Ο συγκινητικός κύριος Βασίλης Βάρσος

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Διαφωτισμό. Είναι σαν αυτό που λέγαμε παλιά ότι για όλα φταίει η Τουρκοκρατία. Ιστορικά είχαμε πολλές ευκαιρίες να «διαφωτιστούμε».

Και Θυμάμαι κάτι εφηβικά βράδια, απ' αυτά που δεν κοιμάσαι νωρίς από άποψη και ξενυχτάς μαζί με την μητέρα που βλέπει τηλεόραση. Η μητέρα χαζεύει έναν κύριο στρουμπουλό ο οποίος σου φαίνεται τρομερά αστείος. Ο κύριος μιλάει για τα δεινά που θα έρθουν, για τους άχρηστους που ψηφίζουμε και τους προδότες που πιστεύουμε. Μιλάει με υπέρμετρο πάθος και πολύ συχνά χάνει την ψυχραιμία του και ωρύεται, καταντώντας γραφικός. Σπάνια χαμογελάει, έχει μόνιμα μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας. Και κάποιες φορές, που τις περιμένεις με αγωνία για να γελάσεις, πέφτει θύμα τηλεφωνικής φάρσας. Όλα αυτά, παρέα μ' έναν φραπέ στο αυτοκίνητο.

Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά, όταν πια ξενυχτάς από ανάγκη γιατί δουλεύεις ή γιατί νανουρίζεις ένα μωρό, χαζεύεις τα κοινά τον ίδιο κύριο. Τον έχουν καλέσει σε κάποια συζήτηση πολιτικής υφής να σχολιάσει τα δεινά που, τελικά, ήρθαν. Δεν μιλάει πια με υπέρμετρο πάθος, δεν χάνει την ψυχραιμία του, δεν έχει στραβωμένο ύφος και αγριεμένο μάτι.

Τα στραπάτσα της ζωής μεγάλα

Έχει γλυκάνει, έχει μαλακώσει, έχει κατεβάσει τόνους. Ο χρόνος έχει μειώσει την έντασή του. Είναι όμως και κάτι ακόμα, πιο συγκινητικό. Ο κύριος έχει στο βλέμμα τη στωικότητα του ανθρώπου που περίμενε μια ζωή να τον πάρουν στα σοβαρά.

Πώς θα ένιωσε άραγε όταν σήκωσε το τηλέφωνο και άκουσε έναν να του λέει: «κύριε Βάρσο, θέλουμε να εκφέρετε την άποψή σας για το τάδε ζήτημα. Μια συζήτηση που θα κάνουν με αφορμή το δείνα θέμα, στην οποία άλλοτε ούτε στα όνειρά του δεν θα τον καλούσαν. Σε μια τέτοια συζήτηση κάλεσαν επιτέλους τον κύριο.

Για την ακρίβεια, μοιάζει σαν αυτός ο κύριος να ξεγύμνωσε απ' τη σοβαροφάνεια τους διάφορους πολιτικούς αστέρες. Ζούμε αυτά που προέβλεψε. Ψηφίσαμε ανθρώπους που αποδείχθηκαν γραφικότεροι του Βάρσου που λοιδορούσαμε.

Μετά από τόσα χρόνια, ας του το αναγνωρίσουμε.-