«Η εξάρτηση της Γαλλίας από το ευρώ σημαίνει ότι είναι πολύ εύκολο να φανταστεί κανείς πώς αυτή η απώλεια εμπιστοσύνης θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια σοβαρή κρίση… Το ίδιο έργο το είδαμε την περίοδο 2009-2012, πρώτα στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία», έγραψε ο Κρούγκμαν, αναφερόμενος στην κρίση κρατικού χρέους που οδήγησε σε εκτεταμένες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

«Αρχικά, οι επενδυτές σταματούν να αγοράζουν ομόλογα μιας χώρας της ευρωζώνης, εντείνοντας τον φόβο ότι η κυβέρνηση μπορεί να οδηγηθεί σε στάση πληρωμών, καθώς δεν θα διαθέτει επαρκή κεφάλαια για την εξυπηρέτηση του χρέους της. Ο φόβος της χρεοκοπίας οδηγεί στη συνέχεια σε ακόμη μεγαλύτερη φυγή κεφαλαίων, γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες για χρεοκοπία και αυξάνει τα επιτόκια, τροφοδοτώντας έναν ολοένα και πιο επικίνδυνο φαύλο κύκλο».

Ο Κρούγκμαν υπενθύμισε ότι η περίφημη διαβεβαίωση του τότε προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, το 2012, πως θα έκανε «ό,τι χρειαστεί» για να αποτρέψει τη χρεοκοπία κρατών, έγινε σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή από τις αγορές επειδή οι χώρες της Νότιας Ευρώπης είχαν προχωρήσει σε «μαζικές περικοπές δαπανών».

Όπως συνέχισε, μια ενδεχόμενη διάσωση της Γαλλίας θα ήταν «εξαιρετικά δαπανηρή» για την ΕΚΤ και θα προκαλούσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις, όσο η χώρα απομακρύνεται «ακόμη περισσότερο από τη δημοσιονομική υπευθυνότητα».

«Η Γαλλία ενδέχεται να έχει περάσει από το σημείο όπου ήταν “πολύ μεγάλη για να αφεθεί να χρεοκοπήσει” στο σημείο όπου είναι πλέον “πολύ μεγάλη για να διασωθεί”. Με λίγα λόγια, είναι πολύ εύκολο να περιγράψει κανείς ένα εξαιρετικά δυσμενές σενάριο κρίσης στη Γαλλία, το οποίο θα προκαλούσε βαθιές διαιρέσεις στην Ευρώπη», έγραψε ο Κρούγκμαν.

«Η γαλλική κυβέρνηση πρέπει να παρουσιάσει μια αξιόπιστη λύση»

Μιλώντας στο CNBC την Παρασκευή, ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, κάλεσε τους πολιτικούς να καταλήξουν σε συμβιβασμό για τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της ΕΕ.

Ο Τρισέ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της ΕΚΤ από το 2003 έως το 2011, δήλωσε: «Η ευθύνη βρίσκεται πλέον στα χέρια της γαλλικής κυβέρνησης και του κοινοβουλίου, που έχουν μπροστά τους πολλή και δύσκολη δουλειά».

«Φυσικά, εάν υπάρξει αποσταθεροποίηση, υπάρχουν πολλά διαθέσιμα εργαλεία, τα οποία έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στο παρελθόν. Και ασφαλώς έχω ζήσει μια τέτοια περίοδο κατά τη διάρκεια της δικής μου θητείας», δήλωσε ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας στο CNBC.

Στα εργαλεία αυτά περιλαμβάνονται ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) και, ως έσχατη λύση, το Εργαλείο Προστασίας της Μετάδοσης της Νομισματικής Πολιτικής (TPI) της ΕΚΤ. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που οριστικοποιήθηκε το 2022, αλλά δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα, και αποσκοπεί στη διασφάλιση της σταθερότητας των αγορών σε περιόδους κατακερματισμού της ευρωζώνης.

Ο Τρισέ διευκρίνισε ότι για να υπάρξει παρέμβαση, η γαλλική κυβέρνηση θα πρέπει να απευθυνθεί στην ΕΚΤ και να ζητήσει βοήθεια, κάτι που προς το παρόν δηλώνει ότι δεν χρειάζεται.

«Η σύστασή μου προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις στη Γαλλία, και γνωρίζετε πόσο περίπλοκη είναι η κατάσταση ενόψει των προεδρικών εκλογών, είναι να επιδείξουν υπευθυνότητα υπό αυτές τις συνθήκες».

«Όλες οι πολιτικές δυνάμεις, ανεξαρτήτως τοποθέτησης, πρέπει να καταλάβουν ότι έχει έρθει η ώρα να αποδείξουν στις αγορές ότι η Γαλλία ενεργεί με υπευθυνότητα». «Τους καλώ, φυσικά, να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικοί στις διαβουλεύσεις τους και να αποδείξουν ότι μπορούν να καταλήξουν σε μια αξιόπιστη λύση. Αυτό αποτελεί, άλλωστε, μία από τις προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του TPI», δήλωσε.

Ο Τρισέ τόνισε ότι η εμπειρία του από την κρίση κρατικού χρέους έδειξε πως «πρώτα πρέπει να βοηθήσεις ο ίδιος τον εαυτό σου, γιατί δεν μπορείς να πετύχεις αν δεν πείσεις τις αγορές, τους επενδυτές και τους αποταμιευτές για την αξιοπιστία σου».

«Φυσικά, πρέπει και η ίδια η χώρα να πειστεί ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτό είναι αυτονόητο. Αν καταλαβαίνω σωστά, αυτή είναι και η πεποίθηση του διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας και της γαλλικής κυβέρνησης», πρόσθεσε.

1. Για τον κόκορα καπαμά, ξεκινάμε και σε φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και τακτοποιούμε εκεί τα κομμάτια του κόκορα σε μονή στρώση. Τα σοτάρουμε για 4-5 λεπτά, μέχρι να ξεκολλάνε εύκολα και η κάτω πλευρά τους να ροδίσει.
2. Τα γυρίζουμε από την άλλη πλευρά και τα σοτάρουμε για άλλα 5 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν ομοιόμορφα. Τα βγάζουμε από την κατσαρόλα και τα αφήνουμε σε μια πιατέλα.
3. Χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και στο λάδι που έμεινε στο σκεύος τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια για 8-10 λεπτά, μέχρι να ξανθύνουν καλά.
4. Βάζουμε ξανά στην κατσαρόλα τα κομμάτια του κόκορα, μαζί με τα ζουμάκια που άφησαν στην πιατέλα, σβήνουμε με το κρασί και μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά, ώστε να εξατμιστεί το αλκοόλ.
5. Προσθέτουμε τον πελτέ, τις τριμμένες ντομάτες, τα μπαχαρικά και αλάτι, και ρίχνουμε νερό τόσο ώστε να καλύψει τον κόκορα. Αφήνουμε να πάρει βράση, ξαφρίζουμε για λίγα λεπτά και χαμηλώνουμε καλά τη φωτιά.
6. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγομαγειρεύουμε για περίπου 1 ώρα ή λίγο περισσότερο, μέχρι να μαλακώσει καλά το πουλερικό και το κόκαλο να γλιστράει από το ψαχνό.
7. Το φαγητό πρέπει να μείνει με μια δεμένη σάλτσα.
8. Το σερβίρουμε ζεστό, μαζί με χυλοπίτες ή χοντρό μακαρόνι ή με πατάτες τηγανητές.

Σε ένα κτίριο των αρχών του 20ού αιώνα στο Μιλάνο, η αρχιτέκτονας Σαμάνθα Φουρλότι του γραφείου ATOMAA δημιούργησε αυτό το διαμέρισμα 28 τ.μ. που κάποτε αποτελούσε μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης κατοικίας. Με την αναδιαμόρφωση της αρχικής διαρρύθμισης για την καλύτερη αξιοποίηση του περιορισμένου χώρου, τα έπιπλα κατά παραγγελία αποτέλεσαν το κλειδί για τη δημιουργία ενός λειτουργικού σπιτιού, διατηρώντας παράλληλα ανεμπόδιστη τη θέα, το φυσικό φως και τα παράθυρα.

Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκεται ένα πολυλειτουργικό υπνοδωμάτιο που ενσωματώνει το κρεβάτι, την ντουλάπα, το πλυντήριο και τον αποθηκευτικό χώρο· συρόμενα πάνελ επιτρέπουν το άνοιγμα ή το κλείσιμό του, ανάλογα με τις ανάγκες των κατοίκων. Μια συμπαγής, ειδικά σχεδιασμένη κουζίνα μεγιστοποιεί τον αποθηκευτικό χώρο με βαθιά ντουλάπια, ενώ ένα ευρύχωρο μπάνιο δέχεται φυσικό φως μέσα από ένα φινιστρίνι που είναι ενσωματωμένο στα ξυλουργικά της κουζίνας.

Τα αυθεντικά μιλανέζικα πλακάκια έχουν διατηρηθεί προσεκτικά, ενώ τα βαθιά κόκκινα, τα απαλά πράσινα και ο ανοξείδωτος χάλυβας επιτρέπουν στον χαρακτήρα του ιστορικού κτιρίου να συνυπάρχει αρμονικά με τις νεότερες παρεμβάσεις.

Πηγή: NEVER TOO SMALL