ενημέρωση 5:04, 22 July, 2026

Το μεγάλο ξεπούλημα του πολιτισμού - Η κυβέρνηση προσφέρει μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους σε ιδιώτες

Ο νέος κρατικός φορέας θα κάνει ευκολότερη και ταχύτερη την εκποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε ιδιώτες. Ηχηρό μήνυμα ενάντια στο «ξεπούλημα» και την υποθήκευση της περιουσίας του Πολιτισμού έστειλε ο Συντονισμός σωματείων του ΥΠΠΟ. Η Α.Ε. έχει λαμβάνειν με την ίδρυσή της 3 εκατ. ευρώ ως έκτακτη επιχορήγηση και ακόμα 3 εκατ. ευρώ σε μετοχές από το Δημόσιο και τον ΟΔΑΠ.

Στη λεηλασία των εσόδων από το σύνολο του πολιτιστικού αποθέματος, που μόνο το 2025 απέφερε 250 εκατ. ευρώ, προχωρά η κυβέρνηση, συστήνοντας Ανώνυμη Εταιρεία του Οργανισμού Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς με την οποία «αναβαθμίζει» το συνεκτικό σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την παραχώρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε ιδιώτες.

Με νομοσχέδιο-σκούπα το υπουργείο Πολιτισμού αναθέτει σκανδαλωδώς στην Α.Ε. τη διαχείριση αρχαιολογικών χώρων, μουσείων και ιστορικών τόπων, την εκμετάλλευση εισιτηρίων, πωλητηρίων και αναψυκτηρίων, την αξιοποίηση κινητής και ακίνητης περιουσίας, την εμπορική προβολή, προώθηση και άρα τη δημόσια εικόνα των μνημείων για 50 χρόνια, με δυνατότητα παράτασης για άλλα 50. Θα αναλαμβάνει επίσης την παραγωγή και τη διάθεση των πωλητέων.

Οι διατυπώσεις περί προστασίας της πολιτικής κληρονομιάς διαψεύδονται από το περιεχόμενο άρθρων του σχεδίου νόμου για την κερδοσκοπική αποστολή του νέου νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου και την περαιτέρω αξιοποίηση πόρων, υποδομών και του ίδιων των πολιτισμικών αγαθών, ως επενδυτικά και τουριστικά προϊόντα, σε αντίθεση με τον κοινωνικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα τους, με αποτέλεσμα να εγείρεται ζήτημα συνταγματικότητας.

Σκανδαλώδεις προβλέψεις

Με εισήγηση των υπουργείων Πολιτισμού και Εθνικής Οικονομίας και χωρίς επιστημονικά κριτήρια επιλέγονται το επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο και ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, που διέπεται από τη νομοθεσία περί εταιρικής διακυβέρνησης. Μάλιστα, οι εποπτικές διαδικασίες του συστήματος εσωτερικού ελέγχου θα παρακολουθούνται από επιτροπή ελέγχου, η οποία θα αποτελείται από μέλη τα οποία θα παύονται και θα διορίζονται από τη γενική συνέλευση των μετόχων.

Η Α.Ε. έχει λαμβάνειν με την ίδρυσή της 3 εκατ. ευρώ ως έκτακτη επιχορήγηση και ακόμα 3 εκατ. ευρώ σε μετοχές από το Δημόσιο και τον ΟΔΑΠ, πρόβλεψη που αφήνει ανοιχτή την κερκόπορτα για συμμετοχή της ιδιωτικής αγοράς στη διαχείριση. Σύμφωνα με τις διατάξεις, ποσοστό 60% των καθαρών εσόδων αποδίδεται στον ΟΔΑΠ, ενώ το υπόλοιπο παραμένει στην εταιρεία για την εξυπηρέτηση και τη χρηματοδότηση της λειτουργίας και των επενδυτικών της δράσεων.

Νέα, λοιπόν, λειτουργικά έξοδα, αλλά και εξασφαλισμένα τα κέρδη του νέου φορέα που δημιουργεί το υπουργείο Πολιτισμού αντί να ανταποκριθεί στο διαχρονικό πρόβλημα της υποστελέχωσης κρίσιμων υπηρεσιών. Ενδεικτικό δε της βιασύνης του να νομοθετήσει κατακαλόκαιρο αποτελεί πως η δημοσίευση της αιτιολογικής έκθεσης του ν/σ έγινε λίγες μέρες πριν από τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης, που ολοκληρώθηκε χθες.

«Όχι» στο ξεπούλημα

Ηχηρό μήνυμα ενάντια στο «ξεπούλημα» και την υποθήκευση της περιουσίας του Πολιτισμού έστειλε ο Συντονισμός σωματείων του ΥΠΠΟ, που προχωρά αύριο σε στάση εργασίας από τις 12.00 έως τη λήξη της βάρδιας.

Σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου οι εργαζόμενοι προειδοποίησαν για μεγέθυνση του φαινομένου των απευθείας αναθέσεων και της υποβάθμισης των μνημείων, που καταλήγουν ένα γραφικό ντεκόρ για δημόσιες ή ιδιωτικές εκδηλώσεις άσχετες με την ιστορία και τις μνήμες τους.

Παράλληλα, σημείωσαν ότι η εμπορευματοποίηση των μνημείων και των μουσείων ξεκίνησε με τη δημιουργία του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και συνεχίστηκε με τη μετονομασία του σε ΟΔΑΠ το 2020 και με τους ίδιους στόχους, που υπαγορεύει το νέο ν/σ, και έχουν σταματήσει να θεραπεύονται εδώ και χρόνια.

Εκπρόσωποι των σωματείων τόνισαν επίσης, μεταξύ άλλων, ότι με το προωθούμενο σχέδιο νόμου:

● Η Α.Ε. θα σχεδιάζει και εισηγείται νομοσχέδια και κανονιστικές πράξεις στον εκάστοτε υπουργό Πολιτισμού και θα λειτουργεί ως αντ’ αυτού του υπουργείου Πολιτισμού και των Εφοριών Αρχαιοτήτων, για να συνάπτει προγραμματικές συμβάσεις με δήμους ή να συμμετέχει σε ευρωπαϊκά προγράμματα.

● Θα σχεδιάζει και θα αναπτύσσει εξατομικευμένες υπηρεσίες, εμπειρίες γαστρονομίας, εκδηλώσεις και δράσεις εντός των αρχαιολογικών χώρων.

● Θα κατηγοριοποιούνται αρχαιολογικοί χώροι, μουσεία και μνημεία με βάση την επισκεψιμότητα και την οικονομική τους απόδοση, χωρίς μέριμνα για τον αναδιανεμητικό ρόλο του ΟΔΑΠ, και θα καταργηθούν τα λογότυπα των αρχαιολογικών χώρων.

● Δεν αποκλείεται η σύναψη συμφωνιών με συγγενείς μελών του Δ.Σ. και το φαινόμενο των «περιστρεφόμενων θυρών» ανάμεσα στην Α.Ε. και τον ιδιωτικό τομέα.

Η Δέσποινα Κουτσούμπα, πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων, παρομοίασε τον νέο φορέα με ένα μείγμα του Υπερταμείου και της ΔΕΗ, που θα επιδράσει αρνητικά στην προσβασιμότητα των χώρων Πολιτισμού για τον μέσο επισκέπτη.

«Αν έπρεπε να συνοψίσουμε την ουσία του ν/σ, θα λέγαμε “όλα στον βωμό του κέρδους”» είπε η Νίκη Δημητρίου, πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Εκτακτου Προσωπικού του υπουργείου Πολιτισμού, προσθέτοντας ότι κτίρια-φιλέτα της περιουσίας του ΟΔΑΠ στα ιστορικά κέντρα όλης της χώρας προορίζονται για δώρο στους ξενοδοχειακούς ομίλους, για τουριστική εκμετάλλευση και μπίζνες.

«Ακόμη και οι 90 θέσεις που συστήνονται στην Α.Ε., όπως λέει το νομοσχέδιο, στην πραγματικότητα είναι στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, καθώς δεν υπάρχει καμία υποχρέωση πλήρωσής τους. Θυμίζουμε ότι ακόμα και με τη μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, συστάθηκαν περίπου 668 νέες οργανικές θέσεις που μέχρι σήμερα δεν έχει καλυφθεί σχεδόν καμία» συμπλήρωσε.

Ο Γιάννης Καρλιάμπας από τον Συλλόγο Ελλήνων Αρχαιολόγων κατήγγειλε πως η μελέτη βιωσιμότητας στην οποία βασίζεται η σύσταση και η λειτουργία της Α.Ε. συνιστά επτασφράγιστο μυστικό της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Πολιτισμού.

«Ο κίνδυνος της κακοδιαχείρισης και διασπάθισης δημόσιου χρήματος φαίνεται πολύ κοντινός. Η απουσία οποιουδήποτε ουσιαστικού θεσμικού ελέγχου στη διαχείριση δισεκατομμυρίων ευρώ από την εταιρεία ανοίγει τον δρόμο για πρακτικές που δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν και οι καλύτερες. Ανεξέλεγκτες αναθέσεις, υπερκοστολογήσεις, αμφίβολης χρησιμότητας έργα δεν φαντάζουν καθόλου απίθανα» πρόσθεσε.

Περί αντισυνταγματικότητας

Η πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας και επίτιμη αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Μαρία Καραμανώφ, τόνισε ότι με διατάξεις του νομοσχεδίου παύει να είναι κρατική η πολιτική της προστασίας του Πολιτισμού και γίνεται επιχειρηματική.

Η ίδια έκανε λόγο για σαφέστατα προβλήματα συνταγματικότητας λόγω της είσπραξης και της διαχείρισης των χρημάτων, καθώς αλλάζει το ποιος αποφασίζει για τον σκοπό και τον προορισμό τους, και για τρανταχτό παράδειγμα της παραφθοράς του Συντάγματος σε ό,τι αφορά την άσκηση της πολιτιστικής πολιτικής από τον υπουργό και όχι από το υπουργείο, όπως επιτάσσει ο ανώτατος νόμος.

Η πρώην γ.γ. του ΥΠΠΟ, Μαρία Βλαζάκη, επισήμανε πως οι εμπορικές πρακτικές συναλλακτικού χαρακτήρα δεν κρύβονται πίσω από τις λέξεις αλλά αποτελούν αναμφίβολα μέρος οικονομικής δραστηριότητας της Α.Ε., που συνιστά παράβαση του άρθρου 7 του Συντάγματος, το οποίο θέτει εκτός συναλλαγής όλα τα αρχαία μνημεία μέχρι το 1453 και τα νεότερα μνημεία που ανήκουν στην κυριότητα και νομή του Δημοσίου.

Εν κατακλείδι, το νέο ν/σ έρχεται να προστεθεί σαν τελικός κρίκος σε μια αλυσίδα στρατηγικών πολιτικών της Ν.Δ. με καταστροφικά αποτελέσματα. Όπως υπογράμμισαν οι ομιλητές, στην Α.Ε. προβλέπονται ορκωτοί λογιστές, που στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας δεν εμπόδισαν το σκάνδαλο διασπάθισης δημόσιου χρήματος του ΟΔΑΠ, και στον ΟΠΕΠ τα 14 εκατ. έλλειμμα πριν από το κλείσιμό του. Και τελικά δεν αποκλείεται να γίνει πράξη την ιδέα του «γαλάζιου» Γεράσιμου Γιακουμάτου, από το μακρινό 2012, να νοικιάσουμε την Ακρόπολη, που δεν τόλμησε να ζητήσει ούτε η τρόικα.

Πηγή: efsyn

ΕΣΥ - Τα νοσοκομεία ξεμένουν από νοσηλευτές – Τα στοιχεία που καταρρίπτουν τα μυθεύματα Γεωργιάδη

Τεράστιες, διαχρονικές και ολοένα αυξανόμενες είναι οι ανάγκες του ΕΣΥ σε νοσηλευτικό προσωπικό καθώς, ενώ είναι καταγεγραμμένα τα χιλιάδες κενά, όχι μόνο δεν προκηρύσσονται νέες προσλήψεις αλλά μειώνονται και τα σχετικά κονδύλια. Οι κενές θέσεις νοσηλευτών ξεπερνούν τις 20.000 και οι πραγματικές ανάγκες είναι μεγαλύτερες. Οι υγειονομικοί ζητούν να προσληφθούν με μόνιμη σχέση όλοι όσοι έχουν καταθέσει αίτηση.

Nοσηλευτές υπάρχουν, τελικά, σύμφωνα με τον υπουργό υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. «Δεν είναι ότι δεν θέλουμε, δεν βρίσκουμε [νοσηλευτές]», δήλωνε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην αιφνιδιαστική πρωτοχρονιάτικη επίσκεψή του στο Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς». Οι δύο πολιτικοί άνδρες μπορεί να διαφωνούν για το ότι υπάρχει προσφορά νοσηλευτών, ωστόσο συμφωνούν ότι υπάρχει ανάγκη για μαζικές επείγουσες προσλήψεις για να αντιμετωπιστεί η επικίνδυνη υποστελέχωση. Σε κάθε περίπτωση δεν προχωρούν στις απαραίτητες προσλήψεις για τη στελέχωση του ΕΣΥ.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο υπουργός Υγείας, κατατέθηκαν 19.133 αιτήσεις νοσηλευτικού προσωπικού για πρόσληψη ως επικουρικό προσωπικό. Επιπλέον, μέχρι τις 15 Ιουλίου 2026, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα για πρόσληψη επικουρικού προσωπικού, είχαν κατατεθεί, όπως δήλωσε ο Αδ. Γεωργιάδης, 15.995 οριστικές και 3.138 προσωρινές -συνολικά 19.133- αιτήσεις νοσηλευτικού προσωπικού, αριθμός που πρόκειται να αυξηθεί, δεδομένου ότι δόθηκε παράταση για τη δυνατότητα κατάθεσης αιτήσεων εγγραφής μέχρι τις 31 Ιουλίου.

Την ίδια ώρα το ΑΣΕΠ ανακοίνωσε ότι στην «πολυδιαφημισμένη» προκήρυξη 4Κ/2026 κατατέθηκαν 9.433 αιτήσεις για την πρόσληψη μόνο 1.654 νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών. Παρόμοια είναι τα στοιχεία του ΑΣΕΠ συνολικά για τη συμμετοχή στις πρόσφατες προκηρύξεις (1Κ/2026, 2Κ/2026 και 4Κ/2026) για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες μονάδες υγείας, όπου κατατέθηκαν συνολικά 51.514 αιτήσεις για την κάλυψη 3.860 θέσεων, ενώ οι κενές οργανικές θέσεις με βάση τους απαρχαιωμένους και ανεπαρκέστατους οργανισμούς των νοσοκομείων και κέντρων υγείας ξεπερνούν τις 30.000 και οι πραγματικές ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες.

Πηγαίνοντας προς τα πίσω, τo 2025 δεν προκηρύχθηκε ούτε μία μόνιμη θέση νοσηλευτικού, διοικητικού, παραϊατρικού και τεχνικού προσωπικού, αν και οι αποχωρήσεις εργαζομένων στις δημόσιες μονάδες υγείας ξεπέρασαν τις 1.800! Το 2024, στην προκήρυξη 2Κ/2024 για την κάλυψη 162 θέσεων νοσηλευτών υποβλήθηκαν συνολικά 1.635 αιτήσεις, το 2023, στην προκήρυξη 5Κ/2023 για την κάλυψη 44 θέσεων βοηθών νοσηλευτών υποβλήθηκαν 4.084 αιτήσεις και το 2022, στην προκήρυξη 7Κ/2022 για την κάλυψη 3.720 θέσεων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών υποβλήθηκαν συνολικά 21.095 αιτήσεις.

«Οι κενές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού ξεπερνούν τις 20.000 και οι πραγματικές ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες», τονίζει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Μανώλης Βαρδαβάκης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Ελευσίνας «Θριάσιο».

Το παράδειγμα του «Θριάσιου»

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του «Θριάσιου» Νοσοκομείου, που εφημερεύει κάθε δύο ημέρες και στην 24ωρη εφημερία του είναι το μοναδικό εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο σε ολόκληρη τη Δυτική Αττική, Δυτική Αθήνα και Πειραιά. «Ενώ έχει 330 κενές θέσεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, από τις οποίες οι 134 είναι κενές οργανικές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού, η προκήρυξη 4/2026 αφορά την πρόσληψη μόνο 14 νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών», μας λέει.

«Μας προκαλούν αγανάκτηση οι προκλητικές κυβερνητικές δηλώσεις ότι “το ΕΣΥ έχει το περισσότερο προσωπικό που είχε ποτέ”», τονίζει ο Μ. Βαρδαβάκης και ξεκαθαρίζει ότι «διαψεύδονται: πρωταρχικά από την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά υγειονομικοί και ασθενείς στις δημόσιες μονάδες πανελλαδικά. Επιπλέον, από τα επίσημα στοιχεία της απογραφής των εργαζομένων στο Δημόσιο, σύμφωνα με την οποία ο συνολικός αριθμός μονίμων και συμβασιούχων στις δημόσιες μονάδες υγείας μειώθηκε κατά 5.750 εργαζόμενους τα τελευταία 4 χρόνια. Ακόμα, από το γεγονός ότι το 2026 το κονδύλι για τη μισθοδοσία του προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας είναι μειωμένο κατά 180 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2025».

Αν και η κυβέρνηση πραγματικά ήθελε να προσλάβει νοσηλευτές και συνολικά εργαζόμενους στις δημόσιες μονάδες υγείας, καταδεικνύει, θα προκήρυσσε για κάλυψη τις δεκάδες χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις, θα μονιμοποιούσε τους χιλιάδες συμβασιούχους και θα αποδεχόταν τα αιτήματα των υγειονομικών για ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς, επαναφορά 13ου-14ου μισθού, αύξηση και επέκταση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) όλων όσοι εργάζονται στις αντίστοιχες συνθήκες με μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και του ωραρίου εργασίας.

Για να αντιμετωπιστεί η διαρκώς επιδεινούμενη επικίνδυνη υποστελέχωση, που ήδη έχει σοβαρότατες συνέπειες στην ποιότητα και ασφάλεια της παρεχόμενης περίθαλψης, αλλά και στην επιβάρυνση της υγείας των εργαζομένων λόγω της εντατικοποίησης, οι υγειονομικοί ζητούν να προσληφθούν άμεσα με μόνιμη σχέση όλοι οι νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτές και μαίες που έχουν καταθέσει αίτηση συμμετοχής στις προκηρύξεις για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού είτε στην πλατφόρμα για πρόσληψη επικουρικού προσωπικού, με μοναδική προϋπόθεση να έχουν το απαραίτητο πτυχίο.

Πηγή: efsyn

Μαθήματα Συντάγματος από τον παραβάτη

Ο Μητσοτάκης μιλά για συνταγματική αναθεώρηση, ενώ η κυβέρνηση κατηγορείται για θεσμικές εκτροπές, σκάνδαλα και παραβίαση αποφάσεων της Δικαιοσύνης. Το άγχος του Μαξίμου για τον Σαμαρά...

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, λοιπόν έχουν μεγάλο γούστο εκεί στην κυβέρνηση. Και το μεγαλύτερο όλων το έχει ο πρωθυπουργός Κυριάκος. Αφ’ ενός το έπαιξε ξανά θιγμένος ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ. Θιγμένος για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο Μάκης και οι εκδοχές του

Επ αυτού είχε άποψη ο Μάκης ο Βορίδης. Ο οποίος σχεδόν αθώωσε τους συναδέλφους του βουλευτές που κατηγορούνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κι έριξε και τα καρφιά του. Για τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και κουμπάρο του Χασάπη (για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας) υπάρχουν δύο σενάρια. Όπως είπε, αναφερόμενος στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, «η καλή εκδοχή είναι ότι δεν κάνει καλά τη δουλειά της και η κακή είναι ότι κάνει κάτι άλλο εκτός από τη δουλειά της» Μάλιστα… αυτό που δεν είπε είναι γιατί πληρώνουμε πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ από την τσέπη μας στην Ευρώπη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτό ουδείς το αναφέρει απ’ την κυβέρνηση…

Ξέχασε τα «χεράτα»;

Και συνέχισε ο Μάκης ο Βορίδης και έσπευσε να μας πει ότι διώκεται ο Σκρέκας για… 733 ευρώ. Βοηθήστε με λίγο γιατί θα το πάθω το εγκεφαλικό και είναι κρίμα καθότι είμαι νέα ακόμα… Δεν είδαμε στις απομαγνητοφωνήσεις της ΕΛ.ΑΣ. τους διαλόγους του Σκρέκα με τον Μελά που του ζητούσε να μπει στο σύστημα και «χεράτα» να αλλάξει τα στοιχεία που αφορούσαν ψηφοφόρο του; Και μιλάμε για στοιχεία που είχαν πάει ήδη στην Ευρώπη! Δεν καταγράφεται να το ζητά μετ’ επιτάσεως αυτό ο κ. Σκρέκας; Δεν τα θυμάται αυτά ο κ. Βορίδης ή τα θεωρεί πταίσματα;

Κουρέλι

Εντάξει, ως άλλος Άδωνις ο Μάκης έγινε αρεστός στον πρωθυπουργό Κυριάκο με τις παρεμβάσεις του. Για τον τελευταίο τί να πω; Εμφανίστηκε χαρούμενος για την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση και άρχισε να πουλάει φούμαρα στους ιθαγενείς για τις μεταρρυθμίσεις που θα φέρει. Και τα λέει αυτά ποιός; Ο άνθρωπος που ως πρωθυπουργός έχει κάνει το Σύνταγμα της χώρας, κουρέλι.

Παραβίαση του Συντάγματος

Ναι, στον πρωθυπουργό Κυριάκο αναφέρομαι που εδώ και ενάμιση χρόνο ως πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του απόφαση του ΣτΕ που έχει ζητήσει να ενημερωθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης για την παρακολούθησή του. Και η ΕΥΠ κάνει την πάπια. Κι αυτό επειδή μπορεί μιας και έχει την απόλυτη κάλυψη του Μαξίμου. Κατά τα λοιπά βγαίνει μετά ο πρωθυπουργός Κυριάκος να περηφανευτεί για την πρόοδο στο κράτος δικαίου. Ο άνθρωπος που αρνείται να εφαρμόσει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ξαναλέω για ένα τόσο σοβαρό -συνταγματικό ζήτημα- όπως είναι η παραβίαση του απόρρητου των επικοινωνιών. Ε, αυτός θα μας μιλήσει για το Σύνταγμα…

Ταχύτητες

Και οι εκλογές πότε θα γίνουν; Θα γίνουν το 2027 αλλά «τρέχουμε» από τώρα! Επικύρωσε ακόμη μία φορά πως η βασική του επιλογή είναι η άνοιξη του επόμενου χρόνου, διότι ελπίζει ότι θα κατορθώσει να … εξαντλήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Υπάρχει όμως μία ουσιώδης λεπτομέρεια: με άλλη ταχύτητα τρέχεις στο 100στάρι και με άλλη ταχύτητα τρέχεις στον μαραθώνιο – αν μπερδέψεις τις ταχύτητες τότε θα εξαντληθείς πριν από το τέρμα. Ετσι δεν είναι;

Εκνευρίστηκε

Όμως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε τους δύο βασικούς του αντιπάλους, αποπνέει κυρίως εκνευρισμό. Πρωτίστως τον ενόχλησε η 13η σύνταξη που προτείνει το ΠΑΣΟΚ – διότι αν αυξήσει το επίδομα στους συνταξιούχους, θα βγει ο κ. Ανδρουλάκης και θα πει πως μετά από την δική του πίεση το έκανε. Κι αν δεν το κάνει τότε θα αυξηθεί η δυσαρέσκεια σε ένα προνομιακό τμήμα των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας. Γι΄ αυτό και τα νεύρα. Κι επίσης εκνευρίστηκε με τις δωρεάν συγκοινωνίες στους νέους – πρόκειται για ένα τμήμα ψηφοφόρων που η Νέα Δημοκρατία χωλαίνει δεν γνωρίζει πως να το «πιάσει»! Αλλά κι ο κ. Τσίπρας τον έχει εκνευρίσει. Διότι έκανε ένα πολύ καλό photo finish στις δημοσκοπήσεις του καλοκαιριού – εκτός των προβλέψεων του Μεγάρου Μαξίμου. Κι ως εκ τούτου έχει καλή αφετηρία για αυτές που θα γίνουν από τα τέλη του Αυγούστου και μετά. Είναι μετά να μην … «μασάει σίδερα»;

Χαμόγελα

Στο Μαξίμου πάντως έχουν ήδη ένα καλό λόγο να χαμογελάνε. Βλέπετε άρχισαν τα τζαρτζαρίσματα μεταξύ πρώην συντρόφων. Η νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ την έπεσε χθες στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και το άρθρο 16. Στο Μαξίμου ελπίζουν κι εύχονται να αρχίσει ένας  γενικευμένος πόλεμος στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ήτοι ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά (και ΜέΡΑ 25 κλπ.) να την πέφτουν στον Τσίπρα και να του κόβουν ψηφοφόρους. Εντάξει, δεν τους αδικώ, ας χαρούν λίγο. Τουλάχιστον μέχρι να κάνει ο Σαμαράς το δικό του κόμμα. Γιατί εκεί θα έχουν άλλα να σκεφτούν. Κυρίως τι θα τους κόψει ο πρώην πρωθυπουργός.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Απέναντι στους εμπόρους πτυχίων χρειάζονται πολιτικές, όχι συνθήματα

Με τα σουπερμάρκετ πτυχίων δεν επαρκούν, δυστυχώς, απαντήσεις του τύπου «με ένα άρθρο και έναν νόμο»

Τοποθετήθηκα από την αρχή και με σαφήνεια ενάντια σε αυτό που η κυβέρνηση ονόμασε «μη κρατικά πανεπιστήμια». Γιατί δεν επρόκειτο ούτε για σοβαρές επενδύσεις με ερευνητικό και ακαδημαϊκό χαρακτήρα, ούτε για τον ερχομό μεγάλων πανεπιστημίων του εξωτερικού για συνεργασίες με εγχώρια δημόσια πανεπιστήμια που θα αναβάθμιζαν συνολικά το ακαδημαϊκό τοπίο στη χώρα μας.

Αντιθέτως, αυτό που μεθόδευσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ήταν πολύ κοντά στη λογική της «αρπαχτής». Δηλαδή, ιδρύματα χωρίς μεγάλο ακαδημαϊκό κύρος, «πιστοποιημένα» μέσα από διαδικασίες που έβαζαν τον πήχη όσο πιο χαμηλά γίνεται, και χρηματοδοτημένα από funds που απλώς θέλουν να βγάλουν κέρδος αδιαφορώντας για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Ακόμη περισσότερο, με εξόργιζε και με εξοργίζει ότι η κυβέρνηση δεν προσπάθησε να φέρει αυτά τα ιδρύματα για να λειτουργήσουν συμπληρωματικά προς τα δημόσια πανεπιστήμια, αλλά αντιθέτως προσπάθησε και προσπαθεί συνειδητά να χτυπήσει τα δημόσια ΑΕΙ, ώστε να δημιουργήσει «χώρο» για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κοντολογίς: έφερε τα ιδιωτικά για να πλήξει τα δημόσια και γι’ αυτό έφτιαξε ένα πλαίσιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των κερδοσκοπικών funds και των εμπόρων πτυχίων.

Δεν είναι τυχαίο έτσι ότι π.χ. την ώρα που η κυβέρνηση είχε αρνηθεί να ιδρυθεί άλλη νομική σχολή σε δημόσιο πανεπιστήμιο, επικαλούμενη τον κίνδυνο πληθωρισμού πτυχιούχων νομικής (άρα και δικηγόρων), δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα να επιτρέπει στα ιδιωτικά πανεπιστήμια να ιδρύουν όσες νομικές σχολές θέλουν.

Όλα αυτά διαμόρφωσαν μια απαράδεκτη κατάσταση και η κυβέρνηση απλώς επιδιώκει να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα, επικυρώνοντας αυτές τις επιλογές με την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Γι’ αυτά τα ζητήματα πήρα καθαρή θέση. Όχι γιατί γενικά θέλω «τα πάντα να είναι κρατικά». Αλλά γιατί πουθενά στον κυβερνητικό σχεδιασμό και πρακτική δεν είδα αυτό που πραγματικά θα διαμόρφωνε νέα κατάσταση στον ακαδημαϊκό χάρτη στην Ελλάδα: πραγματικά μη κερδοσκοπικά, μη κρατικά ιδρύματα στηριγμένα σε μεγάλη επένδυση, υψηλού επιπέδου συνεργασίες με ξένα πανεπιστήμια και προφανώς ενταγμένα σε ένα συνολικότερο σχεδιασμό για το τι είδους ανώτατη εκπαίδευση χρειαζόμαστε.

Με αυτή την έννοια αναμένω από οποιαδήποτε κυβέρνηση έρθει και προσπαθήσει να βάλει τη χώρα σε μια τροχιά μεγαλύτερης δικαιοσύνης και περισσότερης δημοκρατίας να κάνει πολύ συγκεκριμένες και βαθιές παρεμβάσεις και στα ζητήματα που αφορούν την ανώτατη εκπαίδευση.

Όμως, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν περιμένω από μια τέτοια κυβέρνηση «με έναν νόμο και ένα άρθρο» να γυρίσει τα πράγματα στην κατάσταση πριν τις κυβερνητικές νομοθετικές παρεμβάσεις. Όχι γιατί δεν θα το ήθελα, αλλά γιατί ξέρω ότι δεν γίνεται.

Και αυτό γιατί δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με έναν νόμο, αλλά και με μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που επικύρωσε όχι απλώς τη συνταγματικότητα του συγκεκριμένου πλαισίου, αλλά τη δυνατότητα να μπορούν ιδιώτες να ιδρύσουν τέτοια ιδρύματα. Μια απόφαση κακή, κατά τη γνώμη μου, που όμως δημιουργεί τετελεσμένα που δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Να το πω απλά: ο τρόπος που το ΣτΕ έγραψε την απόφασή του, σημαίνει ότι και να έρθει μια κυβέρνηση και να πει «κλείνω τα ιδιωτικά πανεπιστήμια», την επόμενη μέρα αυτά θα έχουν στα χέρια τους δικαστικές αποφάσεις που θα τους επιτρέπουν να λειτουργούν.

Σημαίνει αυτό ότι μια κυβέρνηση που θα θέλει να υπερασπιστεί πρωτίστως τα δημόσια πανεπιστήμια και την παιδεία ως δημόσιο αγαθό είναι τελείως άοπλη απέναντι στη συνθήκη που έχει διαμορφωθεί αυτή τη στιγμή; Εδώ η απάντηση οφείλει να είναι κατηγορηματικά αρνητική. Μια δημοκρατική κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να πάρει σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες ως προς το πλαίσιο αυτών των ιδρυμάτων.

Μπορεί να τροποποιήσει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας και τα κριτήρια με τα οποία αξιολογούνται οι προτάσεις που κατατίθενται και πιστοποιούνται αυτά τα ιδρύματα. Αυτό σημαίνει ότι θα μπει φραγμός στην ικανότητα αυτών να διαφημίζουν ότι θα κάνουν πτυχιούχο νομικής όποιον θέλει να πληρώσει δίδακτρα που αυτή τη στιγμή τα παρουσιάζουν ως συγκρίσιμα με τον κόστος ζωής ενός φοιτητή στην επαρχία. Θα απαιτήσει η επένδυση να είναι σημαντική, ώστε να έχουμε πραγματικές πανεπιστημιακές υποδομές αντί του φαινομένου να αδειοδοτούνται «πανεπιστήμια» με κτιριακές υποδομές φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης. Θα εξασφαλίσει ότι αυτά τα ιδρύματα θα μπαίνουν στον όποιο εθνικό σχεδιασμό για την ανώτατη εκπαίδευση. Εάν για παράδειγμα εκτιμούμε ότι η χώρα δεν χρειάζεται άλλη νομική σχολή σε δημόσιο πανεπιστήμιο, για να μην έχουμε πληθωρισμό δικηγόρων, τότε δεν θα αδειοδοτήσουμε και ιδιωτικές νομικές σχολές. Και βέβαια χρειάζεται ένα πραγματικά ακαδημαϊκό πλαίσιο, ανάλογο με αυτό των δημόσιων πανεπιστημίων. Όταν σήμερα στα δημόσια πανεπιστήμια γίνεται «σφαγή» σε κάθε προκήρυξη για μέλος ΔΕΠ, συχνά με δεκάδες αξιόλογους υποψηφίους, με «βαριά» βιογραφικά, δεν μπορούμε στα ιδιωτικά να λέμε «επιλέγει η διεύθυνση, αρκεί να έχουν διδακτορικό».

Σκοπός είναι να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίζει ότι αυτά τα ιδρύματα θα έχουν κύρος, ακαδημαϊκότητα, υψηλό επίπεδο, δεν θα «κανιβαλίζουν» τα δημόσια ιδρύματα και προφανώς και δεν θα αποτελούν «αρπαχτές» για τα διάφορα funds, που αύριο μπορεί και να αλλάξουν γνώμη και να βάλουν κάπου αλλού τα λεφτά τους. Γι’ αυτό και τέτοια ιδρύματα δεν μπορούν παρά να είναι όχι απλώς μη κρατικά αλλά και πραγματικά μη κερδοσκοπικά. Και με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να μπει τάξη σε ένα τοπίο που σήμερα μόνο ως αγορά χωρίς κανόνες μπορεί να περιγραφεί.

Προφανώς και όλα αυτά δεν θα έχουν κανένα νόημα εάν την ίδια στιγμή δεν στηριχθούν τα δημόσια πανεπιστήμια, που όλες οι δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ότι διατηρούν πολύ υψηλότερο κύρος από τα ιδιωτικά. Εάν σήμερα, για παράδειγμα, τα σουπερμάρκετ πτυχίων σπεκουλάρουν πάνω στην αγωνία του γονιού εάν αξίζει να πληρώσει το κόστος μετακίνησης του παιδιού του σε άλλη πόλη, τότε επιβάλλεται να ανοίξουν θέσεις σε φοιτητικές εστίες, ώστε το επιχείρημα των εμπόρων να μην στέκει. Αντίστοιχα, προφανώς και χρειάζονται αναβάθμιση των υποδομών και αξιοπρεπείς αποδοχές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, όπως και ένα πλαίσιο για την αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων που να τους επιτρέπει να κάνουν τη δουλειά τους, όπως ξέρουν πολύ καλά να την κάνουν. Και βέβαια χρειάζονται τα δημόσια πανεπιστήμια πάγια δημόσια χρηματοδότηση. Καλές είναι και οι χορηγίες και οι δωρεές, αλλά δεν μπορεί τα πανεπιστήμια να εξαρτώνται από αυτές για να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Όλα αυτά μπορούν να κάνουν τα πράγματα καλύτερα και για τα πανεπιστήμια και για τη χώρα. Θα είναι μια δύσκολη μάχη, αλλά είναι μια εφικτή μάχη. Και όποιος θέλει πραγματικά τα δημόσια πανεπιστήμια, αυτές οι «δεξαμενές σκέψης» για ένα καλύτερο αύριο, να αντέξουν και να αναπτυχθούν, ας βάλει πλάτη σε μια τέτοια προσπάθεια, αντί να μηρυκάζει συνθήματα από την ασφάλεια της κριτικής του καναπέ, την ώρα που η λογική της εμπορευματοποίησης της παιδείας θα συνεχίζει ανενόχλητη και τα δημόσια πανεπιστήμια θα υπονομεύονται ακόμη περισσότερο.