Αρπακτικά νέας εσοδείας και κοπής

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είχαν κοινή αφετηρία, την αχαλίνωτη φιλοδοξία. Καθ' οδόν απέκτησαν και σύνδεσμο κοινό, την ενοχή.

Έκαστος στο είδος του. Με πρώτους σε δράση και «απόδοση» εκείνους οι οποίοι ημέρα με την ημέρα άπλωναν όλο και μακρύτερα όχι ένα, αλλά δύο χέρια. Βολεύτηκαν στο Δήμο για τα καλά και άρχισαν να ειδικεύονται. Κάλυψαν σιγά-σιγά, μεθοδικά όλα τα πεδία και όλους τους «διάβολους». Πήραν και παίρνουν λεφτά και έδωσαν υποσχέσεις. Υποσχέσεις πάσης φύσεως, δηλαδή και αποδοτικές (τόσο τοις εκατό εμείς οι πλασιέ) και σωστικές (τόσα και «εμείς καθαρίζουμε»).

Οι δουλειές πήγαιναν καλά έως ότου μέσα από τα φυλλώματα του δένδρου της αμαρτίας άρχισαν να προβάλλουν νέες ομάδες εκβιαστών και άρχισαν οι ίντριγκες για τη διαχείριση της ισχύος που αφελώς ή σκοπίμως τους παρεχώρησε ο αρχηγός τους. Παρερχομένου του χρόνου, τα αρπακτικά αισθάνθηκαν ότι η δύναμη έγειρε προς το μέρος τους. Και κομπλεξικοί ως εικός προχώρησαν σε συγκρούσεις. Κακό της κεφαλής τους.

Η Ιστορία διδάσκει ότι ο Αγαμέμνων τελικά θυσιάζει την Ιφιγένεια. Ο αρχηγός κάποτε αφυπνίζεται. Και πετάει στο καλάθι των αχρήστων όλους αυτούς που συγκροτούν τον εσμό ανωφελών κωνώπων.

Όπως οι δεινόσαυροι είχαν ως κύρια οδηγία στον μικρό εγκέφαλό τους να ακολουθούν το κοπάδι ακόμα κι όταν καλπάζει προς τον γκρεμό, έτσι και η oμάδα του Γ. Θωμάκου

Δεν απέχει πολύ η εποχή της παντοκρατορίας Χιωτάκη που έχει αφήσει στους Κηφισιώτες σειρά διασκεδαστικών επεισοδίων περί τη διαχείριση της εξουσίας.

Η ιστορία του αντιδημάρχου που όλα τα κανονίζει και όλα ‘τα μαχαιρώνει» είναι, τηρουμένων των αναλογιών, διδακτική.

Διδακτική όμως όσο και διασκεδαστική είναι η περίπτωση του Ν. Χιωτάκη, τέως Δημάρχου Κηφισιάς, όταν ο τότε Δήμαρχος Β. Βάρσος τον κατήργησε, τον έβαλε στον πάγο, κατόπιν εορτής, τον Γ. Θωμάκο, αλλά και άλλους 5 τον αριθμό Δημοτικούς συμβούλους, η αναρρίχησή του στην εξουσία. Ο Γ. Θωμάκος το πήρε είδηση κατόπιν της εορτής!

Θυμάμαι τα λόγια του Κώστα Βάρναλη «Φρόνιμα και τακτικά πάω με εκείνον που νικά.»