Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε μείζον θέμα της εποχής μας. Το κόστος απόκτησης ή διατήρησης μιας κατοικίας έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που εξαντλούν τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, φέρνοντας τη χώρα στην πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συνολική στεγαστική επιβάρυνση.

Η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε έναν από τους πλέον ακανθώδεις γρίφους της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Το κόστος απόκτησης ή διατήρησης μιας κατοικίας έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που εξαντλούν τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, φέρνοντας τη χώρα στην πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συνολική στεγαστική επιβάρυνση. Καθώς οι τιμές των ακινήτων και τα ενοίκια καλπάζουν, η εξασφάλιση μιας προσιτής στέγης μετατρέπεται πλέον από βασικό δικαίωμα σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης για εκατομμύρια πολίτες.

Η στεγαστική κρίση αποτελεί πλέον έναν από τους σοβαρότερους οικονομικούς και κοινωνικούς κινδύνους στην Ελλάδα, η οποία καταγράφει τη μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τα έξοδα κατοικίας

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία που αποτυπώνονται στις μελέτες του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) η χώρα μας καταγράφει τη μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση στην ΕΕ.

Στην Ελλάδα, το ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος που κατευθύνεται στις δαπάνες στέγασης ανέρχεται στο 34,6%, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνεται στο 18,9%. Η απόκλιση αυτή αναδεικνύει το βάθος του προβλήματος. Σημειώνεται ότι ως «υπέρμετρη στεγαστική επιβάρυνση» ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία ένα νοικοκυριό δαπανά άνω του 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για να καλύψει τις ανάγκες στέγασης — κατώφλι το οποίο ξεπερνά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στη χώρα μας.

Βαρύ το τίμημα και στα μεσαία εισοδήματα

Οι ενοικιαστές και όσοι αποπληρώνουν στεγαστικό δάνειο: Οι ενοικιαστές βρίσκονται αντιμέτωποι με συνεχή ράλι αυξήσεων στα ενοίκια, ενώ όσοι έχουν δάνεια επιβαρύνονται από το υψηλό κόστος τραπεζικού δανεισμού.

• Οι άνεργοι και τα χαμηλόμισθα νοικοκυριά: Με την υπέρμετρη στεγαστική επιβάρυνση να ξεπερνά το 40% (και συχνά πολύ υψηλότερα ποσοστά) του διαθέσιμου εισοδήματος, τα στρώματα με χαμηλά ή ανύπαρκτα εισοδήματα αδυνατούν να καλύψουν βασικές βιοτικές ανάγκες.
• Οι νέοι και τα μονογονεϊκά νοικοκυριά: Δυσκολεύονται ιδιαίτερα να αποκτήσουν ή να νοικιάσουν αυτόνομη κατοικία, καθώς η πρόσβαση στην αγορά καθίσταται απαγορευτική λόγω των υψηλών απαιτήσεων σε κεφάλαια και εγγυήσεις.
• Τα νοικοκυριά στα μεγάλα αστικά κέντρα: Η πίεση συγκεντρώνεται κυρίως στα αστικά κέντρα (όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη) και στις τουριστικές περιοχές, όπου η ζήτηση εκτοξεύεται λόγω των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των επενδύσεων στα ακίνητα.

Η στεγαστική κρίση στην Ευρώπη

Ωστόσο, η στεγαστική κρίση δεν είναι αμιγώς ελληνικό φαινόμενο. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, η ραγδαία άνοδος των ενοικίων και των τιμών πώλησης ακινήτων (οι οποίες αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 60% στην ΕΕ από το 2015) έχει μετατρέψει τη στέγαση σε κοινή ευρωπαϊκή πρόκληση. Πόλεις όπως η Λισαβόνα, η Βαρκελώνη, η Μαδρίτη και το Μιλάνο βλέπουν τα νοικοκυριά τους να διαθέτουν εξαιρετικά υψηλά ποσοστά των μισθών τους αποκλειστικά για ενοίκιο. Μάλιστα, περίπου 1 στους 10 Ευρωπαίους δηλώνει πλέον αδυναμία να πληρώσει εγκαίρως το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού του δανείου. Η διαφορά έγκειται στο ότι στην Ελλάδα, η ευρωπαϊκή αυτή τάση συναντά χαμηλότερα διαθέσιμα εισοδήματα και ένα περιορισμένο απόθεμα κοινωνικής κατοικίας, οξύνοντας ακόμη περισσότερο τις συνέπειες.

Οι κινητήριες δυνάμεις της αγοράς και οι παράγοντες ανισότητας

Η αύξηση των τιμών των ακινήτων στην Ελλάδα ξεκίνησε το 2017 και συνεχίζεται με ταχείς ρυθμούς, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτή η ανοδική τροχιά τροφοδοτείται από έναν συνδυασμό παραγόντων:

• Η εισροή κεφαλαίων από το εξωτερικό στον τομέα των ακινήτων (μεταξύ άλλων μέσω του προγράμματος Golden Visa) έχει ενισχύσει τη ζήτηση και έχει πιέσει τις τιμές προς τα πάνω.
• Η άνθηση των πλατφορμών τύπου Airbnb αφαιρεί σημαντικό αριθμό ακινήτων από τη μακροχρόνια ενοικίαση, συμπιέζοντας την προσφορά στα αστικά κέντρα.
• Αν και οι εκταμιεύσεις στεγαστικών δανείων δείχνουν σημάδια ανάκαμψης μετά από 15 χρόνια, το σταθμισμένο μέσο κόστος τραπεζικού δανεισμού διατηρεί θετικό άνοιγμα σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Σε αναζήτηση λύσεων…

Η οξύτητα του φαινομένου έχει υποχρεώσει τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και την ελληνική κυβέρνηση να θέσουν τη στέγαση στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ΕΕ εργάζεται για την κατάρτιση Σχεδίου για Οικονομικά Προσιτή Στέγαση (European Affordable Housing Plan), αναγνωρίζοντας ότι η έλλειψη προσιτής στέγης υπονομεύει τη συνοχή και την οικονομική ανταγωνιστικότητα της ηπείρου.

Στην Ελλάδα: Η Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας προωθεί προγράμματα επιδοτούμενης στέγης και ανακαινίσεων. Αξιοποιούνται οι πόροι του δανειακού σκέλους του «Ελλάδα 2.0» (Ταμείο Ανάκαμψης) για τη διοχέτευση κεφαλαίων στη στεγαστική πίστη.

Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει το ΙΟΒΕ, η αποκατάσταση της ισορροπίας στην ελληνική αγορά απαιτεί μακροπρόθεσμες δομικές παρεμβάσεις: κίνητρα για την επαναφορά κενών κατοικιών στην αγορά, αύξηση της προσφοράς προσιτών κατοικιών και, κυρίως, ενίσχυση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών.

Όταν οι αρχές εντόπισαν το «παραθυράκι» που θα οδηγούσε στη φυλακή τον άνθρωπο που κυριάρχησε στον υπόκοσμο του Σικάγο και για χρόνια κατάφερνε να αποφεύγει την καταδίκη για τις εγκληματικές του δραστηριότητες

Στις 17 Οκτωβρίου 1931, ο Αλφόνσο Γκαμπριέλ Καπόνε, ένας από τους πιο διαβόητους γκάνγκστερ στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, κρίνεται ένοχος για φοροδιαφυγή από δικαστήριο του Σικάγο.

Γνωστός και ως «Scarface» (Σημαδεμένος), ο Αλ Καπόνε είχε συνδέσει το όνομά του με το οργανωμένο έγκλημα, το λαθρεμπόριο αλκοόλ και τη βία της εποχής της Ποτοαπαγόρευσης στο Σικάγο.

Ο Αλ Καπόνε σε φωτογραφικό πορτρέτο του 1930.

Κυριάρχησε ως αρχηγός της συμμορίας Chicago Outfit, μίας από τις ισχυρότερες οργανώσεις του ιταλοαμερικανικού υποκόσμου, ενώ το όνομά του συνδέθηκε με πολυάριθμες υποθέσεις δολοφονιών και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων.

Ο Αλ Καπόνε περιστοιχισμένος από αστυνομικούς. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 26.7.2009, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

Το κενό που εντόπισαν οι αρχές

Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, όμως, δε θα διαρκούσε για πάντα. Οι ομοσπονδιακές αρχές θα άλλαζαν στρατηγική και τελικά, εκείνο που θα οδηγούσε τον πανίσχυρο αρχηγό του υποκόσμου στη φυλακή θα ήταν η φοροδιαφυγή.

Οι φορολογικές αρχές είχαν εντοπίσει το «παραθυράκι» που θα τους επέτρεπε να τον οδηγήσουν στη Δικαιοσύνη. Τα τεράστια εισοδήματα που αποκόμιζε από τις παράνομες δραστηριότητές του δεν είχαν δηλωθεί στην Εφορία.

«Τηλεγραφούν εκ Σικάγου ότι η πρώτη ημέρα της εκδικάσεως της καταγγελίας εναντίον του διασήμου λαθρεμπόρου Aλ Καπόνε κατηναλώθη εις τον καθορισμόν των ενόρκων. Ο Καπόνε κατηγορείται ότι δεν επλήρωσε τους φόρους του εισοδήματός του επί έξι έτη».

Ένοχος για φοροδιαφυγή

Στις 17 Οκτωβρίου 1931, οι ένορκοι κρίνουν ένοχο τον Καπόνε για πέντε κατηγορίες που αφορούν τη φοροδιαφυγή και τη μη υποβολή φορολογικών δηλώσεων.

Μία εβδομάδα αργότερα, στις 24 Οκτωβρίου, του επιβάλλεται ποινή κάθειρξης 11 ετών.

Στις 31 Οκτωβρίου 1931, τα «ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ» επανέρχονται στην υπόθεση με ανταπόκριση από το Λονδίνο που μεταφέρει τις εξελίξεις μετά την καταδίκη:

«Αι εφημερίδες δημοσιεύουν μακράς περιγραφάς περί των πρώτων εντυπώσεων εκ της φυλακής του περιφήμου λαθρεμπόρου του Σικάγου Άλ Καπόνε. Ως γνωστόν ο διάσημος γκάγκστερ κατεδικάσθη υπό του δικαστηρίου του Σικάγου εις 11 ετών φυλάκισιν δι’ απάτην του δημοσίου εις τα ζητήματα των φόρων».

Η απογοήτευση του γκάνγκστερ

Οι δημοσιογράφοι τον πλησιάζουν λίγο πριν από τη φυλάκισή του και διαπιστώνουν ότι η αλαζονεία που είχε επιδείξει στη διάρκεια της δίκης έχει δώσει τη θέση της στην απογοήτευση:

«Δεν πρόκειται περί καταδίκης, αλλά περί σιδηροδρομικής συγκρούσεως. Μού φαίνεται πως έχω ευρεθή κάτω από τους τροχούς», φέρεται να δήλωσε σύμφωνα με το δημοσίευμα.

«Ο Άλ Καπόνε διεμαρτυρήθη εναντίον της αδικίας, η οποία επεδείχθη λέγει, εναντίον του, αφού κατεδικάσθη εις 11 ετών φυλάκισιν, ενώ παρόμοια άλλα αδικήματα ετιμωρήθησαν διά πενταετούς μόνον φυλακίσεως. Την μεγαλυτέραν όμως θλίψιν επροξένησεν εις τον Άλ Καπόνε η κατάσχεσις ολοκλήρου της ακινήτου και κινητής περιουσίας του».

Το δημοσίευμα καταλήγει με την περιγραφή μιας σκηνής που φαίνεται να αποδομεί τον μύθο του άλλοτε πανίσχυρου γκάνγκστερ. Πρόκειται για την αμηχανία του όταν ήρθε αντιμέτωπος με την απαίτηση των αρχών να καταβάλει τους οφειλόμενους φόρους:

«Ο εισπράκτωρ των φόρων παρουσιάσθη εις τον Καπόνε ζητών την πληρωμήν των καθυστερούμενων φόρων. Ο λήσταρχος τον εκύτταξε κατά πρόσωπον όπως εσυνήθιζε να ατενίζη τους αντιπάλους του και ήτο προφανής η προσπάθειά του να αποφύγη την χειρονομίαν, η οποία τόσον του ήτο συνήθης οσάκις αντίκρυζε ανθρώπους που ισχυρίζοντο ότι ήθελαν να του φράξουν τoν δρόμον.

»Εις τούτο συνετέλεσε βεβαίως και η παρουσία δύο κολοσσιαίων διαστάσεων αστυνομικών, οι οποίοι είχον ορισθή ως φρουροί».

Το τελευταία του χρόνια

Τον Μάιο του 1932 μεταφέρεται σε ομοσπονδιακή φυλακή της Ατλάντα και το 1934 στο διαβόητο Αλκατράζ.

Το κελί 181 στις φυλακές του Αλκατράζ, όπου κρατήθηκε ο Αλ Καπόνε τη δεκαετία του 1930.

Αποφυλακίζεται το 1939, έχοντας εκτίσει περίπου επτάμισι χρόνια, με την υγεία του σοβαρά επιβαρυμένη.

Ο Καπόνε έπασχε από σύφιλη, η οποία του είχε προκαλέσει σοβαρές νευρολογικές βλάβες, καθιστώντας αδύνατη την επιστροφή του στην ηγεσία της συμμορίας του.

Μετά την αποφυλάκισή του νοσηλεύεται στη Βαλτιμόρη και στη συνέχεια αποσύρεται στην έπαυλή του στο Παλμ Άιλαντ της Φλόριντα, όπου περνά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Πεθαίνει στις 25 Ιανουαρίου 1947, σε ηλικία 48 ετών από καρδιακή ανακοπή.

Το ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της διάσημης Γαλλίδας συγγραφέως Κολέτ, «Το σπίτι της Κλοντίν», το οποίο μεταφράστηκε εκ νέου από τον εκδοτικό οίκος Penguin, είναι γεμάτο χρώμα και ενέργεια. Οι ερωτικές ιστορίες της, δε, θα μπορούσαν να ντύσουν δέκα ζωές.

Το πιο δύσκολο πράγμα όταν γράφει κανείς για τη Γαλλίδα μυθιστοριογράφο Κολέτ, η οποία γεννήθηκε πριν από περισσότερα από 150 χρόνια, το 1873, και πέθανε το 1954, είναι να αντισταθεί στον πειρασμό να μιλήσει κυρίως για τη συναρπαστική ζωή της. Και τι ζωή, ε;

Στην εποχή της ήταν τόσο διάσημη ώστε να είναι γνωστή με το μοναδικό της όνομα «Κολέτ» — το οποίο ήταν στην πραγματικότητα το επώνυμό της, Σιντονί Γκαμπριέλ Κολέτ— και όταν πέθανε ήταν η πρώτη Γαλλίδα που τιμήθηκε με κρατική κηδεία.

«Έμεινε άφωνος»

Στο μεταξύ, είχε ζήσει εμπειρίες που θα αρκούσαν για πολλές συνηθισμένες ζωές. Είχε ερωτικές σχέσεις τόσο με γυναίκες όσο και με άνδρες, μεταξύ των οποίων μία με τη Ματίλντ ντε Μορνί, την ανιψιά του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’, και μία άλλη με τον 16χρονο θετό γιο της.

Ήταν καλλιτέχνιδα του μιούζικ-χολ που εμφανιζόταν άλλοτε με ανδρικό κοστούμι και άλλοτε με γυμνό στήθος. Ήταν ίσως το μόνο πρόσωπο που κατάφερε να προκαλέσει αμηχανία στον Τρούμαν Καπότε, τόσο έντονο ήταν το δέος που ένιωσε βρισκόμενος στην παρουσία της, αφού ο κοινός τους γνωστός Ζαν Κοκτώ είχε κανονίσει μια συνάντηση το 1947.

«Ντροπή, νεύρα, δεν ξέρω τι ήταν», έγραψε για να εξηγήσει την αντίδρασή του, κατά την οποία «έμεινε άφωνος».

Ήταν ίσως το μόνο πρόσωπο που κατάφερε να προκαλέσει αμηχανία στον Τρούμαν Καπότε, τόσο έντονο ήταν το δέος που ένιωσε βρισκόμενος στην παρουσία της, αφού ο κοινός τους γνωστός Ζαν Κοκτώ είχε κανονίσει μια συνάντηση το 1947

Κολέτ, ψευδώνυμο της Σιντονί-Γκαμπριέλ Κολέτ (Saint-Sauveur-en-Puisaye, 1873–Παρίσι, 1954), Γαλλίδα συγγραφέας. Φωτογραφία του Ανρί Μανουέλ (1874–1947) / Wikimedia Commons

Ποια είπες «ήπια»;

Αλλά και η γραφή της Κολέτ είναι εξαιρετική. Τα μυθιστορήματά της, τα οποία είναι ως επί το πλείστον σύντομα, έχουν επιβιώσει επειδή πολλά από αυτά πραγματεύονται αυτό το διαχρονικό θέμα: τον έρωτα.

Ή, όπως το έθεσε η ίδια: «Η σάρκα, πάντα η σάρκα, τα μυστήρια, οι προδοσίες, οι απογοητεύσεις και οι εκπλήξεις της σάρκας». Συχνά αυτό προκαλούσε αντιδράσεις, όπως στο μυθιστόρημά της Ripening Seed (Τα Άγουρα Στάχυα, 1923), που διηγούνταν την αισθησιακή ιστορία δύο ερωτευμένων εφήβων. Όταν το περιοδικό Time, το 1932, την χαρακτήρισε «προμηθεύτρια όσων προτιμούν τα ήπια αφροδισιακά στα έντυπα», πιθανότατα βρήκε τη λέξη «ήπια» πιο προσβλητική από τις υπόλοιπες.

«Κάποιες κοριτσίστικες σκανταλιές»

Ευτυχώς, πολλά από τα βιβλία της είναι ακόμα διαθέσιμα και ο εκδοτικός οίκος Penguin εξέδωσε για πρώτη φορά μια πλήρη μετάφραση του μυθιστορήματός της «Το Σπίτι της Κλοντίν» (Claudine’s House) του 1922.

Ο τίτλος χρειάζεται μια σύντομη εξήγηση: η Κολέτ έγινε διάσημη για πρώτη φορά με μια σειρά μυθιστορημάτων για ένα κορίτσι που ονομαζόταν Κλοντίν — αλλά αυτά γράφτηκαν κατόπιν απαίτησης του τότε συζύγου της, του ανεξέλεγκτου Γουίλι, ο οποίος άρπαζε όλα τα χρήματα που κέρδιζαν.

Ωστόσο, γνώρισαν μεγάλη επιτυχία (ο Γουίλι την ενθάρρυνε να προσθέσει «κάποιες κοριτσίστικες σκανταλιές»), οπότε όταν η Κολέτ έγραψε αυτό το μυθιστόρημα 20 χρόνια αργότερα, το ονόμασε «Το Σπίτι της Κλοντίν» για λόγους εμπορικής προώθησης.

«Ήμασταν αδύνατες, μαυρισμένες, επιτηδευμένες και βίαιες… στρίγκλες, χαριτωμένες, ανυπόφορες…»

Δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα βιβλία της Κλοντίν, και στην πραγματικότητα μοιάζει λιγότερο με μυθιστόρημα και περισσότερο με μια σειρά αυτοβιογραφικών σκίτσων που περιπλανιούνται μέσα από την παιδική ηλικία της Κλοντίν — ή της Κολέτ —, ενώ παράλληλα αναστοχάζονται την εμπειρία της αργότερα με την κόρη της, την Κολέτ ντε Ζουβενέλ.

Το σπίτι είναι ένας χώρος γεμάτος χρώμα και ενέργεια για ένα παιδί: «Αν ζεις στα χωράφια και χρησιμοποιείς τα μάτια σου, όλα γίνονται θαυμαστά».

Είναι ένα σπίτι, και ως εκ τούτου ένα βιβλίο, γεμάτο αισθητηριακή χαρά, όπου τα πάντα είναι εντονότερα και στάζουν χρώμα: ακόμη και τα τσιγκέλια στο κρεοπωλείο του χωριού, οι «πρησμένοι πνεύμονες βοδιού, που λαμπυρίζουν και ιριδίζουν στο ρεύμα του αέρα, ροζ σαν συνθλιμμένες μπιγκόνιες».

«Αυτό θέλεις;»

Η αφηγήτρια ζει με τους γονείς της: τον πατέρα της, με το «θυμό του εκρηκτικό σαν πυρίτιδα», τις περίεργες εξάρσεις φιλανθρωπίας και το ένα πόδι που του λείπει από τον πόλεμο, και τη μητέρα της, που «σκύβει διπλωμένη, βογκώντας βαθιά» όταν η άλλη, μεγαλύτερη κόρη της φεύγει μακριά και γεννά χωρίς να είναι εκείνη εκεί για να τη βοηθήσει.

Υπάρχουν και φίλοι: «Ήμασταν αδύνατες, μαυρισμένες, επιτηδευμένες και βίαιες… στρίγκλες, χαριτωμένες, ανυπόφορες…».

Μια κοπέλα είναι τόσο όμορφη που «η ομορφιά της την είχε ήδη απομονώσει και δεν είχε σχεδόν καθόλου φίλους στο σχολείο». Όταν η αφηγήτριά μας λέει ότι θέλει να γίνει σαν εκείνη, η μητέρα της την ενημερώνει αμέσως για το τι μπορεί να της φέρει μια τέτοια ομορφιά: «Ένα καλά κρυμμένο γράμμα στην τσέπη της ποδιάς, έναν εραστή που βρωμάει κρασί και φτηνά πούρα· δύο εραστές, τρεις εραστές… και λίγο αργότερα… ποτάμια δάκρυα… ένα νόθο μυστικό παιδί, τσακαλωμένο για μήνες κάτω από τα κόκαλα φάλαινας του κορσέ… Αυτό είναι… Το θέλεις;».

Photo: Wikimedia Commons

Κολέτ και Όντρεϊ Χέπμπορν

Παρά την ομορφιά του, τα φωτεινά και τα σκοτεινά της παιδικής ηλικίας και της μητρότητας — καθώς και τις αγαπημένες γάτες (η Κολέτ έγραψε μάλιστα ένα μυθιστόρημα, «Η Γάτα» (The Cat), για το αγαπημένο της ζώο) — το «Το Σπίτι της Κλοντίν» δεν είναι το καλύτερο σημείο εκκίνησης αν δεν έχετε διαβάσει ξανά Κολέτ.

Καλύτερα να ξεκινήσετε με τα δύο μυθιστορήματά της «Chéri» (Ο Αγαπημένος, 1920) και «The Last of Chéri» (Ο Τελευταίος Αγαπημένος, 1926), που αφορούν μια γηράσκουσα εταίρα και έναν όμορφο νεαρό άνδρα που έμαθε όλα όσα ξέρει για τον έρωτα από αυτήν.

Ή δοκιμάστε το «Chance Acquaintances» (1940), όπου η Κολέτ, ως αφηγήτρια, εμπλέκεται στις ερωτικές περιπέτειες ενός παντρεμένου ζευγαριού. Υπάρχει επίσης το «The Vagabond» (1910), που βασίστηκε στην περίοδο που εργαζόταν στο μιούζικ-χολ, ή το «Gigi» (1944), ένα ύστερο έργο, ασυνήθιστα αισιόδοξο όσον αφορά τον έρωτα.

H Κολέτ επέλεξε προσωπικά την Όντρεϊ Χέπμπορν για τη θεατρική διασκευή.

Η μητέρα

Όταν το «Το Σπίτι της Κλοντίν» είχε εκδοθεί προηγουμένως σε αποσπασματική μορφή στα αγγλικά, η Κολέτ έγραψε έναν πρόλογο για το βιβλίο και το συνοδευτικό του έργο, το «Σίντο» (Sido, 1929), στα οποία και στα δύο πρωταγωνιστεί έντονα η μητέρα της.

«Δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι έχω δώσει τις τελευταίες πινελιές σε αυτά τα πορτρέτα της», έγραψε το 1953, ένα χρόνο πριν από το θάνατό της. «Άργησα να αναλάβω αυτό το έργο. Αλλά πού θα μπορούσα να βρω καλύτερο θέμα εκτός από τη μητέρα για να ολοκληρώσω τη ζωή μου;».

*«Το Σπίτι της Κλοντίν» (Claudine’s House) της Κολέτ, σε μετάφραση της Μπελίντα Τζακ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Penguin.

*Με στοιχεία από thetimes.com

Το κορυφαίο sedan της μάρκας έχει υποστεί έναν ολοκληρωμένο εκσυγχρονισμό τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

ΜΟΣΧΑ, 16 Οκτωβρίου. /TASS/. Η Aurus έχει ανοίξει τις προπαραγγελίες για το ανανεωμένο executive sedan Aurus Senat, ανακοίνωσε η εταιρεία.

Η τιμή του οχήματος ξεκινά από 48,5 εκατομμύρια ρούβλια (580.000 δολάρια).

«Σήμερα, ανοίγουμε τις προπαραγγελίες για το ανανεωμένο Aurus Senat», δήλωσε ο Εμπορικός Διευθυντής της Aurus, Artyom Yusupov.

Το ναυαρχικό sedan της μάρκας έχει υποστεί έναν ολοκληρωμένο εκσυγχρονισμό: έγιναν αλλαγές τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό του μοντέλου.

Το υβριδικό σύστημα μετάδοσης κίνησης, που βασίζεται σε έναν βενζινοκινητήρα V8 4,4 λίτρων που αποδίδει 598 ίππους, συνεργάζεται με έναν ηλεκτροκινητήρα 62 ίππων και ένα εγχώριο αυτόματο κιβώτιο 9 ταχυτήτων. Η μέγιστη ταχύτητα του αυτοκινήτου είναι 250 χλμ./ώρα και η επιτάχυνση από 0 έως 100 χλμ./ώρα διαρκεί 6 δευτερόλεπτα, δήλωσε η Aurus.