ενημέρωση 1:46, 16 September, 2019

Τον Δήμαρχο τον στέλνεις φυλακή ή τον στέλνεις στο σπίτι του;

photo: kifisia art project photo: kifisia art project

Από τον πολιτικό θάνατο και μέσω διαπόμπευσης

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας 

Οι συγκρίσεις δεν υπάρχουν, μόνο ως κωμωδία μπορεί να το εκλάβει κάποιος. Ως Κηφισιώτης, αντιλαμβάνομαι την αποπομπή και την ενδεχόμενη δίωξη Χιωτάκη ως ξεφτίλα μεγάλου βαθμού. Ακαλαίσθητο, απρεπέστατο, επικίνδυνο –υπό προϋποθέσεις- για τη αξιοπρέπεια των άλλων, πάντως προσωπικό.

Έρχονται στο μυαλό μου δύο εμβληματικές φράσεις:

1-«Τον πρωθυπουργό δεν τον στέλνεις φυλακή, τον στέλνεις στο σπίτι του» του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αυτό το είχε πει, θρυλείται, ο Κ. Καραμανλής, όταν –στις αρχές της δεκαετίας του '90- πιθανολογούνταν η καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Αμφιβάλλω εάν ο Κ. Καραμανλής έτρεφε το ελάχιστο αίσθημα επιείκειας ή τρυφερότητας για τον Ανδρέα. Ιδίως μετά το 1985, που ο Ανδρέας τον άδειασε την τελευταία στιγμή και πρότεινε αντ'αυτού για Πρόεδρο τον Χ. Σαρτζετάκη.

Μετά την μικρή αυτή αναδρομή ας έλθουμε τα καθ’ υμάς. Έχουμε έναν μετριότατο «πολιτικό 5ης κατηγορίας», έναν δήμαρχο που έχει ανακατέψει το όνομα του με τα πιο μελανά βήματα της σύγχρονης Κηφισιάς. Που έχει ξοδέψει-σπαταλήσει αφειδώς χρήματα των Κηφισιωτών για την ξανά ανάδειξή του στην θέση του δημάρχου, την μη δίωξη του. Που έχει πατήσει άγαρμπα σε όλους τους νόμους της πολιτείας, να προσπαθήσει να ξεφύγει. Το ερώτημα είναι αν θα πρέπει να παραπεμφθεί ή να μπει το μελαγχολικό πάνθεον της ιστορίας. Έτσι όμως η βούληση των πολιτών που έχουν αποδεδειγμένα ζημιωθεί και έχουν ζητήσει με την ψήφο τους, θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων; Και ποιος έχει το δικαίωμα αυτό; Άραγε ο νέος δήμαρχος, έχει αυτή την νομιμοποίηση; Και ποιος νομιμοποιεί τέτοια γεγονότα; Να πάρουμε το παράδειγμα από την δίωξη του τέως δημάρχου Β. Βάρσου, που κρατούσε ερμητικά κλειστή, μέσα στο συρτάρι του ο Ν. Χιωτάκης. Αποτέλεσμα: η ατιμωρησία, η λεηλασία, η υπέρμετρη αλαζονεία, επανελήφθησαν τα ίδια γεγονότα και, σε μεγαλύτερο βαθμό.   

Αντί να στήνουμε ανακρίσεις και δίκες που κινδυνεύουν να ηρωοποιήσουν τους ανάξιους και τελικά να τους βρυκολακιάσουν, δεν τους παραδίδουμε απλώς στη γενική απαξίωση και λήθη; Στον πολιτικό δηλαδή θάνατο; Η ατίμωση, η ξεφτίλα είναι ποινή βαρύτερη κι από την ισόβια ειρκτή. Κι από το εκτελεστικό, ακόμα, απόσπασμα...

Θα αναρωτηθούμε όλοι, τώρα τι;Ο δήμαρχος –ο ένας που αναλαμβάνει με την ψήφο του λαού τα ηνία και την ευθύνη- περιβάλλεται σαν είναι διεφθαρμένος, από έναν εξίσου και ακόμα χειρότερα διεφθαρμένο μηχανισμό. Έναν μηχανισμό που διατρέχει τη διοίκηση, που φτάνει μέχρι τα τοπικά γραφεία της παράταξης, που απαρτίζεται από στελέχη, ρουφιάνους, συζύγους κι ερωμένες, ίσως ακόμα και από τον περιπτερά της γειτονιάς, ο οποίος αμείβεται για να κάνει τα στραβά μάτια. Όσο ο δήμαρχος ενσαρκώνει την απόλυτη διαφθορά, άλλο τόσο κι ο τελευταίος τροχός της αμάξης του εκπροσωπεί τη σχετική –κατά το μέτρο των ευκαιριών του- διαφθορά. Άμα αρχίσουμε να ξηλώνουμε το πουλόβερ, θα γίνουμε μαλλιά-κουβάρια Άμα ανοίξουμε τις ντουλάπες με τους σκελετούς, η κοινωνία σύντομα θα θυμίζει απέραντο σκαμμένο νεκροταφείο. Θα πρέπει η δημοκρατία να φτάνει πάντα το μαχαίρι στο κόκκαλο και να'ναι δυο φορές πιο αυστηρή απέναντι σε εκείνους που εγκληματούν ενώ κατέχουν δημόσια αξιώματα; Η κοινή λογική και η αγνή –πέραν πολιτικών υπολογισμών- προσέγγιση λέει ναι. Όταν ο απλός πολίτης κινδυνεύει να βρεθεί πίσω απ'τα σίδερα επειδή δεν ανταποκρίθηκε στις φορολογικές του υποχρεώσεις, ο ηγέτης ο οποίος έκλεψε, εξαπάτησε, δωροδοκήθηκε, οφείλει να μετανιώσει την ώρα και την στιγμή που ήρθε στον κόσμο. Έτσι μονάχα, αποβάλλοντας το βρώμικο αίμα, η δικαιοσύνη καταξιώνεται και η δημοκρατία ενδυναμώνεται.

2- «Η εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα» του λόρδου Άκτον.

Έχω αποφασίσει ότι συντάσσομαι με τον αγνό κι ευθύ λόγο, για μια καλύτερη κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς, με τον κάθε κατεργάρη, -που έβαλε το χέρι του, πήρε και το βάζο με το μέλι-, στο πάγκο του. Φαντάζομε ότι, όποιος προσπαθήσει να αλλοιώσει την βούληση των πολιτών, θα εισπράξει αυτόματα την χλεύη και την απαξίωση. Για ένα πάντως είμαι σίγουρος: Εκείνος που κατ'εξοχήν επωφελείται και τρίβει τα χέρια του με το κατάντημα του Νίκου Χιωτάκη, είναι ένα πολύ μικρό μέρος συνεργατών του –μουλωχτά πλέον- το νέο σύστημα εξουσίας.-

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Τελευταία τροποποίηση στιςΔευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014 13:53

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.