Μεταγραφές – από το πάνω ράφι ή τελειωμένες δευτεράντζες

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Αύγουστος, η εποχή των μεταγραφών. Όλες οι ομάδες και μέσω των εφημερίδων γίνετε ένας πανζουρλισμός από μεταγραφές μεγατόνων. Όλοι υπόσχονται τις μεγάλες μεταγραφές για να ικανοποιήσουν τους οπαδούς, τους φιλάθλους.

Και τι συμβαίνει πάντα ή σχεδόν πάντα, «πακέτο», «στο καναβάτσο» και άλλα γραφικά

Αλλά εδώ δεν ασχολούμαστε με τις ποδοσφαιρικές μεταγραφές.

Έχει έρθει η εποχή των μεταγραφών της τοπικής πολιτικής σκηνής.

Με μια ματιά, ακούς, διαβάζεις, πληροφορείσαι ξέρεις τι γίνεται, τι έρχεται.

Ειδικά αν γνωρίζεις πρόσωπα και πράγματα εκ των έσω.

Τι ξέρουμε.

Θα έχουμε ένα αγώνα άνισο, που είναι εκ των προτέρων κερδισμένος για τον ένα υποψήφιο και πατατράκ για τον «έτερο καπαδόκη»

Όταν ακούς μαθαίνεις ότι ο ένας «ψωνίζει» από το πάνω ράφι, τον αιθέρα και ο άλλος όλα τα μαραμένα μαρούλια, όλο το καπαμά, όλες τις χιλιοειπωμένες πικρές και ανούσιες ιστορίες, ξέρεις και το αποτέλεσμα.

Βλέπω από τη μια μεριά, μερικούς αξιόλογους, φρέσκους νέους υποψήφιους και απ’ την άλλη μια από τα ίδια.

Υποψήφιους που τους έχει ξεχάσει ακόμη και η μάνα που τους γέννησε, αν θυμάται εκεί που έχει μετακομίσει.

Ο αγώνας πλέον έχει κριθεί οριστικά.

Σημ. Βλέπω σημερινή ανάρτηση των Θωμάκου-Αυλίτη στο Facebook για το καθαρισμό σε ένα κιόσκι που είχε βανδαλιστεί με graffiti.

Καμαρώνουν ότι το καθάρισαν.

Όμως έχω μια απορία, ποιος ήταν Δήμαρχος-Αντιδήμαρχος τα τελευταία 8 χρόνια.

Εγώ μήπως, να με στείλω στο διάολο.-