ενημέρωση 3:11, 19 November, 2026

Μαρί Κιουρί - Η σκανδαλώδης και μυστική σεξουαλική ζωή της

Αφού έφτασε στη Γαλλία ως άφραγκη Πολωνή φοιτήτρια, η Μαρί Κιουρί, που ήρθε στη ζωή στις 7 Νοεμβρίου του 1867, κατάφερε να κυριαρχήσει στην επιστήμη των αρχών του αιώνα χωρίς να παραλείψει τα πάθη ανάμεσα στις μετρήσεις ακριβείας.

«Τίποτα στη ζωή δεν πρέπει να φοβάσαι- πρέπει μόνο να το καταλαβαίνεις», θα πει η Μαρί Κιουρί, η γυναίκα που ανακάλυψε το ράδιο και το πολώνιο, ήταν μια γυναίκα με πάθος. Η δημοφιλής άποψη για τη ζωή της εστιάζει στο επιστημονικό της έργο, παραβλέποντας το γεγονός ότι ήταν γυναίκα με αισθήματα, επιθυμίες και λαχτάρες.  

Της απονεμήθηκαν δύο βραβεία Νόμπελ, ανακάλυψε δύο χημικά στοιχεία, επινόησε ουσιαστικά την έννοια της ραδιενέργειας και ίδρυσε μια επιστημονική δυναστεία: η κόρη της Ιρέν και ο γαμπρός της Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί μοιράστηκαν από κοινού ένα βραβείο Νόμπελ τη δεκαετία του '30.

Η Μαρί ήταν η πρώτη -και η Ιρέν μόλις η δεύτερη- γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ.

Μαρί και Πολ σε ένα διαμέρισμα στη Σορβόννη

Ωστόσο, τα πάθη της Μαντάμ Κιουρί δεν περιορίζονταν στην επαγγελματική και επιστημονική της ζωή. Το 1910, περίπου τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της, Πιέρ, σε τροχαίο ατύχημα, η 43χρονη χήρα Μαρί ξεκίνησε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ερωτική σχέση με τον Πολ Λανζεβέν, έναν επιστήμονα πέντε χρόνια νεότερό της.

Οι εραστές μάλιστα νοίκιασαν ένα διαμέρισμα κοντά στη Σορβόννη, όπου μπορούσαν να συναντιούνται κρυφά. Υπήρχε, ωστόσο ένα μειονέκτημα. Ο Λανζεβέν ήταν παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Η Γαλλία της εποχής σκανδαλίστηκε

Η σύζυγος του Λανζεβέν ανακάλυψε τα ερωτικά γράμματα που του είχε γράψει η Μαρί Κιουρί και τα αποκάλυψε στο παρισινό αντίστοιχο της News of the World.

Η δημοσίευση των επιστολών σκανδάλισε τη Γαλλία. Είναι σαφές ότι δεν επρόκειτο απλώς για σωματικό έρωτα.

Σύμφωνα με μια βιογραφία του 1995, της Σούζαν Κουίν με τίτλο «Marie Curie: A Life», οι φήμες για την παράνομη σχέση είχαν ήδη κυκλοφορήσει. Η δημοσίευση των επιστολών σκανδάλισε τη Γαλλία. Είναι σαφές ότι δεν επρόκειτο απλώς για σωματικό έρωτα.

Η Μαρί Κιουρί είχε γράψει στον εραστή της, προτρέποντάς τον να χωρίσει τη σύζυγό του και να την παντρευτεί, αν και αυτό θα ήταν ακόμα πιο σοκαριστικό εκείνη την εποχή. Επιπλέον, ο Πολ Λανζεβέν δεν είχε σε καμία περίπτωση εγκαταλείψει τον γάμο του αφού η σύζυγός του, Ζαν, γέννησε το τέταρτο παιδί τους λίγο πριν ξεκινήσει τη σχέση του με τη Μαρί.

Μαρί Κιουρί: Η σκανδαλώδης και μυστική σεξουαλική ζωή της 2
Η Μαρί Κιουρί με τον Πιέρ / Photo: Wikimedia Commons

Η μονομαχία για την τιμή της Μαρί Κιουρί

Αφού έγινε γνωστή η είδηση, η Σουηδική Ακαδημία Επιστημών προσπάθησε να την αποτρέψει από το να πάει στη Στοκχόλμη για να παραλάβει το βραβείο Νόμπελ, ώστε η «μοιχαλίδα» να μη δώσει το χέρι της στον Σουηδό βασιλιά.

Η φήμη της Μαρί Κιουρί δεν αποκαταστάθηκε ποτέ πλήρως μέχρι τις ηρωικές προσπάθειές της να βοηθήσει τους τραυματισμένους Γάλλους στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Πολ Λανζεβέν αισθάνθηκε την τιμή να μονομαχήσει με τον δημοσιογράφο που έγραψε την αποκάλυψη και γνωστοποίησε το θέμα. Κανόνισε να χωρίσει νομικά από τη σύζυγό του, αλλά παρά τις προτροπές της Μαρί, αρνήθηκε να ζητήσει ευθέως διαζύγιο. Η φήμη της Μαρί Κιουρί δεν αποκαταστάθηκε ποτέ πλήρως μέχρι τις ηρωικές προσπάθειές της να βοηθήσει τους τραυματισμένους Γάλλους στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η στιβαρή απάντηση της Μαρί Κιουρί στη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών

Αν η Μαρί Κιουρί ήταν καλλιτέχνιδα, αυτό το σκάνδαλο θα μπορούσε να είναι ασήμαντο. Η Μαρί Κιουρί δεν είχε καμία αμφιβολία γι' αυτό. Όταν ο Σβάντε Αρρένιους, μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών, της έγραψε μετά τη δημοσιοποίηση της ιστορίας της ερωτικής της σχέσης, εκείνη απάντησε ζωηρά:

«Το βραβείο απονεμήθηκε για την ανακάλυψη του ραδίου και του πολωνίου. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ του επιστημονικού μου έργου και των γεγονότων της ιδιωτικής ζωής.

»Δεν μπορώ να δεχθώ ότι η εκτίμηση της αξίας του επιστημονικού έργου θα πρέπει να επηρεάζεται από συκοφαντίες και δυσφημίσεις που αφορούν την ιδιωτική ζωή».

Και ενώ η Μαρί Κιουρί φαίνεται να έχει δίκιο ότι η σεξουαλική ζωή των επιστημόνων δεν έχει σημασία, φαίνεται ότι η κοινωνική τους τάξη έχει.

Μαρί Κιουρί: Η σκανδαλώδης και μυστική σεξουαλική ζωή της 3
Photo: Wikimedia Commons

Η δύσκολη ζωή της Μαρί και οι ταξικές ανισότητες

Όταν ο πατέρας της έχασε τη δουλειά του, αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν σε ένα μικρότερο διαμέρισμα. Επίσης, οι γονείς της, που ήταν και οι δύο καθηγητές, υποστήριζαν πολύ τις ακαδημαϊκές επιλογές που ήθελε να κάνει στη ζωή της. Έτσι, παρόλο που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα, την έστειλαν σε ένα Πανεπιστήμιο για να εκπληρώσει τα όνειρά της.

Δεν είχαν καν την οικονομική δυνατότητα για σωστό φαγητό και συχνά πάλευε για να τραφεί. Περιστασιακά λιποθυμούσε από την πείνα, αν και αυτό δεν την εμπόδιζε από αυτό που είχε μπροστά της για την καριέρα της.

Οι σοβιετικοί νόμοι εμπόδιζαν τις γυναίκες να αποκτήσουν ανώτερη εκπαίδευση. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τη Μαρί Κιουρί να αποκτήσει την εκπαίδευσή της.

Εκείνη την εποχή, η Μαρί Κιουρί μεγάλωνε στην Πολωνία, η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο της ρωσικής κυβέρνησης. Οι σοβιετικοί νόμοι εμπόδιζαν τις γυναίκες να αποκτήσουν ανώτερη εκπαίδευση. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τη Μαρί Κιουρί να αποκτήσει την εκπαίδευσή της. Η οικογένειά της πίστευε ότι υποστήριζε πολύ την ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία, αλλά δεν είχαν τα χρήματα για να τη στείλουν σε ένα φημισμένο πολωνικό πανεπιστήμιο. Έτσι έπρεπε να φοιτήσει κρυφά στο Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο.

Η συνάντηση με τον Πιερ Κιουρί και με την ιστορία

Κατά τη διάρκεια του 1894, η Μαρί Κιουρί ήταν απορροφημένη στην έρευνά της, αλλά δεν είχε καθόλου χώρο για την εκτέλεση πειραμάτων στο εργαστήριο. Έψαχνε για ένα μεγαλύτερο εργαστήριο για την εργασία της. Ευτυχώς, ο Πιερ Κιουρί είχε έναν μεγαλύτερο χώρο στο εργαστήριό του. Αφού όμως γνωρίστηκαν, μέσω ενός κοινού γνωστού, ερωτεύτηκαν, αλλά δεν ήταν εύκολος ο δρόμος που ακολούθησε.

Η Μαρί Κιουρί ήταν τόσο επικεντρωμένη στην καριέρα της που η πρόταση γάμου του Πιέρ απορρίφθηκε τρεις φορές. Τον Ιούλιο του 1898, όταν και οι δύο εργάζονταν εντατικά στην έρευνά τους, ανακάλυψαν ένα νέο στοιχείο και το ονόμασαν πολώνιο. Το όνομα δόθηκε προς τιμήν της πατρίδα της, της Πολωνία. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, συνάντησαν ένα άλλο στοιχείο που ήταν το ράδιο. Ο όρος «ραδιενεργό» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά.

Μαρί Κιουρί: Η σκανδαλώδης και μυστική σεξουαλική ζωή της 4
Photo: Wikimedia Commons

Το πρώτο Νόμπελ και η αιώνια προκατάληψη

Αν και η συμβολή της Μαρί Κιουρί στον τομέα της Φυσικής και της Χημείας είναι ανυπέρβλητη και δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη, η επιτροπή του βραβείου Νόμπελ δεν είχε την ίδια γνώμη αρχικά εκείνη τη χρονιά, όταν ήταν στον κατάλογο των βραβευθέντων.

Ο λόγος; Ήταν γυναίκα. Ευτυχώς, μια ισχυρή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών από την επιτροπή των βραβείων Νόμπελ, ενημέρωσε τον Πιερ για την απόφαση αυτή. Ο Πιερ απείλησε την επιτροπή ότι δεν επρόκειτο να παραλάβει το βραβείο αν το όνομα της Μαρί δεν συμπεριλαμβανόταν δίπλα στο δικό του. Η επιτροπή άλλαξε γνώμη σχετικά με τη βράβευση της Μαρί Κιουρί.

Η Μαρί Κιουρί το 1911, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Χημείας και έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ.

Το οργισμένο πλήθος μπροστά στο σπίτι της Μαρί Κιουρί

Η Μαρί Κιουρί το 1911, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Χημείας και έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ. Αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άρχισαν οι κατηγορίες για τη σχέση της με τον Πολ Λανζεβέν, έναν συνάδελφο φυσικό και πρώην συνάδελφο του Πιέρ.

Οι εφημερίδες την αντιμετώπισαν σκληρά και τη χτύπησαν με τίτλους όπως «Εβραία καταστροφέας οικογενειών». Η Κιουρί βρισκόταν στο Βέλγιο εκείνη την περίοδο και συναντούσε διάσημους φυσικούς όπως ο Αϊνστάιν όταν ξέσπασε αυτό το σκάνδαλο και όταν επέστρεψε στο σπίτι της, υπήρχε μια ομάδα οργισμένου πλήθους μπροστά από το σπίτι της.

Η Μαρί Κιουρί πέθανε από το ίδιο της το πάθος της ανακάλυψης

Η Μαρί Κιουρί πέθανε το 1934, λόγω απλαστικής αναιμίας, η οποία συμβαίνει όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα του αίματος. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι είχε εκτεθεί σε ακτινοβολία για πάρα πολύ καιρό κατά την έρευνά της στο εργαστήριο. Ακόμη και το σημειωματάριο που χρησιμοποιούσε, θα είναι ραδιενεργό για τα επόμενα χρόνια. Είναι αποθηκευμένο σε κουτιά με επένδυση μολύβδου στη Γαλλία.

Το γεγονός ότι συνήθιζε να μεταφέρει δείγματα ραδίου στο εργαστηριακό της παλτό και επίσης τα χρησιμοποιούσε δίπλα στο κρεβάτι της ως νυχτερινό φως, λέει τα πάντα για τη δηλητηρίαση από ραδιενέργεια από την οποία υπέφερε.

Ο Αϊνστάιν στο πλευρό της

Στο αποκορύφωμα της καριέρας της, όταν ήταν έτοιμη να λάβει ένα ακόμη βραβείο Νόμπελ, το σκάνδαλο της παράνομης σχέσης με τον Πολ την έσυρε προς τα κάτω, όπως προαναφέρθηκε.

Όταν κυκλοφόρησε, λοιπόν, η είδηση του σκανδάλου, ο Αϊνστάιν, που ήταν μέγας θαυμαστής της, έγραψε μια επιστολή προς τη Μαρί ως μέσο στήριξης της θλίψης της, η οποία έλεγε:

«Πολύ σεβαστή κυρία Κιουρί, μη γελάτε μαζί μου που σας γράφω χωρίς να έχω κάτι λογικό να πω. Αλλά είμαι τόσο εξοργισμένος από τον άθλιο τρόπο με τον οποίο το κοινό τολμά σήμερα να ασχολείται μαζί σας, που πρέπει οπωσδήποτε να δώσω διέξοδο σε αυτό το συναίσθημα».

Πηγή: Grace

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy - Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων

Χορεύτρια, μοντέλο, ηθοποιός κι έκπτωτη αριστοκράτισσα, η Little Edie έγινε γνωστή μέσα από το ντοκιμαντέρ Grey Gardens. Η άλλοτε πολυτελής έπαυλη, είχε αφεθεί στη φθορά, με ρακούν, έντομα, γάτες και παλιατζούρες να καλύπτουν κάθε εκατοστό.

Στην ιστορία της αμερικανικής αριστοκρατίας, η οικογένεια Bouvier κατείχε ιδιότυπη θέση, ακόμη και πριν η Jackie Bouvier γίνει Kennedy και στη συνέχεια Ωνάση. Στο ίδιο γενεαλογικό δέντρο ανήκε και η Edith Bouvier Beale, η γυναίκα που έμεινε γνωστή ως Little Edie. Μόνο που η δική της διαδρομή δεν είχε την αίγλη του Λευκού Οίκου, ούτε την επιμελημένη κομψότητα των επίσημων πορτρέτων. Η Edie κατέληξε να κατοικεί σε μια άλλοτε μεγαλοπρεπή έπαυλη, με τη μητέρα της, δεκάδες γάτες και έναν τρόπο ζωής που προκαλούσε ταυτόχρονα αποστροφή κι ακαταμάχητη περιέργεια.

Εξαδέλφη της Jacqueline Kennedy Onassis, επίδοξη ηθοποιός, επίδοξη σταρ του καμπαρέ και, τελικώς, μια από τις πιο αινιγματικές φιγούρες της αμερικανικής ποπ κουλτούρας, η Little Edie, πέρασε από τα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας στην παρακμή μιας έπαυλης στο East Hampton, για να ανακαλύψει, στα 56 της χρόνια, τη δημοσιότητα που κάποτε ονειρευόταν. Η ιστορία της αποτελεί ένα από τα πλέον παράδοξα χρονικά της αμερικανικής high society του 20ού αιώνα: μια γυναίκα που ανατράφηκε με τις αξιώσεις της καλής κοινωνίας, αλλά βρέθηκε στο περιθώριό της, για να επιστρέψει στο προσκήνιο μέσα από τον φακό δύο κινηματογραφιστών.

Η Edith Bouvier Beale γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1917 στη Νέα Υόρκη, πρωτότοκη κόρη του Phelan Beale και της Edith Ewing Bouvier. Μεγάλωσε μέσα στην ευμάρεια μιας οικογένειας με ισχυρούς δεσμούς με τον χρηματοπιστωτικό κόσμο και την κοινωνική ελίτ της ανατολικής ακτής. Ο πατέρας της ήταν αδελφός της Jacqueline Lee Bouvier, μητέρας της μετέπειτα Jacqueline Kennedy Ωνάση, γεγονός που την καθιστούσε πρώτη εξαδέλφη της τελευταίας.

Η παιδική της ηλικία ήταν μοιρασμένη μεταξύ Μανχάταν και Χάμπτονς, ενώ η οικογένεια διέθετε την εντυπωσιακή θερινή κατοικία Grey Gardens, μια έπαυλη 28 δωματίων στο East Hampton. Σε ηλικία μόλις 9 ετών έγραψε ένα ποίημα το οποίο κυκλοφόρησε σε γνωστό περιοδικό της εποχής, κάτι που την έκανε να θέλει να γίνει ηθοποιός αν και το θέατρο ήταν πάντα η μεγάλη της αγάπη. Σε ηλικία 11 ετών και για περίπου δύο χρόνια, αφήνει το σχολείο λόγω μιας αναπνευστικής ασθένειας. Εκείνη την περίοδο, η μητέρα της την έπαιρνε μαζί καθημερινά στο θέατρο και τον κινηματογράφο, κάτι που δυνάμωσε το όνειρό της να γίνει σταρ.

Η Edie φοίτησε στο Miss Porter's School, ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα ιδιωτικά σχολεία θηλέων των Ηνωμένων Πολιτειών, και έκανε τα πρώτα της βήματα στον χώρο του μόντελινγκ. Η εμφάνισή της, ψηλή, ξανθιά και γαλανομάτα, είχε προκαλέσει εντύπωση στους κοινωνικούς κύκλους της εποχής, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι ήταν κατά πολύ ομορφότερη από τις ξαδέρφες της Jackie και Lee. Το 1936, μάλιστα, η χοροεσπερίδα της ως debutante απασχόλησε τους New York Times.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 2
Η Little Edie ξεκίνησε ως μοντέλο

Ωστόσο, η νεαρή Edith δεν αρκούνταν στον ρόλο της καλοαναθρεμμένης κληρονόμου. Ονειρευόταν το θέατρο, τον κινηματογράφο και μια ζωή που θα της επέτρεπε να σταθεί αυτοτελώς, πέρα από το οικογενειακό της επώνυμο. Συνέχισε να κάνει πασαρέλες και καταλόγους, κερδίζοντας το παρατσούκλι «Body Beautiful», ενώ μια περίοδο διατηρούσε σχέση και με τον γοητευτικό μεγιστάνα Howard Hughes. Η πορεία της, εντούτοις, προσέκρουσε στις οικογενειακές αντιρρήσεις, στις οικονομικές δυσχέρειες και σε μια σειρά προσωπικών ανατροπών.

Η σχέση των γονιών της είχε ήδη κλονιστεί. Ο Phelan Beale εγκατέλειψε τη συζυγική εστία στις αρχές της δεκαετίας του 1930, για μια νεότερη γυναίκα, αφήνοντας τη σύζυγό του και τα παιδιά τους σε μια ολοένα δυσχερέστερη οικονομική κατάσταση. Το 1952, ύστερα από χρόνια στη Νέα Υόρκη, η Little Edie επέστρεψε οριστικά στο Grey Gardens για να ζήσει με τη μητέρα της. Ήταν 34 ετών. Η απόφαση εκείνη θα καθόριζε τις επόμενες δεκαετίες της ζωής της.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 3

Η μητέρα της, Edith Ewing Bouvier Beale, γνωστή πλέον ως Big Edie, είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση εξάρτησης με την κόρη της. Η ίδια, χρόνια αργότερα, θα περιέγραφε με έναν τρόπο που συμπυκνώνει ολόκληρη την αμφισημία της σχέσης της με τη μητέρα της: «Ήμουν πολύ ευτυχισμένη στο Grey Gardens, παρότι δεν είχα ποτέ αρκετό φαγητό. Είχα κάτι πολύ σταθερό, κάτι που μου άρεσε: η μητέρα μου με χρειαζόταν». Η φράση της, αποκαλυπτική και σχεδόν αφοπλιστικά ειλικρινής, φωτίζει μια εξάρτηση που δεν ήταν αποκλειστικά οικονομική. Η Little Edie είχε βρει στο Grey Gardens έναν ρόλο, έστω κι αν το τίμημα ήταν η εγκατάλειψη της ζωής που κάποτε εποφθαλμιούσε. Οι δύο γυναίκες ζούσαν σχεδόν αποκομμένες από τον έξω κόσμο, σε μια κατοικία που σταδιακά παραδινόταν στη φθορά. Η άλλοτε αριστοκρατική έπαυλη άρχισε να καταρρέει, τα δωμάτια γέμισαν αντικείμενα και απορρίμματα, ενώ οι γάτες πολλαπλασιάζονταν. Το Grey Gardens μετατράπηκε σε ένα αλλόκοτο σύμπαν, όπου οι αναμνήσεις από τα μεγαλεία του παρελθόντος συνυπήρχαν με την εγκατάλειψη του παρόντος.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 4
Photo by Archive Photos/Getty Images

Η Jackie Kennedy, ο Ωνάσης και οι συγγενείς που εμφανίστηκαν κατόπιν εορτής

Η σχέση της Little Edie με την Jackie Kennedy αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα κεφάλαια της ιστορίας της. Οι δύο γυναίκες ανήκαν στην ίδια οικογένεια, αλλά οι βίοι τους ακολούθησαν εντελώς διαφορετικές τροχιές. Η μία έγινε σύμβολο της αμερικανικής πολιτικής και κοσμικής ζωής, με την προσωπική της ιστορία να συνδέεται με δύο από τους ισχυρότερους άνδρες της εποχής της. Η άλλη έμεινε πίσω, σε μια έπαυλη που κατέρρεε, εγκλωβισμένη σε μια οικογενειακή πραγματικότητα την οποία δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να εγκαταλείψει.

Η δημόσια εικόνα της οικογένειας Bouvier δέχθηκε σοβαρό πλήγμα στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το 1971, οι τοπικές αρχές του East Hampton άρχισαν να ασχολούνται επισήμως με τις συνθήκες διαβίωσης των δύο γυναικών. Η κατάσταση του ακινήτου είχε γίνει αντικείμενο καταγγελιών, ενώ υπήρχε πλέον ορατός κίνδυνος έξωσης. Η υπόθεση προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Τύπου, καθώς αποκαλυπτόταν ότι συγγενείς της Jacqueline Kennedy ζούσαν σε συνθήκες που απείχαν παρασάγγας από την πολυτέλεια με την οποία είχε ταυτιστεί το οικογενειακό όνομα. Η Little Edie δε φαίνεται να καταλάβαινε τον λόγο που το κράτος χρειάστηκε να παρέμβει, βλέποντας πολιτικές σκοπιμότητες και υποστηρίζοντας «Είμαστε καλλιτέχνιδες και πρέπει να τα βάλουμε με τους γραφειοκράτες». Και συνέχισε: «Η μητέρα είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια της όπερας. Εγώ χορεύω, γράφω ποίηση, σκιτσάρω. Αλλά αυτό δε σημαίνει πως είμαστε τρελές!».

Η παρέμβαση της Jackie, η οποία είχε πλέον παντρευτεί τον Έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, υπήρξε καθοριστική. Σύμφωνα με το British Film Institute, η Jacqueline ανέλαβε το κόστος του καθαρισμού και της μερικής ανακαίνισης της κατοικίας, ώστε οι δύο γυναίκες να μπορέσουν να παραμείνουν εκεί. Η βοήθεια αυτή δεν αποκατέστησε την οικονομική τους ευημερία, ούτε έλυσε τα βαθύτερα προβλήματα που τις είχαν οδηγήσει σε εκείνη την κατάσταση. Εξασφάλισε, όμως, την προσωρινή παραμονή τους στο σπίτι.

Ο θεατρικός συγγραφέας Doug Wright, δημιουργός του μιούζικαλ Grey Gardens, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη συμβολή του ζεύγους: «Η Jackie και ο Αριστοτέλης έδωσαν ένα τεράστιο ποσό για να καθαριστεί το σπίτι και πράγματι το καθάρισαν, αλλά μέσα σε λίγους μήνες είχε επιστρέψει στην προηγούμενη κατάστασή του, επειδή έτσι επέλεγαν να ζουν». Βέβαια, πολλοί επιμένουν ότι η κινητοποίηση των συγγενών ήρθε μόνο όταν το πρόβλημα απέκτησε δημοσιότητα και απείλησε να εκθέσει το όνομα Bouvier.

Η ίδια η Little Edie δεν αντιμετώπιζε τη διάσημη ξαδέρφη της με ιδιαίτερη συμπάθεια. Σε συνέντευξή της στον Hilton Als για το New Yorker, το 1998, μίλησε ανοιχτά για τον γάμο της Jackie με τον John F. Kennedy, υποστηρίζοντας ότι η ξαδέρφη της δεν επιθυμούσε πραγματικά αυτή την ένωση. «Η καημένη μου εξαδέλφη, που ήθελε να τον χωρίσει, δεν μπορούσε, επειδή ο κύριος Kennedy έλεγε ότι έπρεπε να μπουν στον Λευκό Οίκο. Όλη αυτή η ιστορία ήταν απολύτως απαίσια», δήλωσε.

Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι η ίδια είχε υπάρξει ερωτευμένη με τον μεγαλύτερο αδελφό του προέδρου, τον Joseph P. Kennedy Jr., ο οποίος σκοτώθηκε το 1944. Οι απόψεις της για την οικογένεια Kennedy ήταν συχνά αιχμηρές. Όταν ρωτήθηκε για τη σχέση της με τους άνδρες, απάντησε με την αυτοπεποίθηση μιας γυναίκας που είχε οικοδομήσει ολόκληρη κοσμοθεωρία γύρω από την ανεξαρτησία της: «Μπορώ να αντιστέκομαι στους άνδρες. Η μητέρα μου με εκπαίδευσε να το κάνω».

Η πιο αποκαλυπτική της παρατήρηση, ωστόσο, αφορούσε την ίδια τη Jackie και τον πλούτο που τη συνόδευε. «Ξέρετε, η Jackie πέθανε έχοντας 200 εκατομμύρια δολάρια. Αλλά δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο, αν πρέπει να παντρεύεσαι συνεχώς και να είσαι δυστυχισμένη. Νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο να είσαι φυσιολογική! Δεν συμφωνείτε;». Η Little Edie δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να αντιπαραβάλει τη δική της ένδεια με την περιουσία της ξαδέρφης της, σαν να διεκδικούσε μια διαφορετική, δική της εκδοχή ευτυχίας. Η ειρωνεία ήταν ότι η γυναίκα που επέμενε πως είχε επιλέξει μια ελεύθερη ζωή είχε περάσει δεκαετίες σχεδόν φυλακισμένη μέσα στο οικογενειακό της σπίτι.

Η Lee Radziwill, η αδερφή της Jackie, ήταν εκείνη που έφερε την Little Edie σε επαφή με τους κινηματογραφιστές Albert και David Maysles. Το αρχικό σχέδιο ήταν να γυριστεί μια ταινία για την οικογένεια Bouvier. Οι αδελφοί Maysles, ωστόσο, γοητεύτηκαν από την προσωπικότητα των δύο γυναικών και επέστρεψαν αργότερα, αυτή τη φορά με σκοπό να καταγράψουν τη δική τους καθημερινότητα. Το αποτέλεσμα ήταν το Grey Gardens, το ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 1975 και έμελλε να αλλάξει για πάντα τη δημόσια εικόνα της Little Edie.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 5
Grey Gardens

Grey Gardens: Η γέννηση μιας cult φιγούρας

Η ταινία των Albert και David Maysles, σε συνσκηνοθεσία των Ellen Hovde και Muffie Meyer, παρακολουθεί τη ζωή της Big Edie και της Little Edie μέσα στο ερειπωμένο αρχοντικό τους. Η κάμερα δεν ακολουθεί μια συμβατική αφηγηματική γραμμή. Καταγράφει συζητήσεις, φιλονικίες, τραγούδια, αυτοσχεδιασμούς, αναμνήσεις και μικρές καθημερινές τελετουργίες, αποκαλύπτοντας σταδιακά τον σύνθετο δεσμό μητέρας και κόρης.

Το Grey Gardens ήταν μια κατοικία 28 δωματίων, με αρχιτεκτονική που παρέπεμπε στην παλαιότερη αριστοκρατία της Ανατολικής Ακτής. Είχε κήπους, βεράντες, μεγάλους εσωτερικούς χώρους και μια άλλοτε επιβλητική πρόσοψη. Σταδιακά, όμως, η εγκατάλειψη είχε καταλάβει κάθε γωνιά της. Οι δύο γυναίκες είχαν περιοριστεί κυρίως στον επάνω όροφο, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια είχαν μετατραπεί σε αποθήκες απορριμμάτων και παλαιών αντικειμένων. Το σπίτι δεν διέθετε τρεχούμενο νερό, οι εγκαταστάσεις θέρμανσης παρουσίαζαν προβλήματα, τα παράθυρα και οι τοίχοι είχαν υποστεί φθορές, ενώ η παρουσία άγριων ζώων είχε γίνει καθημερινότητα.

Γάτες κυκλοφορούσαν παντού (κάποια στιγμή, στο σπίτι μπαινόβγαιναν μέχρι και 300 γάτες!), ενώ ρακούν έμπαιναν στην κατοικία από τα ανοίγματα της στέγης. Ψύλλοι, έντομα, σκουπίδια και στοίβες από κονσέρβες συνέθεταν ένα περιβάλλον που οι επισκέπτες δυσκολεύονταν να πιστέψουν ότι αποτελούσε πραγματικό σπίτι. Το φαγητό μπορούσε να μαγειρευτεί πάνω σε αυτοσχέδιες εστίες, ακόμη και δίπλα στο κρεβάτι της Big Edie. Τα παλιά έπιπλα είχαν αρχίσει να εκποιούνται για να εξασφαλιστούν χρήματα, ενώ η συντήρηση του κήπου είχε καταστεί πρακτικά αδύνατη.
Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 6
To Grey Gardens το 1916

Η σχέση μητέρας και κόρης ήταν εξίσου θυελλώδης με το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν. Η Big Edie ήταν μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, προσκολλημένη στις αναμνήσεις της κοινωνικής της ακμής και στις παλαιές μουσικές και θεατρικές της αγάπες. Τραγουδούσε, αναπολούσε τους άνδρες που είχαν περάσει από τη ζωή της και συχνά διεκδικούσε την προσοχή της κόρης της. Η Little Edie, από την άλλη, μπορούσε να περάσει από την τρυφερότητα στην οργή μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι διαφωνίες τους για τα ρούχα, την εμφάνιση, το παρελθόν και την καθημερινότητά τους ήταν σχεδόν αδιάκοπες. Η δική μου αγαπημένη ατάκα από το ντοκιμαντέρ είναι όταν η Little Edie βγαίνει στην αυλή με ένα ζευγάρι κόκκινες γόβες και λέει «Στα Χαμπτονς σε συλλαμβάνουν επειδή φόρεσες κόκκινα παπούτσια μια Πέμπτη».

Στο ντοκιμαντέρ η μία διακόπτει την άλλη, σχολιάζει την εμφάνισή της, αμφισβητεί τις αναμνήσεις της και διεκδικεί τον τελευταίο λόγο. Υπάρχει ανταγωνισμός για το ποια θα καταλάβει το κέντρο της προσοχής, αλλά και μια παράδοξη αλληλεξάρτηση που καθιστά αδύνατη την πλήρη απομάκρυνσή τους. Η Little Edie μπορούσε να παραπονιέται για τη μητέρα της, να την κατηγορεί ότι της στέρησε ευκαιρίες και ταυτόχρονα να δηλώνει ότι η παρουσία της ήταν εκείνη που έδινε νόημα στη ζωή της. Η κάμερα των Maysles κατέγραψε αυτή τη συνθήκη χωρίς τη συμβατική αφηγηματική καθοδήγηση. Το αποτέλεσμα ήταν ένα παράξενο οικογενειακό χρονικό, στο οποίο η κωμωδία και η τραγωδία συνυπήρχαν χωρίς σαφή διαχωριστική γραμμή.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 7
Photo by Tom Wargacki/Archive Photos/Getty Images

Η ταινία, η οποία προβλήθηκε αρχικά στο New York Film Festival το 1975 και κυκλοφόρησε ευρύτερα το 1976, προκάλεσε και ηθικές αντιδράσεις. Αρκετοί αναρωτήθηκαν κατά πόσον οι σκηνοθέτες εκμεταλλεύτηκαν την ευάλωτη κατάσταση των δύο γυναικών, μετατρέποντας την εξαθλίωσή τους σε ψυχαγωγικό θέαμα. Το ερώτημα ήταν εύλογο: μήπως η κάμερα παρακολουθούσε με σχεδόν ηδονοβλεπτική περιέργεια δύο ανθρώπους που χρειάζονταν βοήθεια;

Ο Albert Maysles υπερασπίστηκε τη δουλειά του, υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες γνώριζαν απολύτως τι έκαναν και είχαν τον έλεγχο της παρουσίας τους μπροστά στον φακό. Σύμφωνα με τον ίδιο, η συμπεριφορά τους αποτελούσε έναν τρόπο να διεκδικήσουν την αυτονομία τους, όχι ένδειξη ότι κάποιος άλλος είχε δικαίωμα να τις ορίσει ή να τις χαρακτηρίσει. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι Beales δεν είχαν εξαπατηθεί ως προς τη συμμετοχή τους στην ταινία. Οι δύο γυναίκες έλαβαν από 5.000 δολάρια η καθεμία για τη συμμετοχή τους, με την προσδοκία ότι θα ακολουθούσαν πρόσθετα έσοδα από την εμπορική αξιοποίηση του έργου. Το ντοκιμαντέρ, ωστόσο, δεν κατάφερε αρχικά να αποσβέσει το κόστος παραγωγής του και δεν υπήρξαν περαιτέρω πληρωμές. Η Little Edie είχε αργότερα περιγράψει τη συμμετοχή της ως μια ευκαιρία να εξασφαλίσει τροφή για τη μητέρα της.

Το προσωπικό στυλ της Little Edie

Η Little Edie αναδεικνύεται σε μια συναρπαστική παρουσία. Κυκλοφορεί στους χώρους της έπαυλης με ψηλοτάκουνα παπούτσια, αυτοσχέδια τουρμπάνια, καλσόν, μαγιό και ενδυματολογικούς συνδυασμούς που μοιάζουν να υπακούουν αποκλειστικά στους δικούς της κανόνες. Μιλά για τις χαμένες ευκαιρίες, τις φιλοδοξίες της, τους άνδρες που πέρασαν από τη ζωή της και την πεποίθησή της ότι η μεγάλη της στιγμή δεν έχει ακόμη έρθει. Ο σκηνοθέτης και συνθέτης Scott Frankel, ο οποίος αργότερα συμμετείχε στη δημιουργία του μιούζικαλ Grey Gardens, είχε επισημάνει ακριβώς αυτή τη θεατρικότητα της ομιλίας της. «Και οι δύο γυναίκες ήταν μορφωμένες και μιλούσαν μια υπέροχη γλώσσα. Σήμερα δεν μιλάμε έτσι», παρατήρησε, αναφερόμενος στην ιδιότυπη εκφορά του λόγου τους. Μάλιστα, ξεχώρισε μια φράση της Little Edie: «Είναι τρομερά δύσκολο να διατηρήσεις τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν». Μια πρόταση που, όπως σχολίασε, θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται από θεατρικό έργο.

Τα τουρμπάνια της, μάλιστα, δεν ήταν απλώς ένα εκκεντρικό αξεσουάρ. Η Edie είχε αναπτύξει αλωπεκία από νεαρή ηλικία και χρησιμοποιούσε μαντίλια και υφάσματα για να καλύπτει την απώλεια των μαλλιών της. Με τον καιρό, όμως, τα μαντίλια που φορά στο κεφάλι της, εξελίχθηκαν σε αναπόσπαστο στοιχείο styling. Συνδύαζε διαφορετικά υφάσματα, καρφίτσες, ζώνες και κομμάτια ρούχων, δημιουργώντας σύνολα που ακροβατούσαν μεταξύ υψηλής ραπτικής, θεατρικού κοστουμιού και ιδιότυπου προσωπικού μανιφέστου.

Η αισθητική της δεν πέρασε απαρατήρητη. Η μόδα ανακάλυψε στη Little Edie μια απροσδόκητη μούσα, μια γυναίκα που, χωρίς να διαθέτει τα μέσα ή την επιτήδευση της βιομηχανίας, είχε καταφέρει να επινοήσει μια εντελώς δική της γλώσσα ενδυματολογικής έκφρασης. Ο Calvin Klein φέρεται να είχε αναγνωρίσει την επιρροή της, ενώ το 1997 το Harper's Bazaar αφιέρωσε ένα πολυσέλιδο editorial στο χαρακτηριστικό της ύφος. Ακολούθησε και αφιέρωμα της ιταλικής Vogue το 1999.

Η ζωή μετά το Grey Gardens: Από τα καμπαρέ στο RuPaul's Drag Race

Η Big Edie πέθανε τον Φεβρουάριο του 1977. Για τη Little Edie, ο θάνατός της σήμανε το τέλος μιας μακράς περιόδου συμβίωσης, αλλά και την απαρχή μιας νέας, απρόσμενης περιόδου ανεξαρτησίας. Έπειτα από περίπου 25 χρόνια στο Grey Gardens, εγκατέλειψε την κατοικία και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου επιχείρησε να εκπληρώσει ένα από τα παλαιότερα όνειρά της: να γίνει περφόρμερ. Εμφανίστηκε σε καμπαρέ του Greenwich Village, τραγουδούσε, χόρευε και συνομιλούσε με το κοινό για τη ζωή της. Η παρουσία της είχε πλέον αποκτήσει μυθικές διαστάσεις. Οι θεατές σε εκείνη όχι μια ξεπεσμένη κοσμική κυρία που είχε βρεθεί σε δυσχερή θέση, αλλά μια γυναίκα που είχε καταφέρει να μετατρέψει την προσωπική της ιδιορρυθμία σε θέαμα, διατηρώντας τον απόλυτο έλεγχο της σκηνικής της περσόνας.

Little Edie, η ξεχασμένη ξαδέρφη της Jackie Kennedy: Πώς βρέθηκε να ζει μέσα στη βρωμιά, παρέα με εκατοντάδες γάτες, σε μια έπαυλη 28 δωματίων 8
Grey Gardens

Το 1979 πούλησε το Grey Gardens στους δημοσιογράφους της Washington Post Ben Bradlee και Sally Quinn, οι οποίοι ανέλαβαν να αποκαταστήσουν το ακίνητο. Το τίμημα ανήλθε σε περίπου 220.000 δολάρια. Η ίδια μετακινήθηκε τα επόμενα χρόνια μεταξύ διαφορετικών τόπων κατοικίας, ζώντας μεταξύ άλλων στη Φλόριντα, στον Καναδά και στην Καλιφόρνια. Εγκαταστάθηκε τελικά στο Bal Harbour της Φλόριντα, όπου πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 2002, σε ηλικία 84 ετών.

Και κάπου εδώ έρχεται η Jinkx Monsoon, drag queen η οποία τα τελευταία χρόνια σημειώνει λαμπρή καριέρα στο Μπρόντγουεϊ. Στην πέμπτη σεζόν του RuPaul's Drag Race, η ίδια επέλεξε να ενσαρκώσει τη Little Edie στο περίφημο Snatch Game, τη δοκιμασία μίμησης διασήμων και αυτοσχεδιαστικής κωμωδίας του διαγωνισμού. Η επιλογή της ήταν αρκετά τολμηρή, αφού αντί να καταφεύγει σε μια αναγνωρίσιμη pop star ή σε μια σύγχρονη celebrity, επέλεξε μια γυναίκα που μεγάλο μέρος του κοινού δεν γνώριζε καν.

Η Jinkx αναπαρήγαγε την ιδιαίτερη προφορά της Edie, τις απότομες κινήσεις, την αμήχανη επισημότητα, την εμμονή της με την οικογενειακή της καταγωγή και εκείνη την αλλόκοτη θεατρικότητα που έκανε κάθε συζήτηση να μοιάζει με μονόλογο. Το ρίσκο πέτυχε! Η επιλογή της απέφερε τη νίκη στο Snatch Game και καθιερώθηκε ως μία από τις πλέον αξιομνημόνευτες εμφανίσεις στην ιστορία της εκπομπής. Σε αφιέρωμα της Television Academy για την ιστορία του διαγωνισμού, ο εκτελεστικός παραγωγός Tom Campbell χαρακτήρισε τη Little Edie της Jinkx πρωτοποριακή επιλογή, επισημαίνοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που το Snatch Game λειτούργησε και ως ένα μικρό μάθημα ιστορίας για τους νεότερους θεατές. «Οι νέοι άνθρωποι αναρωτιούνταν: Ποια είναι η Little Edie;» παρατήρησε. Η αναφορά της Jinkx έφερε, λοιπόν, μια σχεδόν ξεχασμένη φιγούρα μπροστά σε ένα εντελώς καινούργιο κοινό. Και κάπως έτσι, η Little Edie επέστρεψε εκεί όπου πάντα ήθελε να βρίσκεται: στο επίκεντρο της προσοχής.

Η περίπτωση της παραμένει και σήμερα δύσκολο να ταξινομηθεί. Η ταινία την έκανε γνωστή για τις ατάκες, τα ρούχα και τη θεατράλε, larger-than-life παρουσία της, ενώ η μεταγενέστερη πρόσληψή της συχνά παραμέρισε όσα συνέβαιναν έξω από το κάδρο. Πίσω από την cult φιγούρα υπήρχε μια γυναίκα που παραμέρισε τις φιλοδοξίες της, χάρη σε μια προβληματικά συμβιωτική σχέση με τη μητέρα της. Μια γυναίκα που απομονώθηκε για δεκαετίες, παραδομένη στη βρωμιά και σε αντικείμενα που θύμιζαν με θλίψη το ένδοξο παρελθόν του επωνύμου της. Το Grey Gardens κατέγραψε αυτή την πραγματικότητα χωρίς να προσφέρει όλες τις απαντήσεις. Ένα εκκεντρικό παραμύθι from riches to rugs κι ένα αμφίσημο πορτρέτο οικογενειακής παρακμής, εξάρτησης και ανθρώπινης ευαλωτότητας, που αν μη τι άλλο, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά, τουλάχιστον για την πολιτιστική του αξία.

Πηγή: Grace

Ο Μπίλι Κόργκαν των Smashing Pumpkins πέρασε μια ζωή γεμάτη «κοροϊδία, εκφοβισμό, γέλια»

«Είμαι ένας τύπος με στραβά δόντια. Τι στο διάολο θέλετε να κάνω;», είπε μεταξύ άλλων ο Μπίλι Κόργκαν σε πρόσφατη συνέντευξή του

Για τον Μπίλι Κόργκαν, η επιτυχία δεν συνοδεύτηκε ποτέ από την καθολική αποδοχή. Ακόμη και όταν οι Smashing Pumpkins βρίσκονταν στην κορυφή της εναλλακτικής ροκ τη δεκαετία του 1990, ο ίδιος ένιωθε ότι ένα μέρος της μουσικής βιομηχανίας αντιμετώπιζε τόσο τον ίδιο όσο και τη δημιουργική του προσέγγιση με περιφρόνηση.

«Αντιμετωπίζουν τους ποπ καλλιτέχνες σαν να είναι ο Ιησούς που περπατά πάνω στο νερό»

 Σήμερα, στα 59 του χρόνια, ο μουσικός επιστρέφει σε εκείνη την περίοδο μέσα από μια εκτενή συνέντευξη στην εκπομπή Popcast των New York Times, μιλώντας στους Τζον Καραμάνικα και Τζο Κοσκαρέλι για τη μουσική, την ανάγκη αναγνώρισης και τις προσωπικές εμπειρίες που διαμόρφωσαν τη δημόσια εικόνα του.

«Υπήρξε μια στιγμή στη ζωή μου που ανταμειβόμουν επειδή ήμουν εντελώς αναρχικός ως καλλιτέχνης, όχι ως τύπος του MTV. Και κάποια στιγμή όλα αυτά εξαφανίζονται», θυμάται.

«Και μετά έχεις ανθρώπους νεότερους από εσένα που σε παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς αποφυγή. Κοροϊδία, εκφοβισμός, γέλια. Και υποτίθεται ότι πρέπει να αποδεχτείς αυτόν τον κόσμο, την ώρα που αντιμετωπίζουν τους ποπ καλλιτέχνες σαν να είναι ο Ιησούς που περπατά πάνω στο νερό».

Ωστόσο, η αυτοπεποίθησή του παραμένει ακλόνητη.

«Είμαι ένας τύπος με στραβά δόντια. Τι στο διάολο θέλετε να κάνω; Παρεμπιπτόντως, εξακολουθώ να είμαι ένας από τους καλύτερους τραγουδοποιούς στον κόσμο».
YouTube thumbnail

Η επιστροφή της κιθάρας και η «προδοσία» της εναλλακτικής μουσικής

Ένα από τα βασικά θέματα της συζήτησης είναι η αναβίωση της εναλλακτικής ροκ, καθώς ολοένα περισσότεροι νέοι ανακαλύπτουν τη μουσική των Smashing Pumpkins μέσα από πλατφόρμες όπως το TikTok.

Ο Κόργκαν παραδέχεται ότι για χρόνια είχε πάψει να πιστεύει πως η κιθάρα θα αποκτούσε ξανά κεντρική θέση στη δημοφιλή μουσική.

«Σκέφτηκα ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ. Η κυριαρχία της ποπ δεν θα τελειώσει ποτέ. Η Τέιλορ Σουίφτ θα μας κυβερνά όλους μέχρι το τέλος του χρόνου».

Η αλλαγή, όπως εξηγεί, άρχισε να γίνεται αισθητή περίπου πριν από πέντε χρόνια.

Γιατί όμως επιστρέφουν ειδικά οι Smashing Pumpkins;

«Επειδή γράψαμε σπουδαία τραγούδια», απαντά χωρίς περιστροφές.

Ο ίδιος θεωρεί ότι η μουσική της γενιάς του παραγκωνίστηκε όταν η βιομηχανία αποφάσισε πως οι περίπλοκες συνθέσεις και τα έντονα συναισθήματα δεν είχαν πλέον εμπορική αξία.

Θυμάται μάλιστα συζητήσεις με τον Ρόμπερτ Σμιθ των Cure στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν και οι δύο αναρωτιούνταν πώς η συναισθηματικά φορτισμένη μουσική είχε παραμεριστεί από καλλιτέχνες και influencers που προωθούσαν, κατά την άποψή του, μονοδιάστατα τραγούδια.

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται απέναντι σε αυτό που αποκαλεί «γενιά του Pitchfork», κατηγορώντας την ότι εγκατέλειψε τις αξίες της εναλλακτικής μουσικής για χάρη της ποπ κυριαρχίας.

«Όλα όσα έκαναν την εναλλακτική μουσική όμορφη –η ακαταστασία, οι παραφωνίες, οι ξεκούρδιστες κιθάρες– ξαφνικά θεωρούνταν υπερβολικά περίπλοκα».

Από την Ολίβια Ροντρίγκο στον Κάνιε Γουέστ

Παρά την κριτική του στην ποπ βιομηχανία, ο Κόργκαν βλέπει με ενδιαφέρον τη νέα γενιά καλλιτεχνών.

Έχοντας εμφανιστεί στη σκηνή με την Ολίβια Ροντρίγκο, τον Yungblud και τον Sombr, αναγνωρίζει ότι η σημερινή ποπ αναζητά ξανά στοιχεία της εναλλακτικής ροκ.

Για τη Ροντρίγκο μιλά με ιδιαίτερα θερμά λόγια.

«Είναι πανέξυπνη. Έχει καταλάβει ότι ο τρόπος να απελευθερωθείς είναι να είσαι ελεύθερος. Δεν φοβάται να φτιάξει ένα ατελές τραγούδι. Δεν φοβάται μια φωνητική ερμηνεία που ξεφεύγει λίγο από τον τόνο».

Η συζήτηση φτάνει και στον Κάνιε Γουέστ, με τον οποίο ο Κόργκαν διακρίνει κοινά στοιχεία στον τρόπο διαχείρισης της δημοσιότητας.

«Διάλεγε καβγάδες, έκανε τρελά πράγματα. Το αποκαλώ παιχνίδι της γνωστικής ασυμφωνίας», λέει, αναρωτώμενος μάλιστα αν ο Γουέστ επηρεάστηκε από τη δική του δημόσια συμπεριφορά.

YouTube thumbnail

«Μπαμπά, ήμουν εδώ όλο αυτό το διάστημα»

Η πιο προσωπική στιγμή της συνέντευξης έρχεται όταν ο Κόργκαν μιλά για τον πατέρα του.

Θυμάται ότι εκείνος είχε αντιμετωπίσει με απαξιωτικό τρόπο το πρώτο άλμπουμ των Smashing Pumpkins, Gish. Όταν αργότερα ζήτησε να ακούσει το Siamese Dream, ο μουσικός δίστασε να του το στείλει, φοβούμενος μια ακόμη απογοήτευση.

Τελικά, ο πατέρας του τον τηλεφώνησε και του είπε: «Δεν ξέρω τον άνθρωπο που έφτιαξε αυτόν τον δίσκο».

Η απάντησή του ήταν απλή: «Μπαμπά, ήμουν εδώ όλο αυτό το διάστημα».

«Είμαι ένας τύπος με στραβά δόντια. Τι στο διάολο θέλετε να κάνω; Παρεμπιπτόντως, εξακολουθώ να είμαι ένας από τους καλύτερους τραγουδοποιούς στον κόσμο»

Αυτή η ανάγκη να αναγνωριστεί για αυτό που πραγματικά είναι φαίνεται πως τον ακολούθησε και στην επαγγελματική του ζωή.

Η πατρότητα, ωστόσο, άλλαξε την οπτική του.

«Όταν γεννήθηκε ο γιος μου, σκέφτηκα: Θα του κάνω ό,τι μου έκανε ο πατέρας μου; Θα του μιλάω για το ποιος ήμουν κάποτε;».

Αποφάσισε ότι ήθελε τα παιδιά του να τον βλέπουν να δημιουργεί και να πετυχαίνει στο παρόν, όχι να ζει μέσα από τις αναμνήσεις της παλιάς του δόξας.

Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη αλλαγή για έναν άνθρωπο που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του προσπαθώντας να αποδείξει την αξία του.

«Νομίζω ότι η οικογένεια μου έδωσε επιτέλους την αίσθηση πως μπορώ να αποτύχω δημόσια και να είμαι εντάξει. Αν ολόκληρη η ζωή σου εξαρτάται από το αν κερδίζεις ή χάνεις, τι σε μετατρέπει αυτό; Σε έναν παράξενο άνθρωπο».

ΕΛΑΣ - Η κρίση του κόστους ζωής δεν αντιμετωπίζεται με κυβερνητικά παραμύθια

Κριτική στην κυβέρνηση με βάση τα μισθολογικά δεδομένα στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη ασκεί ο τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ, Φραγκίσκος Κουτεντάκης

Σφοδρά πυρά στην κυβέρνηση με αφορμή τα στοιχεία της Eurostat που αναδεικνύουν το μισθολογικό χάσμα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την Ελλάδα να βρίσκεται στα χαμηλότερα στρώματα, εξαπολύει ο τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ, Φραγκίσκος Κουτεντάκης.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα απομακρύνεται μισθολογικά από την Ευρώπη και βρίσκεται πλέον στην προτελευταία θέση, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία – μια συνηθισμένη πλέον κατάταξη της χώρας μας. Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα το 2025 αντιστοιχεί στο 45% του ευρωπαϊκού μέσου όρου από 49% το 2019. Αυτό είναι το ‘οικονομικό θαύμα’ που προσπαθεί να πουλήσει η κυβέρνηση;», τονίζει ο κ. Κουτεντάκης.

«Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει αυτή την αποτυχία»

Ακολούθως προσθέτει πως «οι αυξήσεις στους μισθούς δεν κάλυψαν ούτε την ακρίβεια. Συγκριτικά με το 2019, οι μισθοί ανέβηκαν περίπου 18%, ο γενικός δείκτης τιμών 20% και τα τρόφιμα σχεδόν 36%. Το χάσμα φαίνεται καθημερινά στο καλάθι του σούπερ μάρκετ».

Τέλος, επισημαίνει ότι «έξι χρόνια μετά, ο μέσος μισθός αγοράζει λιγότερα. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει αυτή την αποτυχία. Οι εργαζόμενοι χρειάζονται πραγματικές αυξήσεις και ουσιαστική προστασία από την ακρίβεια. Οι επικοινωνιακές φιέστες δεν βγάζουν τον μήνα».

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο υψηλότερος μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης καταγράφηκε στο Λουξεμβούργο (85.600 ευρώ), ακολουθούμενο από τη Δανία (73.500 ευρώ) και την Ιρλανδία (64.400 ευρώ).

Στον αντίποδα, οι χαμηλότεροι μέσοι ετήσιοι μισθοί πλήρους απασχόλησης καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (16.200 ευρώ), την Ελλάδα (18.800 ευρώ) και την Ουγγαρία (20.100 ευρώ).