Χτες φόρεσα την χάρτινη μάσκα VR που σχεδίασε η Google και ζαλίστηκα στο τρενάκι του roller coster, δεν μπορώ να πω όμως ότι φανταζόμουν έτσι την εικονική πραγματικότητα. Είναι μια συναρπαστική εμπειρία.
Πριν από λίγο καιρό, στα τέλη Ιουνίου, όσοι προγραμματιστές είχαν εξασφαλίσει μια θέση στο συνεδριακό κέντρο του Σαν Φρανσίσκο όπου διεξαγόταν το Google I/O έφυγαν μάλλον δυσαρεστημένοι από το ασυνήθιστο δωράκι που τους επιφύλαξε η εταιρεία. Ήταν ένα κομμάτι χαρτόνι οντουλέ που αν το δίπλωνες προσεκτικά σύμφωνα με τις οδηγίες γινόταν μάσκα για 3D, θεώρησαν πολλοί. Όταν όμως βρέθηκε ο πρώτος που την συναρμολόγησε και έτρεξε τα πρώτα app, κατάλαβε ότι η Google δεν κάνει τυχαία δώρα στους καλεσμένους της -οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, είχαν ξοδέψει από 300 (φοιτητές) έως και 900 δολάρια (γενική είσοδος) για την είσοδό τους στον πρώτο όροφο δυτικά του Moscone Convention Center.
Στην πραγματικότητα, το Google Cardboard είναι μια πολύ οικονομική, άρα προσιτή σε πολύ περισσότερους ανθρώπους, κατασκευή, που μπορεί να μας δώσει μια ιδέα περί εικονικής πραγματικότητας. Η Google έχει δώσει ακόμα και οδηγίες για να κόψετε το χαρτόνι, με κυριότερη ίσως δυσκολία να βρείτε τους φακούς Biconvex, το μαγνητάκι και τον μεταλλικό κύλινδρο. Εγώ προτίμησα την εύκολη -αν και σχετικά ακριβή- επιλογή της ετοιμοπαράδοτης λύσης -σας έχω γράψει εξάλλου, ότι ασχολούμαι με τα παιδιά και την τεχνολογία και η ανυπομονησία τους ήξερα ότι θα μπορούσε να γίνει ανυπόφορη από την στιγμή που τους είπα τι θα μπορούσαμε να ζήσουμε.
Εκτός από την σχετικά μικρή δυσκολία της εύρεσης των εξαρτημάτων και της κατασκευής που μπορεί να μετατραπεί σε αναμονή της παράδοσης, ένα ακόμα προβληματάκι ήταν η συμβατότητα του smartphone. Ευτυχώς, υπήρχε το LG G3 για review στο γραφείο και έτσι ξεπεράστηκε και αυτό το εμπόδιο. Μετά το προσεκτικό unboxing -όχι δεν το κατέγραψα, η αγωνία μου είχε προτεραιότητα από το να καθυστερήσω κι άλλο προκειμένου να το καταγράψω, αν και γενικά μου φαίνονται ηλίθια τα "ξεπακεταρίσματα"- και την ακόμα πιο προσεκτική συναρμολόγηση, το Google Cardboard κάλυψε τα μάτια μου. Το G3 ταίριαζε άψογα στην υποδοχή για το smartphone και ένα μικρό αλλά θεόσταλτο λάθος το κράταγε σταθερά στην θέση του κάθε φορά που το ένα παιδί τραβούσε την μάσκα από το άλλο για «να δω κι εγώ!».
Το app της Google το είχα ήδη κατεβάσει από καιρό και από εκεί ξεκινήσαμε να κυνηγάμε ένα ποντίκι στο Windy Day, να περιδιαβαίνουμε με ταχύτητα τους γαλλικούς δρόμους στο Street Vue και να βλέπουμε αλλιώς βιντεάκια από το YouTube. Γρήγορα ανακαλύψαμε και άλλες εφαρμογές για VR για τις οποίες το Cardboard είναι τόσο αρκετό όσο το Occulus Rift ή το Project Morpheus. Με ένα άλλο app, μπορέσαμε να δούμε τα καταπληκτικά βίντεο που τράβηξε το G3 στις διακοπές -αν και όχι σε 360 μοίρες- και έμοιαζε σαν να ξαναζούσαμε κάθε στιγμή -αν η προβολή γινόταν σε θόλο και μπορούσαμε να το παρακολουθούμε ξανά όλοι μαζί. Η οθόνη του G3, θα το έχετε σίγουρα διαβάσει ξανά και ξανά, είναι καταπληκτική, αλλά το... κουτί_της_οικογενειακής_πίτσας_που έγινε_κάσκα_VR κάνει θαύματα και η εμπειρία είναι εντελώς διαφορετική. Οι βόλτες με το roller coster μας προσέφεραν πολύ γέλιο, όχι όταν ανεβαίναμε στο τρενάκι του... τρόμου φορώντας την μάσκα ένας ένας με αυστηρή σειρά προτεραιότητας, αλλά όταν βλέπαμε τον άλλο να τρομάζει στ'αλήθεια όταν τον ακουμπούσαμε νομίζοντας ότι θα πέσει από το βαγόνι.
Η αλήθεια είναι ότι μια μικρή ζαλάδα την είχαμε όλοι μετά από τρεις ώρες ζωής στην εικονική πραγματικότητα, ήταν όμως μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες εμπειρίες που μας χάρισε ένα smartphone και ένα κουτί.
@anthi
ΥΓ. Σκοπός της Google ήταν να προκαλέσει περισσότερους προγραμματιστές να αναπτύξουν εφαρμογές VR. Δεν δοκιμάζετε κι εσείς; Λέει ότι είναι τόσο εύκολο όσο ένα mobile ή Web app.
Πηγή : in
