπαιδευτικά ιδρύματα ακόμη και κερδοσκοπικούς οργανισμούς που θα δεσμευτούν να αντιμετωπίσουν «ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, μετανάστευσης, λογοκρισίας και νομικού πολέμου». Το πρόγραμμα, συνολικού ύψους περίπου πέντε εκατ. δολαρίων, έχει στόχο να στηρίξει δεξαμενές σκέψης και κόμματα σε όλη την Ευρώπη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ο Δρ. Κίγκαν ΜακΜπράιντ του Ινστιτούτου Τόνι Μπλερ (το οποίο χρηματοδοτείται και από τον υποστηρικτή του IDF Λάρι Έλισον), δήλωσε ότι: «Πρόκειται για τις ΗΠΑ που θέλουν μια ισχυρότερη Ευρώπη», προσθέτοντας πως «αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να θέλει και η ίδια η Ευρώπη» .

Πίσω από την πρωτοβουλία βρίσκεται η αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Σάρα Ρότζερς, η οποία περιόδευσε πέρυσι σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προκειμένου να καταγγείλει τους νόμους που περιορίζουν την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο, όπως ο Βρετανικός Νόμος για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο (Online Safety Act) και ο Ευρωπαϊκός Νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (Digital Services Act – DSA). Στην ανακοίνωσή του άλλωστε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατηγορεί ευθέως τις «υπερεθνικές αρχές και κυβερνήσεις», ότι χρησιμοποιούν την κρατική εξουσία για να υπονομεύσουν τη δημοκρατική αυτοδιοίκηση «μέσω υπερβολικά ευρείων και ασαφών νόμων κατά του μίσους και κανονισμών για το διαδικτυακό περιεχόμενο, που ελέγχουν και τιμωρούν τον λόγο, ενώ παράλληλα καταστέλλουν την πολιτική συμμετοχή».

Πάνω από την ιδεολογία, τα συμφέροντα

Δεν είναι η πρώτη φορά που Αμερικανοί ολιγάρχες, υποστηρικτές του Τραμπ, προσπάθησαν να επηρεάσουν το δημόσιο διάλογο στην Ευρώπη, χρηματοδοτώντας είτε μέσα ενημέρωσης που διέδιδαν την ακροδεξιά προπαγάνδα είτε απευθείας ακροδεξιά κόμματα και πολιτικούς.

Η αμερικανική παρέμβαση αποτελεί όμως και ένα στρατηγικό εγχείρημα για την ανατροπή των ευρωπαϊκών κανονιστικών φραγμών που περιορίζουν την κυριαρχία των αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών. Όπως επισημαίνεται σε ανάλυση του European Council on Foreign Relations, «η γλώσσα του πολιτισμικού πολέμου είναι ένα πολιτικό τέχνασμα. Ο απώτερος στόχος περιλαμβάνει την παρεμπόδιση της ικανότητας της ΕΕ να ρυθμίζει τις αμερικανικές εταιρείες». Η υποστήριξη σε ευρωπαϊκά κόμματα της άκρας δεξιάς, όπως το γερμανικό AfD, το γαλλικό Εθνικό Συναγερμό και το βρετανικό Reform UK, που τάσσονται κατά των ευρωπαϊκών κανονισμών, εξυπηρετεί και αυτόν τον σκοπό.

Από την οπτική των ΗΠΑ, το βασικό πρόβλημα είναι διττό. Πρώτον, ο DSA απαιτεί από τις πλατφόρμες να αφαιρούν ή να περιορίζουν την πρόσβαση σε «παράνομο περιεχόμενο», μια έννοια που αφήνεται στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών-μελών. Όπως σημειώνεται σε ανάλυση του CSIS, κατηγορίες όπως οι «εκφράσεις διάκρισης» και η «ρητορική μίσους» -παρότι κατά τον ευρωπαϊκό νόμο ορίζονται σαφώς- εγείρουν ανησυχίες από την αμερικανική σκοπιά.

Εν συνεχεία, υπάρχει ο φόβος του «φαινομένου της υπερσυμμόρφωσης». Οι πλατφόρμες, αντιμέτωπες με πρόστιμα που μπορεί να φτάσουν έως το 6% του παγκόσμιου τζίρου τους, ενδέχεται να αφαιρούν περιεχόμενο παγκοσμίως, ακόμα και σε χώρες όπου αυτό είναι απολύτως νόμιμο. Αυτό το «de facto φαινόμενο των Βρυξελλών» σημαίνει ότι ευρωπαϊκά πρότυπα λογοκρισίας μπορεί να γίνουν το παγκόσμιο σημείο αναφοράς. Και κάπως έτσι η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων χαρακτήρισε τον DSA ως «απειλή ξένης λογοκρισίας», που καταπατά την αμερικανική ελευθερία του λόγου.

Η ουσιαστική αδυναμία του DSA δεν είναι ότι περιορίζει την ελευθερία του λόγου, αλλά ότι οι μηχανισμοί ελέγχου της παραπληροφόρησης που θεσπίζει -όσο ατελείς κι αν είναι- αποτελούν ως ένα βαθμό εμπόδιο στη διάδοση ψευδών ειδήσεων και στη ρητορική μίσους. Η κατάργηση του DSA είναι λοιπόν ένας στόχος της κυβέρνησης Τραμπ. Και είναι ένας από τους λόγους για τη χρηματοδότηση ακροδεξιών κομμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι η ευρωπαϊκή ακροδεξιά, που ωφελείται από τέτοιες παρεμβάσεις, τάσσεται υπέρ της κατάργησης ή της αποδυνάμωσης του DSA – όχι φυσικά επειδή ενδιαφέρεται για την ελευθερία του λόγου, αλλά επειδή ο νόμος περιορίζει τη δυνατότητά της να διασπείρει ανεξέλεγκτα την προπαγάνδα της.

Ευθεία παρέμβαση στις εκλογικές διαδικασίες

Η ανακοίνωση έρχεται λίγο πριν από τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όπου πέρυσι ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς είχε επιτεθεί στα ευρωπαϊκά κόμματα για την άρνησή τους να συνεργαστούν με ακροδεξιές ομάδες. Το MAGA αντίθετα αγαπά και στηρίζει τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα. Στη Γαλλία, το Εθνικό Συναγερμό της Μαρίν Λεπέν έχει λάβει έμμεση στήριξη μέσω παρεμβάσεων Αμερικανών διπλωματών, ενώ ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει τον Ούγγρο Βίκτορ Όρμπαν «πρότυπο ηγέτη». Η πιο πρόσφατη προσθήκη στο δίκτυο αυτό είναι η Πολωνία, όπου ο προεδρικός υποψήφιος Καρολ Ναβρότσκι υποστηρίχθηκε ανοιχτά από τον Λευκό Οίκο. Το γερμανικό AfD, το οποίο προηγείται πλέον στις δημοσκοπήσεις με ρεαλιστικές πιθανότητες να μπει σε περιφερειακή κυβέρνηση στη Σαξονία-Άνχαλτ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, έχει επίσης λάβει στήριξη από το MAGA, με τον Ίλον Μασκ και τον Τζέι Ντι Βανς να το επιδοκιμάζουν δημόσια.

Το εγχείρημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ωστόσο, παραβλέπει ένα σημαντικό στοιχείο: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι δημοφιλής στην Ευρώπη. Μόλις το 16% των Βρετανών έχει θετική άποψη γι’ αυτόν, ενώ στη Γερμανία το ποσοστό πέφτει στο 11%. Ακόμη και στην Ιταλία, όπου η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι είναι σύμμαχός του, μόλις το 15% των πολιτών τον υποστηρίζει. Αυτή η χαμηλή δημοτικότητα καθιστά την ανοιχτή σύνδεση με το MAGA εκλογικό βάρος για τα ευρωπαϊκά κόμματα, γεγονός που ήδη αρχίζει να αποτυπώνεται στις στρατηγικές τους επιλογές.

Έτσι, ενώ το AfD είχε αρχικά αγκαλιάσει με ενθουσιασμό τις επιδοκιμασίες του Μασκ και την επίθεση Βανς, η ηγεσία του έχει αποστασιοποιηθεί τελευταία δημόσια από το MAGA, καθώς προετοιμάζεται για τις κρίσιμες αναμετρήσεις στα ανατολικά κρατίδια. Παρομοίως, ακόμα και στελέχη του βρετανικού Reform UK εξέφρασαν επιφυλάξεις στο ενδεχόμενο να αποδεχτούν χρήματα από την αμερικανική κυβέρνηση, εφόσον αυτό συνεπάγεται ταύτιση με τις πρωτοβουλίες MAGA, με το φόβο ότι οι στενές σχέσεις θα τους στοιχίσουν εκλογικά. Οι στενές σχέσεις με τον Τραμπ και το MAGA φαίνεται να είναι εντέλει δίκοπο μαχαίρι.

Πηγή: infowar

Την παρατεταμένη εκλογική περίοδο επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός, ξορκίζοντας πάντως τις πρόωρες κάλπες. Η αυτοδυναμία παραμένει (θεωρητικά) ο στόχος, εμφανής πλέον στο Μαξίμου ο φόβος για το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά, καρφί από Μητσοτάκη με αναδρομή στο 1993

Έκοψε κορδέλες έργων, συνάντησε πολίτες, έσφιξε χέρια, έβγαλε σέλφις, έκανε απολογισμό, υποσχέθηκε να υπάρχει συνέχεια, ζήτησε να λάβει εκ νέου στήριξη.

Για ακόμη μία ημέρα το πρόγραμμα και οι ενέργειες του Κυριάκου Μητσοτάκη είχαν αύρα προεκλογική. Μάλιστα, ο ίδιος από την περιοδεία του στη Βόρεια Εύβοια και απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους της Ν.Δ. που συγκεντρώθηκαν για να τον ακούσουν στην κωμόπολη των Ωρεών, τους κάλεσε να είναι έτοιμοι και στις επάλξεις, αλλά για τις εκλογές «που θα γίνουν την άνοιξη του 2027».

Ωστόσο, έχοντας μάλλον αντιληφθεί ότι το σκηνικό που η κυβέρνηση και τα στελέχη της διαμορφώνουν μυρίζει εκλογές, προσπάθησε να δικαιολογηθεί και να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, δηλώνοντας ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του «δεν σταματάμε και δεν περιμένουμε όπως κάποιοι άλλοι την προεκλογική περίοδο για να βρεθούμε δίπλα στους συμπολίτες μας. Είμαστε παρόντες, αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα με αποτελεσματικότητα, στηρίζουμε τις τοπικές κοινωνίες».

Αγνωστο αν έπεισε, πάντως, ο κ. Μητσοτάκης ευχαρίστησε προκαταβολικά τους συγκεντρωμένους για τον αγώνα που θα δώσουν «για τρίτη αυτοδύναμη θητεία της Ν.Δ.».

Ενας στόχος, η αυτοδυναμία, που εξακολουθεί να εκφωνείται από τα πρωθυπουργικά χείλη, παραμένει όμως μακρινός και αβέβαιος, ενώ η σχεδόν προαναγγελθείσα ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά με κεντρικό στόχο να ανακόψει μια τρίτη θητεία Μητσοτάκη, πυκνώνει τις επιθέσεις και τις αιχμές εναντίον του πρώην πρωθυπουργού. Χαρακτηριστικό ήταν το «καρφί» του κ. Μητσοτάκη σε ομιλία του για τα εγκαίνια τοπικού δρόμου με αναφορά στο μακρινό παρελθόν της διακυβέρνησης του αείμνηστου πατέρα του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και τον ρόλο που είχε διαδραματίσει τότε ο Αντώνης Σαμαράς. Χωρίς να τον κατονομάσει, ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε: «Επιτρέψτε μου να κλείσω με μία προσωπική αναφορά. Είναι για εμένα μεγάλη τιμή να μπορώ να συνδέω το όνομά μου με σημαντικά έργα υποδομής της Εύβοιας, γιατί θυμάμαι πολύ καλά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, το καλοκαίρι -αν δεν κάνω λάθος- του 1993, λίγο πριν πέσει η κυβέρνηση, έτσι όπως έπεσε, να εγκαινιάζει τη γέφυρα της Χαλκίδας. Χαίρομαι που με τη σειρά μου μπορώ να συνδέσω το δικό μου όνομα με σημαντικά έργα υποδομής, τα οποία τα οφείλαμε στην Εύβοια εδώ και δεκαετίες και τα οποία υλοποιούνται».

Ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε επίσης το Κέντρο Υγείας Ιστιαίας, το πρώτο που διαθέτει Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, και το πλωτό ασθενοφόρο του Λιμενικού, στη Βόρεια Εύβοια, υποστηρίζοντας ότι το ΕΣΥ αλλάζει και οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης επενδύονται προς όφελος της συνολικής αναβάθμισής του.

Με ελικόπτερο

Παράλληλα, απέκρουσε την κατηγορία που προσάπτει η αντιπολίτευση για επικοινωνιακή πολιτική, λέγοντας ότι «η κυβέρνηση δεν επιδίδεται στην επικοινωνία», ενώ δείχνοντας την επιθυμία να παραμείνει στο τιμόνι, τόνισε ότι «το ταξίδι αυτό συνεχίζεται, δεν σταματά εδώ». Ο κ. Μητσοτάκης ταξίδεψε στη Βόρεια Εύβοια με ελικόπτερο. Προσγειώθηκε στο γήπεδο της Ιστιαίας και τον υποδέχθηκαν ο δήμαρχος Ιστιαίας Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς και ο βουλευτής Σίμος Κεδίκογλου. Στο μεταξύ, ένας από τους βουλευτές που διαφώνησαν με την προοπτική εκλογών το φθινόπωρο, ο Στέλιος Πέτσας, σχολίασε ότι θα ήταν λάθος να γίνουν τότε και εκτίμησε ότι ο κ. Μητσοτάκης θα επιλέξει την άνοιξη, παρουσιάζοντας ως «καλές ημερομηνίες» (Παραπολιτικά) τις 14 Μαρτίου ή τις 25 Απριλίου.

Ένα μοναδικό λαδερό με ποικιλία καλοκαιρινών λαχανικών. Από κολοκυθάκια και μελιτζάνες μέχρι πιπεριές και ντομάτες.