ενημέρωση 5:15, 4 August, 2026

Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!

Η σοκολάτα έχει διανύσει πολύ δρόμο από τότε που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε στερεά μορφή στην Ευρώπη το 1800. Πριν οι Ευρωπαίοι ζαχαροπλάστες σκεφτούν καν να δώσουν στερεή μορφή στη σοκολάτα, οι πολιτισμοί στην Κεντρική Αμερική κατανάλωναν ήδη ένα πικρό ποτό για χιλιάδες χρόνια. Σήμερα, οι καλλιτέχνες μπορούν να τη διαμορφώνουν όπως θέλουν για να δημιουργήσουν έργα τέχνης ή έξυπνα σχεδιασμένες λιχουδιές.

1. Μπογιές 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
2. Πλανήτες 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
3. Εργαλεία
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
4. Lego 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
5. Κρανία 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
6. Βαμμένη μπάρα 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
7. Μολύβια 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!

9. Σκαθάρια 
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!
10. Φωτογραφική μηχανή
perierga.gr - Παράξενες δημιουργίες από σοκολάτα!

 

Πίσω στο σπίτι...

photo: Panayiotis <a href=

 

Τον Ιούνιο του 2010 ο Φώτης Κουβέλης αποχώρησε από τον Συνασπισμό, επικεφαλής ομάδας στελεχών.

Τον Ιούνιο του 2012 μπήκε στην κυβέρνηση (Σαμαρά-Βενιζέλου), αφού το κόμμα του, η ΔΗΜΑΡ, είχε πάει καλά στις εκλογές.

Τον Ιούνιο του 2013 αποχώρησε από την κυβέρνηση.

Τον Μάιο του 2014 το κόμμα του καταβαραθρώθηκε στις ευρωεκλογές.

Τον Φεβρουάριο του 2014 δήλωσε ότι «η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές». Σήμερα λέει ότι «οι εκλογές δεν πρέπει να αφορίζονται» και ότι μπορεί να είναι «λυτρωτική διαδικασία».

Είναι φανερό ότι ο Κουβέλης αλληθωρίζει προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι κακές γλώσσες λένε ότι θα είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, οπότε απομένει να δούμε και να ακούσουμε τον Αλέξη Τσίπρα να αναφωνεί «Φώτη, καλωσόρισες στο σπίτι σου», όπως είχε αναφωνήσει ο Κώστας Καραμανλής για τον επανακάμψαντα στη Ν.Δ. Γιώργο Σουφλιά το 2001.

Κι αυτό να μη γίνει, υπάρχει η λύση της μετεκλογικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ, μπει δεν μπει η ΔΗΜΑΡ στην επόμενη Βουλή.

Εδώ που τα λέμε είναι η μοναδική συνταγή επιβίωσης. Μοναδικό πρόβλημα είναι(;) αυτά που έχει γράψει εδώ κι έναν αιώνα ο Καβάφης:

"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική».

Πηγή:protagon
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μαχάτμα Γκάντι: ο πολιτικός, ο επαναστάτης, ο ακτιβιστής

Ο Μαχάτμα (Μεγάλη Ψυχή) Γκάντι υπήρξε Ινδός πολιτικός, επαναστάτης ακτιβιστής και η ηγετική μορφή του εθνικού κινήματος για την ινδική ανεξαρτησία. Ήταν επιπλέον εμπνευστής και πρωτεργάτης της αντίστασης χωρίς τη χρήση βίας και γι’ αυτό επηρέασε στο σύνολό του το διεθνές ειρηνευτικό κίνημα. Θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο και ορόσημο της φιλοσοφικής διανόησης του 20ου αιώνα.

Γεννήθηκε σαν σήμερα στις 2 Οκτωβρίου 1869, στο Πορμπαντάρ και δολοφονήθηκεστις 30 Ιανουαρίου 1948, από φανατικός ινδουιστή χιντού, υπερασπιστής του διαμελισμού της χώρας. Το οικογενειακό του περιβάλλον ασπαζόταν τις απόψεις του τοπικού θρησκευτικού κινήματος το οποίο πρέσβευε τις αρχές του μη τραυματισμού οποιουδήποτε ζωντανού πλάσματος. Οι πιστοί δεν έτρωγαν κρέας και θεωρούσαν τη νηστεία ως μέθοδο αυτοκάθαρσης. Μετά το θάνατο του πατέρα του το Νοέμβρη του 1885 ο Γκάντι μετέβη στο Λονδίνο προκειμένου να ακολουθήσει νομικές σπουδές.

Η παραμονή του στο Λονδίνο επηρεάστηκε από την υπόσχεση, που είχε δώσει στη μητέρα του, ενώπιον του μοναχού Becharji της ομάδας Τζαΐν, να απέχει από την κρεοφαγία, την οινοπνευματοποσία και την ερωτική ελευθεριότητα. Επέμεινε στη χορτοφαγία και μάλιστα συμμετείχε στην Ένωση Χορτοφάγων του Λονδίνου η οποία επιπροσθέτως επικέντρωνε τις εργασίες της στη μελέτη της βουδιστικής και ινδικής βραχμανικής λογοτεχνίας. Ο Γκάντι μελέτησε θρησκευτικά έργα και πραγματείες, ακόμη και τη Βίβλο. Από κει και πέρα στη ζωή του κυριάρχησε ο σεβασμός για κάθε θρησκεία αλλά και για την προσωπική θρησκευτική επιλογή.

Επέστρεψε στην Ινδία το 1981. Τελικώς δεν άσκησε παρά μόνο για ελάχιστο χρονικό διάστημα τη δικηγορία καθώς δεν είχε το θάρρος να αγορεύσει στα δικαστήρια και γρήγορα την εγκατέλειψε. Τότε του έγινε μια πρόταση από την εταιρεία Dada Abdulla & Co. να την αντιπροσωπεύσει σε μία δικαστική υπόθεση στη Νότια Αφρική. Ο Γκάντι ενθουσιάστηκε από την προσφορά και ξεκίνησε για την Αφρική τον Απρίλιο του 1893.

Αντιμέτωπος με το απαρτχάιντ

Στη Νότιο Αφρική ήρθε αντιμέτωπος με το καθεστώς του απαρτχάιντ, τους φυλετικούς διαχωρισμούς που κατέληξαν και στη δική του εκδίωξη από αίθουσα των δικαστηρίων επειδή αρνήθηκε να βγάλει το παραδοσιακό του τουρμπάνι. Γρήγορα ο ίδιος αποφάσισε να κινητοποιηθεί πολιτικά ενάντια στο σκληρό καθεστώς και υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρέμεινε στη Νότιο Αφρική για 20 χρόνια και βρέθηκε πολλές φορές στη φυλακή για τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες του.

Κατά τη διάρκεια τους, επέμεινε στην άρνηση του για τη χρήση βίας και ο ίδιος έλεγε ότι είχε επηρεαστεί από τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς ο Γκάντι διηύθυνε μία μονάδα του Ερυθρού Σταυρού. Μετά τη λήξη του πολέμου συνέχισε τους αγώνες του για τα δικαιώματα των Ινδών μεταναστών και μάλιστα ίδρυσε και μια συνεταιριστική παροικία για Ινδούς. Το 1914 η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής παραχώρησε αρκετά από αυτά που ζητούσε ο Γκάντι, όπως την αναγνώριση των ινδικών γάμων και την κατάργηση του κεφαλικού φόρου. Τον ίδιο χρόνο ο Γκάντι επέστρεψε στην Ινδία.

Πίσω στην Ινδία

Εκεί αποφάσισε να αγωνιστεί για το ζήτημα της επαγγελματικής μαθητείας όπου οι φτωχοί και αναλφάβητοι εργάτες εγκατέλειπαν την Ινδία για να δουλέψουν σε άλλες βρετανικές αποικίες. Επιστρατεύοντας και πάλι τη μέθοδο της παθητικής αντίστασης κινητοποίησε τον κόσμο και πίεσε την κυβέρνηση να ορίσει σύντομα ημερομηνία παύσης του συστήματος της επαγγελματικής μαθητείας.

Ο αγώνας για την ανεξαρτησία των Ινδών

Στην περίοδο του Μεσοπολέμου πρωταγωνίστησε και πάλι στον εθνικό αγώνα για την ανεξαρτησία των Ινδών. Το κίνημα σύντομα γιγαντώθηκε και η τακτική της παθητικής αντίστασης υιοθετήθηκε από εκατομμύρια Ινδών. Το 1919 το Βρετανικό Κοινοβούλιο μέσω της πράξης του Rowlatt, παραχώρησε στις αποικιακές δυνάμεις έκτακτες εξουσίες για την αντιμετώπισή του κινήματος. Αυτό έφερε περισσότερους οπαδούς. Ωστόσο, η διαδήλωση εναντίον της συγκεκριμένης πράξης που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Αμριτσάρ κατέληξε σε ένα λουτρό αίματος και έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η «σφαγή του Αμριτσάρ». Ο Γκάντι πιστός στις αρχές του όρισε την ημέρα εκείνη ως ημέρα νηστείας και προσευχής για τα θύματα.

Το 1920 ο Γκάντι προώθησε μία οργανωμένη εκστρατεία μη συνεργασίας. Παραιτήθηκαν οι Ινδοί κρατικοί αξιωματούχοι, οι πολίτες αρνούνταν τη συμμετοχή σε κρατικούς οργανισμούς και τα παιδιά αποχώρησαν από τα κρατικά σχολεία. Το 1930 ίδρυσε μαζί με τους οπαδούς του το Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής. Αγωνίστηκε κατά της οικονομικής εξαθλίωσης των Ινδών και κατά των βρετανικών καρτέλ που είχαν επιβάλλει οι αποικιοκράτες.

Επιπλέον αγωνίστηκε για την κατάργηση του συστήματος των καστών το οποίο καταπίεζε την ινδική κοινωνία. Το 1942 συγκρότησε ένα νέο κίνημα με στόχο την ανεξαρτησία της Ινδίας. Συνελήφθη και φυλακίστηκε για αρκετά χρόνια. Η ανεξαρτησία της Ινδίας έγινε πραγματικότητα το 1947. Ωστόσο, οι Βρετανοί είχαν ήδη διαμελίσει τη χώρα επικαλούμενοι την έκρηξη του μουσουλμανικού εθνικισμού. Όνειρο του Γκάντι, ωστόσο, ήταν μια ενιαία Ινδία στην οποία ινδουιστές και μουσουλμάνοι θα συνυπήρχαν ειρηνικά.

Πηγή:tvxs

Ένα φεμινιστικό εικονογραφημένο βιβλίο από το 1935

 
«Η ιστορία ενός άντρα που ήθελε να κάνει δουλειές του σπιτιού» της Γουάντα Γκαγκ είναι το πρώτο εικονογραφημένο φεμινιστικό βιβλίο που δημοσιεύτηκε το  1935, πριν από την περίοδο του φεμινισμού δεύτερου κύματος. Επιμέλεια: Μαρία Αγγελοπούλου
 

Η Γκαγκ αφηγείται την ιστορία ενός αγρότη του Φριτσλ, ο οποίος εργάζεται όλη μέρα στα χωράφια και η σύζυγος του, η Λίσι ασχολείται με τις δουλειές του σπιτιού, αναφέρει το brainpickings.org.

Και οι δύο εργάζονταν σκληρά, αλλά ο Φριτσλ πάντα πίστευε ότι εργαζόταν πιο σκληρά από τη γυναίκα του. Όταν ένα βράδυ γύρισε στο σπίτι από τα χωράφια, κάθισε στο τραπέζι, σκούπισε το πρόσωπο του με ένα μαντήλι και είπε: «Πόσο ζεστός ήταν ο ήλιος σήμερα! Και πόσο σκληρά δούλεψα! Μικρή μου Λίσι ξέρεις πως είναι η δουλειά ενός άντρα! Η δική σου δουλειά μπροστά στη δική μου, δεν είναι τίποτα!».

«Δεν είναι και τόσο εύκολη», είπε η Λίσι.

«Δεν είναι τόσο εύκολη;;», φώναξε ο Φριτζλ. «Το μόνο που κάνεις είναι να κάνεις βόλτες στο σπίτι. Σίγουρα δεν υπάρχει τίποτα δύσκολο σε αυτό».

Η Λίσι για να του αποδείξει ότι έχει δίκιο, του προτείνει να αλλάξουν ρόλους για μια μέρα, έτσι ώστε να μπορέσει και ο Φριτσλ «να κάνει βόλτες στο σπίτι» για να πάρει μια γεύση από την καθημερινότητά της.

Την αυγή, η Λίσι ξεκίνησε με μια κανάτα και ένα δρεπάνι για τα χωράφια, ενώ ο Φριτσλ «άρχισε να τηγανίζει ζουμερά λουκάνικα για το πρωινό του».

Ο Φριτσλ ενώ είχε βάλει την κατσαρόλα στην φωτιά άρχισε να σκέφτεται πως θα ήθελε να έπινε ένα κρύο ποτήρι μηλίτη. Τότε άρχισε και η καταστροφή.


Όταν κατέβηκε στο κελάρι για να βάλει ένα ποτήρι μηλίτη, ο σκύλος άρπαξε τα λουκάνικα και άρχισε να τρέχει μακριά. Ο Φριτσλ έτρεξε να τον κυνηγήσει. Όταν επέστρεψε στο σπίτι διαπίστωσε ότι είχε ξεχάσει το πώμα του βαρελιού ανοιχτό και πως όλο το κελάρι είχε πλημμυρίσει από τον μηλίτη.

«Ο,τι έγινε, έγινε», είπε και πήγε να φτιάξει βούτυρο. Ξαφνικά σταμάτησε κάτω από ένα δέντρο να χαζέψει την κόρη του που έπαιζε στο γρασίδι και τότε θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει να δώσει νερό στην αγελάδα, ενώ είχε καύσωνα.

Όταν πήγε στον στάβλο αντί να βγάλει τα ζώα στο λιβάδι, αποφάσισε να τα αφήσει να βοσκίσουν στη στέγη του σπιτιού, που βρισκόταν στην πλαγιά ενός μικρού λόφου.

Επιστέφοντας από τον στάβλο ο Φριτσλ είδε την κόρη του να πέφτει μέσα στο δοχείο με το βούτυρο και να λερώνεται από την κορφή ως τα νύχια. Ο Φριτσλ εξοργισμένος πήγε να φτιάξει δείπνο για την Λίσι, η οποία θα γύριζε σύντομα σπίτι.Η Γκαγκ γράφει: Με μεγάλα γρήγορα βήματα ο Φριτσλ πάει στον κήπο να μαζέψει πατάτες, κρεμμύδια καρότα, λάχανα, παντζάραια, φασόλια, μαιντανό και σέλινο. «Όλα αυτά θα κάνουν μια ωραία σούπα», είπε ο Φριτσλ όπως πήγαινε στο σπίτι. Στα χέρια του κρατούσε τόσα λαχανικά που δεν μπορούσε να κλείσει ούτε την πόρτα του κήπου».

Όταν πήγε να ξεκινήσει το κόψιμο των λαχανικών άκουσε έναν περίεργο ήχο, που ερχόταν από την στέγη. Τα λάθη του θα έφταναν σε λίγο στο αποκορύφωμα. Μια αγελάδα είχε κολλήσει στην οροφή και ο Φριτσλ για να την κατεβάσει έδεσε ένα σχοινί γύρω από την κοιλιά της αγελάδας και το έριξε μέσα από την καμινάδα.

Χαρούμενος συνέχισε να φτιάχνει την σούπα, όταν ξαφνικά..

Η Λίσι ήρθε από τα χωράφια με την κανάτα στο χέρι της και το δρεπάνι στον ώμο. Τρομαγμένη είδε την αγελάδα στην άκρη της στέγης με την γλώσσα έξω. Η Λίσι δεν έχασε χρόνο άρπαξε το δρεπάνι της και έκοψε το σκοινί της αγελάδας.

Περπατώντας δίπλα από τον κήπο βρήκε την πόρτα ανοιχτή και τα γουρούνια, τις κατσίκες και τις χήνες να έχουν φύγει. Λίγο πιο κει βρήκε την κόρη της γεμάτη με βούτυρο. Ως αποκορύφωμα ανακάλυψε το πλημμυρισμένο κελάρι.

Η ιστορία τελειώνει με την εξής στιχομυθία:

«Με αυτόν τον τρόπο φρόντισες να πρόσεχες το σπίτι;»

«Λίσι είχες δίκιο για τη δουλειά σου, δεν είναι και τόσο εύκολη».
«Είναι λίγο δύκολη στην αρχή», είπε η Λίσι, «αλλά αύριο ίσως τα καταφέρεις καλύτερα».
«Μάλλον όχι», φώναξε ο Φριτσλ, «ο,τι έγινε, έγινε, και η δουλειά μου για σήμερα τελείωσε. Επέτρεψέ μου, Λίσι, να επιστρέψω αύριο στην δική μου δουλειά και ποτέ δεν θα ξαναπώ ότι η δουλειά μου στα χωράφια έιναι πιο δύσκολη από τη δική σου».

Πηγή:tvxs