Εξουσία, η απάλευτη "πόρνη"

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Πώς μιλάμε συνεχώς για τα βοθροδιοίκηση και όχι για το βόθρο που είναι η εγκληματική εξαθλίωση των ανθρώπων της Κηφισιάς

Παρακολουθώ από χθες τις δηλώσεις των πολιτικών για το θέμα της πόλης και είμαι πια πεισμένος ότι ζω στη πιο ανεύθυνη πόλη της Ελλάδας.  

Πίστευα ότι η σπουδή της Δημαρχίας Θωμάκου γύρω από το θέμα είναι ένα σχέδιο όχι τόσο για να αποκτήσει φίλια μέσα, όσο για να μη κουβεντιάζει η κοινωνία το τραγικό, επείγον και εξόφθαλμο: την περαιτέρω εξαθλίωση των φτωχότερων από τους φτωχούς και το ανάλγητο πρόσωπο της Διοίκησης Θωμάκου.  

Όμως αν κρίνω από την ταραχή, τις δηλώσεις και την όψη τους, όχι. Η μέριμνα των πολιτών είναι όντως βασικό, σχεδόν κεντρικό μέλημα της πολιτικής τους;   

Αυτό σημαίνει ότι ζουν σε ένα κόσμο ιδεοληπτικό. Και κυρίως αμοραλιστικό. Και νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους - δεκάρα δεν δίνουν για τους ανθρώπους που ζουν στα όρια.  

Αν είχαν επαφή με την κοινωνία (τόσο αυτοί, όσο και η αντιπολίτευση που εξαιτίας της η Κηφισιά είναι σήμερα μια άνομη αλάνα για ύποπτα ντιλ εξουσίας-καταστηματαρχών, παλιών και νέων),  θα ήξεραν, αυτό που ξέρει το Google Ananytics: ο κόσμος δεν νοιάζεται αν τα «καταστήματα» ανήκουν στον άλφα ή στον δείνα. Άλλωστε ήδη από τις πρώτες μετακινήσεις στελεχών, η ίδια κιτς αθλιότητα φάνηκε στον ορίζοντα, υπό νέο μανδύα. Οι ίδιοι μεγαλεπήβολοι μάνατζερ, τα ίδια μεταξωτά φύκια, οι ίδιες λαϊκές φτήνιες.   

Ο κόσμος θέλει να ζήσει. Να μη του κατάσχει όσο έχουν απομείνει τις καταθέσεις η Διοίκηση που του υποσχέθηκε (μεταξύ απείρων άλλων ψευδών) ότι η πόλη θα αλλάξει ύφος, θα ομορφύνει, θα νοικοκυρευτεί, θα είναι καθαρή. Και να μη πληρώνει ένα υπέρογκο τέλος για να σιτίζεται μια ανυπόληπτη, αναξιόπιστη διοίκηση που προπαγανδίζει σχεδόν με κωμικό τρόπο κάθε κίνηση της Δημαρχίας Θωμάκου.  

Θα ήθελε επίσης να μη τον κοροϊδεύουν τόσο βάναυσα, μιλώντας του με κροκοδείλια δάκρυα για «τα κλεμμένα λεφτά από την εποχή Χιωτάκη», εκείνοι  που με τις τραγικές διοικήσεις τους, φέρνουν στον τάφο μια ώρα αρχύτερα εκατοντάδς αναξιοπαθούντες πολίτες.  

 Ο αυτισμός της εξουσίας, η «πόρνη» εξουσία είναι γνωστά, ανέκαθεν. Όταν επιβεβαιώνεται όμως σε τόσο δραματικές στιγμές της κοινωνίας, είναι εντελώς απάλευτα.-