Το top-model Cara Delevingne είναι η μούσα του Tom Ford για το λανσάρισμα της καμπάνιας του νέου του αρώματος "Black Orchid" με τον Μario Sorrenti πίσω από τη φωτογραφική κάμερα και δίπλα της μερικές μωβ ορχιδέες. Μόνο. Η Delevinge δεν δίστασε να ποστάρει τη δική της εκδοχή στο Ιnstagram κρατώντας μερικές καλοψημένες φέτες μπέικον στη θέση του αρώματος.
Ας φανταστούμε ότι έχουμε τη δυνατότητα να καλύπτουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες με τη βοήθεια του ήλιου. Ας φανταστούμε την οθόνη του κινητού μας ως ηλιακό συλλέκτη. Τα τζάμια του σπιτιού μας το ίδιο. Του αυτοκινήτου μας, επίσης. Για χρόνια, επιστήμονες προσπαθούσαν να δημιουργήσουν κάτι τέτοιο αλλά τα αποτελέσματα ήταν έγχρωμα. Δηλαδή το γυαλί ή το πλαστικό που δημιουργούσαν δεν ήταν διαφανές αλλά σε αποχρώσεις της ίριδας. Αυτό περιόριζε αρκετά τη χρήση τους.
Μια ομάδα ερευνητών στο Michigan State University έχει αναπτύξει έναν νέο τύπο ηλιακού συμπυκνωτή που όταν τοποθετείται πάνω από ένα παράθυρο το μετατρέπει σε ηλιακό συλλέκτη, ενώ επιτρέπει στους ανθρώπους να δουν πραγματικά μέσα από το παράθυρο. Ένας ηλιακός συμπυκνωτής λειτουργεί όπως ένας μεγεθυντικός φακός. Το ηλιακό φως περνάει μέσα του και στη συνέχεια συγκεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή ώστε να έχει τη μέγιστη δυνατή απόδοση. Μπορείτε να το δείτε στην πράξη παίρνοντας έναν μεγεθυντικό φακό και τοποθετώντας τον κάτω από τον ήλιο και πάνω από ένα κομμάτι χαρτί. Ο φακός θα συγκεντρώσει τις ακτίνες του ήλιου σε ένα μόνο σημείο στο χαρτί. Σε λίγη ώρα θα πάρει φωτιά. (αν το επιχειρήσετε, παρακαλώ, σεβαστείτε τους κανόνες ασφάλειας).
Ο επικεφαλής της έρευνας, Richard Lunt, είπε χαρακτηριστικά: «Κανείς δεν θέλει να κάθεται συνέχεια πίσω από έγχρωμα τζάμια. Δημιουργεί ένα πολύχρωμο περιβάλλον και είναι σαν να εργάζεσαι σε μια ντίσκο. Ακολουθήσαμε μια μέθοδο με την οποία, στην πραγματικότητα, έχουμε δημιουργήσει ένα ενεργό στρώμα φωταύγειας που είναι διαφανές».
Με αυτό τον τρόπο, ο ηλιακός συμπυκνωτής τους μπορεί να τοποθετηθεί σε κτίρια, κινητά τηλέφωνα και σε οποιαδήποτε αντικείμενο με καθαρή επιφάνεια. Το σύστημα συγκομιδής ηλιακής ενέργειας που παρουσίασαν στο περιοδικό Advanced Optical Materials, χρησιμοποιεί μικρά οργανικά μόρια και αναπτύχθηκε από τον Lunt και την ομάδα του για να απορροφήσει συγκεκριμένα μη ορατά μήκη κύματος του ηλιακού φωτός.
Το μυστικό της επιτυχίας τους στην ουσία ήταν η ανάπτυξη ενός συστήματος που θα μπορούσε να λειτουργεί σε μήκη κύματος εκτός του ορατού φάσματος. Αυτό επιτεύχθηκε με τη χρησιμοποίηση οργανικών φωτοφόρων, τα οποία είναι ενώσεις υπεύθυνες για τη φωταύγεια. Ο συμπυκνωτής απορροφά φως σε ορισμένα μήκη κύματος, και στη συνέχεια είναι σε θέση να το διαβιβάσει σε ένα άλλο. Επειδή το ορατό φάσμα δεν εμπλέκεται, οι ερευνητές ήταν σε θέση να έχουν ένα τελικό προϊόν διαφανές σαν το γυαλί.
Ο ίδιος πρόσθεσε: «Μπορούμε να ρυθμίσουμε τα υλικά να απορροφούν την υπεριώδη ακτινοβολία και τα «κοντινά» υπέρυθρα μήκη κύματος που στη συνέχεια δημιουργούν «λάμψη» σε άλλα μήκη κύματος στο υπέρυθρο φως. Το «λαμπερό» υπέρυθρο φως οδηγείται προς την άκρη του πλαστικού, όπου μετατρέπεται σε ηλεκτρική ενέργεια μέσω λεπτών λωρίδων φωτοβολταϊκών κυψελών. Επειδή τα υλικά δεν απορροφούν ή εκπέμπουν φως στο ορατό φάσμα, φαίνονται εξαιρετικά διαφανή στο ανθρώπινο μάτι».
Ένα από τα πλεονεκτήματα αυτής της νέας ανάπτυξης είναι η ευελιξία της. Παρόλο που η συγκεκριμένη τεχνολογία βρίσκεται σε αρκετά πρώιμο στάδιο, έχει τη δυνατότητα να επεκταθεί σε εμπορικές ή βιομηχανικές εφαρμογές με προσιτό κόστος.
Μερικοί συμπυκνωτές που δεν είναι διαφανείς λειτουργούν με αποδοτικότητα περίπου 7%, ενώ επί του παρόντος η δημιουργία της ομάδας του Lunt πλησιάζει το 1%. Δήλωσαν όμως ότι ελπίζουν να ξεπεράσει το 5% με τον καιρό. Αν και ο στόχος τους είναι τεχνικά μικρότερος από ό,τι στους χρωματιστούς συμπυκνωτές, μία διαφανής συσκευή θα έχει περισσότερες πιθανές εφαρμογές, καθιστώντας την πολύ πιο πρακτική επιλογή.
Την ομάδα ερευνητών πλαισιώνουν επίσης οι: Yimu Zhao, μία MSU διδακτορική φοιτήτρια στη χημική μηχανική και την επιστήμη των υλικών. Ο Benjamin Levine, βοηθός καθηγητής χημείας και ο Garrett Meek, διδακτορικός φοιτητής στη χημεία.
Αν θέλετε να διαβάσετε την έρευνά του, κάντε κλικ εδώ.
Πηγή : protagon
Γράφει ο Νίκος Δήμου
Είπε η μία Σφίγγα:
• Τι κακό μας βρήκε, συντρόφισσα! Τόσους αιώνες είχαμε την ησυχία μας. Τώρα ντακ-ντουκ οι αξίνες, γκουρ-γκουρ τα μηχανήματα... Θα είχα πάθει πονοκέφαλο, αν είχα κεφάλι!
• Μπα – και που είχες κεφάλι, μόνο για πονοκέφαλο έκανε. Σκέφτηκες ποτέ κάτι έξυπνο;
• Πάντα πρώτη στην κακία! Δεν σου λέει τίποτα που γίναμε διάσημες στα γεράματα; Στα νιάτα μας ούτε μας κοίταγε κανείς. Γεμάτος τότε ο κόσμος με Σφίγγες και αγάλματα.
• Και τώρα προσωρινή είναι η δόξα μας. Έτσι και ανοίξει ο τάφος, ποιος θα ασχοληθεί μαζί μας;
• Εκτός αν είναι άδειος... και μείνουμε μόνον εμείς.
• Μπα… και πάλι. Σαν την μεγάλη θεία μας μας στην Αίγυπτο, εκείνη στην Γκίζα, δεν θα γίνουμε ποτέ!
• Λες να είναι άδειος ο τάφος;
• Πού να ξέρουμε εμείς, καρφωμένες απέξω; Πολλοί πέρασαν από εδώ. Πάντως, οι τωρινοί μας φέρονται καλά. Με το γάντι, να μη μας πληγώσουν.
• Περιμένουν πολλά και φοβάμαι πως θα απογοητευθούν. Όλοι έχουν εδώ εναποθέσει μεγάλες ελπίδες.
• Περίεργοι αυτοί οι άνθρωποι. Ζητάνε από το παρελθόν να τους δώσει μέλλον.
• Οι συγκαιρινοί μας ήταν αλλιώς. Χτίζανε το μέλλον μόνοι τους.
• Αυτοί τώρα ψάχνουν για μία ακτίνα φωτός, για μια ελπίδα. Έτσι και βρουν τον τάφο του Μεγάλου χαθήκανε!
• Γιατί;
• Θα πάρουν τα μυαλά τους αέρα. Θα στήσουν τέτοιο πανηγύρι, που θα ξεχάσουν τα πάντα. Και τα προβλήματά τους και τις δουλειές τους, και τις ανάγκες τους. Θα νομίζουν πως με μαγικό τρόπο θα λυθούν όλα τα θέματα που τους απασχολούν. Θα πάνε κι άλλα χρόνια πίσω.
• Λες πως θα είναι καλύτερα, να μη βρουν κάτι;
• Δεν ξέρω. Η δόξα των προγόνων στάθηκε για αυτούς ευχή και κατάρα. Τους βοήθησε βέβαια να ελευθερωθούν και να αναγνωριστούν, αλλά μετά τους μπέρδεψε και τους συνέθλιψε. Λοιπόν ίσως καλύτερα γι αυτούς, τώρα, ένας κενός τάφος…
Πηγή : protagon
Φυσικά αυτοί που εμπνεύστηκαν την επιλογή Κουβέλη θα μπορούσαν να δοκιμάζουν τις διαρροές που έφεραν τα δημοσιεύματα στον Τύπο προκειμένου απλά να βολιδοσκοπήσουν τις αντιδράσεις. Κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε για πρώτη φορά.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ, ο κύριος Μαχαίρας, παρόλο που επέμεινε σήμερα στα τηλεοπτικά παράθυρα ότι ουδέποτε έχει γίνει πρόταση στον κύριο Κουβέλη προσπάθησε να ελιχθεί (άκομψα κατά τη γνώμη μου) όταν τον ρώτησαν αν θα αποδεχόταν κάτι τέτοιο ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ. Δεν έχω καλή άποψη για τις επικοινωνιακές ικανότητες του κύριου Μαχαίρα, ιδιαίτερα μετά την αστεία δικαιολογία που μου έδωσε όταν μου αρνήθηκε την προεκλογική συνέντευξη Κουβέλη. Αυτό που έχει σημασία είναι η ανησυχητική αντίδραση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ.
Αν αφήσουμε όμως την πιθανή υποψηφιότητα Κουβέλη από την σκοπιά που επιβάλλει η καθοδηγούμενη δημοσιογραφία, ίσως θα άξιζε να δούμε τι κάνει αυτή την προοπτική τόσο επικοινωνιακά επιτυχημένη για τη συγκυβέρνηση.
Και ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή: Η αντιπροσωπευτικότητα της σημερινής Βουλής έχει πληγεί βαρύτατα από τις πρόσφατες εκλογές. Μπορεί τα ΜΜΕ να κατάφεραν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι οι τέσσερις μονάδες του ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην πραγματικότητα ήττα αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν θα βρεις εύκολα άνθρωπο να υποστηρίζει ότι αυτοί που κυβερνάνε εκπροσωπούν την πλειοψηφία (απλά υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι αυτό γίνεται για το καλό της χώρας).
Μια ενδιαφέρουσα άποψη που πέρασε επίσης από τα ΜΜΕ ήταν ότι η ΔΗΜΑΡ καταποντίστηκε στις πρόσφατες εκλογές εξαιτίας της απόφασής της να αποσύρει την εμπλοκή της στην κυβέρνηση μετά την υπόθεση της ΕΡΤ. Θα μπορούσε όμως κάποιος να υποστηρίξει ότι η Αριστερά του Κουβέλη κατάρρευσε εξαιτίας της συμμετοχής της και όχι της απόσυρσής της από την κυβερνητική συμμαχία. Και αν ακόμα δεχτούμε (που δεν είναι αλήθεια) ότι η ΔΗΜΑΡ το 2012 είχε ξεκαθαρίσει προεκλογικά ότι θα συγκυβερνούσε εφόσον «το απαιτούσε το εθνικό συμφέρον» και πάλι αυτοί που ψήφισαν την εναλλακτική πρόταση του Φώτη Κουβέλη δεν περίμεναν ότι θα μετατρεπόταν σε ένα ακόμα υπάλληλο της Τρόικας. Περίμεναν δηλαδή ότι η συμμετοχή ενός τμήματος της αριστεράς θα εξανθρώπιζε σε κάποιο βαθμό τα μέτρα των ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ. Μόνο που η Τρόικα διοικείται από τραπεζίτες και όχι από ανθρώπους.
Η ΔΗΜΑΡ ψήφισε «διαμαρτυρόμενη» όλα τα νομοσχέδια που έφερε ο Αντώνης Σαμαράς στη Βουλή και μάλιστα μερικές φορές έσωσε την κυβερνητική πλειοψηφία όταν κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκαν συγκεκριμένες διατάξεις (όπως π.χ. για τη συντήρηση των παράνομων αδειών τηλεοπτικής εκπομπής).
Ο Κουβέλης τώρα -κατά τη γνώμη μου- παίζει με τη φωτιά προσπαθώντας να εξετάσει αν μπορεί να αποκομίσει πολιτικά οφέλη από αυτή την υπόθεση, ίσως ακόμα και για λόγους εσωτερικής ισορροπίας. Φαίνεται για μια ακόμη φορά να περιφρονεί την κοινή γνώμη, την οποία θα μπορούσε να σεβαστεί με μια απλή ανακοίνωση στην οποία θα διαβεβαίωνε γραπτώς ότι θα δεν θα δεχόταν την τιμή να είναι υποψήφιος. Πιστεύει πιθανότατα ότι αν αργότερα οι μετρήσεις δείξουν ότι δεν τον συμφέρει θα μπορεί απλά να ισχυριστεί ότι ουδέποτε συζήτησε καν το ενδεχόμενο.
Αν λοιπόν η υποψηφιότητα Κουβέλη επηρεάζει τη συζήτηση και το κλίμα των ημερών αυτό γίνεται προς όφελος της κυβέρνησης που θέλει από τώρα να μετατρέψει τη συνταγματική διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από ένα μείζον πολιτικό ζήτημα που αντανακλά την αντιπροσωπευτικότητα της Βουλής σε ένα σήριαλ ονοματολογίας.
Και η κίνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου είναι επιτυχημένη ακριβώς επειδή η αξιοπιστία του Κουβέλη στην κοινωνία βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Επειδή δηλαδή μέσα μας όλοι φοβόμαστε ότι είναι ικανός να παίξει ακόμα και το ρόλο του Κάρολου Παπούλια, του Προέδρου που παραδέχτηκε δημόσια ότι υπονόμευσε τον ίδιο τον θεσμό «για το καλό της πατρίδας».
Όμως θα έπρεπε κάποιος να τους πει ότι όταν παραβαίνεις το σύνταγμα «για το καλό της πατρίδας» τότε θα πρέπει να δείχνεις πολύ μεγαλύτερη ανοχή σε αυτούς που σε αποκαλούν «Χούντα».
Γιατί σε αντίθεση με την Σοφία Βούλτεψη και τον Άδωνι Γεωργιάδη, πιστεύω ότι όταν ένας πολιτικός λέει άλλα πριν τις εκλογές και άλλα μετά θα έπρεπε να ανταμείβεται με μερικούς μήνες στη φυλακή. Άλλωστε η «προσαρμογή στην πραγματικότητα» που επικαλούνται οι προαναφερθέντες αστέρες στην ιδεολογική τους πατρίδα, στις ΗΠΑ, λέγεται «flip-flop» και όταν αποκαλύπτεται από τα τηλεοπτικά δίκτυα τερματίζει πολιτικές καριέρες.
Πηγή : the press project
