Η άλωση της Εκάλης έφθασε με Δήμαρχο τον Γ. Θωμάκο.

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος, καφετέρια, bar ανοίγει στην Εκάλη. Ναι, δεν είναι υπερβολή, στην Εκάλη, ο μόνος Δήμος που ήταν έξω από τα παιχνίδια της νύχτας, των bar , των λεγόμενων διαβόλων του υποκόσμου, των νταβατζήδων. Θα ακολουθήσει το δρόμο της Κηφισιάς και της Νέας Ερυθραίας και η Εκάλη. Της ησυχίας, της απόλαυσης των νοικοκυριών, των ανθρώπων που ήταν τόσα χρόνια μακριά από τα παιχνίδια αυτά, τα σαθρά, τα ύποπτα.

Η ζωή έχει δείξει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι όπου ανοίγουν τέτοιου είδους καταστήματα, αρχίζει η άλλη πλευρά του νομίσματος. Ναρκωτικά, πορνεία, νταβατζήδες, άνθρωποι του υποκόσμου. Τόσα χρόνια η Εκάλη είχε μείνει μακριά από όλο αυτό τον συρφετό. Οι νοικοκυραίοι είχαν αφήσει αυτό το προνόμιο για την γειτονική Κηφισιά, τη Ερυθραία, αλλά και την Δροσιά, για τέτοιες δραστηριότητες.

Σε ποιον να το έλεγες και να πίστευε, ότι με Δήμαρχο τον Γ. Θωμάκο, ένα κάστρο της νοικοκυροσύνης θα έπεφτε απότομα. Και με παταγώδη θόρυβο. Κανείς, θα είσαι μάλλον τρελός, ο Γ. Θωμάκος δεν ψήφιζε τόσα χρόνια εστιατόρια, καφετέριες απλές, Bar, και στην Εκάλη; Μάλλον θα τα έχεις χάσει, θα απαντούσε με όποιον ήξερε.

Καθόλου, αυτά όντως τόσα χρόνια γίνονταν αλλά μάλλον η αντιπαροχή δεν ευνοούσε το κλίμα. Μα καλά, ο Θωμάκος τόσα χρόνια δεν είχε ψηφίσει καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, που ζεις;

Ψήφιζε, επιλεκτικά και μόνο αφού είχε λάβει «διαβεβαιώσεις» περί της αντιπαροχής»

Χαρακτηριστική περίπτωση όταν την τετραετία 2007-10, Χιωτάκη, όταν ο Γ. Θωμάκος είχε αναλάβει προϊστάμενος των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος. Αίτηση για άδεια είχε κάνει επιχειρηματίας που ασχολείται τα τελευταία 30 περίπου χρόνια και στην Κηφισιά, στην Πλατεία της Ν. Κηφισιάς με εστιατόριο, ψαρικά. Σοβαροί επιχειρηματίες που δεν έχουν δώσει κανένα δικαίωμα για οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο.

Οι επιχειρηματίες έχουν αγοράσει ακίνητο επι της οδού Τατοίου, για να το κάνουν επίσης εστιατόριο. Και μπλέκουν στα γρανάζια του Δήμου, στο γραφείο του Γ. Θωμάκου. 4-5 χρόνια για να πάρουν την άδεια, εστιατορίου. Ακόμη θα περίμεναν τον Γ. Θωμάκο, προφανώς η «αντιπαροχή» δεν ευδοκίμησε. Με αίτηση τους απευθείας στο Δ.Σ, παρακάμπτοντας τον Γ. Θωμάκο, αφού και πάλι ο μέχρι την τελευταία στιγμή του πολεμούσε, πήραν την άδεια, πανηγυρικά.     

Φαίνεται  ολοκάθαρα ότι σε αυτό τα κατάστημα στην Εκάλη η «αντιπαροχή ήταν συμφέρουσα»

Τον Ν. Χιωτάκη είχαμε βάσιμους λόγους, ξέραμε ότι η κερκόπορτα της Εκάλης θα πέσει, «θα μπουν οι βάρβαροι, θα σφάξουν, θα βιάσουν θα πάρουν τις περιουσίες», όπως έγινε με την άλωση της πόλης.

Τα χειρότερο ακόμα έπεται, αυτό είναι η μια, η πρώτη άδεια υγειονομικού ενδιαφέροντος. Ακολουθεί και δεύτερη, η Εκάλη θα έχει τη τύχη της Κωνσταντινούπολης, με Δήμαρχο τον Γ. Θωμάκο. 

Η ιστορία της πόλης θα το έχει γράψει τα μαύρα γράμματα

Τα βλέμματα τους είναι τόσο βρώμικα που οι βούρκοι μοιάζουν καθαροί.

Πριν 2 χρόνια, τον Απρίλιο του 2014 είχα γράψει άρθρο σχετικό με την Εκάλη και την βίαιη παραμόρφωσή, την αλλοίωση του κοινωνικού ιστού στα «ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ» Η μόνη διαφορά το όνομα του Δημάρχου. Γνωρίζαμε τα υπόγεια παιχνίδια του Ν. Χιωτάκη. Αλλάξτε τα ονόματα, στην θέση του Ν. Χιωτάκη, βάλτε τον Γ. Θωμάκο και όλο το πάζλ θα φανεί μεγαλοπρεπώς μπροστά τα μάτια σας.

Η αντιπαροχή είναι η ίδια, τα πρόσωπα αλλάξανε-

Η σειρά της Εκάλης;  

«Ήταν σκέτη φαρσοκωμωδία! Εκείνοι προσπαθούσαν να τον στριμώξουν, δεν σκάμπαζαν όμως –στην πραγματικότητα– γρι απ’ ό,τι στην ουσία παίζεται. Εκείνος δε, ο Δήμαρχος, τους μπέρδευε, αναπτύσσοντας περίπλοκους συλλογισμούς, ξεφουρνίζοντας –μεταξύ των άλλων– και τόσο χοντρά ψέματα, που βέβαια οι «ανακριτές» του δεν είχαν τις γνώσεις για να τα επισημάνουν. Όταν τελείωσε η κουβέντα, ανάθεμα κι αν είχαν χαμπαριάσει Χριστό. Απορώ τι θα πουν στους πολίτες, μα θα είναι ήδη αργά.

Μαθαίνω ότι ο γνωστός επιχειρηματίας της πόλης, με πολλά καταστήματα (σουβλατζίδικα, κέτερινγκ και κέντρα διασκέδασης) έχει βάλει σαν στόχο και την Εκάλη, εκτός της Κηφισιάς και Ν. Ερυθραίας. Μαθαίνω επίσης ότι εκτός του καταστήματος –που ήδη έχει βάλει στόχο– ιδιοκτησίας του Δήμου, στην πλατεία Κεφαλαρίου, (Αλάσκα) έχει βρει ήδη το χώρο και στην Εκάλη. Επειδή όλα αυτά ακούγονται κάπως, είναι άκρως ύποπτα και λόγω της πολύ στενής σχέσης φιλίας που έχει με τον Δήμαρχο κ. Χιωτάκη, αλλά και με τον Β. Βάρσο και λόγω του ότι σε ό,τι και αν έχει βάλει σαν στόχο, έχει πραγματοποιηθεί, (κάτω από αντίξοες-παράνομες συνθήκες) και λόγω της προεκλογικής περιόδου, θα θέλαμε και κάποια απάντηση πειστική, όχι γενικόλογη. Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν τι πρόκειται να τους ξημερώσει. Οι πολίτες, ειδικά της Εκάλης, μήπως ξημερώσουν και βρουν την πόλη τους, αυτό το μαγευτικό προάστιο, σαν την Κηφισιά του σήμερα, γεμάτη σουβλατζίδικα.

Εκπλήσσεσθε; Δεν θα έπρεπε. Θυμηθείτε ένα περιστατικό που απασχόλησε την πόλη πριν από μερικές εβδομάδες για τον εντελώς λάθος λόγο: Ο δήμαρχος Χιωτάκης, ενημερώνοντας κάποιους λιγοστούς δημοτικούς συμβούλους, ισχυρίσθηκε σε πρόσφατη επίσκεψή του στην Εκάλη ότι έχει ανάγκη από ζωή. Τότε, και μόνον τότε, μερικοί δημοτικοί σύμβουλοι εξεγέρθηκαν. Άκουγαν δηλαδή επί αρκετή ώρα κάποιον να ισχυρίζεται ότι μια πόλη, η Εκάλη, έχει ανάγκη ζωής –ντυμένη προφανώς με τα καλά της– σε διαβούλευση και δεν αντιλαμβάνονταν το σουρρεαλιστικό του πράγματος! Και όταν αποκαταστάθηκε η αλήθεια, αντί να σηκωθούν και οι πέτρες εναντίον αυτών των συμβούλων που αποδεδειγμένα έχασκαν, η συζήτηση περιορίσθηκε στο εάν ο κ. Χιωτάκης διαθέτει ή όχι εναλλακτική.

Τι να σου κάνουν όμως και οι δημοτικοί σύμβουλοι; Πνίγονται. Τρέχουν νυχθημερόν σε συνεστιάσεις και σε «λαϊκές διαμαρτυρίες», διεκπεραιώνουν με χίλια ζόρια όσα ρουσφέτια σηκώνει η εποχή, εκλιπαρούν για προσκλήσεις σε συνεστιάσεις, προκειμένου να προβληθούν… Άσε που ένα σημαντικό ποσοστό τους δεν διαθέτει ούτε ίχνος της απαιτούμενης εκπαίδευσης για να μπει στην ουσία των πραγμάτων. Ψηφίζουν τυφλά συμμορφούμενοι με την παραταξιακή γραμμή. Εκτός κι αν κρίνουν πως τους συμφέρει να σηκώσουν μπαϊράκι – πως έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες επανεκλογής τους. Αρπάζουν τότε το οποιοδήποτε πρόσχημα και γίνονται αντάρτες και ανεξαρτητοποιούνται…

Και στις προηγούμενες όμως εκλογές, που αποτελούνταν στην συντριπτική τους πλειονότητα από επαγγελματίες της τοπικής πολιτικής, τα πράγματα δεν ήταν δραματικά καλύτερα. Μην αμφιβάλλετε ωστόσο πως και οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του κάθε άλλο παρά ξέρουν τι κρύβετε από πίσω, που με την ψήφο τους θα σημάδευε την πόλη.

Δημοτικοί σύμβουλοι που κατά κανόνα εξαντλούνται περιφερόμενοι, ονειρευόμενοι την αντιδημαρχία… Δημοσιογράφοι που κατά κανόνα κυνηγούν τα παραπολιτικά ή –εάν είναι σταρ– παραληρούν από τις μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού κυκλοφορία τους και παριστάνουν τους κομπέρ στα βαριετέ, … Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο; Ποιός διαμορφώνει την κοινή γνώμη;

Υπάρχει προφανώς ένας στενός κύκλος, που ασκεί την κεντρική εξουσία. Που προσπαθεί να αντιμετωπίσει όπως καταλαβαίνει κι όπως τον συμφέρει τα φλέγοντα ζητήματα. Ο κύκλος αυτός –ο οποίος τέμνεται αλλά δεν ταυτίζεται με τη διοίκηση– δεν πάσχει από σύνδρομο αυτοπροβολής. Προτιμάει να δρα στο ημίφως, πίσω από τον κουρνιαχτό της καθημερινής επικαιρότητας. Και όταν κάποιος από αυτόν τον κύκλο υποχρεώνεται να εμφανιστεί δημόσια, είναι συγκρατημένος και συγκροτημένος, σε σύγκριση τουλάχιστον με τους φωνακλάδες των εφημερίδων με τους συνήθεις ύποπτους, δημοτικούς συμβούλους.

Δεν συνομοσιολογώ, ούτε καν λέω τίποτα καινούργιο. Και στις πιο υποδειγματικές ακόμα δημαρχίες, οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονταν κεκλεισμένων των θυρών από ελάχιστους ανθρώπους. Οι αποφάσεις τους δεν ήταν καθόλου χειρότερες από ότι εάν τις είχαν λάβει με ανοιχτή διαβούλευση.

Αυτό που λέω είναι πως εάν θέλουμε να υποψιαστούμε τι στ’ αλήθεια παίζεται, πρέπει να εξασκηθούμε να διαβάζουμε ανάμεσα στις γραμμές. Να εντοπίζουμε τις αδιόρατες λεπτομέρειες. Τις εύγλωττες σιωπές. Και βέβαια να έχουμε υπ’ όψιν μας πως στις μεγάλες ιστορικές καμπές, το μείζον διακύβευμα συνήθως ήταν αρκετά ή και τελείως διαφορετικό από ότι πίστευε ο πολύς κόσμος. Η αλήθεια ερχόταν στο φως κατόπιν εορτής που είναι πάντα αργά.

Πολλά, πάρα πολλά, από όσα μάς παθιάζουν, αποτελούν απλούς αντιπερισπασμούς. Δολώματα που μας σερβίρονται από δόλιους ή απλώς άσχετους ανθρώπους. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να τα καταπίνουμε αμάσητα.-

Γιάννης Γ. Κατσίμπας__ Απρίλιος 2014