Τζόναθαν Γκλέιζερ - Συνεχίζουν οι αντιδράσεις για την οσκαρική ομιλία του
- Κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
- 0 σχόλια
Η ομιλία του βραβευμένου με Όσκαρ για την ταινία «Ζώνη ενδιαφέροντος», Τζόναθαν Γκλέιζερ, συνεχίζει να γίνεται αντικείμενο έντονων συζητήσεων και δηλώσεων
Θυμίζουμε πως ο δεξιοτέχνης και ακριβοθώρητος σκηνοθέτης, παραλαμβάνοντας το Όσκαρ για την ταινία που έδειχνε τη ρουτίνα της καθημερινότητας της οικογένειας του διοικητή τού Άουσβιτς Ρούντολφ Ες, δήλωσε σχετικά με τις σφαγές στη Γάζα: «Όλες οι επιλογές μας καθρεφτίζουν τον εαυτό μας στο παρόν. Όχι για να πούμε κοιτάξτε τι έκαναν τότε, αλλά για να πούμε κοιτάξτε τι κάνουμε εμείς τώρα. Η ταινία μάς δείχνει πού οδηγεί η απανθρωποποίηση στη χείριστη μορφή της. Μορφοποίησε το παρελθόν μας και το παρόν μας και τώρα βρισκόμαστε εδώ, ως κάποιοι που αρνούνται να θέσουν την εβραϊκότητά τους και το Ολοκαύτωμα στην ομηρία μιας Κατοχής και σε όσα έχουν οδηγήσει σε διαμάχη τόσους αθώους ανθρώπους. Βλέποντας είτε τα θύματα της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ είτε τη συνεχιζόμενη επίθεση στην Γάζα, πώς αντιστεκόμαστε;».
Κατά τη διάρκεια τελετής βράβευσης για την αναγνώριση των 30 χρόνων του Ιδρύματος Shoah του Πανεπιστημίου στη Νότια Καλιφόρνια, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ κατήγγειλε τον αντισημιτισμό και το αντιμουσουλμανικό μίσος και προειδοποίησε για την άνοδο των ακραίων απόψεων λέγοντας: «Μπορούμε να εξοργιστούμε ενάντια στις αποτρόπαιες πράξεις που διέπραξαν οι τρομοκράτες της 7ης Οκτωβρίου αλλά και να καταγγείλουμε ταυτόχρονα τη δολοφονία αθώων γυναικών και παιδιών στη Γάζα». Μάλιστα ο εβραϊκής καταγωγής σκηνοθέτης προειδοποίησε ότι «όσοι δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλάβουν. Γι' αυτό βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να γιορτάσουμε το έργο του Ιδρύματος Shoah, το οποίο είναι πιο κρίσιμο τώρα από ό,τι ήταν ακόμη και το 1994».

Το ίδρυμα του Σπίλμπεργκ, το οποίο ιδρύθηκε μετά την παραγωγή της ταινίας «Η λίστα του Σίντλερ», έχει συγκεντρώσει και διατηρεί περισσότερες από 56.000 οπτικοακουστικές μαρτυρίες επιζώντων και μαρτύρων του Ολοκαυτώματος. «Βλέπουμε καθημερινά πώς ο μηχανισμός του εξτρεμισμού έχει χρησιμοποιηθεί στις πανεπιστημιουπόλεις, όπου το 50% των φοιτητών δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποιες διακρίσεις επειδή είναι Εβραίοι. Αυτό συμβαίνει επίσης και με τις διακρίσεις κατά των μουσουλμάνων, των Αράβων και των Σιχ», συνέχισε ο Σπίλμπεργκ, ενώ πρόσθεσε ότι «τα θεμέλια του φασισμού έχουν ξεσκονιστεί και διαδίδονται ευρέως σήμερα. Ανησυχώ όλο και περισσότερο ότι μπορεί να είμαστε καταδικασμένοι να επαναλάβουμε την ιστορία για να αγωνιστούμε για άλλη μια φορά για το ίδιο το δικαίωμα να είμαστε Εβραίοι».
Κάποιοι είναι με το μέρος του: Ο Ασίφ Καπάντια, ας πούμε, λέει ότι ο Γκλέιζερ «χρησιμοποίησε την ισχύ του και τη θέση του στη σκηνή για να μιλήσει για τους αδύναμους, για εκείνους που δεν έχουν φωνή, που φοβούνται να μιλήσουν, σε μια βιομηχανία που είναι πολύ συντηρητική και άτολμη. Στάθηκε και είπε την αλήθεια. Αυτό κάνουν οι πραγματικοί καλλιτέχνες».
Αλλοι στέκονται απέναντι. Για παράδειγμα, ο Ούγγρος σκηνοθέτης της ταινίας «Ο γιος του Σαούλ» Λάσλο Νέμες καταδίκασε έντονα τον Γκλέιζερ λέγοντας ότι «θα έπρεπε να είχε παραμείνει σιωπηλός αντί να μας αποκαλύψει ότι δεν έχει καμία κατανόηση της ιστορίας και των δυνάμεων που καταστρέφουν τον πολιτισμό, πριν ή μετά το Ολοκαύτωμα. Και ήταν απωθητικό ότι η ελίτ του σινεμά τον χειροκρότησε».
Το μόνο βέβαιο είναι πως τον ούτως ή άλλως ακριβοθώρητο Γκλέιζερ, που κάνει ταινία ανά δέκα χρόνια, δεν θα τον δούμε για πολύ καιρό.