ενημέρωση 4:03, 17 November, 2026

Η SpaceX εκτόξευσε τον μεγαλύτερο πύραυλο στον κόσμο, χάνει τον προωθητικό του σε πύρινη συντριβή (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Starship μπήκε σε τροχιά και ανέπτυξε δορυφόρους, αλλά ο γιγάντιος πύραυλος πρώτης βαθμίδας του δεν επέστρεψε στον τόπο εκτόξευσης

Η SpaceX του Έλον Μασκ εκτόξευσε τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο πύραυλο στον κόσμο, επιχειρώντας να ανακτήσει ένα ολόκληρο σύστημα εκτόξευσης σε τροχιά για πρώτη φορά στην ιστορία.

Το Starship, μήκους 124 μέτρων (407 ποδιών), εκτοξεύτηκε από τις εγκαταστάσεις Starbase της εταιρείας στο νότιο Τέξας την Παρασκευή, μεταφέροντας σε τροχιά 26 δορυφόρους Starlink επόμενης γενιάς.

Η αποστολή είχε σχεδιαστεί για να καταδείξει ότι και τα δύο στάδια του γιγάντιου πυραύλου θα μπορούσαν να επιστρέψουν στο σημείο εκτόξευσης και να παγιδευτούν από μηχανικούς βραχίονες που είναι προσαρτημένοι στον πύργο εκτόξευσης, επιτρέποντάς τους να ανακαινιστούν και να επαναχρησιμοποιηθούν.

Ωστόσο, ο πύραυλος Super Heavy δεν κατάφερε να επιστρέψει στον πύργο όπως είχε προγραμματιστεί, και αντ' αυτού πραγματοποίησε μια φλογερή προσγείωση στον Κόλπο του Μεξικού. Η SpaceX δεν εξήγησε αμέσως την αποτυχία, αν και τα συστήματα ασφαλείας έστρεψαν τον πύραυλο προς τα ανοιχτά.
Το ανώτερο στάδιο του Starship συνέχισε σε τροχιά και ανέπτυξε με επιτυχία το δορυφορικό του φορτίο. Αναμένεται να κάνει τον κύκλο της Γης 15 φορές πριν επιχειρήσει να επιστρέψει στο Τέξας το Σάββατο, όπου η εταιρεία σχεδιάζει να το πιάσει χρησιμοποιώντας τους γιγάντιους μηχανικούς βραχίονες του πύργου.
Εάν είναι επιτυχής, θα σηματοδοτήσει την πρώτη ανάκτηση ενός διαστημικού σκάφους Starship από την τροχιά.

Η SpaceX έχει πιάσει τον υπερβαρύ πύραυλο-ενισχυτή τρεις φορές, αλλά η ανάκτηση του ανώτερου σταδίου παρουσιάζει μεγαλύτερη πρόκληση επειδή πρέπει να επιβιώσει από την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα αφού ταξιδέψει με τροχιακές ταχύτητες.

Το Starship είναι επίσης κεντρικό στοιχείο του προγράμματος Artemis της NASA, στο πλαίσιο του οποίου η SpaceX αναπτύσσει μια τροποποιημένη έκδοση του διαστημοπλοίου για την προσγείωση Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη. Η τελευταία δοκιμή έρχεται μετά την ορόσημο της πτήσης του Σεπτεμβρίου, όταν το Starship έφτασε σε τροχιά για πρώτη φορά.

Γκεστάπο 2.0; - Η Γερμανία παραχωρεί στις υπηρεσίες κατασκοπείας ολοένα και περισσότερες εξουσίες

Η αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση επιτρέπει στις υπηρεσίες πληροφοριών να πραγματοποιούν δολιοφθορές, να εισέρχονται κρυφά σε σπίτια και να επεκτείνουν την παρακολούθηση.

Το γερμανικό κοινοβούλιο ψήφισε μια εκτεταμένη νομοθεσία που παρέχει στις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας πρωτοφανείς εξουσίες να διεξάγουν δολιοφθορές, να εισβάλλουν κρυφά σε κατοικίες και να επεκτείνουν την παρακολούθηση. Ο αμφιλεγόμενος νόμος έχει προκαλέσει συγκρίσεις με τη Γκεστάπο και τη Στάζι, τις διαβόητες μυστικές αστυνομικές οργανώσεις της ναζιστικής Γερμανίας και της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας.

Η νομοθεσία, την οποία υποστήριξε ο κυβερνητικός συνασπισμός του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, εγκρίθηκε την Παρασκευή με 300 ψήφους υπέρ, 190 κατά και 71 αποχές. Μόνο το κυβερνών μπλοκ CDU/CSU και οι Σοσιαλδημοκράτες υποστήριξαν τη μεταρρύθμιση. Το δεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) και η Αριστερά τάχθηκαν κατά, ενώ οι Πράσινοι απείχαν.

Ο υπουργός Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ χαιρέτισε την αναθεώρηση ως «μεταρρύθμιση του αιώνα», κηρύσσοντας μια «νέα εποχή» για τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών που θα τις θέσει σε «ισότιμη βάση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας».

Υπερασπίστηκε τα μέτρα επικαλούμενος φερόμενες απειλές από κατασκοπεία, δολιοφθορά, κυβερνοεπιθέσεις και άλλες εχθρικές δραστηριότητες που αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της Γερμανίας.

Από την παρακολούθηση στο σαμποτάζ

Η νομοθεσία αλλάζει ριζικά τον ρόλο των δύο κύριων υπηρεσιών πληροφοριών της Γερμανίας: της υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού (BND) και της εγχώριας Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για την Προστασία του Συντάγματος (BfV).

Προηγουμένως επικεντρωμένες κυρίως στη συλλογή και ανάλυση πληροφοριών, και οι δύο υπηρεσίες θα αποκτήσουν εξουσίες για να παρεμβαίνουν ενεργά ενάντια σε αντιληπτές απειλές.

Η BND θα έχει εξουσιοδότηση να διεισδύει σε ξένα δίκτυα υπολογιστών, να απενεργοποιεί διακομιστές που χρησιμοποιούνται από ύποπτους χάκερ και να διαγράφει δεδομένα. Οι νέες εξουσίες της θα μπορούσαν να επεκταθούν σε σαμποτάζ ξένων χημικών εργαστηρίων και εγκαταστάσεων παραγωγής drones ή σε διατάραξη των αλυσίδων εφοδιασμού εισάγοντας ελαττωματικά εξαρτήματα σε αποστολές που συνδέονται με πιθανές απειλές.

Η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών θα αποκτήσει εκτεταμένες εξουσίες επιτήρησης και παρέμβασης, συμπεριλαμβανομένης της μυστικής πρόσβασης σε smartphones και υπολογιστές, της υποκλοπής κρυπτογραφημένων επικοινωνιών και της εξέτασης αποθηκευμένων δεδομένων.

Οι πράκτορες της BfV μπορούσαν επίσης να εισέρχονται κρυφά σε ιδιωτικές κατοικίες για να εγκαταστήσουν λογισμικό παρακολούθησης και να εξουδετερώσουν ύποπτα όπλα.

Ο οργανισμός θα μπορεί επιπλέον να λαμβάνει πληροφορίες από παρόχους πληρωμών, διαδικτυακές πλατφόρμες και κατασκευαστές οχημάτων, ενώ παράλληλα θα αναπτύσσει αναγνώριση προσώπου με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βιομετρικές αναζητήσεις για τον εντοπισμό πιθανών υπόπτων.

Η εποπτεία των διευρυμένων εξουσιών θα ενοποιηθεί στο πλαίσιο του Ανεξάρτητου Συμβουλίου Εποπτείας, ενός 12μελούς οργάνου που συστάθηκε το 2021 και διορίστηκε από την Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Εποπτείας της Μπούντεσταγκ.

Προηγουμένως επικεντρωμένο σε μεγάλο βαθμό στη νομιμότητα των παρακολουθήσεων της BND, το συμβούλιο θα αποκτήσει την εξουσία να εγκρίνει επιχειρήσεις παρέμβασης και από τις δύο υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της προληπτικής δολιοφθοράς στο εξωτερικό.

Θα υποχρεούται επίσης να υποβάλλει έκθεση στους κοινοβουλευτικούς επιβλέποντες τουλάχιστον ετησίως και να δημοσιεύει δημόσιες εκθέσεις, εξαιρουμένων των διαβαθμισμένων πληροφοριών.

Επιστροφή της μυστικής αστυνομίας;

Η αναθεώρηση έχει προκαλέσει έντονη κριτική από τους νομοθέτες της αντιπολίτευσης, οι οποίοι προειδοποιούν ότι απειλεί τις συνταγματικές προστασίες και καταργεί τις δικλείδες ασφαλείας που θεσπίστηκαν μετά την πτώση της ναζιστικής Γερμανίας.

Ο βουλευτής του AfD, Κρίστιαν Βιρτ, καταδίκασε τη μεταρρύθμιση ως «επίθεση κατά του κράτους δικαίου με πραγματικά ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά».

Επέκρινε τις διατάξεις που επιτρέπουν στην BfV να αποκλείει τα περιφερειακά γραφεία πληροφοριών από τα δίκτυα ανταλλαγής πληροφοριών, προειδοποιώντας ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον πολιτικά «ανεπιθύμητων» κρατικών αρχών.

Τον Σεπτέμβριο, ο συνάδελφός του βουλευτής του AfD, Γκότφριντ Κούριο, κατηγόρησε την κυβέρνηση του Μερτς ότι προετοιμάζεται να παραβιάσει συστηματικά τα θεμελιώδη δικαιώματα, επικαλούμενος την ιστορία της Γερμανίας υπό την Γκεστάπο και την Στάζι της Ανατολικής Γερμανίας.

«Χειρουργώντας, σαμποτάροντας, εξαπατώντας – με αυτά τα ανατρεπτικά μέτρα, η [BfV] μετατρέπεται σε Στάζι 2.0», προειδοποίησε.

Η κριτική έχει επεκταθεί πέρα ​​από το AfD.

Ο βουλευτής των Πρασίνων Κονσταντίν φον Νοτς υποστήριξε την ενίσχυση της BND, αλλά κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν δείχνει «ευαισθησία στα πολιτικά δικαιώματα» κατά την αναθεώρηση των εγχώριων υπηρεσιών πληροφοριών. Προειδοποίησε ότι η νομοθεσία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει «σοβαρά προβλήματα» ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας.

Η Κλάρα Μπούενγκερ της Αριστεράς προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, κατηγορώντας τον Ντόμπριντ ότι υπονομεύει τη δημοκρατία μέσω μαζικής παρακολούθησης σε εθνικό επίπεδο με τεχνητή νοημοσύνη και ότι θέτει τα θεμέλια για μια «νέα γερμανική μυστική αστυνομία».

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η μακροχρόνια αρχή του διαχωρισμού της Γερμανίας, η οποία έχει σχεδιαστεί για να εμποδίζει τις υπηρεσίες πληροφοριών να αποκτήσουν αστυνομικές εξουσίες.

Η προστασία αυτή ανάγεται στην «Επιστολή της Αστυνομίας» των Συμμαχικών Δυνάμεων του 1949, η οποία είχε ως στόχο να αποτρέψει την επανεμφάνιση μιας οργάνωσης που έμοιαζε με την Γκεστάπο. Η διάκριση μεταξύ συλλογής πληροφοριών και επιβολής του νόμου ενσωματώθηκε στη συνέχεια στη νομοθεσία που διέπει τις υπηρεσίες ασφαλείας της Γερμανίας.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το να επιτρέπεται σε πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών να εισέρχονται κρυφά σε σπίτια, να παρεμβαίνουν σε περιουσίες και να προβαίνουν σε δολιοφθορές διαβρώνει αυτό το ιστορικό φράγμα.

Ο Ντόμπριντ απέρριψε τις κατηγορίες ότι η μεταρρύθμιση απειλεί τη δημοκρατία χαρακτηρίζοντάς τες «τρέλα».

Ρωσική αφήγηση απειλής

Η αναθεώρηση των μυστικών υπηρεσιών έρχεται καθώς το Βερολίνο επιταχύνει την στρατιωτική του ενίσχυση, με την κυβέρνηση του Μερτς να επικαλείται επανειλημμένα την υποτιθέμενη ρωσική απειλή για να δικαιολογήσει τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες και τις διευρυμένες δυνατότητες ασφαλείας.

Γερμανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ολοένα και περισσότερο για πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία, κατηγορώντας την παράλληλα για διενέργεια κατασκοπείας, δολιοφθοράς και άλλων εχθρικών επιχειρήσεων σε όλη την Ευρώπη.

Τον περασμένο μήνα, ο επικεφαλής της BND, Μάρτιν Γέγκερ, προειδοποίησε ότι η Γερμανία θα μπορούσε να «εμπλακεί σε μια βίαιη σύγκρουση με τη Ρωσία», κατηγορώντας τη χώρα ότι διεξάγει έναν «σκιώδη πόλεμο».

Ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους και ο ανώτερος στρατιωτικός διοικητής στρατηγός Κρίστιαν Φρόιντινγκ έχουν επίσης ισχυριστεί ότι η Ρωσία θα μπορούσε να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ πριν από το τέλος της δεκαετίας.

Η Μόσχα απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι σκοπεύει να επιτεθεί σε μέλη του ΝΑΤΟ, απορρίπτοντας τις εικασίες ως «ανοησίες» και «πολιτική σχιζοφρένεια». Ρώσοι αξιωματούχοι κατηγόρησαν το Βερολίνο ότι επιδιώκει κλιμάκωση.

Η διαμάχη έχει και εσωτερική πολιτική διάσταση.

Ο Μερτς χαρακτήρισε το AfD ως υποστηριζόμενο από τη Ρωσία, χωρίς να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες εταίροι του στον συνασπισμό έχουν πιέσει για την απαγόρευση του κόμματος της αντιπολίτευσης.

Το AfD, το οποίο ζητά αυστηρότερο έλεγχο της μετανάστευσης και αντιτίθεται στη γερμανική στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία και στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, έχει γίνει σημαντικός στόχος πολιτικού ελέγχου.

Υπερασπιζόμενη την αναθεώρηση των μυστικών υπηρεσιών την Παρασκευή, η αξιωματούχος του Γραφείου του Καγκελάριου Νίνα Γουόρκεν υποστήριξε ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει καθημερινές απειλές από ξένες δυνάμεις που «μεταμφιέζουν το σαμποτάζ ως ατύχημα, την κατασκοπεία ως επιχειρηματικές συναλλαγές και την προπαγάνδα ως άποψη».

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

«Σκληραίνει» το παιχνίδι στο Ουκρανικό - Οι κινήσεις του Πούτιν και τα τελεσίγραφα στην Ευρώπη για τις συνομιλίες

Η Μόσχα φαίνεται να επιδιώκει να αναδιαμορφώσει το μέλλον της Ευρώπης με τους δικούς της όρους μετά τον πόλεμο.

Καθώς οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία σημειώνουν ελάχιστη πρόοδο, η Ρωσία πιέζει για μια ευρύτερη συμφωνία σχετικά με την ασφάλεια της Ευρώπης, προκαλώντας φόβους ότι το Κρεμλίνο επιδιώκει να αναδιαμορφώσει το μέλλον της ηπείρου με τους δικούς του όρους.

Η Ουκρανία είχε ζητήσει τη συμμετοχή της Ευρώπης στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι. Ωστόσο, το Κίεβο ενδεχομένως να μην είχε προβλέψει ότι οι προσπάθειές του θα μετέφεραν το διπλωματικό ενδιαφέρον σε ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιος θα πρέπει να εκπροσωπεί την Ευρώπη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων;

Όπως αναφέρει το euronews.com, καθώς η διπλωματική διαδικασία εξελισσόταν αυτή την εβδομάδα, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ ταξίδεψαν από το Άμπου Ντάμπι στη Μόσχα για συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, προτού μεταβούν στο Δουβλίνο για να συναντήσουν τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Οι συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι κατέληξαν σε μια καταρχήν συμφωνία για μια μεγάλης κλίμακας ανταλλαγή αιχμαλώτων, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος όσον αφορά την κατάπαυση του πυρός ή τη διευθέτηση των εδαφικών διαφορών.

Αντίθετα, το διπλωματικό ενδιαφέρον μετατοπίστηκε ολοένα και περισσότερο προς τη συμμετοχή της Ευρώπης στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις και τις ρυθμίσεις ασφαλείας της ηπείρου.

Μιλώντας στη Σόνα Μάρεϊ του Euronews, μετά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς απεσταλμένους το βράδυ της Πέμπτης, ο Ζελένσκι προειδοποίησε κατά της συζήτησης για τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης πριν από τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία και την εξασφάλιση εγγυήσεων για το Κίεβο.

«Πολλά εξαρτώνται από το πότε και πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και αυτό θα επηρεάσει όλα τα επόμενα βήματα», δήλωσε ο Ζελένσκι.

«Και όλα αυτά τα βήματα θα γίνουν μετά το τέλος του πολέμου, μετά τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία», πρόσθεσε.

Ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι η Ουκρανία αποτελεί ήδη αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας και ότι η ενδεχόμενη ένταξή της στο ΝΑΤΟ θα καθορίσει τη μορφή που θα μπορούσαν να λάβουν οι μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας της ηπείρου.

«Είμαστε μέρος της Ευρώπης και αποτελούμε ήδη μέρος της αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Επομένως, εάν είμαστε στο ΝΑΤΟ –αυτό είπα στον Τζάρεντ και στον Στιβ– εάν ενταχθούμε στο ΝΑΤΟ, τότε πρόκειται για μια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική», δήλωσε.

«Επιλέξτε έναν εκπρόσωπο»: Το Κρεμλίνο θέτει όρους για την ευρωπαϊκή συμμετοχή

Το ζήτημα της ευρωπαϊκής εκπροσώπησης εξελίσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της διπλωματικής αντιπαράθεσης.

Το Κρεμλίνο διαμηνύει ότι η Ευρώπη θα πρέπει πρώτα να αποφασίσει ποιος θα μιλά εκ μέρους της, εάν επιθυμεί να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την Ουκρανία. Μάλιστα, η Μόσχα εμφανίζεται να διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα να αξιολογήσει εάν ο εκπρόσωπος που θα επιλεγεί είναι κατάλληλος συνομιλητής.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι ο Πούτιν επιθυμεί να διαπιστώσει τις «πραγματικές προθέσεις» των Ευρωπαίων και την προθυμία τους να συμβάλουν στην ειρηνευτική διαδικασία, πριν αποφασίσει εάν θα αποδεχθεί τη διεύρυνση των συνομιλιών υπό την αμερικανική ηγεσία.

«Εάν οι Ευρωπαίοι έχουν κάποιον εξουσιοδοτημένο να μιλήσει εκ μέρους τους και εάν επιθυμούν να μιλήσουν, τότε θα το κάνουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πεσκόφ, προσθέτοντας ότι η Ρωσία θα αποφασίσει για τη διεξαγωγή ενός ευρύτερου διαλόγου αφού πρώτα κατανοήσει τις προθέσεις της ευρωπαϊκής πλευράς.

Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια της Μόσχας να επηρεάσει όχι μόνο τη σύνθεση, αλλά και τους όρους συμμετοχής της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις.

Στο μεταξύ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, που συνεδρίασαν στο Δουβλίνο, κατέληξαν σε μια πρόταση εκπροσώπησης με τη συμμετοχή πέντε ευρωπαϊκών χωρών: της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Πολωνίας και της Ιταλίας. Στην ομάδα θα συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η επιλογή αυτή αποτυπώνει την προσπάθεια της Ευρώπης να διαμορφώσει κοινή φωνή, χωρίς να παραχωρήσει στη Μόσχα τη δυνατότητα να επιλέξει ποιος θα εκπροσωπεί τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, η οποία υποστήριξε ότι τα κράτη-μέλη έχουν ήδη συμφωνήσει πως η ίδια εκπροσωπεί την Ευρώπη σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

«Όλα τα κράτη-μέλη συμφώνησαν στην πραγματικότητα ότι εγώ είμαι αυτή που εκπροσωπεί την Ευρώπη στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας», δήλωσε, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τη στάση της Μόσχας.

Η Κάλας υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί ισχυρούς συνομιλητές απέναντί της, καθώς επιδιώκει να επιβάλει τις μέγιστες δυνατές απαιτήσεις της. Από την πλευρά του, ο Πεσκόφ απέφυγε να σχολιάσει ευθέως το ενδεχόμενο εκπροσώπησης της Ευρώπης από την ίδια.

Η αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι Ευρωπαίοι καλούνται να αποφασίσουν όχι μόνο ποιος θα καθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών, αλλά και ποια θα είναι η κοινή διαπραγματευτική τους γραμμή απέναντι στη Ρωσία.

Bild: Η Ρωσία ζητά αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ – Διαψεύδει ο Πεσκόφ

Ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις λαμβάνει το ζήτημα μετά τις αποκαλύψεις της γερμανικής εφημερίδας Bild σχετικά με τις ρωσικές προτάσεις που φέρεται να παρουσιάστηκαν στις συνομιλίες του Αμπού Ντάμπι.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι απαιτήσεις της Μόσχας υπερβαίνουν κατά πολύ το ζήτημα των ουκρανικών εδαφών και αποσκοπούν στη ριζική αναδιαμόρφωση του συστήματος ασφαλείας στην Ευρώπη.

Η Ρωσία φέρεται να ζητά:

  • Την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ και την επιστροφή της στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την ένταξή της στη Συμμαχία.
  • Την απαγόρευση εγκατάστασης ή λειτουργίας στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.
  • Τη διατήρηση όλων των ουκρανικών εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή.
  • Την παραχώρηση στη Ρωσία ολόκληρου του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ που εξακολουθούν να ελέγχονται από την Ουκρανία.
  • Την αποστρατιωτικοποίηση των λιμανιών της Οδησσού και του Μικολάιβ και την απαγόρευση χρησιμοποίησής τους ως ναυτικών βάσεων.
  • Τη διατήρηση μόνιμου καθεστώτος ουδετερότητας από την Ουκρανία και τον οριστικό αποκλεισμό της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.

Η Μόσχα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν θα απέκλειε την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα εγκαταλειφθεί οριστικά η προοπτική συμμετοχής της στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Οι απαιτήσεις δεν περιορίζονται στην Ουκρανία και τη βορειοανατολική Ευρώπη. Επεκτείνονται και στη Μολδαβία, για την οποία φέρεται να προτείνεται η μετατροπή της σε ομοσπονδιακή δημοκρατία, με τη συμμετοχή της Υπερδνειστερίας και της αυτόνομης περιοχής της Γκαγκαουζίας.

Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε περίπτωση ένταξης της Μολδαβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δύο αυτές περιοχές θα μπορούσαν να αποκτήσουν τη δυνατότητα να προκηρύξουν δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία τους.

Ως πιθανό αντάλλαγμα για τις παραπάνω παραχωρήσεις, η Ρωσία φέρεται να εμφανίζεται διατεθειμένη να αποσύρει τα πυρηνικά όπλα που έχει αναπτύξει στη Λευκορωσία και να εγκαταλείψει τα σχέδια εγκατάστασης πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς στη χώρα.

Οι πληροφορίες της Bild δεν αποτελούν επιβεβαιωμένη συμφωνία ούτε έχουν ανακοινωθεί επισήμως ως αποδεκτό πλαίσιο διαπραγμάτευσης. Ωστόσο, εφόσον αποτυπώνουν με ακρίβεια τις ρωσικές θέσεις, καταδεικνύουν το εύρος των επιδιώξεων της Μόσχας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η απαίτηση για τη Φινλανδία. Η χώρα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2023, ανατρέποντας δεκαετίες στρατιωτικής ουδετερότητας, ως άμεση συνέπεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ακολούθησε η ένταξη της Σουηδίας τον Μάρτιο του 2024.

Η απαίτηση να επιστρέψει η Φινλανδία στο προηγούμενο καθεστώς της ισοδυναμεί, ουσιαστικά, με προσπάθεια ανατροπής μιας από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις που προκάλεσε ο ίδιος ο πόλεμος. Η Ρωσία θέλει «νέα Γιάλτα»: Το τελεσίγραφο σε Ευρώπη που μετατοπίζει τη συζήτηση για το Ουκρανικό

Από την πλευρά της Μόσχας, πάντως, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, διέψευσε ότι η χώρα του απαίτησε την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ. «Δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό. Όχι, δεν τέθηκαν τέτοιοι όροι. Αυτό σίγουρα δεν συζητήθηκε», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η «νέα Γιάλτα» και οι επιδιώξεις της Μόσχας

Οι ρωσικές απαιτήσεις συνδέονται άμεσα με την ευρύτερη επιδίωξη του Κρεμλίνου για μια νέα ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, έκανε λόγο για την ανάγκη δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος ασφαλείας στην Ευρώπη, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει μια «νέα, σύγχρονη Γιάλτα και ένα νέο Πότσνταμ».

Η αναφορά δεν είναι τυχαία. Οι διασκέψεις της Γιάλτας και του Πότσνταμ, κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή τάξη και τις σφαίρες επιρροής των μεγάλων δυνάμεων.

Η χρήση αυτών των ιστορικών παραλληλισμών από τη ρωσική πλευρά παραπέμπει στην επιθυμία της Μόσχας να συμμετάσχει σε μια ευρύτερη διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ και άλλες μεγάλες δυνάμεις, με αντικείμενο όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά και το συνολικό γεωπολιτικό καθεστώς της Ευρώπης.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Μόσχα επιδιώκει να συζητήσει περιορισμούς στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στην ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων ανατολικά των πρώην συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Πούτιν, Γιούρι Ουσάκοφ, υποστήριξε ότι η Ρωσία επιθυμεί να αξιοποιήσει τα διδάγματα της σημερινής κρίσης, κατηγορώντας τη Δύση ότι επιδιώκει τη στρατηγική ήττα της μέσω της υποστήριξης προς το Κίεβο.

Παράλληλα, ο Πούτιν έχει χαρακτηρίσει τον διάλογο με την Ευρώπη για την Ουκρανία «φαύλο κύκλο», κατηγορώντας τους συμμάχους του Κιέβου ότι επιδιώκουν την παράταση του πολέμου.

Στο πλαίσιο αυτό, η Μόσχα προωθεί και την ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης του Πούτιν με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα, επιδιώκοντας να αναβαθμίσει τη διαπραγματευτική διαδικασία σε επίπεδο μεγάλων δυνάμεων.

Το εδαφικό παραμένει ανοιχτό – Η Ρωσία δεν υποχωρεί

Παρά τη διεύρυνση της ατζέντας, το βασικό ζήτημα του πολέμου παραμένει άλυτο: τα εδάφη που έχει καταλάβει η Ρωσία και οι εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ουκρανίας.

Ο Μεντίνσκι ξεκαθάρισε μετά τις συνομιλίες στο Αμπού Ντάμπι ότι η Μόσχα δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις εδαφικές της διεκδικήσεις.

«Μόνο όταν νικήσουμε και υπογράψουμε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους δικούς μας όρους», δήλωσε, απαντώντας σε ερώτηση για το εάν η ρωσική πλευρά ήταν ικανοποιημένη από την έκβαση των διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, απέρριψε το ενδεχόμενο επιστροφής εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο, διαμηνύοντας: «Εκεί όπου έχει υψωθεί η ρωσική σημαία, δεν πρέπει να υποσταλεί».

Από την πλευρά της Ουκρανίας, ο Ζελένσκι επιδιώκει να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα περιλαμβάνει αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας και δεν θα αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε μια νέα ρωσική επίθεση.

Οι αρχικές προσδοκίες για κάποια ευελιξία στο εδαφικό δεν έχουν μέχρι στιγμής μετατραπεί σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Οι ΗΠΑ έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι υπήρξαν περιορισμένες ενδείξεις διάθεσης συμβιβασμού, ενώ ο Τραμπ έχει αναφερθεί σε μια Ουκρανία που ενδεχομένως θα προκύψει από τον πόλεμο με «κάπως διαφορετικό σχήμα».

Ωστόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις της ρωσικής αντιπροσωπείας δείχνουν ότι η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει μεγάλη.

Η Ευρώπη μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα

Η διεύρυνση της διαπραγματευτικής ατζέντας δημιουργεί ένα δύσκολο δίλημμα για την Ευρώπη.

Από τη μία πλευρά, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορούν να απουσιάζουν από τις συζητήσεις που θα καθορίσουν το μέλλον της Ουκρανίας και της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Από την άλλη, η συμμετοχή τους σε μια ευρύτερη διαπραγμάτευση για τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας εγκυμονεί τον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωπες με ρωσικές απαιτήσεις που αφορούν άμεσα την κυριαρχία, τις συμμαχίες και τις αμυντικές επιλογές τους.

Το ενδεχόμενο να τεθούν υπό διαπραγμάτευση ζητήματα όπως η ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, η παρουσία συμμαχικών δυνάμεων στις χώρες της Βαλτικής και η μελλοντική διεύρυνση της Συμμαχίας συνιστά κόκκινη γραμμή για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Η Ευρώπη καλείται, επομένως, να διαμορφώσει ενιαία θέση, να διασφαλίσει ουσιαστική συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις και να αποτρέψει την επανάληψη μιας λογικής συμφωνίας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων για την τύχη μικρότερων κρατών χωρίς τη δική τους συμμετοχή.

Σοβιετικό υστερόγραφο

H συνάντηση των τριών, ΗΠΑ Ρωσίας και Ουκρανίας, στο Αμπου Ντάμπι πραγματοποιήθηκε έναν μήνα πριν από την 35η επέτειο διάλυσης της ΕΣΣΔ με πρωτοβουλία του Γέλτσιν και των προέδρων της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας.

Κύριο, αν όχι μοναδικό ζητούμενο του Γέλτσιν, δεν ήταν άλλο από την απομάκρυνση του Γκορμπατσόφ από το Κρεμλίνο.

Η αιφνιδιαστική διάλυση της ΕΣΣΔ ακύρωσε τη συμφωνία κυρίων την οποία είχαν διαμορφώσει οι τέσσερις νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τα δύο γερμανικά κράτη.

Η συμφωνία προέβλεπε ότι η ενιαία Γερμανία θα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ, στο στρατιωτικό σκέλος του οποίου δεν θα μετείχε η πρώην Ανατολική Γερμανία.

Η δέσμευση του Μπους και του Κολ ότι η Ανατολική Ευρώπη δεν θα φιλοξενούσε δυνάμεις του ΝΑΤΟ φαινόταν τότε επαρκής για να διασκεδαστούν οι ανησυχίες της Μόσχας.

Μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 η Μόσχα κατόρθωσε να γίνουν αποδεκτές οι εγγυήσεις για την ασφάλειά της στο νέο πλαίσιο σταθεροποίησης της Ευρώπης.

Με την αιφνίδια διάλυση της ΕΣΣΔ διαμορφώθηκαν νέοι συσχετισμοί, στο πλαίσιο των οποίων η μετασοβιετική Ρωσία αντιμετωπίστηκε ως ηττημένη σε πόλεμο χώρα.

Λίγους μήνες μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ ανέδειξε σε στόχο ύψιστης στρατηγικής προτεραιότητας την αποτροπή κάθε μορφής επανένωσης στην αχανή ευρασιατική επικράτεια.

Ετσι από τα μέσα του 1992 άρχισε η συζήτηση για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς.

Το 2008 είναι έτος-σταθμός καθώς η χρονιά αρχίζει με την απόφαση των ΗΠΑ να προωθήσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος την πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας, της Γεωργίας και της Μολδαβίας, μια ατζέντα που μπλόκαραν με βέτο η Γαλλία και η Γερμανία.

Αν μη τι άλλο, ο Πούτιν με την ομιλία του τον Φεβρουάριο του 2008 στην ετήσια Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου ξεκαθάρισε στις ΗΠΑ και τις χώρες της Δύσης ότι περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την ένταξη της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και της Γεωργίας θέτει υπαρξιακή απειλή στην ασφάλεια της Ρωσίας.

Το 2021 έγινε η τελευταία προσπάθεια συμβιβαστικής διευθέτησης της σύγκρουσης ΗΠΑ – Ρωσίας για το καθεστώς της Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 η Μόσχα ζήτησε την απόσυρση των νατοϊκών δυνάμεων, οι οποίες μετά το 1997 προωθήθηκαν προς Ανατολάς.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0