Ενώ χιλιάδες νέοι αγρότες κάτω των 40 ετών επιλέγουν και επιμένουν να μένουν στον τόπο τους - όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Ινστιτούτου του Αλέξη Τσίπρα - δυσκολεύονται να βρουν καλλιεργήσιμη γη. Μάλιστα επισημαίνει πως η εγκατάλειψη της καλλιεργήσιμης γης αυξάνει τις εισαγωγές τροφίμων και πιέζει δημογραφικά την περιφέρεια.

Στη νέα Flash ανάλυση που δημοσιεύει το ΙΝΑΤ, με τίτλο: Η γη που «κοιμάται» και οι νέοι που περιμένουν, αναδεικνύεται μια υπαρξιακής διάστασης αντίφαση που δοκιμάζει την περιφέρεια.

Όπως αναφέρει, ενώ χιλιάδες νέοι αγρότες κάτω των 40 ετών επιλέγουν και επιμένουν να μένουν στον τόπο τους, δυσκολεύονται να βρουν καλλιεργήσιμη γη. Την ίδια στιγμή εκατομμύρια στρέμματα αγροτικής γης παραμένουν αδρανή και η τάση είναι αυξητική.

«Το θέμα αγγίζει ολόκληρη την κοινωνία. Η εγκατάλειψη της καλλιεργήσιμης γης αυξάνει τις εισαγωγές τροφίμων, πιέζει δημογραφικά την περιφέρεια και αποτελεί κίνδυνο για το περιβάλλον μέσα από την αύξηση των πυρκαγιών λόγω της συσσώρευσης εύφλεκτης χέρσας βιομάζας.

Τα εργαλεία για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου υπάρχουν ήδη στην Ευρώπη. Γαλλία, Πορτογαλία και Ισπανία έχουν ήδη δημιουργήσει το θεσμικό πλαίσιο που είναι απαραίτητο και στην Ελλάδα προκειμένου να κρατήσει τους νέους αγρότες στον τόπο τους, αλλά και να θωρακίσει την επισιτιστική της ασφάλεια».

«Οδικός χάρτης» από το Ινστιτούτο Τσίπρα

Η Ομάδα Κοινών, Ομότιμης Παραγωγής και Αποκέντρωσης του ΙΝΑΤ καταθέτει έναν οδικό χάρτη για τη θεσμοθέτηση της ελληνικής Τράπεζας Γης με στόχο τη σύνδεση των νέων αγροτών με την αναξιοποίητη καλλιεργήσιμη γη. Η πρόταση περιλαμβάνει:

•⁠ ⁠Απόδοση γης μέσω κοινωνικών κριτηρίων, αντί της πλειοδοσίας
•⁠ ⁠Μακροχρόνιες συμβάσεις άνω των 10 ετών που θα ευνοούν τις επενδύσεις

Η ανάλυση του ΙΝΑΤ για την Τράπεζα Γης

Η ελληνική ύπαιθρος συμπυκνώνει σήμερα μια αντίφαση που δεν εξηγείται ούτε από την έλλειψη πόρων ούτε από την απουσία νομοθεσίας: εκατομμύρια στρέμματα αγροτικής γης παραμένουν αδρανή, ενώ χιλιάδες νέοι που θέλουν να παράγουν δεν βρίσκουν χωράφι. Το κόστος αυτής της αδράνειας δεν μένει στην ύπαιθρο. Μετακυλίεται σε ολόκληρη την κοινωνία, με τη μορφή εισαγωγών τροφίμων, ερημωμένων περιοχών και εύφλεκτης χέρσας βιομάζας.

Η γη δεν είναι ένα ακόμη περιουσιακό στοιχείο. Είναι πεπερασμένος εθνικός πόρος με σαφή κοινωνική λειτουργία: παράγει τροφή, συγκρατεί πληθυσμό, διαμορφώνει τοπίο και καθορίζει τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Όταν μένει ανενεργή, δεν χάνει μόνο ο ιδιοκτήτης της. Χάνει η χώρα.

Η διπλή ανισορροπία

Περίπου έξι εκατομμύρια στρέμματα αγροτικής γης εκτιμάται ότι παραμένουν ακαλλιέργητα. Την ίδια στιγμή, μόλις το 7,2% των Ελλήνων αγροτών είναι κάτω των 40 ετών. Στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 12%, με μέση ηλικία γεωργού τα 57 έτη — και ακόμη αυτό αντιμετωπίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως στρατηγικός κίνδυνος για την επισιτιστική ασφάλεια.

Δύο ελλείμματα, επομένως, τρέφουν το ένα το άλλο: γη χωρίς αγρότες και αγρότες χωρίς γη. Παράλληλα, η χώρα εισάγει κρέας και αγροτικά προϊόντα αξίας άνω του 1,5 δισ. ευρώ ετησίως. Το εμπορικό αυτό έλλειμμα δεν είναι μοιραίο· είναι, εν μέρει, η λογιστική αποτύπωση της γης που δεν καλλιεργείται.

Το ισχύον πλαίσιο: εργαλεία που δεν αποδίδουν

Ο κεντρικός νόμος για τη διαχείριση των δημόσιων αγροτικών εκτάσεων, ο ν. 4061/2012, δεν στερείται εργαλείων. Καλύπτει τις λεγόμενες «διαθέσιμες εκτάσεις» — όσες έμειναν αδιάθετες μετά την αποκατάσταση ακτημόνων ή επανήλθαν στο Δημόσιο λόγω έκπτωσης του δικαιούχου — και προβλέπει παραχώρηση χρήσης ακινήτων έως 100 στρεμμάτων, έναντι χαμηλού τιμήματος, σε κατ’ επάγγελμα αγρότες, συνεταιρισμούς, ομάδες παραγωγών και ανέργους.

Οι πρόσφατες εξελίξεις, ωστόσο, κινούνται στη λογική της παράτασης και όχι της μεταρρύθμισης. Η ισχύς των αποφάσεων παραχώρησης του άρθρου 36 παρατάθηκε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, ώστε να μη βρεθούν εκτός πλαισίου αγρότες που ήδη καλλιεργούν. Κατατέθηκε επίσης τροπολογία για τη διασφάλιση επιδοτήσεων σε αγρότες που καλλιεργούν εκτάσεις όπου το Δημόσιο εμφανίζεται στο Κτηματολόγιο ως αρχικός ιδιοκτήτης, ένα πρόβλημα που αφορά κυρίως τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία.

Η επανάληψη των παρατάσεων είναι το πιο εύγλωττο τεκμήριο: ένα σύστημα που χρειάζεται διαρκή ανανέωση της προσωρινότητάς του δεν προσφέρει ασφάλεια δικαίου σε κανέναν.

Τα τέσσερα δομικά εμπόδια

Κατακερματισμός ιδιοκτησίας. Μεγάλο μέρος της γεωργικής γης ανήκει σε πολυάριθμους συγκληρονόμους που ζουν στα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό. Η εκμίσθωση καθίσταται πρακτικά αδύνατη, ακόμη και όταν όλοι τη θέλουν.

Γραφειοκρατικό αδιέξοδο. Η διαδικασία παραχώρησης είναι χρονοβόρα και απαιτεί πλήθος δικαιολογητικών. Αποθαρρύνει κατεξοχήν όσους δεν έχουν εμπειρία στις δημόσιες υπηρεσίες — δηλαδή τους νέους.

Αδιαφανής κατανομή. Η ανάθεση μέσω πλειοδοτικών δημοπρασιών ευνοεί συστηματικά όποιον διαθέτει κεφάλαιο, όχι όποιον διαθέτει σχέδιο. Ο νεοεισερχόμενος αγρότης ξεκινά τον αγώνα χαμένος.

Κτηματολογική αταξία. Για χιλιάδες αγροτεμάχια το Δημόσιο εμφανίζεται ως αρχικός δικαιούχος στις πρώτες εγγραφές, χωρίς να αναγνωρίζονται εμπράγματα δικαιώματα σε όσους ήδη τα καλλιεργούν. Η νομική αβεβαιότητα λειτουργεί ως φόρος επί της επένδυσης.

Κανένα από τα τέσσερα δεν είναι τεχνικό ατύχημα. Είναι αποτέλεσμα επιλογών — και άρα αναστρέψιμο με επιλογές.

Η ευρωπαϊκή εμπειρία: ο θεσμός υπάρχει ήδη

Η Ελλάδα δεν καλείται να εφεύρει κάτι. Καλείται να προσαρμόσει έναν θεσμό που λειτουργεί στην Ευρώπη επί εξήντα χρόνια. Οι γαλλικές SAFER συστάθηκαν το 1960 ως περιφερειακοί, μη κερδοσκοπικοί φορείς αγροτικής γης, με δικαίωμα προτίμησης από το 1962 και ρητή αποστολή δημόσιου συμφέροντος: διατήρηση της αγροτικής και δασικής γης, τοπική ανάπτυξη σε συνεργασία με την αυτοδιοίκηση, προστασία του περιβάλλοντος και διαφάνεια της αγοράς γης μέσω δημοσιευμένων τιμών αναφοράς. Η Γαλικία λειτουργεί από το 2007 τη Banco de Terras και η Πορτογαλία από το 2012 τη Bolsa de Terras, ως ψηφιακούς μεσολαβητές ανάμεσα σε αδρανή προσφορά και ανικανοποίητη ζήτηση.

Δείτε όλη την ανάλυση του Ινστιτούτου Τσίπρα εδώ

Ο Άδωνις Γεωργιάδης πιστεύει ότι είναι δελφίνος. Όμως, δεν είναι τίποτα παραπάνω από γελωτοποιός σε μια Αυλή, που τον ανέχεται γιατί την εξυπηρετεί

Οι μεσαιωνικές Αυλές των βασιλιάδων και των αρχόντων περιλάμβαναν και τη φιγούρα του γελωτοποιού. Αντίστοιχους ρόλους μπορούμε να δούμε και σε παλαιότερες εποχές. Στο Βυζάντιο τους έλεγαν τζουτζέδες.

Ο γελωτοποιός είχε ως καθήκον να διασκεδάζει χοροπηδώντας, λέγοντας αστεία και κυρίως λέγοντας αυτά που η ευπρέπεια δεν επέτρεπε στους άρχοντες να πουν, αλλά χαίρονταν να τα λέει κάποιος άλλος, που, σε τελική ανάλυση, εάν έλεγε και καμιά κουβέντα παραπάνω μπορούσαν να του ρίξουν και ένα γερό μπερντάκι ξύλο.

Αρκεί κανείς να κοιτάξει τα αλλεπάλληλα ποσταρίσματά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που πάντα περιλαμβάνουν όλες τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παρουσίες, όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του και πολύ συχνό σχολιασμό της επικαιρότητας, όταν φυσικά δεν αναμεταδίδει επιμελώς ό,τι ποστάρει η «Ομάδα Αλήθειας» και όλος ο εσμός των κομματικών τρολ της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται γενικά για πολιτική επικοινωνία, έστω και με ερασιτεχνικό τρόπο. Ούτε για προσπάθεια να μην χάσει την επαφή με το ακροατήριό του. Είναι μια προσπάθεια να παίξει με συνέπεια τον ρόλο του γελωτοποιού: Να είναι αυτός που θα πει τις πιο μεγάλες αντικομμουνιστικές χοντράδες, που υποτίθεται ότι λόγοι σεβασμού στην άλλη άποψη δεν επέτρεπαν μέχρι τώρα, γιατί για αυτόν δεν υπάρχει κανένας περιορισμός και θα βγει να πει καλά σας κάναμε και σας βασανίζαμε, σας εξορίζαμε, σας εκτελέσαμε και μακάρι να σας κάνουμε και χειρότερα. Να είναι αυτός που θα βγει και θα πει – μαζί με τον συνάδελφό του Θάνο Πλευρή – ότι εάν θέλετε ακροδεξιά πολιτική, ωμό ρατσισμό και πογκρόμ κατά μεταναστών μην κοιτάζετε προς τα ρετάλια της Ακροδεξιάς, εμείς είμαστε η αυθεντική Ακροδεξιά. Να είναι αυτός που θα βγει και θα καθυβρίσει δημοσιογράφους που τόλμησαν να κάνουν κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας τους ότι πίνουν μπάφους. Να είναι αυτός που θα πει ανοιχτά ότι όλα είναι για πούλημα και δουλειά ενός υπουργού Υγείας είναι να διαφημίζει κομπογιαννίτες και μάλιστα να το θεωρεί και τμήμα της προώθησης του ιατρικού τουρισμού. Να είναι αυτός που βγαίνει και υποστηρίζει ότι ένας τέως πρωθυπουργός, για τον οποία καμία υπόνοια διαφθοράς δεν υπήρξε ποτέ, «ήταν ο πιο διεφθαρμένος πρωθυπουργός».

Και όλα αυτά με το ακαταλόγιστο του γελωτοποιού και το θράσος του τζουτζέ. Πουλώντας μαζί και όλη τη σχετική εικόνα, που ξέρει ότι τα μέσα θα αναπαράγουν γιατί κάνει θόρυβο, βγάζει σύντομα βίντεο που γίνονται reel εύκολα. Με την κρυφή ελπίδα ότι έτσι αποκτά προβολή, που όταν έρθει η ώρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ, αυτός να είναι εκεί ως δελφίνος με αξιώσεις.

Όμως, το πρόβλημα με τον γελωτοποιό του βασιλιά στο τέλος της ημέρας δεν είναι ο γελωτοποιός. Σε τελική ανάλυση αυτός αναλώσιμος είναι και εύκολα θα μπορούσε να αρχίσει να μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να έχει δημοσκοπικά κεσάτια. Το πρόβλημα είναι με αυτούς που όχι απλώς ανέχονται τον γελωτοποιό να χοροπηδάει λέγοντάς τις ακρότητες, αλλά στην πραγματικότητα χαίρονται με αυτές και τις ενστερνίζονται, απλώς βολεύονται να τον αφήνουν να τα λέει αυτός πρώτα.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι η δημοφιλία του Άδωνι Γεωργιάδη μέσα στη ΝΔ δεν είναι επειδή είναι διασκεδαστικός, αλλά επειδή αυτά που λέει τα πιστεύει το κυβερνητικό επιτελείο και τα ενστερνίζεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, που διαφορετικά εύκολα θα τον είχε ξαποστείλει.

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι μόνο ο γελωτοποιός του βασιλιά. Είναι και η φωνή του βασιλιά, η φωνή που λέει αυτά που ο βασιλιάς πιστεύει, αλλά για λόγους εικόνας δεν θέλει να τα πει με αυτή την ωμότητα. Γιατί και βαθιά αντικομμουνιστής είναι ο πρωθυπουργός της «σωστής πλευράς της ιστορίας» και την ακροδεξιά στροφή των ευρωπαϊκών πολιτικών για το άσυλο και τη μετανάστευση ακολουθεί, και με τους ιδιώτες ενάντια σε κάθε δημόσιο τάσσεται, και να κάνει πολεμική ενάντια στην αντιπολίτευση με συκοφαντίες και μυθεύματα θέλει, και μια χαρά πήγε να βγάλει χαμογελαστός φωτογραφία με τον Νετανιάχου παρά την παγκόσμια κατακραυγή σε βάρος του.

Σε τελική ανάλυση όπως οι βασιλιάδες κρίνονταν και από τους γελωτοποιούς που διάλεγαν, έτσι και οι πρωθυπουργοί κρίνονται και από τους υπουργούς που αφήνουν ξεκαπίστρωτους να λένε ό,τι τους κατέβει. Κοινώς: Πες μου τον γελωτοποιό σου, να σου πω ποιος είσαι.

Πηγή: in

Η ΕΛΑΣ τονίζει ότι ο πρωθυπουργός μιλά για την επιστροφή των επιστημόνων, «χωρίς να αναφέρεται στις αστοχίες της ερευνητικής πολιτικής της κυβέρνησής του» - Ζητά δημόσιες απαντήσεις για τη χρηματοδότηση του ΕΛΙΔΕΚ, την τύχη του «Trust your Stars», την πορεία του «Ερευνώ - Καινοτομώ» και την ολοκλήρωση της διαδικασίας για τις Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στο Σαν Φρανσίσκο για το brain gain επικεντρώθηκαν στην προσέλκυση εξειδικευμένων εργαζομένων για θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις, σημειώνει ο Τομέας Παιδείας της ΕΛΑΣ, τονίζοντας, όμως, πως «άφησαν αναπάντητο ένα κρίσιμο ερώτημα: τι προοπτικές προσφέρει η Ελλάδα στους επιστήμονες που θέλουν να επιστρέψουν για να εργαστούν στα ΑΕΙ και τα Εθνικά Ερευνητικά Κέντρα, που αποτελούν πυλώνες της έρευνας και της ανάπτυξης καινοτομίας;».

Για αυτούς τους επιστήμονες, υπογραμμίζει, μια εκδήλωση επαγγελματικών ευκαιριών «δεν υποκαθιστά τη σταθερή χρηματοδότηση, τις σύγχρονες ερευνητικές υποδομές και τις θέσεις εργασίας με προοπτική» και προσθέτει πως η πορεία τεσσάρων σημαντικών χρηματοδοτικών εργαλείων θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα για τις κυβερνητικές επιλογές και τη διαχείρισή τους.

«Trust your Stars»: «Το πρόγραμμα, που προοριζόταν να στηρίξει ερευνητικά έργα νέων επιστημόνων, απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, ενώ είχαν ήδη υποβληθεί 1.241 αιτήσεις», επισημαίνει, τονίζοντας πως η εξέλιξη αυτή «ανέτρεψε τον προγραμματισμό ερευνητικών ομάδων που είχαν επενδύσει χρόνο και εργασία στην προετοιμασία των προτάσεών τους. Ποιοι λόγοι οδήγησαν στην απένταξη, ποια ευθύνη αναλογεί στους αρμόδιους φορείς και ποια εναλλακτική χρηματοδότηση προβλέπεται για τους ερευνητές που συμμετείχαν στη διαδικασία;», ρωτάει την κυβέρνηση.

«Ερευνώ – Καινοτομώ»: «Η μεγάλη χρονική απόσταση ανάμεσα στην έναρξη της διαδικασίας και στη δημοσίευση αποτελεσμάτων δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες στον προγραμματισμό των ερευνητικών συνεργασιών», σημειώνει ο Τομέας Παιδείας της ΕΛΑΣ, προσθέτοντας πως «στην Παρέμβαση ΙΙ εγκρίθηκαν 199 από τις 1.938 αιτήσεις, ενώ 442 ακόμη αξιολογήθηκαν θετικά αλλά δεν χρηματοδοτήθηκαν λόγω εξάντλησης του προϋπολογισμού. Χρειάζονται σαφείς απαντήσεις για την επάρκεια των πόρων, τους χρόνους ολοκλήρωσης των διαδικασιών και τη διαφάνεια της αξιολόγησης».

Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές: «Η διαδικασία στήριξής τους, με προγραμματισμένο προϋπολογισμό 120 εκατ. ευρώ, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2023. Η πρόσκληση του δεύτερου σταδίου δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2025 και τα προσωρινά αποτελέσματα αξιολόγησης τον Μάιο του 2026, δυόμισι χρόνια μετά. Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των οριστικών αποφάσεων, της χρηματοδότησης και της έναρξης υλοποίησης των έργων;».

Η ΕΛΑΣ ζητά συγκεκριμένες, δημόσιες απαντήσεις για τη χρηματοδότηση του ΕΛΙΔΕΚ, την τύχη του «Trust your Stars», την πορεία του «Ερευνώ – Καινοτομώ» και την ολοκλήρωση της διαδικασίας για τις Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές.

Ανέβασε θερμοκρασίες η Ντόρα Μπακογιάννη στο παγωμένο εδώ και καιρό στρατόπεδο της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όταν μίλησε για καβαλημένα καλάμια

Ανέβασε θερμοκρασίες η Ντόρα Μπακογιάννη στο παγωμένο εδώ και καιρό στρατόπεδο της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όταν μίλησε για καβαλημένα καλάμια. Πήραν το όπλο τους ο Βορίδης και ο Αδωνις– σεβόμαστε την κυρία, αλλά καλάμια δεν βλέπουμε. Πήραν το όπλο τους και αρκετοί βουλευτές, που έβγαλαν τα απωθημένα τους. Και βέβαια βλέπουν καβαλημένα καλάμια και πρέπει να κόψει με το μαχαίρι ο πρωθυπουργός τέτοιες συμπεριφορές. Ενας τους μάλιστα βλέπει πολλές μύτες να έχουν σηκωθεί ψηλά και ζήτησε από τον Μητσοτάκη να τις κόψει. Μια ωραία ατμόσφαιρα με λίγα λόγια, που δείχνει ότι δεν είναι όλα και τόσο ρόδινα όσο εμφανίζονται στην κυβέρνηση και στους βουλευτές που τη στηρίζουν.

Δεν την έπιασε ο πόνος βέβαια την έμπειρη Ντόρα για τις συμπεριφορές των υπουργών στα καλά καθούμενα. Βλέπει ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον αδελφό της και το πολιτικό σόι και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ενόψει εκλογών. Για τον στενοχωρημένο νεοδημοκράτη ενδιαφέρεται, για την εκλογική του συμπεριφορά αύριο, την ψήφο του. «Ο στενοχωρημένος Νεοδημοκράτης θέλει να ξέρει, πρώτον, ότι τον νοιαζόμαστε και, δεύτερον, ότι τον σκεφτόμαστε. Μπορεί να μην μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα, αλλά θέλει να τον ακούσουμε και να τον αγκαλιάσουμε». Αυτή η προτροπή συνοδεύει τη διαπίστωσή της για καβαλημένα καλάμια. Τον στενοχωρημένο νεοδημοκράτη και τα μάτια σας.

Για τους στενοχωρημένους αριστερούς, πασόκους, κεντρώους και λοιπούς, δεν υπάρχει θέμα, αυτό είναι το συμπέρασμα. Αυτοί ας αισθάνονται όπως θέλουν. Αλλά από άποψη κωμωδίας είναι πιο ενδιαφέρον ότι δεν υπάρχει θέμα για τον Αδωνη. Αυτός δεν ξέρει, ούτε και βλέπει τα καβαλημένα καλάμια και την αλαζονεία υπουργών που βλέπει η Ντόρα. Δικαιολογημένα από άποψη οπτικής θα πείτε, γιατί πώς να δεις καβαλημένα καλάμια όταν πετάς στα ύψη καβάλα σε καλάμι; Οταν ίπτασαι στον ουρανό της οίησης, του ακραίου λαϊκισμού, της βεβαιότητας ότι σε όλα έχεις δίκιο; Οταν κοπανάς από κει ψηλά γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενείς με τον κεφαλοθραύστη της απόλυτης αλήθειας που μόνο εσύ κατέχεις;

Μεταξύ μας όμως, όλα αυτά είναι πταίσματα μπροστά στο καλάμι του προεξάρχοντος της διμοιρίας των καβαλημένων. Η αγαπητή και σεβαστή Ντόρα απέφυγε φυσικά να κάνει λόγο για το μεγάλο καλάμι το οποίο ιππεύει ο αδελφός της. Που δεν συμπεριφέρεται αλαζονικά μόνο στους πονεμένους νεοδημοκράτες, αλλά στους πάντες. Που θεωρεί τους Ελληνες επιρρεπείς στην αμνησία και τη συγκάλυψη. Που δεν αισθάνεται την ανάγκη να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη για κατορθώματα που φέρουν φαρδιά πλατιά τη δική του υπογραφή. Που δέχεται άλλοι να τρώνε τη σφαίρα γι’ αυτόν, όπως μας εξομολογήθηκε ο εθνικός μας ανεψιός.

Για το καλάμι του Μητσοτάκη, κουβέντα από κανέναν εμπλεκόμενο στη μάχη του καλαμιού. Η δική του αλαζονεία όμως είναι που κάνει τη μεγάλη ζημιά, όχι μόνο στη Ν.Δ. –αυτό αφορά μόνο κάποιους «στενοχωρημένους»– αλλά στη χώρα. Κι αυτόν πρέπει να κατεβάσουν οι Ελληνες από το καλάμι, πριν είναι πολύ αργά…