ενημέρωση 1:48, 18 November, 2026

Έκθεση-καμπανάκι - Όπλα σήμερα, λιτότητα αύριο – Στις χώρες που θα ζοριστούν μετά το 2028 η Ελλάδα

Αλέξη, κακά μαντάτα, έρχονται πάλι

Μελέτη του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σπουδών της Βιέννης, για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προειδοποιεί ότι η δημοσιονομική ευελιξία για την αύξηση των αμυντικών δαπανών μεταθέτει για μετά το 2028 τις πιέσεις για περικοπές δαπανών ή αυξήσεις φόρων.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η αυξανόμενη ρωσοφοβία  και η αβεβαιότητα έναντι των αμερικανικών δεσμεύσεων για την άμυνα της Ευρώπης έχουν εντείνει την πίεση για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών. Η στροφή αυτή των Ευρωπαίων, όμως, θα έχει κόστος, το οποίο οι πολίτες -που βρίσκονται ήδη στους δρόμους- ενδέχεται να αισθανθούν εντονότερα μετά το 2028.

Κατά μέσο όρο, οι αμυντικές δαπάνες στις 27 χώρες της ΕΕ, αυξήθηκαν από 1,3% του ΑΕΠ το 2021 σε 1,5% το 2024, με ιδιαίτερα μεγάλες αυξήσεις στις χώρες που βρίσκονται γεωγραφικά κοντά στη Ρωσία: η Εσθονία αύξησε τις στρατιωτικές της δαπάνες από 2,0% σε 3,7% του ΑΕΠ και η Πολωνία από 1,6% σε 2,9%.

Ωστόσο, οι αυξήσεις συγκεντρώθηκαν σε μια σχετικά μικρή ομάδα χωρών της ΕΕ. Οι αμυντικές δαπάνες κατά την περίοδο 2021-2024 παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθερές σε χώρες όπως η Σλοβακία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, ενώ μειώθηκαν σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Ιταλία. Οι αμυντικές δαπάνες αναμένεται να αυξηθούν περαιτέρω κατά την περίοδο 2025-2028.

Για να βοηθήσει της χώρες να επενδύσουν στην άμυνα, δίχως να αποκλίνουν από τη δημοσιονομική πορεία που έχει συμφωνήσει μαζί τους, η Κομισιόν επιστράτευσε μέτρα με σημαντικότερο εκείνο της εθνικής ρήτρας διαφυγής (NEC).

Η ρήτρα επιτρέπει απόκλιση για πρόσθετες αμυντικές δαπάνες στο 1,5% του ΑΕΠ ετησίως, σε σύγκριση με το επίπεδο δαπανών του έτους αναφοράς 2021 (και, για ορισμένες χώρες, του έτους αναφοράς 2024), και ισχύει για την περίοδο 2025-2028.

Οι συμβάσεις προμηθειών αμυντικού εξοπλισμού που συνάπτονται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξακολουθούν να είναι επιλέξιμες, ακόμη και αν οι πληρωμές πραγματοποιηθούν αργότερα.

Έως τον Οκτώβριο του 2026, 18 κράτη μέλη είχαν ενεργοποιήσει την εθνική ρήτρα διαφυγής: η Αυστρία, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Τσεχία, η Δανία, η Εσθονία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Ισπανία.

Από τον Ιούνιο του 2026, η ευελιξία που παρέχει η εθνική ρήτρα διαφυγής μπορεί επίσης να καλύπτει ορισμένα μέτρα που μειώνουν την εξάρτηση από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα. Για τα μέτρα αυτά προβλέπεται ανώτατο όριο 0,3% του ΑΕΠ ετησίως και 0,6% σωρευτικά για την περίοδο 2026-2028.

Στην πραγματικότητα όμως αυτός ο δημοσιονομικός χώρος απλά μεταθέτει τις πιέσεις για δημοσιονομική εξυγίανση που συνεπάγεται η αύξηση των αμυντικών δαπανών.

Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σπουδών της Βιέννης, μόλις λήξει αυτή η ευελιξία μετά το 2028, τα κράτη μέλη θα αντιμετωπίσουν αυξανόμενες πιέσεις για δημοσιονομικές προσαρμογές, προκειμένου να συμμορφωθούν με τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ, με τις μεγαλύτερες απαιτήσεις δημοσιονομικής εξυγίανσης να συγκεντρώνονται στις χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος και μεγάλα ελλείμματα.

Μεσοπρόθεσμα, η διατήρηση υψηλότερων αμυντικών δαπανών με ταυτόχρονη συμμόρφωση προς το δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ θα απαιτήσει είτε υψηλότερους φόρους είτε χαμηλότερες δαπάνες σε τομείς εκτός της άμυνας, είτε έναν συνδυασμό των δύο. Αυτό δημιουργεί μελλοντικά διλήμματα ως προς την κατανομή των πόρων μεταξύ της άμυνας και άλλων δημοσιονομικών προτεραιοτήτων, όπως οι επενδύσεις για την κλιματική και την ψηφιακή μετάβαση, αλλά και οι κοινωνικές δαπάνες.

Macroeconomic and fiscal implications of structurally higher defence spending in the European Union, Sep. 2026 ECTI

Υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι κράτη μέλη με υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους είτε δεν έχουν ενεργοποιήσει καθόλου την εθνική ρήτρα διαφυγής (π.χ. η Ιταλία) είτε κάνουν περιορισμένη μόνο χρήση της ευελιξίας που αυτή παρέχει για τις αμυντικές δαπάνες (π.χ. η Πορτογαλία).

Μια εύλογη εξήγηση που δίνει ο οικονομολόγος και ένας εκ των συντακτών της έκθεσης, Φίλιπ Χαϊμπέργκερ, είναι ότι αναμένουν πως οποιοσδήποτε πρόσθετος δανεισμός κατά την περίοδο της εξαίρεσης θα αποδυναμώσει τη δημοσιονομική τους θέση και θα αυξήσει τις απαιτήσεις προσαρμογής μετά τη λήξη της ρήτρας.

Για τα κράτη μέλη που έχουν ενεργοποιήσει την εθνική ρήτρα διαφυγής ενώ υπάγονται σε Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, όπως η Αυστρία, οι υψηλότερες αμυντικές δαπάνες ενδέχεται να καθυστερήσουν την έξοδό τους από τη διαδικασία, καθώς οι πρόσθετες δαπάνες εξακολουθούν να προσμετρώνται στο συνολικό δημοσιονομικό έλλειμμα, παρατείνοντας ενδεχομένως την περίοδο που απαιτείται για τη μείωσή του κάτω από το όριο του 3% του ΑΕΠ.

Όπως αναφέρει η έκθεση, σε χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, η απαίτηση της ανάλυσης βιωσιμότητας του χρέους (DSA) να διασφαλίζεται μια εύλογα πτωτική πορεία του χρέους αφήνει μικρότερα περιθώρια για μια τόσο παρατεταμένη αύξηση του λόγου δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ.

Επομένως, η παράταση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής μεταβάλλει ελάχιστα το διαρθρωτικό πρωτογενές ισοζύγιο (ΔΠΙ) που απαιτείται στο τέλος της περιόδου. Τα πρόσθετα χρόνια μειώνουν κυρίως τον ετήσιο ρυθμό με τον οποίο πρέπει να επιτευχθεί η απαιτούμενη δημοσιονομική θέση, αντί να μεταβάλλουν ουσιαστικά την ίδια τη θέση αυτή.

Οι επιστήμονες που συνέταξαν τη μελέτη για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έδειξαν πως όταν οι υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες δεν ενισχύουν το ΑΕΠ μακροπρόθεσμα, αλλά οδηγούν σε αύξηση του κόστους δανεισμού του Δημοσίου, μπορούν να επιδεινώσουν σημαντικά τη δυναμική του δημόσιου χρέους, ιδίως στις χώρες με υψηλό χρέος.

Η Ελλάδα διαθέτει περιορισμένη αμυντική βιομηχανική παραγωγή και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενα οπλικά συστήματα. Ως εκ τούτου, σημαντικό μέρος των εξοπλιστικών δαπανών κατευθύνεται στο εξωτερικό, περιορίζοντας τα άμεσα οφέλη για την εγχώρια παραγωγή και το ελληνικό ΑΕΠ

Όπως αναφέρει ο Φίλιπ Χαϊμπέργκερ, οι πιέσεις προσαρμογής ενδέχεται να επικεντρωθούν ιδιαίτερα στις δαπάνες κοινωνικής προστασίας, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% των συνολικών κρατικών δαπανών στην ΕΕ.

Η χρηματοδότηση υψηλότερων αμυντικών δαπανών μέσω (μεγάλων) περικοπών δαπανών όχι μόνο θα περιορίσει την οικονομική δραστηριότητα, αλλά θα αποδειχθεί και πολιτικά αμφιλεγόμενη, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας.

Η πρόσφατη επέκταση της εθνικής ρήτρας διαφυγής σε μέτρα που μειώνουν την εξάρτηση από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα δημιουργεί περιθώρια στήριξης των επενδύσεων στην ενεργειακή ασφάλεια. Οι πράσινες δημόσιες επενδύσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν συγκριτικά ισχυρές θετικές επιδράσεις στην ανάπτυξη και να αυξήσουν την παραγωγικότητα. Μειώνοντας την εξάρτηση από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, θα μπορούσαν επίσης να περιορίσουν την έκθεση σε μελλοντικές πληθωριστικές πιέσεις που προκύπτουν από απότομες μεταβολές των τιμών των ορυκτών καυσίμων.

Ιστορικά, οι περίοδοι επανεξοπλισμού έχουν συχνά χρηματοδοτηθεί μέσω ενός συνδυασμού υψηλότερης φορολογίας και αυξημένων δημοσιονομικών ελλειμμάτων, με τα φορολογικά έσοδα και τους φορολογικούς συντελεστές να παραμένουν συχνά σε υψηλά επίπεδα για πολλά χρόνια.

Αυτό υποδηλώνει ότι, εάν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώξουν να ενσωματώσουν στους προϋπολογισμούς τους διαρθρωτικά υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, διατηρώντας παράλληλα άλλες σημαντικές δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η εκπαίδευση, η υγεία, η δράση για το κλίμα και η κοινωνική προστασία, οι διαρκείς αυξήσεις της φορολογίας είναι πιθανό να αποτελέσουν μέρος της δημοσιονομικής τους αντίδρασης.

Η διασφάλιση ότι οι οικονομικά ευκατάστατες ομάδες θα επωμιστούν μεγαλύτερο μερίδιο της πρόσθετης φορολογικής επιβάρυνσης μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό των αρνητικών οικονομικών επιπτώσεων, καταλήγει ο Χαϊμπέργκερ.

Αναζητούνται δύο κεντρικά πρόσωπα του κυκλώματος φοροδιαφυγής – Μηνυτήρια αναφορά Πιτσιλή στον Εισαγγελέα

Πρόκειται για επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης και της εστίασης και ελέγχονται για ενδεχόμενη εμπλοκή σε υπόθεση μη καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών

Δύο βασικά πρόσωπα που ερευνώνται στο πλαίσιο της επιχείρησης «Αχυράνθρωποι» εξακολουθούν να αναζητούνται από τις Δυνάμεις Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών (ΔΕΟΣ) της ΑΑΔΕ και την Ελληνική Αστυνομία, παρά την ολοκλήρωση του τελικού επιχειρησιακού σταδίου στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης και της εστίασης και ελέγχονται για ενδεχόμενη εμπλοκή σε υπόθεση μη καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Την ίδια ώρα, η δημοσιοποίηση πληροφοριών για την επιχείρηση, όσο αυτή βρισκόταν σε εξέλιξη, προκάλεσε την αντίδραση του διοικητή της ΑΑΔΕ, Γιώργου Πιτσιλή, ο οποίος κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου, ζητώντας τη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών αδικημάτων. Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο δημοσιεύματα ιστοσελίδας, στα οποία περιλαμβάνονταν στοιχεία για τα πρόσωπα που αναζητούνταν, καθώς και τα ονόματα στελεχών της ΑΑΔΕ που συμμετείχαν στον επιχειρησιακό συντονισμό.

Ειδικότερα, την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, δύο διαδοχικά δημοσιεύματα δημοσιοποίησαν πληροφορίες σχετικά με την επιχείρηση «Αχυράνθρωποι», η οποία είχε ξεκινήσει το βράδυ της Πέμπτης 5 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, υπό τον συντονισμό των αρμόδιων εισαγγελικών αρχών.

Στα δημοσιεύματα περιλαμβάνονταν αναφορές στα δύο πρόσωπα που εξακολουθούν να αναζητούνται, με τη χρήση των αρχικών των ονομάτων τους, αλλά και ονομαστικές αναφορές σε στελέχη της ΑΑΔΕ που είχαν μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τον συντονισμό των ερευνών, των προσαγωγών και των συλλήψεων.

Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, η δημοσιοποίηση των συγκεκριμένων πληροφοριών μπορούσε να επηρεάσει την ομαλή διεξαγωγή της επιχείρησης, αλλά και να δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια των υπηρεσιακών στελεχών που συμμετείχαν σε αυτήν.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση, ο διοικητής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής, επικοινώνησε με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ζητώντας τη συνδρομή των αρμόδιων αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό και την προσαγωγή των προσώπων που εξακολουθούσαν να αναζητούνται.

Παράλληλα, ενημέρωσε τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, προκειμένου να διερευνηθεί η ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου, της παραβίασης του απορρήτου της ποινικής προδικασίας και της υπόθαλψης εγκληματία.

Η δήλωση του διοικητή της ΑΑΔΕ

Στη δήλωσή του, ο Γιώργος Πιτσιλής διευκρίνισε ότι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν σχετίζεται με την κριτική που ασκείται στην ΑΑΔΕ ή στον ίδιο, αλλά με τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για μια επιχείρηση που βρισκόταν σε εξέλιξη.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Εδώ και σχεδόν έντεκα χρόνια ως επικεφαλής της Φορολογικής και Τελωνειακής Διοίκησης της χώρας, ουδέποτε προσέφυγα στη Δικαιοσύνη κατά δημοσιογράφου ή μέσου ενημέρωσης, για οποιαδήποτε κακόβουλη ή προσβλητική κριτική, είτε στο πρόσωπό μου είτε στο έργο της Αρχής. Η παρούσα υπόθεση, όμως, δεν αφορά την κακόβουλη κριτική. Αφορά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών που συνδέονται με επιχείρηση σε εξέλιξη, σε χρονική στιγμή κατά την οποία διεξάγονταν ακόμη κρίσιμες έρευνες και αναζητούνταν συγκεκριμένα πρόσωπα. Αφορά στην αποτελεσματικότητα των ερευνών, τη διασφάλιση αποδεικτικών στοιχείων και την ασφάλεια στελεχών που επιχειρούν στο πεδίο».

Ο διοικητής της ΑΑΔΕ υποστήριξε ότι η Διοίκηση έχει θεσμική υποχρέωση να προστατεύει τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών και να διασφαλίζει την απρόσκοπτη διεξαγωγή των ερευνών.

«Σε μια τέτοια υπόθεση, η Διοίκηση έχει καθήκον να μην παραμείνει αμέτοχη. Οφείλει να προστατεύει τη νομιμότητα και να διασφαλίζει ότι οι ελεγκτικές υπηρεσίες μπορούν να επιτελούν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά την αποστολή τους, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια των στελεχών τους. Σε ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να θεωρείται αδιάφορο το ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών που σχετίζονται με εν εξελίξει έρευνες».

Και πρόσθεσε: «Η διερεύνηση τέτοιων περιστατικών δεν αποτελεί επιλογή διοίκησης. Αποτελεί θεσμική υποχρέωση».

Καταλήγοντας, ο κ. Πιτσιλής επανέλαβε ότι η μηνυτήρια αναφορά αποσκοπεί στην πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.

«Η μάχη κατά της μεγάλης φοροδιαφυγής και του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος δεν είναι υπόθεση μιας υπηρεσίας. Είναι υπόθεση του κράτους δικαίου. Και το κράτος δικαίου δεν υποχωρεί, δεν εκφοβίζεται και δεν συμβιβάζεται. Εφαρμόζει τον νόμο, προστατεύει τους θεσμούς του και εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη. Αυτό ακριβώς πράξαμε».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ύβρις και περιφρόνηση της πραγματικής λαϊκής βούλησης δεν υπάρχει μόνο στην Αμερική…

Καλό είναι να εντοπίζουμε γιατί έχασε ο Τραμπ. Αρκεί να μην εθελοτυφλούμε απέναντι στο ότι για τους ίδιους λόγους θα χάσει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Ένα από τα καλά στοιχεία του ελληνικού Τύπου είναι ότι εξακολουθεί να προσφέρει καλή κάλυψη και ανάλυση των διεθνών εξελίξεων. Στα «έξω πάμε καλά», τουλάχιστον σε γενικές γραμμές. Ομολογουμένως η κάλυψη των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών ήταν ολοκληρωμένη, αντικειμενική και η ανάλυση εύστοχη.

Μπορούσε κανείς να δει εμπεριστατωμένες αναλύσεις και ορθές τοποθετήσεις για τους λόγους της μεγάλης πολιτικής ήττας του Προέδρου Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές: την αλαζονεία και την ύβρι της πεποίθησης ότι το εκλογικό σώμα θα τον ακολουθούσε σε κάθε επιλογή, ακόμη και όταν αυτή ήταν η αθέτηση κομβικών προεκλογικών υποσχέσεων όπως η έξοδος από τους «αιώνιους πολέμους» και η αποφυγή νέων εμπλοκών· τις επιπτώσεις μιας έκρηξης του κόστους ζωής που σε μεγάλο βαθμό επιδεινώθηκε ακριβώς επειδή ο Τραμπ αθέτησε την υπόσχεσή του να μην εμπλέξει τις ΗΠΑ σε έναν ακόμη πόλεμο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή· την περιφρόνηση των πραγματικών κοινωνικών προβλημάτων και την έμφαση σε πρακτικές που τελικά δημιουργούσαν συσπειρώσεις στην αντίθετη κατεύθυνση, όπως για παράδειγμα έγινε με τις στρατιωτικού τύπου αντιμεταναστευτικές επιχειρήσεις της ICE· τις αλλοπρόσαλλες επιλογές σε σχέση με το διεθνές εμπόριο που τελικά κατέληγαν να υπονομεύουν αντί να υπηρετούν το δόγμα «Πρώτα η Αμερική».

Ωστόσο, είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι οι ίδιοι που μπορεί να κάνουν ορθές διαπιστώσεις για τον Τραμπ και το πώς κατάφερε να εξαντλήσει το πολιτικό του κεφάλαιο και να βρεθεί σε αυτή τη δεινή θέση, έχουν μια επίμονη απροθυμία -παρά τις οφθαλμοφανείς ομοιότητες- να εξάγουν ανάλογα συμπεράσματα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον τρόπο που έχει φτάσει, είτε θέλει να το παραδεχτεί είτε όχι, στο τέλος μιας πολιτικής διαδρομής ακριβώς εξαιτίας των δικών του επιλογών.

Τι άλλο, για παράδειγμα, από αλαζονεία είναι η επιμονή του να θεωρεί ότι όλα πάνε καλά στην οικονομία την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει μια έκρηξη ακρίβειας που διαρκώς επιδεινώνεται και φέρνει τα νοικοκυριά σε διαρκώς πιο δύσκολη θέση; Είναι ή δεν είναι μια διαρκής θεσμική ύβρις ο τρόπος με τον οποίο θεωρεί ότι η κυβέρνηση του, παρότι μία από τις πιο βεβαρυμμένες με σκάνδαλα και ανοιχτές ποινικές υποθέσεις της πρόσφατης ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα άμεμπτη, κυρίως επειδή μπορεί να εξασφαλίζει ασυλία μέσα από την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία; Αποτελεί ή δεν αποτελεί αθέτηση της δέσμευσης για επιστροφή στην υποτιθέμενη «κανονικότητα» η διαρκής προσπάθεια χειραγώγησης των θεσμών και η υπονόμευση του κράτους δικαίου; Έρχεται ή δεν έρχεται σε σύγκρουση με τη λαϊκή βούληση η περιφρόνηση της ανάγκης να στηριχτούν η δημόσια παιδεία και υγεία και η διαρκής πριμοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων, συχνά με όρους διασπάθισης ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων;

Γεγονός που επίσης προκαλεί έκπληξη -και ταυτόχρονα αποκαλύπτει προθέσεις και όχι μόνο- είναι και το ότι οι ίδιοι που σπεύδουν να αναλύσουν ότι σε μεγάλο βαθμό η συντριβή του Τραμπ στις εκλογές ήταν και αποτέλεσμα της ύπαρξης σοβαρών υποψηφίων από τη μεριά των Δημοκρατικών που εξέφραζαν πιο αριστερές – για τα αμερικανικά δεδομένα προφανώς – ιδέες και προτάσεις, την ίδια ώρα επιμένουν ότι οποιαδήποτε πολιτική λύση για τη δική μας χώρα θα πρέπει να προέρχεται αυστηρά το «Κέντρο», δηλαδή η συνέχιση πολιτικών που αποδείχθηκαν οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά καταστροφικές.

Η απόσταση ανάμεσα στην Αμερική και την Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη και τα πολιτικά συστήματα είναι διαφορετικά. Όμως, αυτό που συνέβη στην Αμερική είναι προϊόν μιας γενικότερης τάσης που συναντάμε παγκοσμίως.

Οι κοινωνίες έχουν κουραστεί από τη διαρκή διάψευση προεκλογικών υποσχέσεων, την εκτίναξη του κόστους ζωής, την υπονόμευση των υποδομών και των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας, την άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους για τους οποίους ποτέ δεν ρωτήθηκε η ίδια η κοινωνία, την περιφρόνηση της δημοκρατίας και της λαϊκής βούλησης από κυβερνήτες που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς ποτέ να λογοδοτούν.

Αυτό είναι που γεννά ισχυρά αιτήματα πολιτικής αλλαγής, με την έννοια όχι απλώς της εναλλαγής διαχειριστών της ίδιας πολιτικής, αλλά της εφαρμογής πολιτικών που να αναλογούν στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες για αξιοπρεπή εργασία, αμοιβή και στέγη, για δημόσια αποτελεσματικά συστήματα υγείας και παιδείας, για πραγματική ασφάλεια (και όχι απλώς αστυνομική καταστολή) και για έναν κόσμο πιο ειρηνικό, με συγκρούσεις που επιλύονται με διπλωματικές λύσεις αντί για τη σημερινή διαχείριση της αποσταθεροποίησης και της έντασης.

Η χώρα μας δεν είναι έξω από αυτή την τάση που βλέπουμε σε διάφορες περιοχές και σημεία του πλανήτη και που, επιμένω, είναι ελπιδοφόρα, αρκεί να δημιουργηθούν γερά αναχώματα ώστε να μην επιτραπεί στην Άκρα Δεξιά ή τον νεοφασισμό να κερδίσουν την εκπροσώπηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Γιατί και στη χώρα μας το μήνυμα που βγαίνει από παντού, από τις δημοσκοπήσεις έως τις καθημερινές συζητήσεις δεν είναι ούτε το «Μητσοτάκης ή χάος», ούτε προφανώς ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία (άντε και μερικοί «πρόθυμοι» από άλλα κόμματα) μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα και όλοι οι άλλοι μόνον να την καταστρέψουν μπορούν. Το μήνυμα είναι ότι και για τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται η ώρα της νέμεσης που θα ανοίξει το δρόμο για μια νέα συνθήκη στον τόπο.

Πηγή: in

Το Ιράν αίρει το όριο εμβέλειας βαλλιστικών πυραύλων (ΒΙΝΤΕΟ)

Η Τεχεράνη προειδοποίησε ότι θα βάλει στο στόχαστρο αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη σε περίπτωση νέας επίθεσης

Το Ιράν δεν θεωρεί πλέον ότι δεσμεύεται από το αυτοεπιβαλλόμενο όριο των 2.000 χιλιομέτρων (1.200 μιλίων) στο βεληνεκές των βαλλιστικών πυραύλων του, δήλωσε εκπρόσωπος του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν πρόσφατα ότι η Τεχεράνη θα στοχεύσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ευρώπη που χρησιμοποιούνται από αμερικανικές δυνάμεις, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτεθούν ξανά στη χώρα.

Ο Ταξίαρχος Χοσεΐν Μοχέμπι δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου το Σάββατο ότι «αυτός ο περιορισμός [στο βεληνεκές των βαλλιστικών πυραύλων] έχει αρθεί για εμάς». Απέφυγε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, σημειώνοντας ότι ο ιρανικός στρατός επικεντρώνεται επί του παρόντος στην «επίδειξη αυτών των δυνατοτήτων στην πράξη».

Ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία δεν είναι γνωστό ότι διαθέτει στο οπλοστάσιό της πυραύλους ικανούς να φτάσουν σε στόχους πέραν των 2.000 χιλιομέτρων, Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η χώρα διαθέτει τις τεχνολογίες που απαιτούνται για την κατασκευή διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, όπως ανέφερε το Associated Press.

Ωστόσο, ακόμη και αυτό το βεληνεκές σημαίνει ότι τμήματα της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και ολόκληρης της Μέσης Ανατολής βρίσκονται ήδη εντός εμβέλειας ιρανικών πυραύλων.
Ο Mohebbi δήλωσε επίσης το Σάββατο ότι

Ο ιρανικός στρατός ετοιμάζεται να αποκαλύψει «εκπλήξεις... στο πεδίο της μάχης» σε περίπτωση που ξεσπάσει νέος γύρος στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

«Θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα επόμενα χτυπήματα του Ιράν θα είναι ακόμη πιο σκληρά», προειδοποίησε ο εκπρόσωπος του IRGC.

Μιλώντας στο RT τη Δευτέρα, ο Εζατολάχ Ζαργκάμι, μέλος του Συμβουλίου Κυβερνοχώρου της ιρανικής κυβέρνησης, εξήγησε ότι δεδομένης της μεταβαλλόμενης φύσης και του εύρους των απειλών που ενδεχομένως αντιμετωπίζει η Ισλαμική Δημοκρατία, «φυσικά θα επαναπροσδιορίσουμε τις αμυντικές μας δυνατότητες και πολιτικές αναλόγως».

«Είναι φυσικό να μην επιβάλλουμε πλέον γεωγραφικούς περιορισμούς... ή στις αμυντικές μας δυνατότητες», είπε.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ahmad Bakhshayesh Ardestani, μέλος της επιτροπής ασφαλείας του ιρανικού κοινοβουλίου, δήλωσε στο Euronews ότι «αν η Αμερική χρησιμοποιήσει τις βάσεις της στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων της Ιταλίας και της Γερμανίας, οι πύραυλοι του Ιράν θα εκτοξευθούν προς την Ευρώπη».

Την ίδια περίπου εποχή, το IRGC εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο οποίος δεσμεύτηκε για «αποτελεσματική απάντηση χωρίς γεωγραφικά όρια σε κάθε επίπεδο και είδος απειλής». Επίσης, φέρεται να διέταξε τους στρατιωτικούς διοικητές να ενημερώσουν την «τράπεζα-στόχο» του Ιράν ώστε να συμπεριλάβει «τα υλικά και άυλα περιουσιακά στοιχεία του εχθρού εντός εμβέλειας».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Κυριακή στο CNN ότι οι νέες επιθέσεις κατά του Ιράν είναι «εξαιρετικά απίθανες», υπό την προϋπόθεση ότι η Τεχεράνη υπογράψει μια «πολύ ισχυρή συμφωνία» με την Ουάσινγκτον.

Ο Τραμπ, ωστόσο, υπέδειξε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή είναι έτοιμες να επαναλάβουν τις εχθροπραξίες εάν κριθεί απαραίτητο, έχοντας ετοιμάσει μια λίστα στόχων.

Πηγή: RT