Ο Αμερικανός σχεδιαστής Ralph Lauren συνδυάζει το καψαλισμένο βελούδο και το σκισμένο τζιν με μια μυθολογία που γίνεται όλο και πιο κερδοφόρα μιας και τον ανακάλυψε και η Gen Z.

Η εναρκτήρια επίδειξη του οίκου Ralph Lauren στις Εβδομάδες Μόδας ανά τον κόσμο δεν περιλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα, αλλά η Βιόλα Ντέιβις και η Σίνθια Ερίβο είχαν ήδη βρει θέση ανάμεσα στις διασημότητες που γεμίζαν τις κερκίδες μιας μαρμάρινης αίθουσας μεγέθους καθεδρικού ναού, όπου οι τοίχοι με τις ταπισερί και η επιχρυσωμένη κασσιτερωτή οροφή πλαισίωναν τη θέα προς το κάτω Μανχάταν.

Ο Ραλφ Λόρεν, 86 ετών, υποκλίθηκε στο τέλος αυτής της επίδειξης γυναικείας μόδας, ντυμένος άνετα με ένα μπουφάν κολεγίου με την επιγραφή «New York». Σε έναν κλάδο που έχει εμμονή με τη νεότητα και την καινοτομία, ο Λόρεν είναι πιο επίκαιρος από ποτέ, τώρα που έχει μπει στην ένατη δεκαετία της ζωής του.

Ο σχεδιαστής Ralph Lauren χαιρετά εν μέσω χειροκροτημάτων μετά την παρουσίαση των δημιουργιών της τελευταίας του συλλογής στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στις ΗΠΑ, στις 9 Σεπτεμβρίου 2026. REUTERS/Caitlin Ochs

Η Σίνθια Ερίβο ποζάρει πριν παρευρεθεί στην παρουσίαση της τελευταίας συλλογής του Ραλφ Λόρεν στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στις ΗΠΑ, στις 9 Σεπτεμβρίου 2026. REUTERS/Caitlin Ochs

Ξανά χαμηλόμεσα τα τζιν

Ο ίδιος περιέγραψε την επίδειξη ως «ασεβή». Τα βελούδινα βραδινά φορέματα είχαν καψαλιστεί για να αφήνουν να φαίνεται λίγο δέρμα από κάτω. Υπήρχαν σκισμένα, χαμηλόμεσα τζιν -κρατήστε σημειώσεις όλοι εσείς που φοράτε τζιν – και ένα νεύμα προς τις εξαιρετικά φαρδιές γραβάτες που ξεκίνησαν την αυτοκρατορία του πριν από 59 χρόνια.

REUTERS/Caitlin Ochs

REUTERS/Caitlin Ochs

Αύξηση 15%

Η Γενιά Ζ έχει ανακαλύψει εκ νέου τον Ralph Lauren, και τα πουκάμισα Polo, τα πουκάμισα ράγκμπι και τα καπέλα μπέιζμπολ της μάρκας είναι και πάλι στη μόδα, μια αναγέννηση που αντανακλάται εμφατικά στον ισολογισμό.

Φέτος, ο οίκος μόδας κατέγραψε τα υψηλότερα ετήσια έσοδα στην ιστορία του, ύψους 8,1 δισ. δολαρίων (σχεδόν 7 δισ. ευρώ) – μια αύξηση 15% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Ο Ralph Lauren είναι τόσο ιδιοφυΐα στο μάρκετινγκ που μοιάζει με μύθο. Τα κοκτέιλ φορέματα με στοιχεία της δεκαετίας του 1920 παραπέμπουν στον κήπο του Γκάτσμπυ ενώ τα τζιν, στα ράντσα των καουμπόηδων.

Έχει πάρει τις αντιφάσεις των ΗΠΑ – το κατεστημένο της ανατολικής ακτής και την ελευθερία της Άγριας Δύσης – και τις έχει κάνει να φαίνονται σαν να ανήκουν μαζί

Το δικό του «αμερικανικό όνειρο»

Υπάρχουν αθλητές κολεγίου και κοσμικοί της Άνω Ανατολικής Πλευράς. Γεννημένος ως Ραλφ Λίφσιτς, γιος Εβραίων μεταναστών από τη Λευκορωσία, ο σχεδιαστής έχει εφεύρει μια φανταστική Αμερική, αντλώντας στοιχεία από την αγγλική αριστοκρατία και τα κλασικά γουέστερν, από τη χειροτεχνία των ιθαγενών Αμερικανών και τη «WASP» Νέα Αγγλία, από τα κλαμπ της εξοχής και τα κλαμπ τζαζ.

Έχει πάρει τις αντιφάσεις των ΗΠΑ – το κατεστημένο της ανατολικής ακτής και την ελευθερία της Άγριας Δύσης – και τις έχει κάνει να φαίνονται σαν να ανήκουν μαζί.

REUTERS/Caitlin Ochs

Φέτος, ο οίκος μόδας κατέγραψε τα υψηλότερα ετήσια έσοδα στην ιστορία του, ύψους 8,1 δισ. δολαρίων (σχεδόν 7 δισ. ευρώ) – μια αύξηση 15% σε σχέση με το προηγούμενο έτος

REUTERS/Caitlin Ochs

REUTERS/Caitlin Ochs

Η ελευθερία και η διασκέδαση

Αυτός ο κόσμος δεν είναι πραγματικός, αλλά είναι οπτικά συνεκτικός και έχει αποδειχθεί καθολικά γοητευτικός, είτε ψωνίζεις ένα καπέλο μπέιζμπολ είτε ένα φόρεμα χορού.

Είναι αυτό το ταχυδακτυλουργικό κόλπο – η πώληση της φαντασίας, όχι του πραγματικού προϊόντος – που επέτρεψε στον Ralph Lauren να παραμείνει το πρότυπο προς το οποίο τείνει το 1% του πληθυσμού, ενώ παράλληλα κερδίζει μια περιουσία στα εμπορικά κέντρα.

Σε μια δήλωσή του, ο Lauren περιέγραψε την τελευταία του συλλογή ως «την ελευθερία και τη διασκέδαση της δημιουργίας ενός στυλ που είναι πραγματικά προσωπικό».

Οι πειραματικές τεχνικές επεξεργασίας υφασμάτων έδωσαν την εντύπωση ενός σχεδιαστικού στούντιο που ξέρει ακόμα πώς να διασκεδάζει.

*Με στοιχεία από theguardian.com

O Μπραντ πιο ερωτευμένος από ποτέ με την Ινές ντε Ραμόν.

Ο Μπραντ Πιτ και η Ινές ντε Ραμόν παρακολούθησαν τον τελικό ανδρών του US Open στη Νέα Υόρκη. Η όμορφη 33χρονη εντυπωσίασε με την παρουσία της, η οποία επέλεξε να φορέσει ένα ιβουάρ τοπ με ανοίγματα στους ώμους. Το συνδύασε με τζιν παντελόνι ενώ τα μαλλιά της ήταν πιασμένα ανέμελα.

Μπραντ Πιτ – Ινές ντε Ραμόν: Η κοινή εμφάνιση και η χαλαρή διάθεση

Ο διάσημος ηθοποιός επέλεξε casual look φορώντας ένα μπλε πουκάμισο και παντελόνι, καπέλο του μπέιζμπολ φορεμένο ανάποδα και γυαλιά aviator με χρυσό σκελετό.

Το διάσημο ζευγάρι ήταν ιδιαίτερα διαχυτικό και θερμό μεταξύ τους, μιλούσαν κατά τη διάρκεια του αγώνα και έδειχναν ερωτευμένοι.

Ο Πιτ και η ντε Ραμόν είναι μαζί εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια, αφού άρχισαν να βγαίνουν στα τέλη του 2022.

Μετά από χρόνια διακριτικής παρουσίας, οι 2 τους έκαναν την πρώτη τους επίσημη εμφάνιση στα social media το καλοκαίρι του 2026, κατά τη διάρκεια ενός κοσμικού γάμου όπου μαγνήτισαν τα βλέμματα με το απόλυτο color-coordinated μαύρο στυλ τους.

Στις αρχές του 2026, η Ινές συνόδευσε τον Μπραντ Πιτ στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Ύδρα, με αφορμή τα γυρίσματα της νέας ταινίας του ηθοποιού.

Σύμφωνα με άτομα από τον κύκλο του ηθοποιού, η Ινές έχει λειτουργήσει ως «θεραπευτική παρουσία» στη ζωή του. Τον στήριξε καθ’ όλη τη διάρκεια της προσπάθειάς του για πλήρη απεξάρτηση από το αλκοόλ, φέρνοντάς του την ηρεμία και τη σταθερότητα που αναζητούσε μετά το πολύπλοκο διαζύγιό του.

Ο βουλευτής της ΝΔ, Μάκης Βορίδης όχι μόνο υπερασπίστηκε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη αλλά προτείνει «τσεκούρι» σε όλα τα επιδόματα

Ο βουλευτής και πρώην υπουργός της  Νέας Δημοκρατίας, Μάκης Βορίδης έρχεται να επιβεβαιώσει ότι ο Παύλος Μαρινάκης λειτούργησε ως «λαγός» με τη δήλωσή του για την περικοπή του επιδόματος ανεργίας παρά τις προσπάθειες του κυβερνητικού εκπροσώπου να επιχειρήσει να «μαζέψει» όσα είπε, κάνοντας λόγο για «προσωπική θέση».

Μιλώντας στο Action24 και αφού κλήθηκε να σχολιάσει τη θέση του Παύλου Μαρινάκη, ο «γαλάζιος» βουλευτής έβαλε στο στόχαστρό του όλα τα επιδόματα.

Είναι ξεκάθαρο πως ο κύριος Μαρινάκης δεν έλεγε κάτι το οποίο αφορά τους εποχιακά εργαζόμενους. Δεν έλεγε κάτι. Έλεγε ενδεχομένως κάτι, που το συναντάμε στην αγορά και είναι η στρατηγική των επιδομάτων και της ανεργίας από ένα τμήμα του πληθυσμού. Τι είναι αυτό. Αυτό είναι το εξής: Πάτε σε μια ταβέρνα, κάπου; Σας λένε όλοι ότι δεν βρίσκουν άνθρωπο; Από την άλλη μεριά έχουμε 7% ανεργία. Δεν υπάρχει εδώ μια παραδοξότητα; Πώς είναι δυνατόν όλοι να ζητάνε προσωπικό και να λένε δεν έχουμε, και από την άλλη μεριά να εξακολουθεί να υπάρχει μια ανεργία της τάξεως του 7%».

Όσα είπε ο Μάκης Βορίδης:

Τα μέτρα της κυβέρνησης δεν «πέρασαν» στην κοινωνία. Πρωτίστως γιατί αυτή έχει ήδη σχηματίσει γνώμη

Μία εβδομάδα μετά την παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και τις εξαγγελίες του για ένα πακέτο «παροχών» ενόψει και των εκλογών, είναι σαφές ότι τα μέτρα αυτά δεν πέρασαν στην κοινωνία, ούτε προκάλεσαν κάποια θετική μεταστροφή της κοινής γνώμης.

Αντιθέτως, πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο είχαν «προσωπικές απόψεις» όπως αυτές του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για τον περιορισμό της διάρκειας της επιδότησης ανεργίας στους δύο μήνες. Ίσως γιατί αναδείκνυαν τους πραγματικούς μετεκλογικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης.

Και η αποτίμηση του έργου της κυβέρνησης δεν είναι καθόλου θετική και αυτό δεν πρόκειται εύκολα να αλλάξει τους επόμενους μήνες. Άλλωστε, ήδη αρχίζουν και σχηματίζονται σύννεφα ιδίως στην οικονομία. Ο πληθωρισμός του Αυγούστου μετρήθηκε στο 3,8%, παρότι ο Αύγουστος είναι μήνας εκπτώσεων. Οι εξελίξεις γύρω από τα στενά του Ορμούζ έχουν ήδη πυροδοτήσει έναν κύκλο αυξήσεων στις τιμές, όχι μόνο των καυσίμων – και ξέρουμε πως όταν μια αύξηση φτάσει στην αντλία δύσκολα αντιστρέφεται – αλλά και του φυσικού αερίου, κάτι που με τη σειρά του θα σημαίνει αύξηση του ενεργειακού κόστους και του κόστους θέρμανσης. Η παγκόσμια αναταραχή γύρω από τα ομόλογα και η αύξηση των αποδόσεών τους, σε μεγάλο βαθμό στη βάση των εκτιμήσεων ότι ο πληθωρισμός θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα στις αναπτυγμένες οικονομίες, σημαίνει και αύξηση των επιτοκίων σταδιακά. Την ίδια ώρα στη χώρα μας ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης και δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός για αξιοποίηση εθνικών πόρων θα μπορέσει να συντηρήσει μια ανάλογη δυναμική.

Όλα αυτά σημαίνουν αυξημένη πίεση στα νοικοκυριά και συνέχιση της κρίσης κόστους ζωής που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στον πυρήνα της αποδοκιμασίας της κυβερνητικής πολιτικής. Την ίδια ώρα η επιμονή της κυβέρνησης σε μια πολεμική εναντίον των κομμάτων της αντιπολίτευσης ότι τα μέτρα που προτείνουν «δεν είναι κοστολογημένα» ή ότι «θα ρίξουν την οικονομία στα βράχια» δύσκολα περνάει σε μια κοινωνία που θεωρεί ότι και πόροι υπάρχουν και περιθώρια για μια πολιτική με κοινωνικό πρόσωπο που κάπως να ανακουφίζει τα νοικοκυριά από τη μεγάλη οικονομική πίεση που δέχονται αυτή τη στιγμή.

Αυτός είναι ο λόγος που ήδη η κυβέρνηση επιδεικνύει μια έντονη αμηχανία. Αυτό, επίσης εξηγεί, γιατί προσπαθεί και πάλι να επενδύσει σε ένα κλίμα φόβου και ανασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών θεμάτων. Βεβαίως, εδώ προσπαθεί να κρατήσει μια δύσκολη ισορροπία, γιατί εάν επενδύσει πολύ στο ότι υπάρχει «εξ Ανατολών κίνδυνος», τότε κινδυνεύει να βρεθεί έκθετη στην κριτική ότι αυτό οφείλεται στη δική της πολιτική των «ήρεμων νερών», ενώ εάν προσπαθήσει να ακουστεί καθησυχαστική απέναντι στα σημάδια μιας μεγαλύτερης τουρκικής επιθετικότητας, τότε δύσκολα θα μπορεί να αξιοποιήσει τους «εθνικούς κινδύνους» ως μοχλό πίεσης για εκλογική συσπείρωση.

Ακόμη και η επένδυση που γίνεται και από την κυβέρνηση και από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης στο γεγονός ότι παραμένει πρώτη στις δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία, ολοένα και περισσότερο δεν εκπέμπει το μήνυμα ότι «ΝΔ πρώτη δύναμη», αλλά το μήνυμα «τα τρία τέταρτα της κοινωνίας είναι αντίθετα στη Νέα Δημοκρατία και την πολιτική της». Εξ ου και η τόσο έντονη καταγραφή ενός αιτήματος πολιτικής αλλαγής.

Και τα πράγματα, όσο περνάει ο καιρός θα γίνονται δυσκολότερα για την κυβέρνηση. Και ο λόγος είναι ότι όσο θα παγιώνεται στην κοινή γνώμη η αίσθηση ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που εκφράζει μια μειοψηφία του εκλογικού σώματος, που δεν μπορεί να διεκδικήσει την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία σε οποιαδήποτε περίπτωση, θα επιτείνει την τάση αναζήτησης της δύναμης εκείνης που θα μπορεί να συσπειρώσει με όρους διαμόρφωσης μιας κυβερνητικής εναλλακτικής.

Στην πραγματικότητα η προεκλογική περίοδος που έχει ανοίξει και ο τρόπος που πλέον τα πολιτικά ερωτήματα τίθενται με έναν σαφή τρόπο, αναδεικνύοντας τα πραγματικά διλήμματα που αντιμετωπίζει η χώρα ως προς την πορεία που θα πάρει, πρωτίστως το εάν θα υπάρξει μια στροφή προς περισσότερη δημοκρατία και δικαιοσύνη, θα συμβάλει στο να μετασχηματιστεί μια δυσαρέσκεια κατακερματισμένη και εξατομικευμένη, σε ένα πλατύτερο κίνημα για την αλλαγή. Και όταν διαμορφωθεί ένας τέτοιος κοινωνικός σχηματισμός, αυτό θα έχει αντανάκλαση και στον εκλογικό σχηματισμό. Και τότε η κυβέρνηση θα σταματήσει να λέει ότι δεν έχει αντίπαλο.

Πηγή: in