Σκέψεις - χαρισματικές προσωπικότητες

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Όποτε συναντώ ανθρώπους που έζησαν κοντά σε "χαρισματικές προσωπικότητες", τους ζητάω να μου ορίσουν -να μου περιγράψουν έστω- το "χάρισμα". Οι περισσότεροι δεν είναι σε θέση να το κάνουν.

Μου αραδιάζουν συνήθως περιστατικά, στιγμιότυπα που εάν δεν τα έχεις ζήσει προσωπικά, μπορεί να σου φανούν και εντελώς αδιάφορα. Τετριμμένα, παρωχημένα ή ακόμα και σαχλά.

Σε σημείο να αναρωτιέται κανείς μήπως το "χάρισμα" αποτελεί ένα είδος μαγικής σκόνης, με την οποίαν πασπαλίζει ο "χαρισματικός" τους γύρω του και που διαλύεται με την απουσία του, αφήνοντας πίσω της μια θολή ανάμνηση. 

Και όμως. Υπάρχει ένα κοινό σημείο σε όλους τους "χαρισματικούς": Ξέρουν να ακούνε και να κοιτάζουν στα μάτια τον κάθε συνομιλητή τους.

Είτε διαθέτουν ειλικρινές και ζεστό ενδιαφέρον για τον απέναντι είτε το υποδύονται πειστικότατα.

Οι "χαρισματικοί'" δεν επαίρονται, δεν περιαυτολογούν, δεν αλιεύουν κομπλιμέντα, δεν χρησιμοποιούν τους άλλους σαν καθρέφτες του ειδώλου τους. Οι χαρισματικοί μπορούν να βγαίνουν από τον εαυτό τους, ακόμα κι όταν βυθίζονται μέσα του.

Και όπως λέει ο Σαββόπουλος "... Άμα κάνεις μια βουτιά στον εαυτό σου, δε θα βρεις τον εαυτό σου αλλά όλους τους άλλους τους μικρούς και τους μεγάλους..."

Οι "χαρισματικοί" βρίσκουν όλους τους άλλους. Έτσι και τους κερδίζουν.-