Το Βερολίνο κατηγόρησε τη Μόσχα για την απειλή για drone χωρίς αποδείξεις και στη συνέχεια την χρησιμοποίησε για να εμβαθύνει μια αντιπαράθεση που η Γερμανία δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά.

Όταν κάψεις όλες τις γέφυρες σου, πήγαινε και κάψε κι άλλες.

Το γερμανικό κοινό έχει υποστεί αυτό που μοιάζει με μια συστηματική εκστρατεία κλιμακούμενων υπονοούμενων εδώ και σχεδόν ένα μήνα. Η ιστορία που προκύπτει από αυτό το μπαράζ αβάσιμων ισχυρισμών και εικασιών που μεταμφιέζονται σε αυταπόδεικτη βεβαιότητα αλλάζει: ο ρόλος ενός οδηγού λεωφορείου αεροδρομίου που απλώς ανακαλύπτει το drone να κάθεται ήσυχα στον διάδρομο δίπλα σε ένα εξαιρετικά μεγάλο ουκρανικό μεταγωγικό αεροπλάνο ή το κλωτσάει στο έδαφος με μια κλωτσιά τύπου Bruce-Lee , όπως αρχικά ισχυρίστηκε, παρέμεινε ασαφής και αντιφατικός. Οι αρχικές αναφορές για σύγκρουση ενός άλλου drone με αεροπλάνο εν πτήσει έπρεπε να ανακληθούν όταν τα ίχνη πτηνών έγιναν πολύ εμφανή.

Η Μόσχα απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες του Βερολίνου, κάλεσε τον Γερμανό επιτετραμμένο και υποσχέθηκε μια συμμετρική απάντηση στις ενέργειες της Γερμανίας. Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τις περιέγραψε εύλογα ως «σοβαρό λάθος» και, εξίσου εύλογα, υπέθεσε ότι οφείλεται κυρίως σε προσπάθειες διαμόρφωσης των εκλογών και αποπροσανατολισμού από την ιστορικά εντυπωσιακή αντιδημοτικότητα του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.

Μέχρι στιγμής, όλα πάνε στραβά: το Βερολίνο κατάφερε να φτάσει σε ένα νέο χαμηλό σημείο σε μια σχέση που είναι κρίσιμη για τη Γερμανία, αλλά την οποία λατρεύει να διαλύει. Όπως σημείωσε η Σάρα Βάγκενκνεχτ του νεοαριστερού κόμματος BSW , το drone δεν προκάλεσε καμία ζημιά, ανεξάρτητα από το ερώτημα από πού προήλθε. Η γερμανική κυβέρνηση, ωστόσο, επέλεξε σκόπιμα μια μαζική υπερβολική αντίδραση. Ο Ούλριχ Ζίγκμουντ της νεοδεξιάς AfD, ο οποίος πιθανότατα θα γράψει σύντομα ιστορία κερδίζοντας τις πρώτες κρατιδιακές εκλογές του AfD, έχει επίσης ζητήσει μετριοπάθεια και διάλογο αντί για κλιμάκωση. Στη σημερινή Γερμανία, η λογική βρίσκεται κυριολεκτικά στο πολιτικό περιθώριο, ενώ το αυτοαποκαλούμενο Κεντρώο κόμμα έχει τρελαθεί.

Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι αυτά τα διαβατήρια - αν υπάρχουν και αν ανήκουν όντως σε πραγματικούς δράστες - είναι εξαιρετικά αδύναμα και, ειλικρινά, παράξενα αποδεικτικά στοιχεία: Γιατί οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών θα φρόντιζαν οι πράκτορές τους να φέρουν ρωσικά διαβατήρια; Αν κάποιος είχε συμφέρον να κάνει τόσο εύκολο να δείχνει κανείς με το δάχτυλο τη Μόσχα, αυτός σίγουρα θα ήταν είτε η Ουκρανία, η οποία έχει ένα άθλιο ιστορικό σε τρομοκρατικές επιχειρήσεις με ψευδή σημαία, ψέματα και τεχνάσματα του χειρότερου είδους. Για το Κίεβο, θα ήταν ιδανικό να τοποθετήσει ένα drone που δημιουργεί υστερία στο Βερολίνο, αλλά αποτυγχάνει να καταστρέψει ένα τόσο πολύτιμο και σπάνιο περιουσιακό στοιχείο όσο το μεταγωγικό αεροσκάφος AN-124 Condor.

Μιλώντας για αυτό, είναι αδύνατο να μην εκπλαγείς από τη διαφορά μεταξύ της αντιμετώπισης από το Βερολίνο μιας καταστροφικής τρομοκρατικής επίθεσης που όντως λειτούργησε και μιας επίθεσης που είτε απέτυχε είτε ήταν σκηνοθετημένη εξαρχής: Γνωρίζουμε τώρα ότι η Ουκρανία - πιθανότατα με τη βοήθεια ενός ή περισσότερων κρατών του ΝΑΤΟ - διέπραξε την επίθεση στον αγωγό Nord Stream το 2022, που αποτελεί το χειρότερο σαμποτάζ ζωτικών υποδομών, οικονομίας και περιβάλλοντος της μεταπολεμικής Γερμανίας, κατηγορώντας παράλληλα τη Ρωσία.

Ωστόσο, το Βερολίνο έχει επιδείξει ένα συνεπές μοτίβο ανοχής ή ακόμη και βοήθειας στην συγκάλυψη, ενώ παράλληλα προχωρά όσο το δυνατόν πιο αργά στην έρευνα και τη δίωξη, ενώ ο ηγέτης της Ουκρανίας Βλαντιμίρ Ζελένσκι συνεχίζει να ψεύδεται με θράσος. Αυτή είναι η τρέχουσα κατάσταση σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την επίθεση. Αυτό και μια αδιάκοπη και αδιάκοπη ροή εκατομμυρίων χρημάτων των Γερμανών φορολογουμένων προς το καθεστώς του Κιέβου. Τόσο για το «μη επιβράβευση του επιτιθέμενου» : Ο εθνικός μαζοχισμός είναι πολύ ευγενικός όρος.

Μετά το περιστατικό της Λειψίας/Χάλε, χρειάστηκε λιγότερο από ένας μήνας για να καταλήξουμε σε συνολικά συμπεράσματα και να επιδιώξουμε ισχυρά αντίποινα, χωρίς να παρουσιάσουμε αποδεικτικά στοιχεία. Τι αντίθεση. Σαφώς, έχουν δίκιο οι σχολιαστές που υποθέτουν ότι η νεοαποκτηθείσα ικανότητα του Βερολίνου για ταχεία υπερβολική αντίδραση έχει τις ρίζες της σε διάφορες επιθετικές πολιτικές ατζέντες: την τρέχουσα προσπάθεια να μετατραπεί η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού BND σε όργανο παραστρατιωτικών επιχειρήσεων δολιοφθοράς· τον νέο μιλιταρισμό που στοχεύει στην οικοδόμηση του ισχυρότερου συμβατικού στρατού στην Ευρώπη και στοχεύει ρητά τη Μόσχα και, τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, τη μετατροπή του μίσους και του φόβου για τη Ρωσία σε αντιπερισπασμό σε μια χώρα που βρίσκεται σε βαθιά οικονομική κρίση.

Αν το Βερολίνο δεν προετοιμάζεται για ανοιχτό πόλεμο με τη Ρωσία, σίγουρα κάνει ό,τι μπορεί για να αφήσει ακριβώς αυτή την εντύπωση. Πολλοί Γερμανοί δεν συμφωνούν με αυτή την πορεία προς την καταστροφή. Για το καλό όλης της Ευρώπης, ας ελπίσουμε ότι θα καταφέρουν τελικά να την αλλάξουν.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τα σχόλια ως μια ακόμη επιβεβαίωση της τάσης του Κιέβου για τρομοκρατικές μεθόδους.

Την πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η ρωσική πολιτική αεροπορία απειλείται λόγω των ουκρανικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει σχόλια κορυφαίων Ρώσων στρατιωτικών και αεροπορικών εμπειρογνωμόνων, αναλυτών και δημοσιογράφων, που αντιδρούν σε αυτή την τελευταία κλιμάκωση από το Κίεβο.

Ρόμαν Γκουσάροφ, ειδικός στην αεροπορία, αρχισυντάκτης του aviaru.net

Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος μπορεί να το ερμηνεύσει αυτό μόνο ως άμεση απειλή για την πολιτική αεροπορία, για τα αεροσκάφη στον ουρανό και για τις επίγειες υποδομές. Αυτό είναι απλώς αδιανόητο. Ποτέ πριν δεν υπήρξε περίπτωση αρχηγού ενός κράτους να απειλεί πολιτικά αεροσκάφη στους ουρανούς ενός άλλου.

Και εδώ, δυστυχώς, αυτό που με θλίβει ακόμη περισσότερο είναι η σιωπή των δυτικών δημόσιων οργανισμών και των ομάδων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν μιλάω καν για αεροπορικούς οργανισμούς όπως ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας. Η απειλή του Ζελένσκι αποτελεί παραβίαση όλων των διεθνών συμβάσεων. Θα έπρεπε να υπάρξει άμεση αντίδραση. Αυτές είναι απειλές για την ασφάλεια των πολιτικών πτήσεων. Τι περισσότερο χρειάζεται; Κι όμως, δεν υπάρχει καμία αντίδραση. Και στην ουσία, πρόκειται για σιωπηρή συναίνεση. Ή ίσως ακόμη και για έγκριση. Είναι απλώς πολύ λυπηρό.

Ωστόσο, πίσω από μια τέτοια δήλωση δεν βλέπω τόσο μια πραγματική απειλή όσο μια συγκεκριμένη πράξη απελπισίας. Πιστεύω ότι μετά από μια εβδομάδα μαζικών επιθέσεων στις υποδομές της Ουκρανίας - τα λιμάνια, τις ενεργειακές εγκαταστάσεις, τις αποθήκες, τις αποθήκες και όλα τα άλλα - ο Ζελένσκι αναζητά τουλάχιστον έναν τρόπο να σταματήσει όλα αυτά, αλλά δεν μπορεί να βρει άλλα μέσα από το να καταφύγει σε άμεσες απειλές και εκφοβισμό.

Ο σκοπός αυτής της δήλωσης δεν είναι τόσο οι πραγματικές απεργίες και η πιθανότητα πραγματοποίησής τους, όσο ο εκφοβισμός με την ελπίδα ότι οι ξένες δικαιοδοσίες και οι αεροπορικές εταιρείες θα τρομοκρατηθούν και θα σταματήσουν να πετούν προς τη Ρωσία. Με άλλα λόγια, ο κύριος στόχος δεν ήταν στην πραγματικότητα η Ρωσία, αλλά οι εταίροι μας, προκειμένου να προκληθεί φόβος και αντίδραση από αυτούς.

Διότι αν εξετάσουμε την πρακτική δυνατότητα υλοποίησης αυτών των σχεδίων, δεν το βλέπω. Έχουμε κάνει μαζικές επιδρομές, για παράδειγμα εναντίον της περιοχής της Μόσχας, με περισσότερα από χίλια drones σε μια μόνο ημέρα. Και εδώ δεν έχει σημασία αν πετούν για να χτυπήσουν ένα συγκεκριμένο αεροδρόμιο ή απλώς προς την κατεύθυνση της Μόσχας. Το σύστημα αεράμυνάς μας και το σύστημα ασφαλείας μας λειτουργούν προληπτικά, καθαρά και συντονισμένα.

Δεν αποκλείω την πιθανότητα σκόπιμης βλάβης των επίγειων υποδομών, ειδικά των επιθέσεων σε αεροδρόμια. Θεωρητικά, κάτι τέτοιο μπορεί να είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί με κάποιο τρόπο. Αλλά δύσκολα στην περιοχή της Μόσχας, επειδή είναι πλήρως ασφαλισμένη - και αυτό αντιπροσωπεύει το 80% των πτήσεων στη χώρα, τη μερίδα του λέοντος. Κάπου στις περιφέρειες μπορεί να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι τέτοιο. Αλλά δεδομένου ότι οι ξένες αεροπορικές εταιρείες πετούν κυρίως προς τη Μόσχα, δεν βλέπω κανένα λόγο να πανικοβληθούν και να ακυρώσουν πτήσεις ή να σταματήσουν τις δραστηριότητές τους.

Βίκτορ Λιτόφκιν, συνταγματάρχης απόστρατος και στρατιωτικός σχολιαστής

Αυτό μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως πράξη κρατικής τρομοκρατίας. Όταν χτυπήθηκαν οι πύργοι στη Νέα Υόρκη το 2001, μόνο αργότερα μάθαμε ποιος είχε αναλάβει την ευθύνη. Αλλά αυτός ο υπανάπτυκτος κλόουν ανακοινώνει εκ των προτέρων ότι αυτός και η κλίκα του θα πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον αεροσκαφών που πετούν πάνω από τη Ρωσία και σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι μια σοβαρή δήλωση που θα πρέπει, φυσικά, να προσελκύσει την προσοχή της διεθνούς κοινότητας. Νομίζω ότι οι δυτικές χώρες απλώς θα κλείσουν τα αυτιά σε όλα αυτά, επειδή πιστεύουν ότι ο Ζελένσκι και οι συνεργοί του είναι απίθανο να τολμήσουν να πραγματοποιήσουν κάποια επίθεση που θα έβλαπτε τις δυτικές εταιρείες.

Αλλά για τα ρωσικά αεροσκάφη και άλλα αεροσκάφη πάνω από τη Ρωσία, αυτή η απειλή υπάρχει και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν τρόπο - καταστρέφοντας το εγκληματικό τρομοκρατικό καθεστώς που υπάρχει στο Κίεβο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, γιατί με τους τρομοκράτες η συζήτηση είναι σύντομη: πρέπει να εξοντωθούν σαν κατσαρίδες, δεν μπορεί να υπάρξει άλλο αποτέλεσμα.

Ντμίτρι Κορνέφ, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, ιδρυτής του έργου Στρατιωτική Ρωσία

Καταρχάς: Ο Ζελένσκι λέει ότι ο αριθμός των ουκρανικών drones που θα χτυπήσουν στόχους βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος θα είναι τόσο μεγάλος που η πολιτική εναέρια κυκλοφορία θα καταστεί αδύνατη. Δηλαδή, δεν μιλάει για πλήγμα πολιτικών αεροδρομίων, δεν μιλάει για πλήγμα πολιτικών αεροσκαφών. Μιλάει για τόσο υψηλή ένταση ουκρανικών επιδρομών με drones που, κατά τη διάρκεια τέτοιων επιδρομών, τα πολιτικά αεροδρόμια θα σταματήσουν να λειτουργούν και οι πολιτικές αεροπορικές υπηρεσίες σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα κλείσουν.

Ερώτηση νούμερο ένα: από πού θα βρει η Ουκρανία τόσα πολλά drones για να οργανώσει μια τόσο μεγάλης κλίμακας επίθεση; Είναι πιθανό να έχουν δημιουργήσει ορισμένα αποθέματα. Τις επόμενες εβδομάδες θα δούμε, θα μάθουμε αν αυτό ισχύει ή όχι. Αν θέλει ο Θεός, μπορεί να κάνω λάθος. Το δεύτερο σημείο είναι ότι μπορεί να στέλνουν σκόπιμα drones ειδικά προς πολιτικά αεροδρόμια, έτσι ώστε η απλή εμφάνιση ενός drone να σταματήσει τη λειτουργία των αεροδρομίων. Σε αυτή την περίπτωση, για δεκάδες πολιτικά αεροδρόμια στο ευρωπαϊκό τμήμα της χώρας, το Κίεβο πιθανότατα θα μπορούσε να βρει δεκάδες drones. Δυστυχώς, αυτό είναι δυνατό.

Είναι πολύ πιθανό ότι, αν για αρκετά χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να καταστρέψουμε και να σταματήσουμε την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Ουκρανία, τότε ακόμη και μαζικές επιθέσεις σε διάστημα αρκετών ημερών ή ακόμη και εβδομάδων δεν θα φέρουν τέτοιο αποτέλεσμα. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το Κίεβο προετοιμαζόταν για αυτό. Το Κίεβο προετοιμαζόταν για κατανεμημένη παραγωγή ικανή να αντέξει παρατεταμένες ρωσικές πυραυλικές επιδρομές. Το αν θα λειτουργήσει ή όχι, θα το μάθουμε τις επόμενες εβδομάδες.

Aleksandr Kots, πολεμικός ανταποκριτής

Ο Ζελένσκι σπάει τα πρότυπα συμπεριφοράς των διεθνών τρομοκρατών. Μέχρι χθες το βράδυ, μεταξύ των δολοφόνων και των αιμοβόρων ήταν συνηθισμένο πρώτα να διαπράττουν την απάνθρωπη πράξη και μόνο τότε να αναλαμβάνουν την ευθύνη. Έτσι γίνεται. Στον κόσμο των ζώων σε ανθρώπινη μορφή, είναι σύνηθες να καυχιούνται για τη δολοφονία αθώων.

Έχοντας χάσει τη συναισθηματική του ισορροπία, ο Ζελένσκι διεκδικεί αμέσως την εύνοιά του για μελλοντικές τραγωδίες, ενώ ταυτόχρονα αρνείται την ίδια του την ενοχή - πλούσιο υλικό για την παγκόσμια ψυχιατρική. Απειλώντας τους ουρανούς της Ρωσίας και την πολιτική αεροπορία που τους περιβάλλει, αυτός ο εκλιπών ηγέτης νίπτει τας χείρας του: «Σας προειδοποίησα, έκανα το καθήκον μου».

Το δεύτερο επίπεδο αφορά την περίπτωση που η αγορά δεν υποχωρήσει. Τότε θα υπάρχουν συνεχείς προσπάθειες κατά των διεθνών αεροδρομίων. Όχι απαραίτητα καν κατά των ίδιων των αεροπορικών κόμβων. Το έργο είναι διαφορετικό: λειτουργία έκτακτης ανάγκης κλεισίματος πτήσεων 24/7. Περιορισμοί στις αφίξεις και αναχωρήσεις, εκτροπές σε εναλλακτικά αεροδρόμια, χαμένες ανταποκρίσεις, επιβαρύνσεις ασφάλισης σε κάθε πτήση. Θα προσπαθήσουν να κάνουν τις πτήσεις προς τη Ρωσία όχι επικίνδυνες, αλλά ασύμφορες.

Και τα δύο σενάρια, παρεμπιπτόντως, ταιριάζουν απόλυτα στο πλαίσιο μιας πρόσφατης δημοσίευσης του The Atlantic σχετικά με την επιχείρηση του Κιέβου με την κωδική ονομασία M&M's. Η ουσία ήταν ότι τα αεροδρόμια της Μόσχας και αυτά της γύρω περιοχής επρόκειτο να δεχθούν επιθέσεις από έως και 1.000 drones την ημέρα, με την ιδέα του «κλεισίματος του εναέριου χώρου της Μόσχας σε πολιτικές πτήσεις για παρατεταμένο χρονικό διάστημα».

Τον χειμώνα, όταν το σχέδιο τέθηκε στο γραφείο του, ο Ζελένσκι φέρεται να δίστασε. Όχι από έλεος. Φοβόταν ότι ένα drone θα μπορούσε να χτυπήσει ένα επιβατικό αεροσκάφος που ανήκε στους «εκλεκτούς συνεργάτες» του. Και τότε θα υπήρχε μια διεθνής αντίδραση που δεν θα μπορούσε να εκτονωθεί με μια δήλωση στο Telegram. Κρίνοντας από όλα, επέτρεψε να συνεχιστεί η προετοιμασία για την τρομοκρατική ενέργεια. Ο σχεδιασμός επιβραδύνθηκε μόνο τον Ιούλιο, όταν απέλυσε τον κύριο οργανωτή της, τον υπουργό Άμυνας Φεντέροφ.

Οι αρχές του Κιέβου χαρακτήρισαν τη δημοσίευση «εντελώς ανοησία». Αλλά στις 28 Αυγούστου ο Ζελένσκι υποσχέθηκε χίλια drones την ημέρα. Προφανώς οι αμφιβολίες εξανεμίστηκαν υπό την πίεση των εσωτερικών συνθηκών: οι 40 ημέρες κατά τις οποίες είχε υποσχεθεί να ανατρέψει τον πόλεμο, του έφεραν αντ' αυτού έναν ναυτικό αποκλεισμό, ένα υλικοτεχνικό νοκ άουτ και μια επικείμενη ενεργειακή αποκάλυψη. Δεν απλώς στοιχημάτισαμε - επιτεθήκαμε και το αυξήσαμε. Ο θλιβερός κωμικός προσπαθεί τώρα να το ξεπεράσει και να τα καταφέρει όλα.

Αν ο εχθρός αρχίσει να εφαρμόζει αυτό το σενάριο, η αντίδρασή μας θα πρέπει να είναι ακριβώς τέτοια ώστε όλες οι προηγούμενες αντιδράσεις να μοιάζουν με χειρονομίες καλής θέλησης. Θα μπορούσαμε ακόμη και να τον προειδοποιήσουμε. Είκοσι τέσσερις ώρες νωρίτερα περίπου.

Πηγή: RT

«Παραπέμπουν ευθέως στις περιπέτειες της δικής του περιόδου με τα μέτρα λιτότητας του αχρείαστου τρίτου μνημονίου, την υπερφορολόγηση και εξόντωση τόσο της μεσαίας τάξης όσο και των οικονομικά αδύναμων»

Σφοδρή κριτική στις οικονομικές εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα άσκησε το υπουργείο Οικονομικών κοστολογώντας τα στο πλαίσιο άτυπης ενημέρωσης, και υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα που παρουσίασε «παραβιάζουν κάθε ευρωπαϊκό κανόνα για τα όρια των δημοσιονομικών δαπανών».

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου πρόκειται για μέτρα με πολύ μεγάλο δημοσιονομικό κόστος και για εξαγγελίες των οποίων οι δαπάνες φτάνουν σε δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Μεταξύ άλλων, υπολογίζεται κόστος 1,8 δισ. ευρώ από τη μείωση του ΦΠΑ στο 6% για βασικά είδη διατροφής και υγιεινής, και 1,5 δισ. ευρώ ετησίως για τη δημιουργία 50.000 νέων προσιτών στεγαστικών επιλογών.

Παράλληλα, αξιολογούνται αρκετές από τις εξαγγελίες ως «ασαφείς», και επισημαίνεται ότι δεν έχει καταστεί δυνατό να υπολογιστεί το κόστος τους.

Ιδιαίτερες ομοιότητες εντοπίζονται με την οικονομική πολιτική της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την κριτική να επικεντρώνεται στην «υπερφορολόγηση και εξόντωση» της μεσαίας τάξης και των οικονομικά αδύναμων.

Σύμφωνα με τις πηγές του ΥΠΟΙΚ, τα μέτρα που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας παραβιάζουν κάθε ευρωπαϊκό κανόνα για τα όρια των δημοσιονομικών δαπανών και παραπέμπουν ευθέως στις περιπέτειες της δικής του περιόδου με τα μέτρα λιτότητας του αχρείαστου τρίτου μνημονίου, την υπερφορολόγηση και εξόντωση τόσο της μεσαίας τάξης όσο και των οικονομικά αδύναμων.