Η έρευνα του Ευρωβαρόμετρου φαίνεται να έχει σχεδιαστεί ειδικά για να παρέχει τις απαντήσεις που θέλουν οι Βρυξέλλες.

Οι εσωτερικοί δημοσκόποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πολίτες της υποστηρίζουν σε συντριπτική πλειοψηφία τις αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες και θέλουν περισσότερα από αυτά που τους προσφέρει η ΕΕ. Δεν χρειάζεται πολύ ψάξιμο για να ανακαλύψει κανείς ότι κάποιος παραποιεί τα οικονομικά στοιχεία.

Τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας του Ευρωβαρόμετρου σκιαγραφούν μια ρόδινη εικόνα της ζωής στην ΕΕ. Το 75% των ερωτηθέντων βλέπουν την ΕΕ «ως τόπο σταθερότητας σε έναν ταραγμένο κόσμο», εκτιμούν τη «συμβολή της στην προστασία της ειρήνης και την ενίσχυση της ασφάλειας» και «η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων» επιθυμούν βαθύτερη ολοκλήρωση και περισσότερη εξουσία για τις Βρυξέλλες ώστε να «αντιμετωπίσουν τις παγκόσμιες προκλήσεις», με την άμυνα και την ασφάλεια να αποτελούν την κορυφαία προτεραιότητά τους.

Ένα infographic από την δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου, που δημοσιεύθηκε την 1η Ιουλίου 2026

Τι είναι το Ευρωβαρόμετρο;

Η έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, η οποία διεξάγεται δύο φορές τον χρόνο από το 1973, παρέχει φαινομενικά μια εικόνα της κοινής γνώμης σε ολόκληρο το μπλοκ: ποιες πολιτικές πρωτοβουλίες υποστηρίζουν οι πολίτες, ποιες αντιτίθενται και πώς αισθάνονται για τη ζωή στην ένωση, τη διεύρυνσή της, τον συγκεντρωτισμό και την ολοκλήρωσή της.

Περίπου 1.000 άτομα λαμβάνουν συνεντεύξεις σε κάθε κράτος μέλος, αν και αυτός ο αριθμός ποικίλλει. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, 1.500 άτομα συμμετέχουν στην έρευνα, ενώ 500 άτομα συμμετέχουν σε συνεντεύξεις σε μικρότερα κράτη όπως η Κύπρος, το Λουξεμβούργο και η Μάλτα.

Το Ευρωβαρόμετρο χρηματοδοτείται και λειτουργεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, γεγονός που αποτελεί την πρώτη ένδειξη ότι μπορεί να έχει σχεδιαστεί για να παράγει τα αποτελέσματα που επιθυμεί η Επιτροπή. Η εξέταση του τρόπου με τον οποίο οι δημοσκόποι του Ευρωβαρόμετρου θέτουν τα ερωτήματά τους καθιστά αυτό ακόμη πιο προφανές.

Κατευθυντικές ερωτήσεις

Στην τελευταία δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου, οι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν «σε ποια από τις ακόλουθες πτυχές θα πρέπει να επικεντρωθεί η ΕΕ προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της στον κόσμο;» Η άμυνα και η ασφάλεια κατέλαβαν την πρώτη θέση με 39%, ακολουθούμενες από την ενεργειακή ανεξαρτησία με 35%. Στη συνέχεια, η Επιτροπή ανέφερε αυτά τα αποτελέσματα ισχυριζόμενη ότι «για να ενισχύσει τη θέση της στον κόσμο, οι πολίτες πιστεύουν ότι η ΕΕ θα πρέπει να επικεντρωθεί στην άμυνα και την ασφάλεια και την ενεργειακή ανεξαρτησία».

Στην πραγματικότητα, οι πολίτες δεν ζητούν από την ΕΕ να επικεντρωθεί σε αυτά τα ζητήματα. Αντίθετα, επιλέγουν από μια λίστα απαντήσεων - όπως «ανταγωνιστικότητα», «αξίες της ΕΕ» και «δράση για το κλίμα», οι οποίες παρουσιάζονται ως ενίσχυση της θέσης της ΕΕ στον κόσμο. Οι ερωτηθέντες δεν ερωτώνται εάν αυτοί οι τομείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από την εθνική ή την τοπική αυτοδιοίκηση.

Το γεγονός ότι αυτές οι απαντήσεις ευθυγραμμίζονται απόλυτα με τις πολιτικές προτεραιότητες της ΕΕ πιθανότατα δεν είναι τυχαίο. Η άμυνα και η ασφάλεια παρουσιάστηκαν ως επιλογή στην τελευταία δημοσκόπηση, καθώς η ΕΕ χαλαρώνει επί του παρόντος τους κανόνες για το έλλειμμα για να ενισχύσει τις αμυντικές δαπάνες και προσφέρει στα κράτη μέλη δάνεια 150 δισεκατομμυρίων ευρώ (171 δισεκατομμύρια δολάρια) για την παραγωγή και την προμήθεια όπλων.

Η τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο, διαπίστωσε ότι η «παραπληροφόρηση» ήταν η κύρια ανησυχία των ερωτηθέντων, ακριβώς τη στιγμή που η ΕΕ επέβαλε κανόνες λογοκρισίας κατά τη διάρκεια των εκλογών στην Ουγγαρία και τη Βουλγαρία, και η προώθηση της πρωτοβουλίας της «Ασπίδα της Δημοκρατίας» στο όνομα της μάχης έλεγε «παραπληροφόρηση». Αυτή τη φορά, η «παραπληροφόρηση» δεν εμφανίστηκε ως επιλογή.

Ελέγχοντας τις ερωτήσεις, η Επιτροπή ελέγχει τις απαντήσεις.

Αποτελέσματα διεύθυνσης

Οι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν επίσης ποιες «αξίες» πιστεύουν ότι πρέπει να υπερασπίζεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τους δόθηκε μια λίστα που περιελάμβανε την «ειρήνη», τη «δημοκρατία» και την «προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Δεν τους ειπώθηκε τι σημαίνουν αυτές οι ασαφείς έννοιες ούτε ρωτήθηκαν αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ανταποκριθεί επαρκώς σε αυτά τα ιδανικά. Αντ' αυτού, τους ζητήθηκε απλώς να επιλέξουν τις αγαπημένες τους θετικές λέξεις-κλειδιά από μια λίστα.

Απόσπασμα από την δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου, που δημοσιεύθηκε την 1η Ιουλίου 2026

Επί δεκαετίες, η Γερμανίδα πολιτική επιστήμονας Ελίζαμπεθ Νόελ-Νόιμαν ασκούσε κριτική στο Ευρωβαρόμετρο για αυτά τα «ηλιόλουστα ερωτήματα». Το 1993, υποστήριξε ότι αυτό το είδος διατύπωσης «καθιστά ορατή μόνο τη θετική, αλλά όχι την αρνητική, πλευρά της αντίδρασης της κοινής γνώμης».

Η τελευταία έρευνα υποστηρίζει ότι «το 73% θέλει [η ΕΕ] να έχει περισσότερα μέσα για να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις». Ωστόσο, μια μελέτη του 2012 από το Ινστιτούτο Max Planck της Γερμανίας σημείωσε ότι οι ερωτηθέντες τείνουν να απαντούν «Συμφωνώ» εξ ορισμού, «επομένως, χρησιμοποιώντας μόνο θετικά ή αρνητικά διατυπωμένες επιλογές, μια έρευνα μπορεί να κατευθύνει τα αποτελέσματα προς την επιθυμητή κατεύθυνση».

Σε αυτήν την περίπτωση, οι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν εάν συμφωνούν με τη δήλωση «η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται περισσότερα μέσα για να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες παγκόσμιες προκλήσεις». Αντίθετα, θα έπρεπε να τους ζητηθεί να επιλέξουν μεταξύ αυτής και κάτι του τύπου: «οι εκτελεστικές εξουσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να περιοριστούν».

Διαγραφή διαφωνίας

Σε προηγούμενες εκδόσεις του Ευρωβαρόμετρου, η επιτροπή πειραματίστηκε με πιο άμεσες ερωτήσεις, αλλά εγκατέλειψε αυτήν την προσέγγιση όταν έλαβε απαντήσεις που δεν της άρεσαν.

Το 2010, η ΕΕ μόλις είχε υιοθετήσει τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία διέβρωσε το δικαίωμα βέτο των κρατών μελών, εξουσιοδότησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λαμβάνει αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής και δημιούργησε το γραφείο που σήμερα καταλαμβάνει η επικεφαλής της διπλωματίας Κάγια Κάλας.

Η συνθήκη ήταν αμφιλεγόμενη και αντιμετώπισε ευρεία αντίθεση από εθνικιστικά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα σε όλο το μπλοκ. Η Ιρλανδία ήταν η μόνη χώρα που έθεσε τη συνθήκη σε δημοψήφισμα, στο οποίο απορρίφθηκε με 53,4% έναντι 46,6% το 2008. Απτόητη, η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της Ιρλανδίας επέβαλε ένα δεύτερο δημοψήφισμα στο κοινό ένα χρόνο αργότερα και η Συνθήκη της Λισαβόνας τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 2009.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Ευρωβαρόμετρο ρώτησε τους πολίτες αν «γενικά, πιστεύετε ότι η συμμετοχή (της ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ) στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κάτι καλό;» Όταν λιγότεροι από τους μισούς (49%) απάντησαν καταφατικά, η ερώτηση εξαφανίστηκε από τις μελλοντικές έρευνες. Ομοίως, οι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν το 2010 αν «τείνουν να εμπιστεύονται» την ΕΕ. Όταν το 42% είπε ότι ναι, το 47% είπε ότι όχι, η ερώτηση αποσύρθηκε σιωπηλά.

Απόσπασμα από την δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2010

Στις μέρες μας, η Επιτροπή θέτει πολύ πιο έμμεσα ερωτήματα. Το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο διερωτάται «Γενικά, σας δημιουργεί η ΕΕ μια πολύ θετική, αρκετά θετική, ουδέτερη, αρκετά αρνητική ή πολύ αρνητική εικόνα;» Όταν παρουσιάζονται με αυτές τις αποχρώσεις του γκρι, οι απαντήσεις κλίνουν προς το «αρκετά θετικό» (42%) ή το «ουδέτερο» (33%).

Αφήγηση εναντίον πραγματικότητας

Αυτά τα θετικά αποτελέσματα επαναλαμβάνονται από τα μέσα ενημέρωσης των Βρυξελλών, με το Politico να δηλώνει την Τετάρτη ότι «οι Ευρωπαίοι αγκαλιάζουν την ΕΕ εν μέσω αυξανόμενης απαισιοδοξίας για τον κόσμο». Ωστόσο, καθώς οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στην ΕΕ επιδεινώνονται, το χάσμα μεταξύ των δημοσκοπήσεων και της πραγματικότητας συνεχίζει να διευρύνεται.

Οι φιλοευρωπαϊκοί ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας έχουν και οι δύο ποσοστά αποδοχής κάτω του 20%, ενώ η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι ακόμη πιο περιφρονημένη. Σύμφωνα με ανεξάρτητη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο, η φον ντερ Λάιεν είναι η λιγότερο δημοφιλής πολιτική προσωπικότητα στην Ευρώπη, με καθαρό ποσοστό αποδοχής -17. Εν τω μεταξύ, η εφημερίδα The Guardian διαπίστωσε ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ψηφοφόρων σε ολόκληρο το μπλοκ υποστηρίζουν πλέον «ακροδεξιά», αντισυστημικά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα, από 5% το 1995.

Εν μέσω αυτής της κρίσης εμπιστοσύνης, η σημασία του Ευρωβαρόμετρου για τα μη εκλεγμένα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γίνεται εμφανής. Δεν υπάρχει για να αξιολογεί αμερόληπτα την κοινή γνώμη, αλλά για να κατασκευάζει τη νομιμότητα που στερείται ολοένα και περισσότερο.

Πηγή: RT

Ο εισαγγελικός λειτουργός Αναστάσιος Παναγάκος ζήτησε προς το Τριμελές Πλημμελειοδικείο την ενοχή του Δημήτρη Μελά επικεφαλής του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2021-22 και της Αθανασίας Ρέππα πρώην διευθύντριας Άμεσων Ενισχύσεων για υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή, καθώς και για παράβαση καθήκοντος. Ταυτόχρονα, πρότεινε την αναβάθμιση της κατηγορίας της υπεξαγωγής εγγράφων σε κακούργημα, γεγονός που, αν γίνει δεκτό, θα στείλει την υπόθεση στο Εφετείο Κακουργημάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν από την πολύμηνη ακροαματική διαδικασία, τα δύο πρώην κορυφαία στελέχη του Οργανισμού κατηγορούνται ότι απέκρυψαν σκοπίμως από τις εισαγγελικές αρχές μια κρίσιμη έκθεση ελέγχου του 2020.

Υπενθυμίζεται ότι η συγκεκριμένη έκθεση είχε συνταχθεί από την υπάλληλο Παρασκευή Τυχεροπούλου και εντόπιζε σοβαρές παρατυπίες σε δηλώσεις 99 συγκεκριμένων ΑΦΜ παραγωγών στην Κρήτη, με σκοπό να μην αποκαλυφθεί η εξαπάτηση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Οι κατηγορούμενοι επέδειξαν συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με το επαγγελματικό προφίλ τους. Δεν επρόκειτο για αμέλεια. Με πρόθεση απέκρυψαν από τον εισαγγελέα την έκθεση, η οποία ζητούσε ρητά να ενημερωθούν οι δικαστικές αρχές», τόνισε χαρακτηριστικά στην αγόρευσή του ο κ. Παναγάκος.

Ο εισαγγελικός λειτουργός εξέφρασε την πεποίθηση ότι η πράξη της υπεξαγωγής του εγγράφου δεν μπορεί να δικαστεί ως πλημμέλημα, καθώς η εκτιμώμενη οικονομική ζημία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ. Έτσι, ζήτησε από το δικαστήριο να κηρύξει εαυτόν αναρμόδιο και να παραπέμψει το συγκεκριμένο σκέλος της υπόθεσης ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Ο εισαγγελέας συνέχισε επισημαίνοντας ότι αντί οι κατηγορούμενοι να διαβιβάσουν τη βαρύνουσας σημασίας έκθεση στη Δικαιοσύνη και να «παγώσουν» τις πληρωμές των συγκεκριμένων παραγωγών, επιχείρησαν να απαξιώσουν τα ευρήματά της. Μάλιστα, η κ. Ρέππα είχε υποστηρίξει σε έγγραφό της ότι η έκθεση ελέγχου ήταν «παράνομη και ελλιπής».

Η υπόθεση άνοιξε μετά από επώνυμη καταγγελία υπαλλήλου για παράνομες επιδοτήσεις στην Κρήτη. Ο τότε πρόεδρος του Οργανισμού, Γρηγόρης Βάρρας, έδωσε εντολή για έλεγχο, ο οποίος απέδειξε ότι οι καταγγελίες ήταν βάσιμες. Έπειτα, συγκροτήθηκε ειδική ομάδα ελέγχου για τις αιτήσεις του εθνικού αποθέματος των ετών 2019 και 2020, η οποία και έφερε στο φως τα 99 ύποπτα ΑΦΜ.

Η υπερασπιστική πλευρά ισχυρίστηκε ότι η ελέγχτρια ενήργησε αυθαίρετα και ο εισαγγελέας αντέδρασε απαντώντας κατηγορηματικά: «Έφερε σε γνώση της διοίκησης ευρήματα απάτης. Εμείς θα την ψέξουμε για αυτό;», υπογράμμισε, τονίζοντας την αξιοπιστία του πορίσματος.

Η δικαστική διαδικασία συνεχίζεται, με την απόφαση του δικαστηρίου επί της ενοχής και της αναβάθμισης των κατηγοριών να αναμένεται εντός της αυριανής ημέρας.

Πηγή: tpp

«Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης», σημειώνει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα

Την αποκαλυπτική έκθεση της UBS για την ελληνική οικονομία σχολιάζει ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, τομεάρχης Οικονομικών της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ).

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη»

«Η έκθεση της UBS, που παρουσίασε σήμερα η Καθημερινή, αποτυπώνει με σαφήνεια μια αντίφαση της ελληνικής οικονομίας. Ο συνολικός πλούτος αυξάνεται, όμως η ευημερία δεν μοιράζεται δίκαια.

ΕΛΑΣ: Οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν

«Παράλληλα, οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν κατά 2.762 μέσα σε έναν χρόνο και ξεπερνούν πλέον τους 82.000 (1% του ενήλικου πληθυσμού).

Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να αξιολογείται από τη συσσώρευση πλούτου στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Κρίνεται κυρίως από το αν βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων και των νέων ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποκτήσουν περιουσία, να αποταμιεύσουν, ή να αποκτήσουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη.

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η ανάπτυξη δεν διαχύθηκε ισόρροπα στην κοινωνία, αλλά ευνόησε δυσανάλογα το πλουσιότερο 1% σε βάρος του 99%.

Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης. Ενώ οι εκατομμυριούχοι που έχουν τη μεγαλύτερη φοροδοτική ικανότητα θα συνεισφέρουν περισσότερο ώστε η πρόοδος να αφορά το σύνολο της κοινωνίας και όχι μόνο ελάχιστους», καταλήγει ο κ. Κουτεντάκης.

Οι 32 ηγέτες των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης

Eντός και εκτός συνόρων των ΗΠΑ κυριαρχεί σε επικοινωνιακό επίπεδο μια δημόσια πλειοδοσία απαξίωσης του δεύτερου πολέμου μέσα σε έναν χρόνο εναντίον του Ιράν.

Μέχρι τώρα σαν μέτρο σύγκρισης είχε επιστρατευτεί το φιάσκο της αγγλογαλλικής εισβολής στο Σουέζ το 1956.

Χθες αναρτήθηκε ανάλυση στην έγκαιρη επιθεώρηση Foreign Policy στην οποία θεμελιώνεται η άποψη ότι η ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν είναι πολύ πιο βαριά από την ασύντακτη φυγή από το Νότιο Βιετνάμ την άνοιξη του 1975.

Η απαξίωση της παρεμβατικής και αποτρεπτικής εμβέλειας των ΗΠΑ είναι τόσο έντονη και κυρίαρχη που προεξοφλεί έντονες αψιμαχίες μεταξύ της Ουάσινγκτον και των συμμάχων της στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-9.7 στην Αγκυρα.

Ενα είναι βέβαιο, ότι οι 32 ηγέτες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν και, πολύ περισσότερο, να προσπεράσουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης.

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ συμπίπτει με την επέτειο για τα εκατό χρόνια από την εγκατάλειψη της διεκδίκησης της περιοχής της Μοσούλης από τον Κεμάλ, στο πλαίσιο της αναγνώρισης των ανατολικών συνόρων της Τουρκίας όπως τα όριζε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923.

Σήμερα, τα δωράκια τα οποία δεσμεύτηκε ο Τραμπ να δώσει στον Ερντογάν έχουν ως προαπαιτούμενο την επιστροφή των S-400 στη Ρωσία, μια έμπρακτη προσβολή σε μια υπερδύναμη.