«Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης», σημειώνει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα

Την αποκαλυπτική έκθεση της UBS για την ελληνική οικονομία σχολιάζει ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, τομεάρχης Οικονομικών της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ).

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη»

«Η έκθεση της UBS, που παρουσίασε σήμερα η Καθημερινή, αποτυπώνει με σαφήνεια μια αντίφαση της ελληνικής οικονομίας. Ο συνολικός πλούτος αυξάνεται, όμως η ευημερία δεν μοιράζεται δίκαια.

ΕΛΑΣ: Οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν

«Παράλληλα, οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν κατά 2.762 μέσα σε έναν χρόνο και ξεπερνούν πλέον τους 82.000 (1% του ενήλικου πληθυσμού).

Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να αξιολογείται από τη συσσώρευση πλούτου στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Κρίνεται κυρίως από το αν βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων και των νέων ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποκτήσουν περιουσία, να αποταμιεύσουν, ή να αποκτήσουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη.

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η ανάπτυξη δεν διαχύθηκε ισόρροπα στην κοινωνία, αλλά ευνόησε δυσανάλογα το πλουσιότερο 1% σε βάρος του 99%.

Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης. Ενώ οι εκατομμυριούχοι που έχουν τη μεγαλύτερη φοροδοτική ικανότητα θα συνεισφέρουν περισσότερο ώστε η πρόοδος να αφορά το σύνολο της κοινωνίας και όχι μόνο ελάχιστους», καταλήγει ο κ. Κουτεντάκης.

Οι 32 ηγέτες των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης

Eντός και εκτός συνόρων των ΗΠΑ κυριαρχεί σε επικοινωνιακό επίπεδο μια δημόσια πλειοδοσία απαξίωσης του δεύτερου πολέμου μέσα σε έναν χρόνο εναντίον του Ιράν.

Μέχρι τώρα σαν μέτρο σύγκρισης είχε επιστρατευτεί το φιάσκο της αγγλογαλλικής εισβολής στο Σουέζ το 1956.

Χθες αναρτήθηκε ανάλυση στην έγκαιρη επιθεώρηση Foreign Policy στην οποία θεμελιώνεται η άποψη ότι η ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν είναι πολύ πιο βαριά από την ασύντακτη φυγή από το Νότιο Βιετνάμ την άνοιξη του 1975.

Η απαξίωση της παρεμβατικής και αποτρεπτικής εμβέλειας των ΗΠΑ είναι τόσο έντονη και κυρίαρχη που προεξοφλεί έντονες αψιμαχίες μεταξύ της Ουάσινγκτον και των συμμάχων της στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-9.7 στην Αγκυρα.

Ενα είναι βέβαιο, ότι οι 32 ηγέτες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν και, πολύ περισσότερο, να προσπεράσουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης.

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ συμπίπτει με την επέτειο για τα εκατό χρόνια από την εγκατάλειψη της διεκδίκησης της περιοχής της Μοσούλης από τον Κεμάλ, στο πλαίσιο της αναγνώρισης των ανατολικών συνόρων της Τουρκίας όπως τα όριζε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923.

Σήμερα, τα δωράκια τα οποία δεσμεύτηκε ο Τραμπ να δώσει στον Ερντογάν έχουν ως προαπαιτούμενο την επιστροφή των S-400 στη Ρωσία, μια έμπρακτη προσβολή σε μια υπερδύναμη.

Εντάξει, εμείς δεν είμαστε τίμιοι, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, αφού κανένας δεν είναι

Το δίλημμα που θέτουν με ένταση ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ είναι πολύ καθαρό. Και πολύ πειστικό: Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα; Και δεν έχει προκύψει από τον επαγγελματισμό, ή τη σοφία, κάποιων επικοινωνιολόγων, αλλά από την αντίθεση που έχει καταγράψει η πεισματάρα πραγματικότητα στις συνειδήσεις της κοινής γνώμης. Από τη μια η ενδημική διαφθορά της κυβέρνησης. Οποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς, ξεπηδούν σκελετοί και σκάνδαλα, κι αυτό είναι πια κοινός τόπος για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Κι από την άλλη, η εικόνα της διακυβέρνησης Τσίπρα, στην οποία καταλογίζονται πολλά, αλλά όχι ότι έβαλε το δάχτυλο στο μέλι. Ούτε ένα ευρώ… Κι αυτό επίσης έχει καταγραφεί στις συνειδήσεις εχθρών και φίλων της.

Αυτή η αντίφαση παράγει λοιπόν ένα από τα κυρίαρχα διλήμματα της εποχής και των εκλογών. Οσο τάβλι κι αν παίζει ο πρωθυπουργός με τον λαό και όσους τόμους επιτυχιών κι αν εκδώσουν, τους κυνηγάει ο τίτλος της παλιάς ελληνικής ταινίας: «Εξω οι κλέφτες!» Η Κοβέσι, οι Εξεταστικές, οι «Φραπέδες», οι απευθείας αναθέσεις, τα σόγια στις πολεοδομίες, οι συγγενείς που πλουτίζουν εν μια νυκτί, τα 600 εκατ. που χρωστάνε στις τράπεζες, τα ακίνητα που πολλαπλασιάζονται όπως στο θαύμα του Ιησού με τα ψάρια και τους άρτους. Τι να κάνει λοιπόν ο Μαρινάκης, όταν ο Τσίπρας τούς γυρίζει το μαχαίρι στην πληγή; Τι να πει και πώς να απαντήσει, όταν ανακριτές και εισαγγελείς τούς έχουν γίνει εφιάλτης και οι απόπειρες συγκάλυψης είναι αδύνατο να αποδώσουν;

Κάνει αυτό που θα έκανε κάθε ένοχος. Δεν ασχολείται καθόλου με τη διαφθορά όσων εκπροσωπεί. Γιατί ξέρει και αναγνωρίζει στην πράξη ότι θα ήταν άδικος κόπος να προσπαθήσει να αποδείξει ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι –άπαγε της βλασφημίας– αρχιστράτηγος της διαφθοράς, ή ότι η διακυβέρνησή τους δεν είναι σίριαλ σκανδάλων, ή ότι δεν υπάρχουν –αλίμονο–χρηματισμός, λεφούσι στο Δημόσιο, παράνομος πλουτισμός και πάρτι ημετέρων και αρίστων. Κάτι τέτοιο θα ήταν ατελέσφορο, έως κωμικό. Ασχολείται, λοιπόν, με τη μακιαβελική συκοφαντία του «άλλου». Εκείνου που καταγγέλλει τη διαφθορά. Που επιμένει στην αντίστιξη διαφθοράς και εντιμότητας και που είναι στις σημερινές συνθήκες ο κύριος αντίπαλος του καθεστώτος που έχουν εγκαθιδρύσει.

Εξ ου και μας προέκυψε χτες άλλο ένα ανάγνωσμα του Μαρινάκη, δηλαδή του Μητσοτάκη, για τον Τσίπρα. Στον οποίο φορτώνει τον μισό ποινικό κώδικα, μπλέκει και τα γνωστά μπαγιάτικα για το 2015, τις τράπεζες και τα συμπαρομαρτούντα, για να οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα. Οτι κι ο Τσίπας είναι «πήξε-δείξε». Σαν κι αυτούς, εννοεί. Κι αυτή η προσπάθεια να λερωθούν οι πάντες, από την Κοβέσι μέχρι τον Τσίπρα, είναι μια ακόμα απόδειξη, ίσως η πιο ελεεινή, για το πόσο χαμηλά έχει φτάσει η εξουσία και η προπαγάνδα της διαφθοράς. Εντάξει, εμείς δεν είμαστε τίμιοι, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, αφού κανένας δεν είναι. Εκείνο το παλιό, «Φωνάζει ο κλέφτης», δηλαδή, αλλά σε μια εκδοχή μητσοτάκειας αριστείας…

Πηγή: efsyn

Ο Ντόναλντ Τραμπ εκτέθηκε για μία ακόμη φορά για τα λεγόμενά του σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν, καθώς... επινόησε απευθείας ειρηνευτικές συνομιλίες στο Κατάρ

Αλλη μια σκληρή διάψευση για τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτή τη φορά από την κυβέρνηση του Κατάρ, δηλαδή της χώρας που, σύμφωνα με τον μυθομανή Αμερικανό πρόεδρο, θα φιλοξενούσε σήμερα τον νέο γύρο… απευθείας συνομιλιών μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ στην Ντόχα, τις οποίες μάλιστα δήθεν ζήτησε η Τεχεράνη.

«Εξ όσων γνωρίζω, καμία απευθείας ή υψηλού επίπεδου συνάντηση δεν έχει προγραμματιστεί μεταξύ των δύο πλευρών τις επόμενες ημέρες. Οπότε όχι, [οι Αμερικανοί] δεν είναι εδώ για να μιλήσουν με τους Ιρανούς ή άλλους εκπροσώπους» δήλωσε, λοιπόν, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, διευκρινίζοντας ότι η αμερικανική αντιπροσωπεία υπό τους Κούσνερ και Γουίτκοφ θα συναντηθεί… μόνο με τον Καταριανό πρωθυπουργό Μοχάμεντ αλ-Θάνι.

Να σημειωθεί εδώ ότι η διάψευση των Καταριανών ήρθε αμέσως μετά τη νέα ανακοίνωση του Λευκού Οίκου ότι οι δύο προεδρικοί απεσταλμένοι πηγαίνουν στο Κατάρ για «υψηλού επιπέδου» συνομιλίες με τους Ιρανούς, και την… απαραίτητη διαβεβαίωση του Μινχάουζεν Τραμπ ότι «η συνάντηση στην Ντόχα ίσως αποδειχθεί σημαντική, ίσως και όχι. Θα το διαπιστώσουμε», που φυσικά συνοδεύτηκε από την τυπική πλέον διαβεβαίωση ότι «κερδίζουμε στρατιωτικά»…

Στην Ντόχα βρίσκεται βέβαια και μια χαμηλόβαθμη ιρανική αντιπροσωπεία, αλλά μόνο για τις «τεχνικές» διαπραγματεύσεις για τον μηχανισμό «συντονισμού» για Ορμούζ και Λίβανο, που συμφωνήθηκε κατά τον πρώτο γύρο στην Ελβετία. Οι Ιρανοί μεσολαβητές Γκαλιμπάφ και Αραγτσί δεν πήγαν στο Κατάρ, ούτε σκοπεύουν να πάνε έως ότου τουλάχιστον υλοποιηθούν τα συμφωνηθέντα για τον Λίβανο, τα «παγωμένα» ιρανικά κεφάλαια και όχι μόνο.

Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Ισμαΐλ Μπαγκέι, ξεκαθάρισε πως οι επαφές στο Κατάρ αφορούν μόνο την «εφαρμογή της ενδιάμεσης συμφωνίας με τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της αποδέσμευσης των δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων», και ότι «οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση [στα Στενά] μόνο θα περιέπλεκε την κατάσταση». Παράλληλα, ο Μπαγκέι βρήκε ευκαιρία να εξαπολύσει νέα σφοδρή επίθεση κατά του επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA), Ραφαέλ Γκρόσι, ενώ με αφορμή τον αποκλεισμό της εθνικής ομάδας του Ιράν, κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι «πολιτικοποίησε σε μεγάλο βαθμό» το Παγκόσμιο Κύπελλο και ότι ενήργησε αντίθετα με τις αρχές που απαιτούνται από μια διοργανώτρια χώρα!

Ολα αυτά τα άσκοπα πηγαινέλα και το κακό θέατρο με το δάχτυλο στο πυραυλικό κουμπί συμβαίνουν, βέβαια, στη σκιά της προχτεσινής πρώτης επίσημης συνάντησης των… ξενοδόχων Ιρανών με τους γείτονές τους Ομανούς, για τη συνδιαχείριση του Ορμούζ, που απ’ ό,τι φαίνεται έχει θορυβήσει τόσο τις ΗΠΑ όσο και τα κράτη του Κόλπου. Το Ομάν, λοιπόν, φέρεται, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, να κατέθεσε επίσημη πρόταση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλους δυτικούς συμμάχους, η οποία προβλέπει την από κοινού με το Ιράν επιβολή «τελών» στις ναυτιλιακές εταιρείες για τη χρήση των Στενών…

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μάλιστα, η πρόταση του Ομάν βασίζεται εν μέρει στο μοντέλο που εφαρμόζεται στα Στενά της Μαλάκας και της Σιγκαπούρης, όπου ιδιωτικό ίδρυμα συγκεντρώνει «εθελοντικές εισφορές» για τη χρηματοδότηση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας, αντί της επιβολής υποχρεωτικών διοδίων. Αντίθετα, ένας Ιρανός αξιωματούχος είπε στους N.Y. Times ότι η καταβολή των «τελών» θα είναι υποχρεωτική για τα πλοία που διέρχονται από τα Στενά, ενώ μετά το… σούσουρο που ακολούθησε, ο Ομανός υπουργος Εξωτερικών Μπαντρ μπιν Χαμάντ Αλμπουσάιντι έσπευσε να δηλώσει ότι η χώρα του αντιτίθεται μεν στα «τέλη διέλευσης» για τα πλοία στο Ορμούζ, αλλά εξετάζει «χρεώσεις» για «θαλάσσιες, περιβαλλοντικές και ναυτιλιακές υπηρεσίες», που «μπορούν να συζητηθούν οικειοθελώς με τις δικαιούχους χώρες και εταιρείες»…