ενημέρωση 1:58, 16 November, 2026

Nvidia - Έστησε ο Μάρκο Ρούμπιο την υπόθεση κατασκοπείας;

Σεισμικές δονήσεις και στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον προκαλεί πλέον η υπόθεση της αποχώρησης του CEO της NVIDIA, Τζένσεν Χουάνγκ. H Washington Post (ιδιοκτησίας του Τζεφ Μπέζος της Amazon) υποστηρίζει ότι ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ουσιαστικά τροποποίησε το περιεχόμενο έκθεσης της CIA, που αναφερόταν στο ενδεχόμενο κινεζικής κατασκοπίας, ώστε να το παρουσιάσει σαν βεβαιότητα.

Να σημειωθεί ότι τα διεθνή όπως και τα ελληνικά ΜΜΕ δεν αμφισβήτησαν ποτέ ότι η ερωμένη του, Άλις Χουάνγκ, ήταν κατάσκοπος της Κίνας παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί απολύτως καμία απόδειξη.

Όπως αναφέρει η Washington Post, ο πρώην CEO της Nvidia ασκούσε ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή στον Τραμπ, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα θετικά λόγια του Αμερικανού προέδρου προς τον Τζένσεν Χουάνγκ μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου. Σύμφωνα με την εφημερίδα, ιέρακες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπως ο Ρούμπιο, που ζητούν ακόμη πιο επιθετική στάση απέναντι στην Κίνα προσπαθούσαν για χρόνια να περιορίσουν την επιρροή του Χουάνγκ στο Λευκό Οίκο.

Το ρεπορτάζ της Washington Post φαίνεται να επιβεβαιώνει και το CNN σύμφωνα με το οποίο η CIA «δεν είχε πειστεί» ότι η Αλις Χουάνγκ ήταν κατάσκοπος.

Όπως σημειώνει ο αναλυτής Αρνό Μπερτραντ «αν η CIA δεν είναι πεπεισμένη, αλλά ένα σημείωμα που αναδιατυπώθηκε από δική της έκθεση την παρουσίαζε ως κατάσκοπο, τότε υπάρχει μόνο ένα άτομο που θα μπορούσε να μετατρέψει το «δεν είναι πεπεισμένη» σε «κατάσκοπος»: ο άνθρωπος που έκανε την «κατηγορηματική» αναδιατύπωση είναι ο Μάρκο Ρούμπιο.

Πηγή: infowar

Γερμανία - Προ των πυλών η δημοσιονομική κρίση

Σε επίπεδο ρεκόρ οι δαπάνες του προϋπολογισμού στη Γερμανία - Ο νέος δανεισμός των 210 δισ. ευρώ, είναι ο δεύτερος υψηλότερος στην ιστορία της χώρας

Προς μια βαθιά δημοσιονομική κρίση οδεύει η Γερμανία, σύμφωνα με κορυφαίους οικονομολόγους.

«Αυτή η δημοσιονομική πολιτική δεν μπορεί να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα», δήλωσε στην εφημερίδα Welt am Sonntag (η εκδοχή της Welt το Σαββατοκύριακο) ο Κλέμενς Φουστ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου.

Ο κυβερνητικός συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών (CDU/CSU και SPD) θα πρέπει, ενόψει της κατάρτισης του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού για το 2028, να προσδιορίσει ποιες δαπάνες έχουν προτεραιότητα, όπως για παράδειγμα οι εξοπλισμοί και οι υποδομές.

«Όλες οι υπόλοιπες δαπάνες θα πρέπει να παγώσουν ή, εφόσον είναι δυνατόν, να περικοπούν», δήλωσε ο Φουστ. Εάν δεν υπάρχει σχετική διάθεση στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, τότε οι αυξήσεις φόρων θα είναι αναπόφευκτες. «Μια αύξηση του ΦΠΑ θα ήταν η λύση με τις λιγότερο αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη», πρόσθεσε.

Τη νύχτα προς την Παρασκευή, η Επιτροπή Προϋπολογισμού του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ενέκρινε, έπειτα από σχεδόν 16 ώρες διαπραγματεύσεων, τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό για το 2027.

Οι δαπάνες του τακτικού κρατικού προϋπολογισμού αυξάνονται στο επίπεδο – ρεκόρ των 561 δισ. ευρώ.

Ο προβλεπόμενος νέος δανεισμός, συνολικού ύψους 210 δισ. ευρώ, είναι ο δεύτερος υψηλότερος στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

«Τα χρήματα αυτά θα λείψουν από την ελάφρυνση των πολιτών»

Η αντιπολίτευση άσκησε έντονη κριτική στον προϋπολογισμό. Ο αρμόδιος για θέματα προϋπολογισμού της AfD, Μίχαελ Εσπεντίλερ, προειδοποίησε για την αυξανόμενη οικονομική επιβάρυνση που προκαλεί η διαρκής άνοδος των πληρωμών τόκων για το δημόσιο χρέος.

«Πρόκειται για χρήματα που στο μέλλον θα μας λείψουν από τις συντάξεις, από την υγεία και από την προσπάθεια ελάφρυνσης των οικονομικών βαρών των πολιτών», δήλωσε.

Από την πλευρά του, ο αρμόδιος για θέματα προϋπολογισμού των Πρασίνων, Σεμπάστιαν Σέφερ, κατήγγειλε ότι, μέσω μεταφορών κονδυλίων δισεκατομμυρίων ευρώ και αμφιλεγόμενων χρηματοδοτικών σχημάτων, αποκρύπτεται η πραγματική έκταση των οικονομικών επιβαρύνσεων.

«Πρόκειται για μια παράγκα χωρίς θεμέλια», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο αρμόδιος για θέματα προϋπολογισμού του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), Ντίτμαρ Μπαρτς, χαρακτήρισε τον προϋπολογισμό «έναν λαβύρινθο χρεών, τεχνασμάτων και μετατοπίσεων κονδυλίων».

Η Ομοσπονδιακή Βουλή (Bundestag) αναμένεται να εγκρίνει τον προϋπολογισμό σε δύο εβδομάδες.

Το κατά πόσον θα υπάρξουν μέχρι τότε αλλαγές θα κριθεί την Τρίτη, κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής του κυβερνητικού συνασπισμού, όπου ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς (CDU) θα επαναφέρει το αίτημά του για μείωση του φόρου ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο αρμόδιος για θέματα προϋπολογισμού του SPD, Τόρστεν Ρούντολφ, εμφανίστηκε θετικός στο ενδεχόμενο αυτό, έθεσε όμως έναν σαφή όρο: «Δεν πρέπει να χρηματοδοτήσουμε κάτι τέτοιο μέσω νέου δανεισμού». Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να γίνουν περικοπές δαπανών σε άλλους τομείς.

Μια τόσο καθυστερημένη τροποποίηση του προϋπολογισμού θα αποτελούσε πρωτοφανές γεγονός.

Ο αρμόδιος για θέματα προϋπολογισμού του CDU, Κρίστιαν Χάαζε, εξήγησε ότι, θεωρητικά, ο προϋπολογισμός θα μπορούσε να τροποποιηθεί ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της τελικής συνεδρίασης εξέτασης και αναθεώρησής του. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν.

Τι λένε οι οικονομολόγοι

Οι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι οι δύσκολες και χρονοβόρες διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό του 2027 ενδέχεται να αποδειχθούν σχετικά εύκολες, συγκριτικά με όσα πρόκειται να αντιμετωπίσει στη συνέχεια ο κυβερνητικός συνασπισμός.

Ο Άχιμ Βάμπαχ, πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκής Οικονομικής Έρευνας Leibniz (ZEW), εκτιμά ότι η κατάσταση από το 2028 και μετά θα είναι «σοβαρότερη απ’ όσο αφήνει να εννοηθεί η ανάκαμψη της οικονομικής συγκυρίας». Όπως εξηγεί, το επιτόκιο δανεισμού βρίσκεται πάνω από τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης, γεγονός που σημαίνει ότι το κράτος δεν μπορεί να μειώσει το βάρος του χρέους του μέσω της οικονομικής μεγέθυνσης.

Ως άμεση προτεραιότητα, ο Βάμπαχ προσδιορίζει τη μεταρρύθμιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Παράλληλα, θεωρεί επιτακτική την ανάγκη παρέμβασης στο σκέλος των δημόσιων δαπανών.

«Οι επιδοτήσεις που δεν συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη πρέπει να καταργηθούν», δήλωσε.

Ο ίδιος εμφανίστηκε επίσης θετικός στο ενδεχόμενο αύξησης του ΦΠΑ, υπό την προϋπόθεση ότι ταυτόχρονα θα μειωθούν οι φόροι και οι ασφαλιστικές εισφορές επί του εισοδήματος, ώστε να μειωθεί η φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση της εργασίας.

Μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε, όπως είπε, να «αιτιολογηθεί από οικονομική σκοπιά».

Δυσοίωνη εικόνα

Ο Γενς Μπόισεν-Χόγκρεφε, από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου (IfW), παρουσίασε μια εξίσου δυσοίωνη εικόνα. «Λόγω των διακυμάνσεων της οικονομικής συγκυρίας και ορισμένων έκτακτων παραγόντων, ενδέχεται κάποιες χρονιές να υπάρξουν προσωρινές περίοδοι ανάπαυλας.

Η γενική τάση, ωστόσο, είναι σαφώς αρνητική», δήλωσε. Αυτό οφείλεται στη συνεχή γήρανση του πληθυσμού, σε συνδυασμό με την αύξηση των δαπανών για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.

«Πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις είναι πιθανό να καταστούν αναγκαίες, ακόμη και αν επιδειχθεί μεγάλη δημοσιονομική πειθαρχία», εκτίμησε.

Υπέρ μιας αύξησης του ΦΠΑ συνηγορεί, σύμφωνα με τον ίδιο, το γεγονός ότι αποτελεί σχετικά αποδοτική πηγή φορολογικών εσόδων, ενώ παράλληλα δεν επιβαρύνει την εξαγωγική οικονομία. Ωστόσο, από μόνη της δεν θα μπορούσε «ούτε κατά διάνοια να επιλύσει» τα δημοσιονομικά προβλήματα.

Πέρα από την αύξηση του ΦΠΑ, ο Μπόισεν-Χόγκρεφε έθεσε στο τραπέζι και άλλα μέτρα, όπως την επιβολή διοδίων στα επιβατικά αυτοκίνητα, καθώς και αλλαγές στη φορολογία κληρονομιάς.

Όπως υποστήριξε, όλες αυτές οι επιλογές είναι προτιμότερες από το να μετακυλιστεί το σύνολο των πρόσθετων οικονομικών βαρών στους εργαζομένους, είτε μέσω υψηλότερων ασφαλιστικών εισφορών είτε μέσω της λεγόμενης «ψυχρής προοδευτικότητας».

Ο όρος αυτός περιγράφει την έμμεση αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης που προκύπτει όταν οι ονομαστικές αποδοχές αυξάνονται, για παράδειγμα λόγω του πληθωρισμού, και οι εργαζόμενοι μετακινούνται σε υψηλότερα φορολογικά κλιμάκια, χωρίς να έχει αυξηθεί αντίστοιχα η πραγματική αγοραστική τους δύναμη.

Ο Μπόισεν-Χόγκρεφε κατανοεί, πάντως, τις προσδοκίες της κυβέρνησης για οικονομική ανάπτυξη: «Χωρίς ανάπτυξη, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο δραματικά».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ουκρανία - Οι όροι της Ρωσίας για τον τερματισμό του πολέμου – Το non paper του Κρεμλίνου για επιστροφή του ΝΑΤΟ στο 1997

Η Ρωσία προτείνει την επιστροφή του ΝΑΤΟ στα σύνορα του 1997 και τον τερματισμό της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, σε μια νέα διαπραγματευτική προσέγγιση που ανατρέπει τις ισορροπίες στην ανατολική Ευρώπη.

Ένα απαιτητικό πλαίσιο για την επόμενη ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία φέρεται να θέτει η Ρωσία. Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, το οποίο επικαλείται έγγραφο που διακινήθηκε από Ρώσους αξιωματούχους στις συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, το Κρεμλίνο ζητά ουσιαστικά την επιστροφή του ΝΑΤΟ στις στρατιωτικές θέσεις του 1997, αλλά και μια συνολική αναδιαμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.

Την ίδια ώρα, νέα διάσταση στις διαπραγματεύσεις δίνουν οι αποκαλύψεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι Αμερικανοί διαπραγματευτές έθεσαν για πρώτη φορά το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ουκρανίας από το Ντονμπάς με αντάλλαγμα την ένταξή της στο ΝΑΤΟ.

Το έγγραφο, με ημερομηνία 10 Νοεμβρίου, δεν φέρει επίσημη υπογραφή ή επιστολόχαρτο και χαρακτηρίζεται ως «non paper». Η αυθεντικότητά του επιβεβαιώθηκε, σύμφωνα με τους New York Times, από δύο πηγές που έχουν γνώση των διαπραγματεύσεων. Αποτυπώνει την αρχική διαπραγματευτική θέση της Ρωσίας, χωρίς να αποτελεί επίσημη συμφωνία.

Επιστροφή του ΝΑΤΟ στα όρια του 1997

Κεντρική απαίτηση της Μόσχας είναι η αποχώρηση των νατοϊκών στρατευμάτων και η απομάκρυνση στρατιωτικών βάσεων από τις χώρες που εντάχθηκαν στη Συμμαχία μετά το 1997. Μια τέτοια εξέλιξη θα επηρέαζε άμεσα την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, αλλάζοντας δραστικά τις ισορροπίες ασφαλείας στην ανατολική Ευρώπη.

Παράλληλα, η Ρωσία ζητά από το ΝΑΤΟ να αποκλείσει κάθε περαιτέρω διεύρυνση και να σταματήσει κάθε στρατιωτική δραστηριότητα στην Ουκρανία, την ανατολική Ευρώπη, τον Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

Τέλος στη δυτική στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία

Ιδιαίτερα αυστηροί είναι και οι όροι που αφορούν το Κίεβο. Το ρωσικό έγγραφο προβλέπει τον τερματισμό των δυτικών προμηθειών όπλων, στρατιωτικού εξοπλισμού και άλλου πολεμικού υλικού προς την Ουκρανία.

Η Μόσχα εμφανίζεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να αποδέχεται το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την προϋπόθεση όμως ότι η χώρα δεν θα συμμετέχει στο ΝΑΤΟ.

Στο στόχαστρο και η πυρηνική αποτροπή της Ευρώπης

Το non paper περιλαμβάνει και όρους που αφορούν την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή.

Ειδικότερα, ζητείται από τη Βρετανία και τη Γαλλία να αποκλείσουν τη χρήση των πυρηνικών τους όπλων για την προστασία άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Πρόκειται για μια απαίτηση που διευρύνει τις προηγούμενες ρωσικές αξιώσεις, καθώς πλέον αφορά και τις ανεξάρτητες πυρηνικές δυνατότητες των δύο ευρωπαϊκών δυνάμεων.

Η Μόσχα επικαλείται το μοντέλο του Ψυχρού Πολέμου

Ρώσοι εκπρόσωποι στο Άμπου Ντάμπι φέρεται να παρουσίασαν ως πρότυπο τη διαίρεση της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου σε αμερικανικές και σοβιετικές σφαίρες επιρροής, υποστηρίζοντας ότι οι τότε ισορροπίες και οι συμφωνίες μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων περιόριζαν τον κίνδυνο σύγκρουσης.

Η στάση των ΗΠΑ και το περιθώριο διαπραγμάτευσης

Οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ φέρονται να επισήμαναν στη ρωσική πλευρά ότι οι συνθήκες στην Ευρώπη έχουν αλλάξει σημαντικά από το 2021, καλώντας τη Μόσχα να καταθέσει νέες προτάσεις που θα περιλαμβάνουν και συγκεκριμένα βήματα αποκλιμάκωσης από τη δική της πλευρά.

Παράλληλα, σύμφωνα με πηγές που επικαλούνται οι New York Times, Ρώσοι αξιωματούχοι άφησαν να εννοηθεί ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ενδέχεται να εμφανιστεί διατεθειμένος για ορισμένους συμβιβασμούς, καθώς το έγγραφο αποτυπώνει την αρχική θέση της ρωσικής αντιπροσωπείας.

Μητσοτάκης ο συνένοχος ή Κυριάκος ο ανίκανος;

Τι καινούργιο έχει να πει κάποιος για την επιδημία διαφθοράς της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μαστίζει τη χώρα;

Tι καινούργιο έχει να πει κάποιος για την επιδημία διαφθοράς της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μαστίζει τη χώρα; Που έφτασε μέχρι το μεδούλι της κοινωνίας –να «σπρώχνονται» παιδιά των προνομιούχων στην ανώτατη εκπαίδευση σε βάρος των άλλων παιδιών, που δεν είναι της κατηγορίας και α και ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ; Κοινός τόπος έχει γίνει ακόμα και για όσους κάνουν την καρδιά τους πέτρα και επιμένουν στα παραμύθια της αριστείας. Ή στο φθαρμένο, αλλά ακόμα σε χρήση: Ναι, αλλά οι άλλοι, ο Τσίπρας ιδιαιτέρως, είναι χειρότεροι. Μικρή παρηγοριά όταν από κάθε πόρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής ξεπηδούν ο χρηματισμός, το ρουσφέτι, η προκλητική αδικία, οι πρακτικές καθεστώτος. Και ο επαγγελματίας αθώος βέβαια –ο Μητσοτάκης.

Αυτό το τελευταίο έχει τη σημασία του. Οποια γκλίτσα και να ξύσεις από κάτω είναι ο Μητσοτάκης. Και όχι μόνο ως ηθικός αυτουργός, αλλά και ως φυσικός. Γιατί, τις υποκλοπές για παράδειγμα, τις οργάνωσε με τους συνενόχους του και με κέντρο το Μαξίμου. Τη συγκάλυψη για τα Τέμπη, επίσης. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ οργίαζαν για χρόνια οι δικοί του. Χάσαμε τον λογαριασμό πόσοι υπουργοί και υφυπουργοί του παραιτήθηκαν για εμπλοκή σε σκάνδαλα. Ολόκληρη κυβέρνηση πλάι στην κυβέρνηση. Αλλά, άλλος τρώει τη σφαίρα. Ο Μητσοτάκης κρατιέται. Βράχος ηθικής και εντιμότητας, αθώος του χρήματος και της διαρπαγής των ιματίων του κράτους. Και της Ευρώπης, παρεμπιπτόντως. Οχι μόνο δεν ήξερε, αλλά κραδαίνει και τη ρομφαία της κάθαρσης.

Και όλα αυτά οδηγούν σε ένα ερώτημα: Είναι ανίκανος ή συνένοχος; Δεν ήξερε πραγματικά, δεν πήρε χαμπάρι τους κοριούς, το πάρτι της αρπαχτής, την αποκέντρωση της διαφθοράς μέχρι σχολικών αγώνων χάντμπολ, τις πρακτικές της φαμίλιας, τη διασπάθιση του χρήματος και τις υπερωρίες της Κοβέσι; Ή ήξερε, πρωτοστατούσε και πετάει στα σκουπίδια τους συνενόχους του όταν εμφανίζεται η σκιά του εισαγγελέα; Αρχιερέας, με δυο λόγια, της διαφθοράς ή πρωθιερέας της ανικανότητας; Διότι, η απλή λογική λέει ότι ένα από τα δύο συμβαίνει. Ή είναι παμπόνηρος, αδίστακτος, άφιλος, ψεύτης, σκευωρός, κέντρο και κορυφή της διαφθοράς. Η είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ανόητου βασιλιά, που πνιγμένος στο μεγαλείο του δεν εννοούσε να καταλάβει ότι είναι γυμνός.Κάνει βέβαια μια τεράστια προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι ανίκανος. Οτι τα πάντα έγιναν εν αγνοία του. Δυστυχώς, όμως, ελάχιστους ή και κανέναν δεν πείθει. Η αλήθεια, που έχει γίνει πια ανεπίστρεπτη και αυτονόητη, είναι πως δεν του λείπει η ικανότητα. Απλώς την επενδύει εκεί που έχει επιλέξει. Στον πλουτισμό των ήδη πλούσιων, στην οργάνωση και διεύθυνση της διαφθοράς, στην κατάπτωση των θεσμών. Σε ό,τι μυρίζει χρήμα, τιμές, προνόμια, για την «παρέα». Τον έχει κερδίσει δηλαδή επάξια και τον επιβεβαιώνει κάθε μέρα τον τίτλο του αρχιερέα της διαφθοράς. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει κάποια στιγμή να μην την πληρώνουν μόνο οι ιερείς και οι διάκονοι του ναού του. Αποσχηματισμός του αρχιερέα και εκλογές. Οσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερο για τη χώρα…

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0