Οι προοδευτικές δυνάμεις χρειάζονται ξανά κοινό ορίζοντα και ανανέωση της επαφής τους με τις κοινωνίες, το μήνυμα που εκπέμπει το Παρίσι.
Eπιστροφή στην ελληνική πραγματικότητα από σήμερα για τον Αλέξη Τσίπρα, με αφετηρία τη διήμερη περιοδεία του στην Ηπειρο. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης επιστρέφει από τη Γαλλία με ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: ότι οι προοδευτικές δυνάμεις χρειάζονται ξανά κοινό ορίζοντα και ανανέωση της επαφής τους με τις κοινωνίες.
Πόσο μάλλον που οι προκλήσεις -όπως επισήμαιναν πηγές μας από τη Συμπαράταξη- που αντιμετωπίζουν Ελλάδα και Γαλλία (ακρίβεια, κοινωνικές ανισότητες, απαξίωση των θεσμών, άνοδος της Ακροδεξιάς) μαρτυρούν την ανάγκη συνεννόησης και ανάληψης κοινών πρωτοβουλιών από τις προοδευτικές δυνάμεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Αυτό, ακριβώς, κατέδειξε με τη συμμετοχή του στις γαλλικές διαδηλώσεις ο Αλ. Τσίπρας. Εκεί όπου συνομίλησε με νέους ανθρώπους, εργαζόμενους, συνταξιούχους, συνδικαλιστές. Ηρθε, δηλαδή, σε επαφή με ένα δυναμικό κοινωνικό κίνημα που κινητοποιείται για τα εργασιακά δικαιώματα, τις δημόσιες υπηρεσίες και το μέλλον των νέων.
Ενα κίνημα που εκφράζει δυσαρέσκεια για πολιτικές τις οποίες ζούμε και στην Ελλάδα σήμερα. Αν και εκεί, η κεντρική ανησυχία του προοδευτικού κόσμου είναι η προοπτική επικράτησης της Ακροδεξιάς. Σε κάθε περίπτωση, το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα είναι πώς η κοινωνική δυσαρέσκεια μπορεί να αποκτήσει προοδευτική διέξοδο και πώς θα αποτραπεί η μετατροπή της ανασφάλειας σε φόβο, ξενοφοβία και αποδοχή αυταρχικών λύσεων. Ομως, η πίεση στο εισόδημα, η αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, η επισφάλεια και η αίσθηση ότι οι πολίτες δεν ακούγονται, διευρύνουν την απόσταση ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική. Η αντιμετώπιση της άκρας Δεξιάς χρειάζεται πειστικές απαντήσεις στην καθημερινότητα.
Συνομίλησε με όλους
Βέβαια, σημείωναν οι ίδιες πηγές, από το ευρύ φάσμα συνομιλητών του γίνεται προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να είναι ο φυσικός συνομιλητής από την Ελλάδα, για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις διεθνώς.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης συναντήθηκε με όλο το φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων τις Γαλλίας, συγκεκριμένα με τις ηγεσίες των Σοσιαλιστών, των Οικολόγων, των Κομμουνιστών, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τον δήμαρχο του Παρισιού και τη γ.γ. του μεγαλύτερου γαλλικού εργατικού συνδικάτου, CGT. Και, ως εκ τούτου, όπως μας έλεγαν από τη λεωφόρο Αμαλίας, οι επαφές αυτές αναδεικνύουν τη δυνατότητά του να συνομιλεί με όλο το φάσμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας, καθώς και με τον συνδικαλιστικό κόσμο – δυνάμεις που συσπειρώνονται απέναντι στη διπλή απειλή-αντίπαλο, όπως έχουν διαμορφωθεί τα πολιτικά πράγματα στην ήπειρό μας και όχι μόνο, δηλαδή τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την Ακροδεξιά.
Η δυνατότητα του Αλ. Τσίπρα να συνομιλεί με διεθνείς ηγέτες δεν είναι, φυσικά, κάτι καινούργιο: πριν από 13 χρόνια έπαιρνε το χρίσμα της ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αξίζει εξάλλου να θυμηθεί κάποιος τις σημαντικές επαφές που έκανε μέσω των διεθνών διασκέψεων του Ινστιτούτου του τα προηγούμενα χρόνια: όπως με τη γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος Ιταλίας, Elly Schlein, τον Bernie Sanders, τον François Hollande, τη Lucie Castets, τον François Ruffin, τη Maya Allende, την Ines Schwerdtner, τον Thomas Piketty κ.ά. Ενώ στα εντελώς πρόσφατα, είχε επικοινωνία με τον επανεκλεγέντα πρόεδρο Λούλα και την Elif Eralp του Die Linke που νίκησε την Ακροδεξιά στο Βερολίνο.
Ιωάννινα-Πρέβεζα
Στην Ηπειρο -αλλά όχι στον τόπο καταγωγής του, την Αρτα, που προφανώς θα τον αφήσει για αργότερα- θα βρεθεί από σήμερα και για δύο ημέρες ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ. Σήμερα θα επισκεφθεί την πόλη των Ιωαννίνων, όπου θα συνομιλήσει με πολίτες, ειδικότερα δε, με επαγγελματίες της περιοχής, αγροτοκτηνοτρόφους και μελισσοκόμους στην Ελεούσα. Η πρώτη ημέρα της περιοδείας θα κλείσει με επίσκεψη στους Μηλιωτάδες στο ανατολικό Ζαγόρι. Αύριο, θα επισκεφθεί τη ΒΙΠΕ Ιωαννίνων και στη συνέχεια θα μεταβεί στην Αχερουσία Πρέβεζας, όπου θα συναντήσει ελαιοπαραγωγούς και ψαράδες στην Πρέβεζα. Η περιοδεία θα κλείσει με ομιλία του σε συνάντηση φίλων και μελών της ΕΛΑΣ Πρέβεζας.
Κυβερνητικά fake news για τους μισθούς
Συνεχίστηκε και το Σαββατοκύριακο που πέρασε η ανταλλαγή πυρών μεταξύ της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών και του τομεάρχη Οικονομικών της ΕΛΑΣ, τη φορά αυτή για τους μισθούς.
Συγκεκριμένα, ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης έβαλε… δύσκολα στο οικονομικό επιτελείο, καθώς επικαλέστηκε στοιχεία που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση: «Τα στοιχεία της Eurostat είναι αμείλικτα», δήλωσε εξειδικεύοντας: «Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. στον μέσο ετήσιο μισθό πλήρους απασχόλησης. Από το 2019 έως το 2025, ο ελληνικός μέσος μισθός υποχώρησε από το 49% στο 45% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Και οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών υστερούν στις αυξήσεις των τιμών».
Ταυτόχρονα έθεσε και το ερώτημα «σε ποιο σημείο της τελευταίας έκθεσης του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ αναφέρεται ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, από 1.264 ευρώ το 2019, έφτασε το 2025 τα 1.516 ευρώ; Εκτός αν θεωρούν ότι θα διαψεύσουν τη Eurostat με τα δελτία Τύπου του υπουργείου Εργασίας», συμπλήρωσε.
Δίχως ίχνος υπερβολής, είναι από τις νοστιμότερες και ευκολότερες μηλόπιτες που έχουμε δοκιμάσει! Αφράτη, ζουμερή, αρωματική και με τέλεια ισορροπία στις γεύσεις.
Σίγουρα μεγάλο μέρος της νοστιμιάς οφείλεται στα θαυμάσια μήλα που καλλιεργεί η Καστοριανή βιοκαλλιεργήτρια Σέβη Λιούζα στους διάσπαρτους ορεινούς οπωρώνες της γύρω από το χωριό Βασιλειάδα, με τα οποία φτιάχνει έναν εξίσου καταπληκτικό φυσικό χυμό. Τα καρύδια και οι σταφίδες είναι προαιρετικά, αλλά εξόχως επιθυμητά. Πόντους κερδίζει η χρήση ελαιολάδου, αντί του συνηθέστερου βουτύρου, αλλά και το πετιμέζι από αχλάδι που παρασκευάζει η Σέβη, φυσικά με αχλάδια από τις βιολογικές της ορεινές καλλιέργειες. Εμείς μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με σιρόπι βαλσαμικού ξιδιού, μελάσα ή απλό πετιμέζι.
H Καστοριανή βιοκαλλιεργήτρια Σέβη Λιούζα με τη μηλόπιτά της
30' προετοιμασία
45' ψήσιμο
Υλικά
Κομμάτια: 8-10
4-5 κόκκινα μήλα, καθαρισμένα, κομμένα σε κύβους των 2 εκ.
250 ml ελαιόλαδο
3 αυγά
2 κουτ. σούπας πετιμέζι ή σιρόπι βαλσαμικού ξιδιού ή μελάσα
1 1⁄2 φλιτζ. τσαγιού αλεύρι ολικής άλεσης
1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
3/4 φλιτζ. τσαγιού ζάχαρη καστανή
1 κουτ. γλυκού κανέλα σε σκόνη
2 κουτ. σούπας σταφίδες ξανθές
1/2 φλιτζ. τσαγιού καρυδόψιχα, χοντροσπασμένη
ζάχαρη άχνη, για το πασπάλισμα
επι το έργον
Για την εξαίσια μηλόπιτα με ζουμερά μήλα Καστοριάς, ξεκινάμε και σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά με το σύρμα το ελαιόλαδο, τα αυγά, το πετιμέζι, το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και τη μισή ζάχαρη μέχρι να φτιάξουμε έναν χυλό.
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε καλά τα μήλα, την υπόλοιπη ζάχαρη, την κανέλα, τις σταφίδες και τα καρύδια.
Προσθέτουμε τον χυλό που φτιάξαμε και ανακατεύουμε απαλά με ένα κουτάλι.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170°C.
Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα ταψάκι με διαστάσεις περίπου 20 x 30 εκ. και ισιώνουμε την επιφάνεια. Ψήνουμε για περίπου 45 λεπτά, μέχρι να χρυσίσει η επιφάνεια, αλλά να μη ροδίσει έντονα.
Ξεφουρνίζουμε τη μηλόπιτα, την αφήνουμε να γίνει χλιαρή ή να κρυώσει εντελώς και την κόβουμε σε κομμάτια, τα οποία πασπαλίζουμε με άχνη.
Συγκεκριμένα, μπορεί να φορτιστεί μέσα σε πέντε λεπτά έως το 70%, σε εννέα έως το 97%. Ακόμη και στους -30 °C, η BYD ανακοινώνει φόρτιση από το 20% έως το 97% σε μόλις 12 λεπτά.
H BYD, κορυφαία εταιρεία σε πωλήσεις ηλεκτρικών σε όλο τον κόσμο παρουσίασε άλλο ένα μοντέλο της, το Atto 8: Το μεγάλο του ατού ότι είναι επταθέσιο και μπορεί να φορτίζει σε πέντε λεπτά. Σύμφωνα με τη φίρμα μπορεί να αποδίδει έως 775 ίππους, προσφέρει αυτονομία 653 χλμ και υπόσχεται χρόνους φόρτισης που πλησιάζουν τον ανεφοδιασμό καυσίμου.
Το ATTO 8 τοποθετείται στην κορυφή της γκάμας SUV της BYD και θα προσφέρεται σε δύο αμιγώς ηλεκτρικές εκδόσεις, με κίνηση στους πίσω ή σε όλους τους τροχούς. Κοινό τους στοιχείο είναι η Blade Battery δεύτερης γενιάς, χωρητικότητας 115 kWh, ενώ η διαφορά εντοπίζεται κυρίως στην ισχύ, στις επιδόσεις και στην αυτονομία.
Συγκεκριμένα, μπορεί να φορτιστεί μέσα σε πέντε λεπτά έως το 70%, σε εννέα έως το 97%. Ακόμη και στους -30 °C, η BYD ανακοινώνει φόρτιση από το 20% έως το 97% σε μόλις 12 λεπτά.
Συναρπαστικά αποσπάσματα που δημοσιεύθηκαν αποκλειστικά στο περιοδικό Life&Style τον Οκτώβριο του 2003.
Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τις 8 Νοεμβρίου 2005, όπου οΑλέκος Αλεξανδράκης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 77 ετών. Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, θυμόμαστε μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα που στιγμάτισαν την επαγγελματική αλλά και προσωπική ζωή του σπουδαίου ηθοποιού, όπως τα διηγήθηκε ο ίδιος στον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα, στο πλαίσιο της βιογραφίας του με τίτλο «Αλέκος Αλεξανδράκης – Ευχαριστώ», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άγκυρα» τον Οκτώβριο του 2003.
Ο νεανικός έρωτας με τη Λαμπέτη
Ο έρωτας με τη Λαμπέτη είναι ένας δεσμός που δεν επρόκειτο να μαθευτεί ποτέ, αν ο Φρέντυ Γερμανός δεν επισκεπτόταν πριν από λίγα χρόνια τον Αλέκο Αλεξανδράκη στο σπίτι του.
«Ξέρεις, Αλέκο, πριν πεθάνει η Έλλη Λαμπέτη, μου εκμυστηρεύτηκε αυτόν το δεσμό σας. Πώς έγινε; Είναι αλήθεια;». Ο Αλέκος τα χάνει. Δεν ξέρει τι να του απαντήσει. Δεν έχει μιλήσει ποτέ γι’ αυτήν τη σχέση. Αλλά δεν είχε και νόημα να το αρνηθεί στον Φρέντυ, που πλέον γνώριζε για το μεγάλο τους έρωτα. Έτσι, του ξεδιπλώνει την ιστορία του δεσμού τους, που είχε μείνει κρυφή και από τους δύο τόσα χρόνια.
Ετών είκοσι! Η μαγεία του νεαρού ζεν πρεμιέ για το θέατρο, αλλά και η λατρεία του για τον Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη, τον φέρνουν μέχρι και το Εθνικό Θέατρο, όπου παρακολουθεί το θεατρικό ζευγάρι να παίζει στη σκηνή το έργο «Οι γάμοι του Φίγκαρο». Ήταν λίγο καιρό πριν η Κατερίνα τού προτείνει να παίξει στο θίασό της. Και όμως, ο νεαρός και γοητευτικός Αλέξανδρος δεν άφησε ασυγκίνητη τη γνωστή, τότε, Έλλη Λαμπέτη…
Ήταν ένας δυνατός, νεανικός έρωτας. Με την Έλλη μέναμε συχνά στο σπίτι μου. Η γιαγιά μου τη λάτρευε και εκείνη απολάμβανε τη μαγειρική της.
«Σχεδόν κάθε βράδυ πήγαινα στην κουίντα και παρακολουθούσα. Είχα πραγματικά μαγευτεί από την υποκριτική τους τέχνη. Ένα βράδυ, λοιπόν, η Έλλη Λαμπέτη, θέλοντας να μάθει τι κάνω εκεί, με πιάνει από τον ώμο.
– Νεαρούλη, τι κάνεις εσύ κάθε βράδυ εδώ;
– Είμαι μαθητής στη Σχολή, κυρία Λαμπέτη. Σας θαυμάζω και τους δύο. Είστε οι αγαπημένοι μου ηθοποιοί.
– Πόσων χρονών είσαι;
– Είκοσι, κυρία Λαμπέτη!
– Σε περνάω πέντε χρόνια, δηλαδή; Πο, πο, γέρασα, αποκρίνεται γελώντας εκείνη».
«Η Έλλη, όταν έφευγε από το Βασιλικό Θέατρο περνούσε μέσα από το Πεδίον του Άρεως. Από εκεί έφευγε για να πάει σπίτι της. Από εκεί, όμως, ήταν ο δρόμος μου για να πάω στο δικό μου σπίτι. Κάποια φορά μου ζήτησε να τη συνοδεύσω και στο σπίτι και από τότε κάναμε μαζί την ίδια διαδρομή κάθε βράδυ. Περνούσαμε από τη Μαυροματέων και καταλήγαμε στη Σχολή Ευελπίδων».
Σε εκείνους τους ρομαντικούς μεταμεσονύκτιους περιπάτους, δεν θ’ αργήσει να έρθει το πρώτο φιλί…
ΖΕΝ ΠΡΕΜΙΕ. Φωτογραφικό πορτρέτο, από τη χρυσή εποχή του ελληνικού σινεμά.
«Ήταν ένας πολύ δυνατός, νεανικός έρωτας. Με την Έλλη μέναμε συχνά μαζί στο δικό μου σπίτι. Η γιαγιά μου τη λάτρευε και εκείνη λάτρευε τη γιαγιά μου και απολάμβανε τη μαγειρική της. “Δεν έχω φάει ξανά τόσο ωραίο φαΐ, έλεγε συνεχώς, εκθειάζοντας τα φαγητά της γιαγιάς Μαρίας”. Κάθε βράδυ πήγαινα στο Βασιλικό Θέατρο, έπαιρνα την Έλλη και πηγαίναμε σπίτι, κάνοντας πάντα την ίδια διαδρομή.
Με την Έλλη, που υποδυόταν και τη γυναίκα μου, παίξαμε τη “Φθινοπωρινή Παλίρροια”.
– Άλεξ, ήθελα να στο πω εδώ και καιρό. Θα ήθελα πολύ να έχω ένα παιδί από σένα.
Ο νεαρός ζεν πρεμιέ, σαστίζει!
– Σε έχω αγαπήσει πάρα πολύ, αλλά είναι δύσκολο αυτό που ζητάς…
Η Έλλη μού εκμυστηρεύτηκε ότι είχε ήδη χάσει ένα παιδί και αυτό της είχε κοστίσει πολύ. Η αλήθεια είναι ότι ήταν ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας. Σίφουνας για τη ζωή μου. Παίξαμε μαζί και μείναμε έξι ολόκληρους μήνες».
Όταν τελειώνει το καλοκαίρι του ’49, η Κατερίνα τού ζητάει να πάει μαζί της περιοδεία. Τον προλαβαίνει, όμως, η Έλλη Λαμπέτη.
– Άλεξ, έχω κλείσει με τον Μουσούρη ν’ ανεβάσουμε ένα έργο. Θα έχεις θαύμα ρόλο!
Ο Άλεξ τα χάνει. Είναι αναγκασμένος να αρνηθεί, αλλά δεν ξέρει πώς να της το πει.
– Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Ήδη μιλήσαμε με την Κατερίνα να κάνουμε περιοδεία. Αυτή με έβγαλε, αυτή βασίστηκε επάνω μου. Θα κρατήσει όλο το χειμώνα και μετά θα κάνουμε κάτι δικό μας.
– Αποκλείεται. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό σε μένα. Αδύνατον! Σε παρακαλώ, Αλέκο, για μας κάν’ το…
– Δεν μπορώ να το κάνω, Έλλη. Η Κατερίνα με έβγαλε. Κάνε υπομονή και θ’ ανεβάσουμε κάτι άλλο μετά την περιοδεία.
Το γυαλί για τους δύο νέους έχει ήδη ραγίσει και ο Αλέκος ετοιμάζεται να πάει περιοδεία με το θίασο της Κατερίνας σε Πόλη, Κύπρο, Αίγυπτο, Σουδάν.
«Δεν άλλαξε κανείς από τους δυο μας την άποψή του. Ήμασταν και οι δύο ισχυρογνώμονες. Εγώ δεν μπορούσα να παρατήσω την Κατερίνα, τη γυναίκα που με βοήθησε και με πίστεψε. Ούτε όμως και τον Βεάκη, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Τίτο Βανδή που αποτελούσαν το θίασο. Έτσι χωρίσαμε, χωρίς να το πιστεύει κανείς από τους δυο μας πως θα συμβεί αυτό. Ήμασταν νέοι και πίστευα πως θα την αποκτούσα ξανά μετά. Ήταν, όμως, αργά».
ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ. Φωτογραφημένος στο σπίτι του, το 1963. Αν και λαϊκό ίνδαλμα, ο ΑΛεξανδράκης κατάφερε να διαφυλάξει την προσωπική του ζωή.
Τα χρόνια περνούν, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και η Έλλη Λαμπέτη πρωτομιλούν μετά από ένα τυχαίο γεγονός, όταν ο Αλέκος παίζει το «Σλουθ» με τον Δημήτρη Χορν, το ’70. Σε μια από τις παραστάσεις του έργου, η Έλλη κάθεται στις πρώτες θέσεις. Ο Χορν αργεί ν’ ανοίξει την αυλαία. Όταν τελικά την ανοίγει, ακούγεται μια φωνή από ένα θεατή:
– Ό,τι ώρα θέλετε ανοίγετε την αυλαία;
Στο θέατρο γίνεται φασαρία. Ο Χορν εξαγριώνεται.
– Η εποχή των σαλτιμπάγκων δεν υπάρχει πια. Να εξαργυρώσει ο κύριος τα εισιτήρια και να φύγει», έλεγε εκνευρισμένος ο ηθοποιός.
Ανεβαίνει πάνω στη σκηνή η Λαμπέτη και μπαίνει στα παρασκήνια. Εκεί, για πρώτη φορά η Έλλη μιλάει στον Αλέκο.
– Τι έγινε, Αλέκο, τι συνέβη;
– Ένας αναιδέστατος διέκοψε την παράσταση, της λέει.
– Ντροπή, σε ένα τέτοιο έργο! Ο αναιδής, λέει εκείνη αγανακτισμένη.
Έτσι έσπασε ο πάγος μεταξύ τους. Μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια ξαναμίλησαν.
Η γνωριμία με τη Μελίνα Μερκούρη και η «Στέλλα»
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης γνωρίζει τη Μελίνα Μερκούρη όταν είναι ακόμα μαθητής. Σε κάποια συγκέντρωση σπίτι του, θα έρθει καλεσμένη και μια πανέμορφη, ψηλή κοπέλα, ήδη γνωστή στους κοσμικούς κύκλους. Δίχως αμφιβολία, ξεχωρίζει ανάμεσα στους καλεσμένους. Ο πατέρας του του συστήνει τη Μελίνα…
– Άλεξ, έλα να σου γνωρίσω την ωραιότερη Ελληνίδα, του λέει.
Ο νεαρός Αλεξανδράκης τα χάνει από την ομορφιά της.
– Χαίρομαι που σας γνωρίζω, της λέει.
– Εσύ είσαι ο Αλέξ, ο γιος του Βάσια; Χαίρω πολύ! Εγώ είμαι η Μελίνα, του λέει…
Χρόνια αργότερα, τα μονοπάτια τους θα διασταυρωθούν. Η Μελίνα έχει εξελιχθεί σε μια λαμπερή ηθοποιό του θεάτρου, αλλά δεν έχει ακόμα κατακτήσει τον κινηματογράφο. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης έχει σκλαβώσει το θεατρικό κοινό, ανεβάζοντας στο θέατρο σπουδαία κλασικά έργα. Στον κινηματογράφο οι ταινίες «Δύο κόσμοι», «Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγταπούν», «Μια νύχτα στον Παράδεισο», «Εύα», «Οι ουρανοί είναι δικοί μας» προβάλλονται στις κινηματογραφικές αίθουσες με μεγάλη επιτυχία.
Ο Αλέκος έχει ήδη κάνει μια ανεπιτυχή προσπάθεια να πείσει τον Φίνο να δώσει το συμπρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Αγνή του Λιμανιού», στη φίλη του, Μελίνα Μερκούρη. Ώσπου ο Μιχάλης Κακογιάννης τους κάνει πρόταση να δουλέψουν μαζί σε μια ταινία, τη «Στέλλα», που στηριζόταν στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια».
ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ. Σκηνή από την περίφημη «Στέλλα».
– Μιχάλη μου, είναι αδύνατον αυτό που μου ζητάς. Έχω τόσες ταινίες αφήσει στη μέση που δεν θα προλάβω να παίξω και στη «Στέλλα», του απαντώ.
– Έλα, βρε Αλεκάκι μου. Εσύ έχεις κάνει τόσες ταινίες, κάνε το για μένα που είναι η πρώτη μου, λέει η Μελίνα.
– Μελίνα μου, υπάρχουν τόσοι άλλοι που θα ήθελαν να παίξουν αυτόν τον ρόλο, γιατί εμένα;
– Όχι, εγώ εσένα θέλω. Κανέναν άλλον!».
Από τα πολλά, ο Αλέκος Αλεξανδράκης πείθεται να παίξει και στη «Στέλλα».
– Θα την κάνω, αλλά θα πρέπει να κάνουμε τα γυρίσματα όταν θα βρίσκω ελεύθερο χρόνο, απαντώ. “Αλέκο μου, σ’ ευχαριστώ. Σ’ ευχαριστώ που δέχτηκες”, έλεγε η Μελίνα».
Η ταινία, όμως, είναι καλοκαιρινή και μέσα στη βαρυχειμωνιά του ’55, ο Κακογιάννης λέει «ξεκινάμε γυρίσματα»… Έτσι ξεκινούν τα γυρίσματα αμέσως. Και τι γυρίσματα. Επεισοδιακά! Τότε είναι που πιάνει πανικός τον Αλέκο Αλεξανδράκη για το πώς θα μπορέσει να παίξει στην ταινία, αλλά και στην παράσταση που θα έκανε πρεμιέρα σε λίγες ημέρες. Στην ουσία, όμως, τις σκηνές τις γύριζαν βαρυχειμωνιά, στην οδό Καλλιδρομίου, σε μια υποτιθέμενη ταβέρνα, στην «ταβέρνα του κουλού». Εκεί εξελισσόταν η υπόθεση.
«Είχε τόσο κρύο, που ο Κακογιάννης για να μη διακρίνονται τα χνότα στην κάμερα, μας ανάγκαζε να γεμίζουμε με πάγο το στόμα μας. Φτύναμε τον πάγο, λέγαμε τα λόγια μας και ξανά πάλι. Και εγώ είχα τόση αγωνία, γιατί σε δυο ημέρες θα είχα πρεμιέρα. Φοβόμουν πως θα κλείσει η φωνή μου! Όλα όμως πήγαν καλά και στην ταινία και στην παράσταση!».
Η οικογενειακή ζωή με τη Βερένα
Η Ρόδος είναι το νησί που πραγματοποιούνται τα γυρίσματα της ταινίας του Αλέκου Σακελλάριου, «Το δόλωμα». Είναι καλοκαίρι του ’64 και ο Φίνος, ενθουσιασμένος με το σενάριο του Σακελλάριου, ειδοποιεί τους ηθοποιούς, ότι πρέπει να ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ώστε η ταινία να κάνει πρεμιέρα το χειμώνα. Αλίκη Βουγιουκλάκη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Περικλής Χριστοφορίδης, ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους με προορισμό τη Ρόδο.
Θα έμεναν στο ξενοδοχείο Miramare που διαχειριζόταν η εταιρεία του Ελβετού Τζακ Γκάουερ. Εκείνες τις ημέρες, λοιπόν, στο ξενοδοχείο είχε φτάσει η ανιψιά του Τζακ Γκάουερ, Βερένα. Η Βερένα Γκάουερ, έχοντας τελειώσει τις ξενοδοχειακές σπουδές της στη Λωζάνη, έρχεται κάποια στιγμή να εργαστεί και στη Ρόδο. Καθημερινά, ο Αλέκος, με ευγενική συμπεριφορά και πάντα φιλικός, καλημερίζει όλο το προσωπικό του ξενοδοχείου, ενώ βλέπει και τη Βερένα, που εργαζόταν πάντα πίσω από ένα γραφείο στη ρεσεψιόν.
Την αγάπησα πραγματικά. Ήταν και είναι μια σπουδαία γυναίκα. Όταν ήρθαν στη ζωή μου τα δυο παιδιά μου, πρώτα ο γιος μου Βάσιας και τέσσερα χρόνια αργότερα η κόρη μου, η Γιοχάνα, ήμουν πανευτυχής.
Η όμορφη νεαρή Ελβετίδα θα του κινήσει γρήγορα το ενδιαφέρον και θα τον γοητεύσει. Όσο καιρό διαρκούν τα γυρίσματα της ταινίας, με κάθε ευκαιρία ο Αλέκος και η Βερένα θα διασκεδάζουν και θα περνούν μαζί κάθε λεπτό του ελεύθερου χρόνου τους. Τα γυρίσματα της ταινίας ολοκληρώνονται και η πρεμιέρα γίνεται τον Οκτώβριο του ’64, ενώ το καλοκαιρινό του ειδύλλιο με τη Βερένα Γκάουερ θα καταλήξει σε γάμο!
«Την αγάπησα πραγματικά. Ήταν και είναι μια σπουδαία γυναίκα. Όταν ήρθαν στη ζωή μου τα δυο παιδιά μου, πρώτα ο γιος μου Βάσιας και τέσσερα χρόνια αργότερα η κόρη μου, η Γιοχάνα, ήμουν πανευτυχής. Η Γιοχάνα, μάλιστα, γεννήθηκε την ίδια μέρα που πέθανε και ο πατέρας της γυναίκας μου. Έτσι, της δώσαμε αυτό το όνομα που στα ελληνικά σημαίνει Ιωάννα. Νονός ήταν ο Τάκης Χορν.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΣΤΙΓΜΗ. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, ο Αλέκος Αλεξανδράκης βαφτίζει την κόρη του Γιοχάνα. Νοονός ο Δημήτρης Χορν. Τέρμα αριστερά στη φωτογραφία, η τότε σύζυγός του Βερένα. Δίπλα της, η μητέρα του, που κρατάει το γιο του, Βάσια, δίπλα στον οποίο βρίσκεται η νεοφώτιστη.
Με τη γυναίκα μου και το γιο μου, είχα πάει μαζί και τουρνέ. Δεν ήθελα να τους αφήνω μόνους. Στην τουρνέ, λοιπόν, που κάναμε όλος ο θίασος, εγώ είχα συνεχώς στην αγκαλιά μου το γιο μου. Τότε, λοιπόν, όσο ο θίασος μου έλεγε:
– Μα να έχεις συνεχώς ένα παιδί στην αγκαλιά σου; Τι θα πει ο κόσμος; Τι θα πουν οι θαυμάστριές σου…
– Δεν με νοιάζει τι θα πουν. Εμένα αυτή είναι η ζωή μου, απαντούσα και δεν είχα μάτια τότε για τίποτε άλλο.
– Μα οι κοπέλες που θα σε δουν, τι θα πουν; μου έλεγαν πάλι.
– Δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου, έλεγα εγώ».
Τα πέντε χρόνια που περνούν με τη σύζυγό του Βερένα και τα παιδιά του, είναι μια από τις καλύτερες περιόδους του Αλέκου Αλεξανδράκη. Καταξιωμένος ηθοποιός πλέον, με μια τεράστια γκάμα έργων στον ενεργητικό του, με μια ευτυχισμένη οικογένεια και με το δικό του θίασο, απολαμβάνει τους κόπους μιας ζωής και ανεβάζει κλασικά έργα που αφήνουν εποχή.
Ήμουν τόσο ερωτευμένος και ικανοποιημένος με την οικογένειά μου, που δεν πίστευα ποτέ πως θα χωρίσω.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ. Με το γιο του, Βάσια, στα μέσα της δεκαετίας του '60.
Ένα από αυτά είναι και «Τα Μεγάλα χρόνια» που αναφέρεται στη ζωή του Διονυσίου Σολωμού, το οποίο ανέβασε ο Μινωτής που έκανε και τη διανομή των ρόλων τον Ιούνιο του ’69. Στο έργο αυτό, λοιπόν, ο Αλέκος συμπρωταγωνιστεί με τη Νίκη Τριανταφυλλίδη και τη Νόνικα Γαληνέα, η οποία υποδύεται την κοντέσα Σολωμού. Τα ερωτικά βλέμματα του Αλέκου Αλεξανδράκη και της Νόνικας Γαληνέα θα διασταυρωθούν σ’ αυτή την παράσταση για πρώτη φορά. Χωρίς να θέλουν να το δείξουν από την πρώτη στιγμή, θα θελήσουν να δοκιμάσουν την αλήθεια αυτών των συναισθημάτων στο χρόνο…
«Ήμουν τόσο ερωτευμένος και ικανοποιημένος με την οικογένειά μου, που δεν πίστευα ποτέ πως θα χωρίσω. Είχα μια θαυμάσια σύζυγο στο πλευρό μου, δυο παιδιά που τα λάτρευα, και μια όμορφη οικογενειακή ζωή».
ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΚΟΡΗ. Με την κόρη του, Γιοχάνα, η οποία ζει στην Ελβετία.
Ο «άσπρος σίφουνας» και το διαζύγιο
Όμως, στη ζωή του Αλέκου Αλεξανδράκη εισβάλλει «ο άσπρος σίφουνας» Νόνικα Γαληνέα, όπως γράφουν τα περιοδικά της εποχής, και τελικά τον συνεπαίρνει! Όταν η φιλία τους μετατρέπεται σ’ έναν μεγάλο έρωτα, εκείνος παίρνει τελικά την απόφαση να μιλήσει στη σύζυγό του Βερένα. Το τέλος του γάμου αυτού έχει ήδη έρθει…
«Δεν ήταν εύκολη απόφαση. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως είχε έρθει το τέλος αυτού του γάμου. Αλλά, ήταν και πάρα πολύ δύσκολο για μένα ν’ αποχωριστώ τα παιδιά μου. Όλα όμως έγιναν με αξιοπρέπεια, απόδειξη ότι ακόμα και σήμερα παραμένουμε φίλοι με τη Βερένα. Είναι πραγματικά σπουδαίος άνθρωπος!».
ΘΕΑΤΡΙΚΑ. Χαρακτηριστική της εποχής φωτογράφηση, με τη Νόνικα, στις αρχές του '70.
Έτσι, ο Αλέκος θα χωρίσει για άλλη μια φορά, συνεπαρμένος από το πάθος για τη νέα σύντροφο και συνάδελφό του, Νόνικα Γαληνέα. Η καρδιά του μπορεί να χτυπάει για τον «άσπρο σίφουνα», όπως αποκαλούσαν τότε τη Νόνικα, όμως το μυαλό του στιγμή δεν φεύγει από τα παιδιά του. Το πρώτο διάστημα μετά το χωρισμό τους, η Βερένα και τα παιδιά μένουν ακόμα στην Ελλάδα. Έτσι, ο Αλέκος μπορεί και τα βλέπει σχεδόν καθημερινά. Αργότερα, η Βερένα με τα παιδιά θα γυρίσουν στην Ελβετία για να συνεχίσουν τη ζωή τους. Εκεί, η Βερένα Γκάουερ παντρεύεται τον Ελβετό Πέντρο Σάκμαν, με τον οποίο θ’ αποκτήσουν αργότερα δυο δίδυμες κόρες…
ΟΙΚΙΑΚΑ. Φωτογράφηση με τη Νόνικα, στο σπίτι τους, στο Ψυχικό.
«Τον αποκαλώ “Άγιο Πέτρο”. Ο τρόπος που μεγάλωσαν τα παιδιά μου κοντά του, και η αγάπη που τους έδειξε, με συγκλόνισε. Του χρωστάω πάρα πολλά».
Η Βερένα με τα παιδιά θα ζήσουν λόγω της εργασίας του Πέτρου εκτός από την Ελβετία, στη Σιγκαπούρη, στη Μαδρίτη και στο Γιοχάνεσμπουργκ. Παρά τις μακρινές αποστάσεις, ο Αλέκος Αλεξανδράκης δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να βρίσκεται κοντά στα παιδιά του, τα οποία περνούν κοντά πάντα τις διακοπές τους μαζί με τον πατέρα τους, ενώ και μαζί με τη Νόνικα τα επισκέπτεται συχνά σ’ όλες αυτές τις χώρες.