ενημέρωση 4:03, 17 November, 2026

Το 1959, μια κατάσκοπος στάλθηκε να σκοτώσει τον Φιντέλ Κάστρο, αλλά ο έρωτας δεν την άφησε

Από το σκάνδαλο κατασκοπείας που συνδέεται με τον Τζένσεν Χουάνγκ στην Κούβα του Ψυχρού Πολέμου. Η ιστορία μιας 19χρονης που ερωτεύτηκε τον Φιντέλ Κάστρο και αργότερα ισχυρίστηκε ότι η CIA της ανέθεσε να τον δολοφονήσει

«Οι άνθρωποι δεν συγχωρούν όσους από έρωτα εκπέσανε», σωστά;

Η εξωσυζυγική ερωτική σχέση που φέρεται να διατηρούσε ο Τζένσεν Χουάνγκ με την Άλις Χουάνγκ, η οποία φέρεται να συνδέεται με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών, έχει βρεθεί στο επίκεντρο της αμερικανικής επικαιρότητας, προκαλώντας ερωτήματα για τις προσωπικές σχέσεις ισχυρών προσώπων και τους κινδύνους που ενδέχεται να κρύβουν για την εθνική ασφάλεια.

«Έσκυψε, έβγαλε το 45άρι του και μου το έδωσε. Δεν δίστασε ούτε στιγμή. Μου είπε: «Δεν μπορείς να με σκοτώσεις. Κανείς δεν μπορεί να με σκοτώσει»»

Η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο μια παλιά πρακτική των μυστικών υπηρεσιών: την αξιοποίηση των ερωτικών σχέσεων για την απόκτηση πληροφοριών, την άσκηση επιρροής ή την προσέγγιση προσώπων που βρίσκονται κοντά στα κέντρα εξουσίας.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, χαιρετά την Κινέζα επιχειρηματία Άλις Χουάνγκ μετά την κεντρική ομιλία του στην έκθεση COMPUTEX 2024, στην Ταϊπέι της Ταϊβάν, στις 2 Ιουνίου 2024. REUTERS/Ann Wang

Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, χαιρετά την Κινέζα επιχειρηματία Άλις Χουάνγκ μετά την κεντρική ομιλία του στην έκθεση COMPUTEX 2024, στην Ταϊπέι της Ταϊβάν, στις 2 Ιουνίου 2024. REUTERS/Ann Wang

Για μια από τις πιο παράξενες ιστορίες αυτού του είδους, ωστόσο, πρέπει να επιστρέψουμε σχεδόν επτά δεκαετίες πίσω, στην Κούβα του 1959.

Εκεί, μια 19χρονη Γερμανοαμερικανίδα, η Μαρίτα Λόρεντς, γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Φιντέλ Κάστρο, λίγες εβδομάδες μετά την επικράτηση της Κουβανικής Επανάστασης.

Αργότερα θα ισχυριζόταν ότι η CIA τη στρατολόγησε για να δολοφονήσει τον Κουβανό ηγέτη. Μόνο που, σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, υπήρχε κάτι που οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δεν είχαν υπολογίσει: τα συναισθήματά της για τον άνδρα που έπρεπε να σκοτώσει.
YouTube thumbnail

Η 19χρονη που γνώρισε τον Φιντέλ Κάστρο

Στις 27 Φεβρουαρίου 1959, η Μαρίτα Λόρεντς έφτασε στο λιμάνι της Αβάνας με ένα γερμανικό πλοίο, καπετάνιος του οποίου ήταν ο πατέρας της. Η Κουβανική Επανάσταση είχε μόλις επικρατήσει και ο Φιντέλ Κάστρο βρισκόταν ήδη στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων.

Η ίδια, ωστόσο, υποστήριζε ότι δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα για τον άνθρωπο που επρόκειτο να συναντήσει.

«Δεν ήξερα καν ότι βρισκόταν στην εξουσία. Θα μπορούσε να ήταν μηχανικός κάπου. Τον ερωτεύτηκα παράφορα», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της στο NBC 6.

Σύμφωνα με την αφήγησή της, ο Κάστρο ανέβηκε στο πλοίο αναζητώντας τον πατέρα της. Εκείνος κοιμόταν και έτσι η νεαρή ανέλαβε να υποδεχτεί τον επαναστάτη και τους ένοπλους άνδρες που τον συνόδευαν.

Όταν τους ζήτησε να αφήσουν τα όπλα τους, εξηγώντας ότι βρίσκονταν σε γερμανικό πλοίο, ο Κάστρο φέρεται να της απάντησε: «Μα εγώ είμαι η Κούβα».

Η συνάντησή τους δεν έμεινε εκεί. Η Λόρεντς επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, όμως λίγο αργότερα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα. Ο Κάστρο την ήθελε στο πλευρό του.

Εκείνη αποφάσισε να επιστρέψει στην Αβάνα.

Το δωμάτιο 2408 και ο έρωτας με τον Κάστρο

Η Λόρεντς ισχυριζόταν ότι πέρασε τους επόμενους οκτώμισι μήνες στο πλευρό του Κάστρο, στο ξενοδοχείο Havana Hilton, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Habana Libre και χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο του νέου καθεστώτος.

Στο δωμάτιο 2408, σύμφωνα με την ίδια, ξεκίνησε η ερωτική τους σχέση.

Για τη νεαρή γυναίκα, ο Κάστρο δεν ήταν απλώς ο ηγέτης μιας επανάστασης. Ήταν ο άνδρας που είχε ερωτευτεί, παρά τη διαφορά ηλικίας, την πολιτική του ισχύ και την ανισορροπία που χαρακτήριζε τη σχέση τους.

Χρόνια αργότερα, πάντως, δεν τον περιέγραφε με ιδιαίτερη τρυφερότητα. Τον χαρακτήριζε «ναρκισσιστή» και έναν άνθρωπο υπερβολικά απορροφημένο από τον εαυτό του.

Παραδεχόταν επίσης ότι η ίδια είχε υπάρξει «πολύ υποτακτική και ανόητη», καθώς περνούσε τον χρόνο της περιμένοντάς τον και πιστεύοντας όσα της έλεγε.

Σύμφωνα με την αφήγησή της, έμεινε έγκυος στο παιδί του Κάστρο. Ωστόσο, όσα ακολούθησαν παραμένουν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα κεφάλαια της ιστορίας της.

Η Λόρεντς είχε δώσει κατά καιρούς αντικρουόμενες εκδοχές για την τύχη της εγκυμοσύνης της. Στο NBC 6 υποστήριξε ότι, ενώ βρισκόταν στον όγδοο μήνα, της έδωσαν να πιει ένα ποτήρι γάλα, μετά το οποίο έχασε τις αισθήσεις της.

«Ξύπνησα σε ένα δωμάτιο με δυνατά φώτα και πονούσα αφόρητα. Δεν ξέρω αν το μωρό πέθανε ή αν έζησε», είχε αναφέρει.

Όπως ισχυριζόταν, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες αιμορραγώντας και εισήχθη σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης.

Εκεί, σύμφωνα με τη δική της εκδοχή, η προσωπική της ιστορία μετατράπηκε σε υπόθεση κατασκοπείας.

Άνθρωποι κρατούν ψηλά μια φωτογραφία του Φιντέλ Κάστρο κατά τη διάρκεια εκδήλωσης προς τιμήν του στο Σαντιάγο ντε Κούβα, στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Φωτογραφία: REUTERS/Alexandre Meneghini

Άνθρωποι κρατούν ψηλά μια φωτογραφία του Φιντέλ Κάστρο κατά τη διάρκεια εκδήλωσης προς τιμήν του στο Σαντιάγο ντε Κούβα, στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Φωτογραφία: REUTERS/Alexandre Meneghini

Η CIA και η αποστολή δολοφονίας

Η Λόρεντς υποστήριζε ότι πράκτορες της CIA την προσέγγισαν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της και της ζήτησαν να συμμετάσχει σε σχέδιο δολοφονίας του Κάστρο.

«Με στρατολόγησαν μέσα στο νοσοκομείο, στη Νέα Υόρκη. Είχαν την υπογραφή μου. Μου είπαν: «Τώρα εργάζεσαι για εμάς»», είχε αφηγηθεί.

Σύμφωνα με την ίδια, οι άνθρωποι που την προσέγγισαν απέφευγαν να μιλήσουν ευθέως για δολοφονία. Προτιμούσαν εκφράσεις όπως «εξουδετέρωση» και «να τον κοιμίσουμε».

Της υποσχέθηκαν μάλιστα ότι, εάν κατάφερνε να ολοκληρώσει την αποστολή, θα γινόταν ηρωίδα για τον αμερικανικό λαό.

Η CIA είχε πράγματι εμπλακεί σε σχέδια δολοφονίας του Κάστρο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Όπως αναφέρει το NBC News, πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις αποκαλύφθηκαν το 1975 από την Επιτροπή Τσερτς της αμερικανικής Γερουσίας.

Ανάμεσα στα σχέδια που εξετάστηκαν περιλαμβάνονταν δηλητηριασμένα πούρα, εκρηκτικά κρυμμένα σε κοχύλι, μια μολυσμένη στολή κατάδυσης και μια δηλητηριώδης βελόνα μέσα σε στυλό.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη ιστορία της Λόρεντς βασίζεται κυρίως στους δικούς της ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα στο σύνολό τους.

«Δεν μπορείς να με σκοτώσεις. Κανείς δεν μπορεί»

Η Λόρεντς ισχυριζόταν ότι επέστρεψε στην Αβάνα έχοντας μαζί της δύο χάπια με αλλαντική τοξίνη, τα οποία της είχαν δώσει για να δηλητηριάσει τον Κάστρο.

Σύμφωνα με όσα αφηγήθηκε στο Vanity Fair το 1993, ένα και μόνο χάπι θα μπορούσε να προκαλέσει τον θάνατό του μέσα σε 30 δευτερόλεπτα.

Ωστόσο, η αποστολή είχε ουσιαστικά αποτύχει προτού ακόμη συναντήσει τον Κουβανό ηγέτη.

«Ήξερα από τη στιγμή που είδα το περίγραμμα της Αβάνας ότι δεν μπορούσα να το κάνω», είχε εξομολογηθεί.

Ακόμη κι αν άλλαζε γνώμη, υπήρχε ένα πρακτικό πρόβλημα. Είχε κρύψει τα χάπια μέσα σε ένα βαζάκι με κρέμα προσώπου, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με την ίδια, να αλλοιωθούν και να μην μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν.

Ο Κάστρο, πάντως, φαίνεται πως είχε αντιληφθεί τον σκοπό της επιστροφής της, τουλάχιστον σύμφωνα με όσα υποστήριζε η ίδια.

Σε μια από τις πιο παράξενες σκηνές της αφήγησής της, ο Κουβανός ηγέτης έβγαλε το πιστόλι του και της το έδωσε.

«Έσκυψε, έβγαλε το 45άρι του και μου το έδωσε. Δεν δίστασε ούτε στιγμή. Μου είπε: «Δεν μπορείς να με σκοτώσεις. Κανείς δεν μπορεί να με σκοτώσει»».

Σύμφωνα με τη Λόρεντς, ο Κάστρο χαμογέλασε και συνέχισε να μασά το πούρο του, απόλυτα βέβαιος ότι η γυναίκα που βρισκόταν απέναντί του δεν θα τον σκότωνε.

«Ένιωσα αποκαρδιωμένη. Ήταν τόσο σίγουρος για μένα. Απλώς με άρπαξε. Κάναμε έρωτα», είχε αφηγηθεί.

Σε άλλη συνέντευξή της, στο NBC 6, η Λόρεντς είχε περιγράψει μια διαφορετική συνομιλία με τον Κάστρο, κατά την οποία εκείνος τη ρώτησε αν είχε επιστρέψει για να του κάνει κακό.

«Ήρθα για να σε σκοτώσω», ισχυριζόταν ότι του απάντησε.

Η αποστολή δολοφονίας, εφόσον πράγματι εξελίχθηκε όπως την περιέγραφε, είχε τελειώσει με έναν τρόπο που δύσκολα θα μπορούσε να προβλέψει οποιαδήποτε μυστική υπηρεσία.

Ο Κάστρο, ο Χιμένες, η Λόρεντς, ο Κένεντι

Η αποχώρησή της από την Κούβα δεν σήμανε και το τέλος της εμπλοκής της σε υποθέσεις κατασκοπείας.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, συνέχισε να συνεργάζεται με την αμερικανική κυβέρνηση και με αντικαστρικές οργανώσεις, ορισμένες από τις οποίες υποστηρίζονταν από τον ανατραπέντα δικτάτορα της Βενεζουέλας, Μάρκος Πέρες Χιμένες.

Η Λόρεντς συνδέθηκε ερωτικά και μαζί του, αποκτώντας μια κόρη, τη Μόνικα Πέρες Χιμένες.

Η ζωή της απέκτησε ακόμη πιο σκοτεινές προεκτάσεις όταν το όνομά της συνδέθηκε με τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι.

Η ίδια ισχυριζόταν ότι είχε συναντήσει τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ στο Μαϊάμι, λίγο πριν από τη δολοφονία του Αμερικανού προέδρου, και ότι γνώριζε πληροφορίες για τις σχέσεις του με το οργανωμένο έγκλημα.

Οι αμερικανικές αρχές αντιμετώπισαν με δυσπιστία τις καταγγελίες της, χαρακτηρίζοντάς την αναξιόπιστη πηγή.

Εκείνη, ωστόσο, επέμενε ότι όσα είχε καταθέσει ήταν αληθινά και υποστήριζε ότι είχαν αφαιρεθεί 36 σελίδες από την κατάθεσή της επειδή είχε κατονομάσει συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ο Μάρκος Πέρες Χιμένες, πρώην πρόεδρος της Βενεζουέλας, μέσα σε αυτοκίνητο μετά την άφιξή του στην Ισπανία από το Καράκας, στις 5 Αυγούστου 1968. Φωτογραφία: Nationaal Archief / Anefo

Ο Μάρκος Πέρες Χιμένες, πρώην πρόεδρος της Βενεζουέλας, μέσα σε αυτοκίνητο μετά την άφιξή του στην Ισπανία από το Καράκας, στις 5 Αυγούστου 1968. Φωτογραφία: Nationaal Archief / Anefo

Η γυναίκα πίσω από τον μύθο

Η Μαρίτα Λόρεντς πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στη Νέα Υόρκη. Πέθανε το 2019, σε ηλικία 80 ετών, έχοντας καταγράψει τις περιπέτειές της στο βιβλίο The Spy Who Loved Castro.

Όταν έμαθε για τον θάνατο του Κάστρο το 2016, παραδέχτηκε ότι στενοχωρήθηκε, αν και θεωρούσε πως «είχε έρθει η ώρα του να φύγει».

Η ιστορία της εξακολουθεί να κινείται ανάμεσα στα τεκμηριωμένα γεγονότα, τις προσωπικές μαρτυρίες και τους ισχυρισμούς που δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Οι αντιφάσεις στις αφηγήσεις της δεν επιτρέπουν να αντιμετωπιστούν όλα όσα περιέγραφε ως ιστορικά δεδομένα.

Ωστόσο, η περίπτωση της Λόρεντς αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση: οι μυστικές υπηρεσίες μπορούν να αξιοποιήσουν την ανθρώπινη οικειότητα ως εργαλείο, αλλά δεν μπορούν απαραίτητα να ελέγξουν τα συναισθήματα εκείνων που στρατολογούν.

Στη δική της αφήγηση, ο έρωτας δεν ήταν το μέσο για την επιτυχία μιας κατασκοπευτικής επιχείρησης. Ήταν ο λόγος της αποτυχίας της.

Κοιτάζοντας πίσω, η Λόρεντς αναγνώριζε ότι είχε πληρώσει ακριβά τις επιλογές της.

«Μοναξιά. Νομίζω πως κάθε γεγονός έφερνε περισσότερη μοναξιά και λίγες ενοχές», είχε πει.

Και αμέσως μετά πρόσθεσε: «Αλλά πέρασα και πολύ καλά».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο κ. Βαρτζόπουλος είναι γιατρός αλλά οι ιδέες του είναι άρρωστες

Η κυβέρνησή μας έχει ξανά υπεύθυνο ψυχικής υγείας έναν υφυπουργό που πιστεύει ότι για να αντιμετωπίσουμε την «ανήλικη παραβατικότητα» πρέπει να βάλουμε τους επιθετικούς νέους να «σκοτώνουν τους εχθρούς της πατρίδας και της κοινωνίας».

Αν ο νέος — ξανά — υφυπουργός Υγείας είχε κρύψει τα πιστεύω του, θα υπήρχε τουλάχιστον μια δικαιολογία. Αλλά δεν τα έχει κρύψει. 

Δεν αναφέρομαι μόνο στην πολύ γνωστή δήλωσή του ότι «σε όλη την πανίδα» τα αρσενικά είναι εκ φύσεως πιο επιθετικά, επειδή αναλαμβάνουν το κυνήγι της τροφής, ενώ «το θηλυκό είναι για άλλες δουλειές. Για να τίκτει».

Αν ήταν μόνο αυτό, θα ήταν και λιγάκι αστείο. Δεν θα χρειαζόταν καν να καταφύγει κανείς σε περίπλοκες σκέψεις, όπως ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κοινωνικά κατασκευασμένες. Θα αρκούσε να δείξει κανείς στον κ. Βαρτζόπουλο μια αρκούδα. 

Αλλά ο κ. Βαρτζόπουλος δεν ήθελε να κάνει επίδειξη γνώσεων βιολογίας. Μιλούσε σε δημοσιογραφική εκπομπή και απαντούσε σε ερωτήματα σχετικά με τις δολοφονίες γυναικών από συντρόφους τους, στον απόηχο της γυναικτονίας της Κυριακής Γρίβα, στους Αγίους Αναργύρους, τον Απρίλιο του 2024.

Και το συμπέρασμά του ήταν το εξής: «Άρα είναι η φύση των πραγμάτων το αρσενικό να είναι επιθετικό, κατά συνέπεια η έννοια της γυναικοκτονίας πραγματικά έχει μια βιολογική βάση».

Οι αντιδράσεις που είχαν ξεσπάσει τότε επικεντρώθηκαν κυρίως σε αυτή την αποστροφή του υφυπουργού κι είχαν στόχο τον χοντροκομμένο βιολογισμό του, που εκ των πραγμάτων δικαιολογούσε τις γυναικοκτονίες — και μάλιστα δύο μέρες αφότου μια γυναίκα είχε πέσει νεκρή από τις μαχαιριές του πρώην συντρόφου της, έξω από αστυνομικό τμήμα.

Είπε κι άλλα, όμως. Για το θέμα, ας πούμε, της — αμφιλεγόμενης — «ανήλικης παραβατικότητας», ρωτήθηκε αν ένας ανήλικος που νιώθει ότι έχει βίαιες τάσεις, μπορεί να επισκεφθεί κάποιον ειδικό για να ζητήσει βοήθεια

«Χε, όχι, όχι, χε» γέλασε ο κ. Βαρτζόπουλος. «Αυτό το οποίο λέτε δεν υφίσταται. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει στην ανθρώπινη φύση αυτό το οποίο λέτε. Δηλαδή να αισθάνομαι κάτι το οποίο είμαι και συγχρόνως να μην το θέλω. Αυτό δεν υπάρχει».

Δεν μπορώ να μην θέλω αυτό που είμαι. Είναι αδύνατον. Δεν υπάρχει στην ανθρώπινη φύση. Έτσι πιστεύει ο κ. Βαρτζόπουλος.

Μόνο που αν έψαχνε κανείς να συνοψίσει τις επιστήμες της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας, υπάρχουν πολύ χειρότεροι ορισμοί από το «δεν θέλω αυτό που είμαι».

Τι άλλο αναζητά ο ψυχίατρος, δηλαδή, όταν μελετά μια ψυχική ασθένεια; Τι επιδιώκει ένας άνθρωπος σε μια διαδικασία ψυχοθεραπείας, αν όχι να αντιμετωπίσει «αυτό που είναι», που «δεν το θέλει»;

Ο κ. Βαρτζόπουλος είναι ψυχίατρος!

Ψυχίατρος που έχει την ευθύνη της ψυχικής υγείας για την κυβέρνηση της χώρας. Που ήταν υπεύθυνος για τη μεταρρύθμιση των φορέων αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και για τη ρύθμιση του επαγγέλματος των ψυχολόγων — δύο κομβικούς τομείς του προνοιακού οικοσυστήματος.

Ο υπεύθυνος για τις εξαρτήσεις και για τους ψυχολόγους δεν πιστεύει ότι μπορείς να μην θέλεις αυτό που είσαι. Σαν να έχουμε υπεύθυνο του Αστεροσκοπείου έναν που πιστεύει ότι η Γη είναι επίπεδη — με την κρίσιμη διαφορά ότι αυτός δεν θα είχε την εξουσία να προκαλέσει τόσο κακό.

Αλλά δεν τελειώσαμε.

Μιλώντας και πάλι για την «ανήλικη παραβατικότητα», ο κ. Βαρτζόπουλος προέβη στην εξής πολιτική πρόταση:

«Εκείνο το οποίο μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι, όταν διαπιστώνουμε σε πρώιμη φάση μια τέτοια επιθετικότητα, αυτή την επιθετικότητα να την βάλουμε μέσα σε κοινωνικά κανάλια, δηλαδή, αυτή η επιθετικότητα να εξυπηρετεί τους σκοπούς αυτής της κοινωνίας, δηλαδή να έχει ένα αξιακό σύστημα, το οποίο να εξυπηρετεί την κοινωνία. Δηλαδή, να μη σκοτώνεις ή να μην επιτίθεσαι για να κλέψεις, να επιτίθεσαι στους εχθρούς της πατρίδας, ή να επιτίθεσαι στον εχθρό της κοινωνίας».

Αναρωτιέμαι, δεν είναι προφανές ότι αν δίνουμε όπλα και εξουσία να σκοτώνουν σε ανθρώπους που ξέρουμε ότι είναι επιθετικοί, απλώς καταλήγουμε με περισσότερους που θα ξαμολάνε καμιά εικοσαριά σφαίρες πισώπλατα, σε κάποιον Θοδωρή, σε κάποιο Άργος;

Δεν είναι προφανές ότι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει όπλο και εξουσία να σκοτώνει είναι κάποιος που ξέρουμε ότι είναι επιθετικός;

Αλλά τι αναρωτιέμαι; Τι ψάχνω, λογικά αντεπιχειρήματα;

Εδώ ο άνθρωπος θέλει να βάλουμε τους επιθετικούς που η βιολογία τους κάνει να σκοτώνουν τις γυναίκες τους, διότι τέτοιοι είναι και δεν αλλάζουν, να σκοτώνουν τους εχθρούς της πατρίδας και της κοινωνίας.

Ψάχναμε την «Ερμηνεία των ονείρων» και βρήκαμε το «Ο Αγών μου».

Αντώνης Σαμαράς - Αναβαθμίζει τις κινήσεις του – Ξεκινά περιοδείες με πρώτους σταθμούς Θεσσαλονίκη, Θεσσαλία, Φθιώτιδα

Η πρώτη περιοδεία που αναμένεται να πραγματοποιήσει ο Αντώνης Σαμαράς στην περιφέρεια. Οι συναντήσεις με εκπροσώπους του αγροτικού κόσμου, η επιλογή των περιοχών και οι εμφανίσεις που πυκνώνουν. Τα σενάρια για τον χρόνο ανακοίνωσης του κόμματος.

Αναβαθμίζει τις κινήσεις του ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος εξακολουθώντας να προετοιμάζει το νέο του κόμμα και έχοντας πυκνώσει τις εμφανίσεις του, ξεκινά πλέον και περιοδείες ανά την Ελλάδα.

Μετά την επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να επισκεφτεί τη σαμαρική έδρα της Μεσσηνίας, αλλά και την ιστορική έδρα του Καραμανλισμού στις Σέρρες, ο κ. Σαμαράς ανοίγει τώρα το δικό του βήμα, πραγματοποιώντας μία πρώτη περιοδεία στην περιφέρεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες του in, ο πρώην πρωθυπουργός προγραμματίζει, μεταξύ 20 και 22 Νοεμβρίου, να επισκεφτεί τα Καμένα Βούρλα στη Φθιώτιδα, επίσης τη Θεσσαλία και στη συνέχεια τη Θεσσαλονίκη.

Συναντήσεις με αγρότες

Μάλιστα, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο κ. Σαμαράς αναμένεται κατά την περιοδεία του αυτή, να έχει συναντήσεις με εκπροσώπους του αγροτικού κόσμου, σε μία περίοδο που είναι ανοιχτό το ρήγμα της κυβέρνησης με τους αγρότες, ενώ ο, προερχόμενος από τον χώρο της ΝΔ, αγροτοσυνδικαλιστής των Μαλγάρων Θεσσαλονίκης, Κώστας Ανεστίδης, έχει έρθει σε ευθεία ρήξη με το Μαξίμου και έχει δηλώσει ότι θα πολιτευτεί με τον Αντ. Σαμαρά, εφόσον ο τελευταίος κατεβάσει ψηφοδέλτιο.

Οι περιοχές

Αλλά ξεχωριστό ενδιαφέρον έχουν και οι ίδιες οι περιοχές που ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει για την πρώτη του περιοδεία. Ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη, την ώρα που η κυβέρνηση δέχεται έντονες πιέσεις εκ δεξιών της στη βόρεια Ελλάδα και που ειδικά εκεί αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με τις διαρροές ψηφοφόρων στα δεξιά της ΝΔ. Ο κ. Σαμαράς αναμένεται να επισκεφτεί και τη Θεσσαλία, μία περιοχή που επίσης πονάει η κυβέρνηση λόγω της διαχείρισής της απέναντι στις φυσικές καταστροφές από τις πλημμύρες, αλλά και λόγω των αντιδράσεων μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο χρόνος των ανακοινώσεων

Την ίδια ώρα ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί, για λόγους τακτικής, να επιλέγει να αφήνει τις επίσημες ανακοινώσεις του νέου του κόμματος για έναν χρόνο πιο κοντά στις εκλογές. Τα όσα κυκλοφόρησαν περί «ανακοινώσεων» στις 29 Νοεμβρίου (ανήμερα της επετείου της νίκης του στις εσωκομματικές εκλογές αρχηγού του 2009) διαψεύδονται αρμοδίως από συνεργάτες του κ. Σαμαρά.

Οι παρεμβάσεις

Στο μεταξύ, ο Αντ. Σαμαράς πυκνώνει τις παρεμβάσεις του, ασκώντας σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση, όπως με τις ευθείες βολές του για το θέμα του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο και της ενημέρωσης της Τουρκίας από τη Γαλλία, μέσω ρηματικής διακοίνωσης, όπου καταλόγισε στην κυβέρνηση «μυστική διπλωματία», κάνοντας λόγο για «εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών» και «ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία», ενώ κατέληξε, σημειώνοντας ότι «όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”».

Όπου η επιλογή της λέξης «ανοσιουργήματα» αποτελεί έμμεση αναφορά στην εξαιρετικά αιχμηρή τοποθέτηση (στο Meganews 104.6 και τον Παύλο Τσίμα) του, άλλοτε υφυπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη, Χρήστου Ροζάκη, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας «ανοσιούργημα».

Αλλά ο πρώην πρωθυπουργός έχει διευρύνει ήδη και την ατζέντα των παρεμβάσεών του, οι οποίες είναι εφ’ όλης της ύλης. Πρόσφατα είχε προτείνει μέτρα για την ακρίβεια, ασκώντας σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση. Ειδικότερα σημείωνε ότι «η ακρίβεια δεν είναι μόνο αποτέλεσμα διεθνών εξελίξεων. Είναι και ζήτημα κυβερνητικής πολιτικής», καταγγέλλοντας τη «διαχειριστική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη» ότι «δεν αντιμετωπίζει με μέτρα τον πληθωρισμό γιατί έτσι και φτιάχνει υπερπλεονάσματα, αλλά και μειώνει τεχνητά το χρέος».

Ο κ. Σαμαράς εξακολουθεί να εστιάζει στη στρατηγική ιδεολογικής περιχαράκωσης του Κυρ. Μητσοτάκη, τον οποίο ουσιαστικά επιδιώκει να καταγγέλλει ως οριστικά αποκομμένο από την παραδοσιακή βάση της ΝΔ.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τα μονοπώλια δεν είναι καλά ούτε στην οικονομία, ούτε στην τεχνολογία

Όταν οικονομίες και κράτη εξαρτώνται από τεχνολογικά μονοπώλια, τότε υπάρχει πρόβλημα και αυτό φάνηκε με την κατάρρευση των συστημάτων της Microsoft

Δεν ήταν καθόλου μικρό πρόβλημα αυτό που συνέβη με την παγκόσμια κατάρρευση της υποστήριξης των εφαρμογών cloud της Microsoft. Κυβερνήσεις, μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, αστυνομικά τμήματα και εκατομμύρια απλοί χρήστες βρέθηκαν ουσιαστικά χωρίς υπολογιστική υποδομή για αρκετές ώρες.

Ήταν αποκαλυπτικό για τον τρόπο που αλλάζει η ίδια η έννοια της χρήσης των υπολογιστών παγκοσμίως. Η εποχή που απλώς εγκαθιστούσαμε προγράμματα έχει περάσει. Εταιρείες όπως η Microsoft προσφέρουν πλέουν εφαρμογές με βάση το cloud. Τις παρουσιάζουν ως πιο ανταγωνιστικές ως προς το κόστος και την ίδια στιγμή μπορούν να έχουν μεγαλύτερα έσοδα ακριβώς επειδή μπορούν να ζητούν ανανέωση των συνδρομών. Σε όλα αυτά προστίθεται το γεγονός ότι η χρήση του υπολογιστή ολοένα και περισσότερο στηρίζεται στην ικανότητα πρόσβασης σε εφαρμογές cloud – σκεφτείτε πόσο διαδεδομένα είναι τα webmail αλλά και πώς επεκτείνεται η χρήση διαδικτυακού αποθηκευτικού χώρου. Και βέβαια η τεχνητή νοημοσύνη επίσης χρειάζεται τέτοιες διαδικτυακές υποδομές και μεγάλα datacenters.

Προφανώς όλα αυτά έχουν ένα στοιχείο μεγάλης τεχνολογικής προόδου. Από την καθημερινή ζωή έως την τεχνολογική ανάπτυξη. Όμως, την ίδια στιγμή υπάρχει ένα πρόβλημα: να διαμορφώνονται οικονομικά και τεχνολογικά μονοπώλια. Πράγμα που δεν συνεπάγεται μόνο όλα τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργεί πάντα η ύπαρξη μονοπωλίων, αλλά και το επιπλέον να δημιουργείται εξάρτηση από έναν τεχνολογικό πάροχο. Γιατί ένα τεχνικό πρόβλημα σε έναν από αυτούς τους βασικούς παρόχους – μονοπώλια γίνεται παγκόσμιο.

Τα πράγματα κάνει χειρότερα το ίδιο το γεγονός ότι οι μεγάλοι τεχνολογικοί πάροχοι δεν προσφέρουν απλώς κάποιες τεχνολογίες. Έχουν υπό τον έλεγχό τους ένα μέρος των βασικών υποδομών μιας χώρας. Για να κάνω μια χοντροκομμένη αναλογία. Κάποτε τα κράτη έφτιαχναν τους σιδηροδρόμους και τους σταθμούς και έπρεπε να αγοράσουν μηχανές και βαγόνια, που μετά μπορούσαν να συντηρήσουν και να επισκευάσουν. Στη περίπτωση των ψηφιακών υποδομών, σε ορισμένες περιπτώσεις οι ιδιώτες έχουν τις γραμμές, τα τρένα, τα βαγόνια, τα συνεργεία επισκευής.

Αντιλαμβάνομαι ότι σε ορισμένους θιασώτες των «ελεύθερων αγορών» όλα αυτά φαίνονται φυσιολογικά, όμως, δεν παύουν να είναι προβληματικά όταν οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προσπαθήσει να περιορίσει την υπέρμετρη μονοπωλιακή τάση στον χώρο των νέων τεχνολογιών. Και υπάρχει εδώ και καιρό μια συνολικότερη διεθνής συζήτηση που υπογραμμίζει την ανάγκη τα κράτη να έχουν και μια στρατηγική τεχνολογικής κυριαρχίας, δηλαδή να εξασφαλίζουν ότι οι βασικές ψηφιακές τους υποδομές δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από ιδιώτες παρόχους και ότι έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν σε κάθε έκτακτη ανάγκη. Αυτό σημαίνει και συγκεκριμένες επιλογές ως προς την ανάπτυξη του σχετικού λογισμικού, ιδίως λογισμικού ανοιχτού κώδικα, και προσπάθεια για εθνικές υποδομές ιδίως για τη διαχείριση της ψηφιακής ραχοκοκαλιάς του κράτους.

Όμως, δυστυχώς όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Παρότι έχει συνυπογράψει όλες τις ευρωπαϊκές διακηρύξεις για την τεχνολογική κυριαρχία, στην πράξη έχει κάνει λίγα. Αντίθετα, το μόνο που κάνει είναι να διαφημίζει πόσο καλά τα πάει με τους μεγάλους παρόχους, την ώρα που στην πραγματικότητα δεν φροντίζει όσο πρέπει για την αναγκαία ανθεκτικότητα της τεχνολογικής υποδομής της χώρας. Και μπορεί αυτή τη φορά «απλώς» να μη λειτουργούσαν τα email σε ορισμένα υπουργεία και άλλους δημόσιους φορείς, όμως την επόμενη φορά το πρόβλημα μπορεί να είναι μεγαλύτερο. Ιδίως όταν μιλάμε όχι απλώς για ηλεκτρονική επικοινωνία, αλλά για τη διαχείριση των στοιχείων όλων των πολιτών, την ίδια τη λειτουργία του κράτους.

 Για να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν τέτοια προβλήματα χρειαζόμαστε μια διακυβέρνηση που να σκέφτεται πολύ πέρα από το «ποιος ιδιώτης θα κάνει καλύτερα τη δουλειά», που πολύ συχνά έχει και τη μορφή «ποιος ιδιώτης θα κάνει τη δουλειά και θα δείξει “ευγνωμοσύνη”». Μια κυβέρνηση που να σκέφτεται με όρους δημόσιου συμφέροντος και ανθεκτικότητας των δημόσιων υποδομών. Μια κυβέρνηση που να θεωρεί προτεραιότητα η χώρα να μην εξαρτάται από οικονομικά και τεχνολογικά μονοπώλια.
Πηγή: in