Αυλίτης, ποιος Αυλίτης

Δεν χρειάζεται να αναλογιστεί κανείς τι θα συνέβαινε αν στη θέση του Γιώργου Θωμάκου βρισκόταν ο κουμπάρος του και αντιδήμαρχος Βαγγέλης Αυλίτης, για να αντιληφθεί το μέγεθος της συσκότισης, της συγκάλυψης, τελικά της παραπλάνησης.

Αν κανείς δεν παρακολουθεί τα social media μπορεί και να μην ξέρει καν ότι δεκάδες συμπολίτες εκπλαγήκαν στις «παλιοδουλειές» Αυλίτη το όνομα του οποίου έχει αναμιχθεί όπου υπάρχουν σκατόμυγες στη πόλη.

Δεν παρουσιάζεται καν σαν σοβαρή είδηση, δεν σχολιάζονται οι ανεκδιήγητες δηλώσεις - μη απαντήσεις του, η εξωφρενική στάση του Δήμου Κηφισιάς, ναι ολάκερος Δήμος στην υπηρεσία του ανεκδιήγητου Βαγγέλη Αυλίτη και, η υποκρισία του Γιώργου Θωμάκου.

Πολύ περισσότερο δεν ανοίγει η συζήτηση για τις εκδικητικές διώξεις σε βάρος των αντιπάλων και των δημοσιογράφων επειδή προσπάθησαν να αποκαλύψουν τα σκάνδαλα.

Η αφήγηση της «σκευωρίας» καταρρέει με πάταγο. Οι ιαχές «ποτέ ξανά» και «μέχρι τέλους» του Βαγγέλη Αυλίτη ακούγονται πια σαν ατάκες κακόγουστης φάρσας. Όσοι επένδυσαν πολιτικά στη δαιμονοποίηση ως δόλιου διώκτη των πολιτικών του αντιπάλων βρίσκονται τώρα σε δύσκολη θέση.

Και το ελεγχόμενο από την Δημαρχία Κηφισιάς σύστημα των ΜΜΕ εκτίθεται άσχημα. Άλλοτε με αδιαφορία, άλλοτε με καλλιέργεια σύγχυσης και αποπροσανατολισμό προσπαθούν να εξαφανίσουν μια πολύ σοβαρή εξέλιξη.

Αλλά είναι σαν να ρίχνουν σεντόνι πάνω σε έναν ελέφαντα. Ή μάλλον μια εσάρπα...