Η αδιαφορία που σκοτώνει

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας έλεγε ο Γκράμσι. Και δυστυχώς και στην Κηφισιά τις τελευταίες δεκαετίες το επιβεβαιώσαμε πλήρως. Η κοινωνία χαμένη μέσα στην πλασματική ευμάρεια των ωραίων ψεύτικων εξαγγελιών, των ατελείωτων ίδιων πεπραγμένων, των ακριβών αυτοκινήτων και του εύκολου χρήματος αδιαφορούσε για οτιδήποτε συνέβαινε πέραν του κλειστού κύκλου της.

Αρνιόταν να κοιτάξει γύρω της, τα έβλεπε όλα αφ’ υψηλού ζώντας το παρόν, μη έχοντας κανένα σχέδιο για το μέλλον. Ως και όλα θα κυλούσαν διά μαγείας πάντα έτσι. Οι εξαιρέσεις ελάχιστες.

Επόμενο βήμα ήρθε η κρίση. Και πολλοί λίγοι ήταν προετοιμασμένοι όχι μόνο σε ατομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Δίχτυ προστασίας δεν υπήρχε. Η κοινωνία άρχισε να βυθίζεται χωρίς να έχει να πιαστεί από πουθενά. Η αδιαφορία που είχε δείξει γύριζε μπούμερανγκ. Το πόλη ουσιαστικά διαλυμένη, οι πολιτικοί χαμένοι στις αντιθέσεις τους. Η κατάσταση τους ξεπερνούσε καθημερινά. Οι κινήσεις τους σπασμωδικές και ως τέτοιες έφερναν τις περισσότερες φορές το αντίθετο αποτέλεσμα.

Η Λερναία Ύδρα του λαϊκισμού άρχισε να απλώνει τα πλοκάμια της και να βρίσκει γόνιμο χώμα για τις ιδέες της. Πάντα έφταιγαν οι άλλοι. Οι πολίτες, οι πολιτικοί, όποιος τέλος πάντων δεν ήταν μαζί μας. Αλλά και όσοι δεν συμφωνούσαν δεν έκαναν τίποτα, ή καλύτερα έκαναν ελάχιστα για να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα, όσο μάλιστα αυτή δεν χτύπαγε την πόρτα τους.

Και ύστερα ήρθαν οι «μέλισσες». Ξυπνήσαμε έκπληκτοι ένα πρωινό με τις συνοικίες της πόλης, και όχι μόνο, να έχουν καταληφθεί από τους ίδιους με άλλη ονομασία, τους δήθεν θρησκευόμενους. Η αδιαφορία που είχαμε δείξει έκανε πρότυπο-Δήμαρχο Κηφισιάς τον Γ. Θωμάκο και τους συν αυτόν, τους ομοίους του.

θέλει πολύ προσπάθεια πλέον για να αλλάξουν τα πράγματα. Πολύ πιο εύκολα καταστρέφεις κάτι από το να το χτίσεις. Δύσκολο να πειστεί η κοινωνία, όσα αδιάψευστα τεκμήρια και αν της παρουσιάσεις. Γιατί την μάθαμε να ζει μέσα στην αδιαφορία.

Τώρα η Πολιτεία, οι πολιτικοί, αλλά και κάθε ένας συνειδητός πολίτης πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Να αποτινάξει πρωτίστως την αδιαφορία. Γιατί σήμερα δεν δικαιούται κανένας να υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε.-